Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and evidence evaluation in property dispute.

Απόφαση 1459 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1459/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (κωλυο-μένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου), Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Κων/νο Τσόλα, Αρεοπαγίτες

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαΐου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 συζ. Σ, το Ζ, κατοίκου ..., 2. Χ2, κατοίκου ..., 3. Χ3, κατοίκου ... 4. Χ4, κατοίκου ..., 5. Χ5, κατοίκου ..., το γένος ..., κατοίκου ..., 7. Χ7, κατοίκου ... 8. Χ8 κατοίκου ... και 9. Χ9, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Λίζα Μικέλλη-Γαλλή με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18038/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2440/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-1-2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 22-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά την έννοια του άρθρου 576 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο 'Αρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου, εξετάζει αυτεπαγ-γέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα ο 'Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από τις υπ' αριθμ....

εκθέσεις επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει ο παριστάμενος αναιρεσίβλητος, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 15-1-2008 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2440/2008 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την κάτω από την αίτηση αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (της 12-5-2010) του Δικαστηρίου τούτου, επιδόθηκε με εντολή της πληρεξούσιας δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, νομίμως και εμπροθέσμως στους αναιρεσείοντες, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν κατά τη συζήτης της εν λόγω αίτησης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλαν έγγραφη δήλωση για παράστασή τους, κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτοί παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

2. Κατά το άρθρο 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης, δεν μπορεί να ελεγχθεί η ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου από το δικαστήριο της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Οι πέντε πρώτοι εκ των εναγόντων είναι τέκνα του αποβιώσαντος στις 18-12-1983 Ζ και της αποβιωσάσης στις 13-10-1990 Χ7 και οι υπόλοιπες τέσσερις εξ αυτών είναι σύζυγος και θυγατέρες, αντίστοιχα, του αποβιώσαντος στις 8-1-1991 Ρ, τέκνου του Ζ και της Χ7.

Με την ... πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Τριαντάφυλλου Τακαντζά, που έχει έκτοτε νόμιμα μεταγραφεί, οι πέντε πρώτοι εκ των εναγόντων αποδέχθηκαν για λογαριασμό τους και για λογαριασμό της μητέρας τους Χ7 και οι υπόλοιπες τέσσερις εξ αυτών για λογαριασμό του Ρως κληρονομία του Ζ, επαχθείσα σε αυτούς, μεταξύ άλλων ακινήτων και ένα οικόπεδο εκτάσεως 400 τ.μ., κείμενο στη θέση ..." της κτηματικής περιοχής ..., οριζόμενο γύρωθεν βορείως με ιδιοκτησία Α, νοτίως με δρόμο, ανατολικά με ιδιοκτησία Ξ και δυτικά με ιδιοκτησία Ιερού Ναού ....

Με την ως άνω πράξη αποδοχής οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες δήλωσαν ότι η κυριότητα του ανωτέρω οικοπέδου περιήλθε στον κληρονομούμενο Ζ από κληρονομία των αποβιωσάντων γονέων του Χ2 και Π, κατόπιν άτυπης διανομής, άλλως με έκτακτη χρησικτησία, καθόσον το νέμονταν με διάνοια κυρίου και με καλή πίστη συνεχώς και αδιαταράκτως για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της πεντηκονταετίας.

Στις 29-11-2005 οι ενάγοντες επέδωσαν στον εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο εξώδικη δήλωση, ισχυριζόμενοι ότι είναι συγκύριοι, δυνάμει της ως άνω πράξης δήλωσης αποδοχής κληρονομίας και της μεταγραφής αυτής, του περιγραφόμενου σε αυτήν ακινήτου, το οποίο κατέλαβε αυθαίρετα αυτός, περιφράσσοντάς το με συρματόπλεγμα και με τσιμεντένιο τοιχίο και τον κάλεσαν να αποχωρήσει από το ακίνητό τους.

Το ακίνητο όμως που κατέχει ο εναγόμενος στη θέση ... του οικισμού ..., έχει έκταση 728,30 τ. μ., συνορεύει γύρωθεν βορειοδυτικά με δασική έκταση - χέρσο, όπου βρίσκεται ο ναός του ..., βορειοανατολικά, νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά με κοινοτικό δρόμο και δεν ταυτίζεται με το διεκδικούμενο από τους ενάγοντες οριζόμενο γύρωθεν βορείως με ιδιοκτησία Α, νοτίως με δρόμο, ανατολικά με ιδιοκτησία Ξ και δυτικά με ιδιοκτησία Ιερού Ναού ..., που περιγράφεται στην αγωγή, αλλά και στην ανωτέρω πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς, που επικαλούνται ως τίτλο κυριότητάς τους, αφού μόνο η δυτική πλευρά αυτού φέρεται να συνορεύει με την έκταση του Ιερού Ναού ..., ενώ και η έκταση των δύο ακινήτων είναι διαφορετική.

Ειδικότερα, ο εναγόμενος και η μητέρα του ... χήρα Ψ, με την ... πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Βασιλικών Κυριακής Παπαδοπούλου, που έχει νόμιμα έκτοτε μεταγραφεί, δήλωσαν ότι αποδέχονται κατά ποσοστό 1/4 και 3/4 εξ αδιαιρέτου, αντίστοιχα, την κληρονομιαία περιουσία του δικαιοπαρόχου τους Ψ, που απεβίωσε στις 10- 2- 2002, στην οποία ανήκε και το ως άνω οικόπεδο, έκτασης 728,30 τ.μ., δηλώνοντας ότι την κυριότητα του ακινήτου αυτού ο δικαιοπάροχός τους είχε αποκτήσει με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, νεμόμενος αυτό για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριάντα ετών συνεχώς και αδιαλείπτως.

Η παραπάνω έκταση με την από ... πράξη χαρακτηρισμού του Δασαρχείου ..., στην οποία περιγράφεται ακριβώς με τα όρια που περιγράφεται και στην πράξη αποδοχής κληρονομίας του εναγομένου, χαρακτηρίσθηκε ως μη δασική, αποτελούσα δενδροκομική καλλιέργεια. Επίσης με την ... γνωμοδότησή του το Γ' Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών ..., που αποφάνθηκε επί της από 7-6-1978 αιτήσεως του δικαιοπαρόχου του εναγομένου Ψ, με την οποία αυτός ζητούσε την εκ μέρους του Δημοσίου αναγνώριση της κυριότητάς του επί της ανωτέρω εκτάσεως, απέρριψε την αίτησή του, με την αιτιολογία ότι δεν αποτελούσε δάσος ή δασική έκταση.

Σημειώνεται ότι με το ... πιστοποιητικό ο τότε Πρόεδρος της Κοινότητας ... βεβαιώνει ότι ο Ψ κατέχει ένα αγρό στη θέση ..., εκτάσεως 500 περίπου τ.μ., με περιγραφή και των ορίων αυτού, που του παραχωρήθηκε από τον πατέρα του και το εν λόγω πιστοποιητικό εκδόθηκε με βάση την ... ένορκη βεβαίωση των ... και Χ5 ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, ο δε τελευταίος είχε συγγενική σχέση (πρώτος εξάδελφος) με το δικαιοπάροχο των εναγόντων, όπως καταθέτει ο μάρτυρας ανταποδείξεως και δεν αμφισβητείται από τους ενάγοντες (βλ.

πιστοποιητικό και ένορκη βεβαίωση). Από τα ανωτέρω και ειδικότερα από το προσκομιζόμενο και επισυναπτόμενο στην ανωτέρω πράξη τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Μ, καθώς και από όλα τα υπόλοιπα τοπογραφικά διαγράμματα, που προσκομίζονται και στα οποία αποτυπώνεται το επίδικο οικόπεδο, που κατέχει ο εναγόμενος, όπως την εν λόγω κατοχή βεβαιώνουν και οι μάρτυρες των διαδίκων, το διεκδικούμενο από τους ενάγοντες οικόπεδο, όπως το περιγράφουν, δεν ταυτίζεται, όπως προαναφέρθηκε, με το κατεχόμενο από τον εναγόμενο οικόπεδο.

Ούτε αποδείχθηκε ότι ο δικαιοπάροχος των εναγόντων Ζ, την κληρονομία του οποίου αυτοί αποδέχθηκαν, είχε καταστεί κύριος, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, του κατεχομένου από τον εναγόμενο οικοπέδου. Το ... πιστοποιητικό του Προέδρου της κοινότητας ..., που επικαλούνται και προσκομίζουν οι ενάγοντες για να αποδείξουν ότι ο δικαιοπάροχός τους κατείχε όσο ζούσε το κατεχόμενο από τον εναγόμενο οικόπεδο, δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό τους αυτό, αλλά απλώς πιστοποιεί ότι ο δικαιοπάροχός τους κατείχε ένα οικόπεδο στη θέση ..., το οποίο όμως ουδόλως περιγράφεται κατά έκταση και όρια, αόριστα δε αναφέρεται ότι στηρίζεται σε υπεύθυνες δηλώσεις των κατοίκων της Κοινότητας, οι οποίες ουδόλως αναφέρονται και ούτε προσκομίζονται.

Αντιθέτως, αποδείχθηκε ότι την έκταση των 728,30 τ.μ., που κατέχει ο εναγόμενος, την κατείχε από πολλών ετών πριν από αυτόν ο πατέρας του Ψ, ο οποίος φύτεψε σ' αυτήν είκοσι περίπου ελαιόδεντρα, ηλικίας σήμερα άνω των είκοσι ετών, τα οποία μέχρι και το χρόνο θανάτου του καλλιεργούσε και συνέλεγε τους καρπούς τους, χωρίς ποτέ να ενοχληθεί από τους ενάγοντες ή από το δικαιοπάροχό τους.

Μάλιστα το εν λόγω οικόπεδο συνδέθηκε το έτος 1989 με το δίκτυο ύδρευσης και ο σχετικός λογαριασμός εκδιδόταν επ' ονόματι του πατέρα του εναγόμενου Ψ, όπως αυτό προκύπτει από την με αριθμό πρωτ. ... βεβαίωση του Δήμου ..., που επικαλείται και προσκομίζει ο εναγόμενος, ενώ το έτερο ακίνητο στο οποίο διατηρούσε ο τελευταίος τυροκομείο και χωρίζεται από το επίδικο με δρόμο υδροδοτείται από διαφορετική παροχή από το έτος 1989 επ' ονόματι του εναγόμενου (βλ.

την... βεβαίωση). Για τα περιστατικά της νομής και κατοχής του επιδίκου από τον πατέρα του εναγόμενου καταθέτει με σαφήνεια ο μάρτυρας ανταπόδειξης ..., ο οποίος έχει ιδία γνώση, αφού είναι κάτοικος ... και η κατάθεσή του ενισχύεται από τα προαναφερθέντα έγγραφα του Δασαρχείου, στο οποίο είχε απευθυνθεί ο δικαιοπάροχος του εναγόμενου ήδη από το 1978 για το χαρακτηρισμό του επιδίκου, και της Κοινότητας ...

για την υδροδότησή του, αλλά και από την ένορκη βεβαίωση του Μ, που συνέταξε και το τοπογραφικό που προσκομίσθηκε στο Δασαρχείο και έχει ιδία γνώση για τα όσα καταθέτει σχετικά με την κατοχή του επιδίκου από το δικαιοπάροχο του εναγόμενου για το λόγο ότι από το έτος 1987 ανέλαβε την έκδοση της οικοδομικής άδειας και είχε την επίβλεψη για την ανέγερση τυροκομείου στο γειτονικό ακίνητο του εναγόμενου.

Η αλήθεια των πιο πάνω καταθέσεων δεν ανατρέπεται από την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης ..., ο οποίος, ανεξάρτητα από το ότι έχει ακίνητα στην περιοχή, δεν κατοικεί στην ... αλλά είχε μετοικήσει μετά το 1970, καταθέτει για πράξεις νομής του δικαιοπαρόχου των εναγόντων μόνο μέχρι το έτος 1970 και στη συνέχεια, επιχειρώντας να συμπορευθεί με τους αγωγικούς ισχυρισμούς, αόριστα καταθέτει ότι το επίδικο έμεινε ακαλλιέργητο και ότι το πρώτον το έτος 1995 καταλήφθηκε από τον εναγόμενο, ούτε και από τη κατάθεση του ..., που ως Πρόεδρος της Κοινότητας ...

εξέδωσε το προαναφερθέν ... πιστοποιητικό, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι ενάγοντες, αφού αυτός, επιχειρώντας να δικαιολογήσει την έκδοση του εν λόγω πιστοποιητικού, το οποίο αναφέρεται σε 21 συνολικά ακίνητα με περιγραφή μόνο της θέσης τους, καταθέτει ότι είχε μεταβεί στο επίδικο με δύο μάρτυρες, οι οποίοι του το επέδειξαν ως ανήκον στο δικαιοπάροχο των εναγόντων Ζ, χωρίς όμως να κατονομάζει τους μάρτυρες, ενώ στο πιο πάνω πιστοποιητικό αναγράφεται ότι όσα βεβαιώνονται προέκυψαν από υπεύθυνες δηλώσεις κατοίκων, χωρίς και πάλι να κατονομάζονται ή να προσκομίζονται τέτοιες υπεύθυνες δηλώσεις.

Τέλος ενισχυτικό της παραπάνω κρίσης ότι το επίδικο οικόπεδο δεν κατείχε ο δικαιοπάροχος των εναγόντων είναι το γεγονός ότι ακίνητο στην περιοχή του επιδίκου (...) είχε πωληθεί ήδη από το έτος 1974 από τον δικαιοπάροχο των εναγόντων, όπως τούτο προκύπτει από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον εναγόμενο ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Στυλιανού Μαντωνανάκη και το από 30-9-1985 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ΠΛ, και στην ίδια περιοχή δεν είχε ο Ζ άλλο ακίνητο, όπως ρητά καταθέτει ο μάρτυρας ..., αναφέροντας επί λέξει "...Στη θέση ... δεν έχουν άλλο ακίνητο οι ενάγοντες...". Ούτε εξάλλου η αξιοπιστία των προαναφερομένων μαρτύρων ...

και Μ μειώνεται από το γεγονός ότι έχουν υποβληθεί εναντίον τους μηνύσεις από την πλευρά των εναγόντων για ψευδορκία, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τους εκκαλούντες μηνύσεις. Εξάλλου αντίθετη από τα παραπάνω κρίση δεν μπορεί να στηριχθεί στην επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους εκκαλούντες με αριθμό ...

κατασχετήρια έκθεση, με την οποία η Η' ΔΟΥ ... επέβαλε κατάσχεση στο ποσοστό συγκυριότητας του Χ5 (πέμπτου των εναγόντων), καθόσον η εν λόγω κατάσχεση επιβλήθηκε με βάση τη προαναφερθείσα δήλωση αποδοχής κληρονομιάς (...) και στο ακίνητο που περιγράφεται σ' αυτήν, όπου τα όρια του οικόπεδου που αποδέχθηκαν οι ενάγοντες δεν ταυτίζονται με το διεκδικούμενο από αυτούς και κατεχόμενο από τον εναγόμενο.

Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το οικόπεδο που οι ενάγοντες κληρονόμησαν δεν ταυτίζεται με το επίδικο που κατέχεται από τον εναγόμενο, αλλά και δεν αποδείχθηκε, ότι ο δικαιοπάροχός τους Ζ νεμόταν και κατείχε αυτό (επίδικο) και ότι κατέστη αυτού κύριος με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται στο αγωγικό δικόγραφο ..., αλλά αντίθετα αποδείχθηκε ότι το εν λόγω οικόπεδο νεμόταν και κατείχε ο δικαιοπάροχος του εναγομένου. ...Συνακόλουθα και οι ενάγοντες δεν απέκτησαν δικαίωμα συγκυριότητας στο επίδικο οικόπεδο κατά τα αναφερόμενα για τον καθένα στην αγωγή ποσοστά εξ αδιαιρέτου λόγω κληρονομικής διαδοχής, όπως αβάσιμα αυτοί ισχυρίζονται, αφού ο φερόμενος ως δικαιοπάροχός τους κληρονομούμενος δεν ήταν κύριος αυτού κατά το χρόνο της επαγωγής της κληρονομίας".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η διεκδικητική ακινήτου αγωγή των αναιρεσειόντων είναι ουσιαστικώς αβάσιμη και, στη συνέχεια, απέρριψε την έφεση των τελευταίων, επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση, που είχε κρίνει ομοίως. Οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ψέγουν το Εφετείο, διότι εσφαλμένα δέχθηκε, ότι με την προαναφερόμενη ...

δήλωση αποδοχής κληρονομίας που συντάχθηκε ενώπιον του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Τριανταφύλλου Τσακαντζά, δεν αποδέχθηκαν το επίδικο ακίνητο, αλλά άλλο ακίνητο που ο δικαιοπάροχός τους Ζ είχε πωλήσει κατά το 1974 με το ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Στυλιανού Μαντωνακάκη. Επίσης οι αναιρεσείοντες, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, επικαλούμενοι την ίδια αναιρετική πλημμέλεια, μέμφονται το Εφετείο, διότι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, αφού, ενώ δέχεται ότι ο ως άνω δικαιοπάροχός τους Ζ δεν είχε άλλο ακίνητο στην περιοχή του επιδίκου, εκτός από εκείνο που πώλησε κατά το 1974 με το πιο πάνω συμβόλαιο, στη συνέχεια δέχεται, ότι με την ...

κατασχετήρια έκθεση της Η' Δ.Ο.Υ ..., η τελευταία επέβαλε κατάσχεση στο ποσοστό συγκυριότητας του πέμπτου εξ αυτών επί του αναφερομένου στην αγωγή επίδικου ακινήτου, γεγονός, που, (κατ' αυτούς) σημαίνει ότι "η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι αυτοί έχουν ως κληρονόμοι του Ζ και έτερον ακίνητο στην περιοχή του επιδίκου".

Με τον έκτο λόγο αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, διότι ενώ δέχεται "ότι τα όρια του επιδίκου, όπως αναγράφονται στη αγωγή είναι τα ίδια με εκείνα του ακινήτου που αποδέχθηκαν με την ...ποδοχής κληρονομίας, εντούτοις στη συνέχεια, κατά τρόπο αντιφατικό, δέχεται ότι τα όρια του περιγραφομένου στην εν λόγω δήλωση αποδοχής δεν ταυτίζονται με το διεκδικούμενο επίδικο ακίνητο".

Τέλος, οι αναιρεσείοντες, με τον όγδοο λόγο αναίρεσης, από τον ίδιο ως άνω αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών, διότι "ενώ αρχικώς δέχεται, ότι το οικόπεδο του πατρός του αναιρεσιβλήτου Ψ έχει έκταση 500 τ.μ., βάσει του υπ'αριθ....

πιστοποιητικού του Προέδρου της Κοινότητας ... στη συνέχεια δέχεται ότι το οικόπεδο του αναιρεσιβλήτου έχει έκταση 728,30 τ.μ. και μάλιστα χωρίς καμία αιτιολογία ως προς το πώς αυξήθηκε η έκταση αυτή κατά 228,30 τ.μ". Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, ο πρώτος ως απαράδεκτος, αφού οι αναιρεσείοντες, υπό την επίκληση της προαναφερόμενης πλημμέλειας εκ του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, πλήττουν αποκλειστικά την εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία (εκτίμηση) δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, ο δεύτερος, ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με αυτήν δεν έγινε δεκτό, ότι η ανωτέρω κατασχετήρια έκθεση αφορούσε το επίδικο ακίνητο των 728,30 τ.μ που κατέχει ο εναγόμενος- αναιρεσίβλητος, αλλά ότι αυτή αφορούσε το ακίνητο που περιγράφεται στην προαναφερόμενη ...

δήλωση αποδοχής κληρονομίας, το οποίο όμως δεν ταυτίζεται με το διεκδικούμενο, ο τρίτος ως αβάσιμος, διότι καμία αντίφαση δεν υπάρχει από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι τα όρια του περιγραφομένου στην αγωγή ακινήτου είναι τα ίδια με εκείνα του ακινήτου που οι ενάγοντες αποδέχθηκαν με τη ...

δήλωση αποδοχής κληρονομία και ότι τα όρια του περιγραφομένου στην εν λόγω δήλωση αποδοχής ακινήτου δεν ταυτίζονται με το διεκδικούμενο επίδικο ακίνητο, που κατέχει ο εναγόμενος και ο τέταρτος ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού δεν υπάρχει παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι το κατεχόμενο από τον πατέρα του εναγομένου Ψ οικόπεδο έχει έκταση 500 τ.μ., αλλά αντίθετα υπάρχει ρητή παραδοχή της, ότι αυτό έχει έκταση 728,30 τ.μ.

Απλώς αναφέρθηκε προς ενίσχυση της κρίσης του Εφετείου για την κατοχή του εν λόγω ακινήτου από τον Ψ το ως άνω υπ'αριθ.... πιστοποιητικό του Προέδρου της Κοινότητας ..., στο οποίο αναφέρεται ότι το ακίνητο αυτό έχει έκταση περίπου 500 τ.μ., την οποία όμως (έκταση) η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υιοθέτησε. 3. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 περ.β' του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, αποτελούν την ιστορική βάση και, επομένως, θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης.

Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, είναι και οι λόγοι έφεσης που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα οποία αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς (ΟλΑΠ 25/2003, Ολ.ΑΠ 11/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι την από τον αριθ. 8 περ.β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, ψέγουν το Εφετείο, με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, ότι δεν έλαβε υπόψη τον τρίτο λόγο έφεσής τους με τον οποίο παραπονούνταν κατά της εκκαλούμενης απόφασης για κακή εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με την παραδοχή της για τη μη νομή του διεκδικούμενου ακινήτου εκ μέρους του δικαιοπαρόχου τους Ζ και την αξιολόγηση του ...

πιστοποιητικού του Προέδρου της Κοινότητας ..., με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, διότι δεν έλαβε υπόψη τον όγδοο λόγο έφεσης περί μειωμένης αξιοπιστίας του μάρτυρα του αντιδίκου τους ... του οποίου η κατάθεση ήταν ψευδής και, τέλος, με τον έκτο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος του, διότι δεν έλαβε υπόψη τον έβδομο λόγο έφεσής τους περί εσφαλμένης αιτιολογίας της εκκαλούμενης απόφασης, αναφορικά με το ότι ο δικαιοπάροχός τους Ζ δεν είχε άλλο ακίνητο στην περιοχή του επιδίκου εκτός από εκείνο που πώλησε κατά το 1974.

Οι ερευνώμενοι αυτοί αναιρετικοί λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, εφόσον αφορούν μεν λόγους έφεσης, οι οποίοι περιέχουν παράπονα κατά της πρωτόδικης απόφασης, δεν αναφέρονται, όμως, σε αυτοτελείς ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, αλλά σε πραγματικά επιχειρήματά τους, αντλούμενα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

4. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, εγγράφου, δηλαδή υπέπεσε σε λάθος κατά την ανάγνωση του εγγράφου, με το να αποδώσει σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό, στη συνέχεια δε κατέληξε, στηριζόμενο σ' αυτό μόνο ή κυρίως σ' αυτό στην περίπτωση συνεκτίμησής του με άλλα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα για πραγματικά γεγονότα που έχουν επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Επομένως, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο, χωρίς να αναγνώσει εσφαλμένα το έγγραφο, εκτίμησε το περιεχόμενό του και μετά τη συνεκτίμησή του και με τις υπόλοιπες αποδείξεις κατέληξε σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, μη αποδίδοντας σ' αυτό την αποδεικτική αξία που του αποδίδει ο τελευταίος (ΟλΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτουν στο Εφετείο την αιτίαση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, ότι παραμόρφωσε την προαναφερόμενη ... δήλωση αποδοχής κληρονομίας, διότι δέχθηκε ότι τα αναγραφόμενα σ' αυτή (δήλωση) όρια του ακινήτου δεν ταυτίζονται με αυτά του διεκδικούμενου με την αγωγή επίδικου ακινήτου, που κατέχει ο εναγόμενος και με τον έκτο λόγο αναίρεσης, κατά το τρίτο μέρος του, ότι παραμόρφωσε την ...

κατασχετήρια έκθεση της Η' Δ.Ο.Υ ..., διότι δέχθηκε ότι τα αναφερόμενα στην εν λόγω έκθεση όρια του κατασχεθέντος ακινήτου δεν ταυτίζονται με τα όρια του διεκδικούμενου με την ένδικη αγωγή επίδικου ακινήτου. Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο δέχθηκε μεν, ότι στα ανωτέρω έγγραφα αναφέρονται ως όρια του περιγραφομένου ακινήτου όσα οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν, τα οποία και ταυτίζονται με εκείνα που αυτοί αναφέρουν στην αγωγή, δηλαδή ανέγνωσε ορθώς, όπως έχουν, τα έγγραφα αυτά, πλην όμως μετά από εκτίμηση και των λοιπών αποδείξεων, κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα, ότι το ακίνητο που κατέχει ο αναιρεσίβλητος είναι διαφορετικό, ως προς την έκταση και τα όρια, από εκείνο που αναφέρεται στα παραπάνω έγγραφα.

Επομένως οι ως άνω λόγοι είναι αβάσιμοι.

5. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ (Ολ ΑΠ 2/2008).

Εξάλλου, ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον έβδομο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.11 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στο Εφετείο την αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέ-σο, που προσκόμισαν με επίκληση για την απόδειξη του ισχυρισμού τους, ότι το επίδικο ακίνητο ανήκε στον άμεσο δικαιοπάροχό τους Ζ και συγκεκριμένα το ... πιστοποιητικό του Προέδρου της Κοινότητας ....

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και το παραπάνω έγγραφο, το οποίο μάλιστα ρητώς μνημονεύει, αξιολογώντας το περιεχόμενό του. Ο ίδιος λόγος, όσον αφορά την προβαλλόμενη αιτίαση, ότι από το εν λόγω έγγραφο συνάγεται αντίθετο πόρισμα από εκείνο που δέχθηκε το Εφετείο ως προς την ύπαρξη (στην περιοχή του επιδίκου) και άλλου ακινήτου του Ζ, εκτός από εκείνο που αυτός πώλησε κατά το 1974, είναι απαράδεκτος, αφού αναφέρεται στην εκτίμηση της αποδεικτικής βαρύτητας του εγγράφου αυτού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 15 Ιανουαρίου 2008 αίτηση των Χ1 συζύγου Σ κλπ για αναίρεση της 2440/2008 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Ιουλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Οκτωβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ