Legislator Case Law & Legislation
1458/2007 AI generated

1458/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1458/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/5/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 43/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3687/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27/10/2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 14/3/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 27/10/2004 αίτησης για αναίρεση της 3687/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Legislator headnote

AI generated

1458/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ειδικότερα αν εκείνος που παρέχει την εργασία του δεν υποβάλλεται στην, κατά τα προαναφερόμενα, εποπτεία του εργοδότη, πρόκειται για σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών, στην οποία δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Η ασφάλιση του εργαζομένου στο Ι.Κ.Α.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1458 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1458/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ανδρέα Μαρκάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΡΑΔΙΟ ΑΘΗΝΑ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στον Ταύρο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Γκότση, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μπούρμπο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/5/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 43/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3687/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27/10/2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 14/3/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 27/10/2004 αίτησης για αναίρεση της 3687/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αναιρεσείουσα προβάλλει με τον από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πρώτο λόγο αναίρεσης την αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ δέχεται ότι ο αναιρεσίβλητος είχε προσληφθεί με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου για να προσφέρει και προσέφερε την εργασία του ως Μουσικός Παραγωγός, έκρινε ότι γι΄ αυτόν (αναιρεσίβλητο) ισχύει η κατ΄ άρθρο 6 παρ. 3 εδ. β΄ν. 1866/1989 "΄Ιδρυση Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης κλπ" Σ.Σ.Ε. των δημοσιογράφων - συντακτών της ΕΡΤ. Α.Ε., χωρίς περαιτέρω άλλη αιτίαση καθόσον αφορά το είδος της εργασίας του αναιρεσιβλήτου και το ύψος της αμοιβής αυτού που είχαν αποτελέσει όρο της ατομικής συμβάσεως εργασίας του. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο και στην επομένη παράγραφο της παρούσας, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του ότι το ύψος της αμοιβής του αναιρεσίβλητου αποτέλεσε όρο της ατομικής συμβάσεώς του και όχι όρο της εν λόγω Σ.Σ.Ε. με την ερμηνεία και εφαρμογή των όρων της οποίας το Εφετείο δεν ασχολήθηκε.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648 επ. Α.Κ. και 6 του ν. 765/1943 (που κυρώθηκε με την 324/1946 Π.Υ.Σ. και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 38 Εισ.Ν.Α.Κ.) προκύπτει ότι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας υπάρχει όταν ο εργοδότης αμείβει τον εργαζόμενο με μισθό, ανεξάρτητα από τον τρόπο καθορισμού και καταβολής του, επί πλέον δε ο εργαζόμενος υπόκειται σε εξάρτηση από τον εργοδότη, ως προς τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο παροχής της εργασίας υποχρεούμενος να ακολουθεί τις δεσμευτικές γι' αυτόν οδηγίες του τελευταίου και υποκείμενος στον έλεγχο και την εποπτεία του.

Αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ειδικότερα αν εκείνος που παρέχει την εργασία του δεν υποβάλλεται στην, κατά τα προαναφερόμενα, εποπτεία του εργοδότη, πρόκειται για σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών, στην οποία δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Η ασφάλιση του εργαζομένου στο Ι.Κ.Α.

και η χορήγηση σ' αυτόν βεβαιώσεων μισθωτών υπηρεσιών για τις φορολογικές του δηλώσεις δεν αποτελούν αποφασιστικά κριτήρια χαρακτηρισμού της απασχόλησης με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, ο χαρακτηρισμός δε της σύμβασης ανήκει στο δικαστήριο, το οποίο δεν δεσμεύεται από τον χαρακτηρισμό που έδωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, ότι με την από 1-12-1988 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου που καταρτίσθηκε προφορικά στην Αθήνα, ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε από την εναγομένη και τώρα αναιρεσείουσα, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του, ως μουσικός παραγωγός, στο ραδιοφωνικό σταθμό "......", ιδιοκτησίας της τελευταίας, αντί συμφωνημένου καταβαλλομένου μηνιαίου μισθού, ο οποίος κατά το 1999 ανερχόταν στις 195.461 δραχμές.

Η εργασία του ήταν πενθήμερη εβδομαδιαίως από Δευτέρα έως Παρασκευή και είχε ως κύριο αντικείμενο την παραγωγή εκπομπής με τον τίτλο "......", η οποία μεταδιδόταν κατά τις ημέρες αυτές και κατά τις ώρες από 20.00΄ μέχρι 22.00΄, κατόπιν προηγουμένης συνεννοήσεως του (αναιρεσίβλητου) με τον Διευθυντή του ραδιοφωνικούς σταθμού ως προς τη χρήση των ειδικών μηχανημάτων ηχογραφήσεως, παραγωγής και του στούντιο της αναιρεσείουσας.

Ειδικότερα, η εργασία του παρείχετο με την επίβλεψη, τις υποδείξεις και τις οδηγίες του ως άνω Διευθυντή της αναιρεσείουσας, στις οποίες ο αναιρεσίβλητος ήταν υποχρεωμένος να συμμορφώνεται. Πέραν των ως άνω πραγματικών περιστατικών, το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και όχι για σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών, ενισχύεται και εκ του ότι ο αναιρεσίβλητος καθ' όλο το χρονικό διάστημα της απασχολήσεώς του από το έτος 1988 μέχρι 1999 ελάμβανε από την αναιρεσείουσα ανελλιπώς τους μισθούς του, τα επιδόματα εορτών και άδειας και ήταν ασφαλισμένος στο Ι.Κ.Α.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, αλλά σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε αυτές, διέλαβε δε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες. Επομένως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν οι από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 λόγοι της αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2004 αίτηση της εταιρίας "ΡΑΔΙΟ ΑΘΗΝΑ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" για αναίρεση της 3687/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία καθορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ