Legislator Swiss Legal AI Agent Case Law & Legislation
1453/2012 AI generated

1453/2012 · 1453/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1453/2012
Court / Authority
Decision Date
Jurisdiction Greece · Case Law (EL)

Summary

AI generated

Απόφαση 1453 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1453/2012 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2' Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, ΕυφηÎ...

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full Text of the Judgment · 1453/2012

Απόφαση 1453 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1453/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία Δήμου Τριγώνου Έβρου", που εδρεύει στα Δίκαια Έβρου και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στάθη Γιώτα, ο οποίος ανεκάλεσε την από 23-9-2001 δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και δήλωσε την αλλαγή της επωνυμίας λόγω ειδικής διαδοχή του Δήμου σε Δήμο Ορεστιάδας Έβρου.

Της αναιρεσιβλήτου: Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΜΒΙΑΣ ΦΥΣΗΣ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Μαραγούσια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 3554/2009 του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-11-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 19-9-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της απόφασης κατά παραδοχή των δευτέρου, κατά ένα μέρος και τετάρτου λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 553 παρ.1 του Κ.Πολ.Δικ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων πού δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Εξ άλλου, οριστική είναι η απόφαση πού περατώνει την δίκη και αποξενώνει το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία ως προς την υπόθεση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 18-11-2009 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 3554/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία κατέστη τελεσίδικη με την επίδοση στις 18-9-2009 αντιγράφου της και την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατ' αυτής, όπως προκύπτει τούτο από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 10666/18-9-2009 έκθεση επιδόσεως της δικ. επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ορεστιάδας ... σε συνδυασμό με το υπ' αριθμ. 9679/2011 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε παραδεκτά και εμπρόθεσμα, εντός της υπό του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ προθεσμίας και μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατά της προσβαλλόμενη απόφασης. Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό, στερεί την απόφαση νόμιμης βάσης, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, ως επιθετικό ή αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης. Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 114 παρ.1, 115 παρ.2 και 3 και 116 του Π.Δ. 410/95 "Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας", που ίσχυε κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο, πριν την κατάργησή του με το άρθρο δεύτερο του ν.3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων", συνάγεται, ότι νόμιμος εκπρόσωπος του Δήμου, που είναι ν.π.δ.δ., είναι ο Δήμαρχος, ο οποίος ορίζει αντιδημάρχους, οι οποίοι έχουν τις αρμοδιότητες που μεταβιβάζει σ` αυτούς με απόφασή του, που δημοσιεύεται σε εβδομαδιαία εφημερίδα της πρωτεύουσας του νομού, μπορεί δε ο Δήμαρχος, με απόφασή του να αναθέτει την υπογραφή ορισμένων εγγράφων και πιστοποιητικών, σε δημοτικό σύμβουλο, όπως είναι και ο αντιδήμαρχος ή στον πρόεδρο του συμβουλίου του δημοτικού διαμερίσματος ή σε προϊστάμενο δημοτικής υπηρεσίας ή σε άλλον μόνιμο υπάλληλο του Δήμου.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δέχθηκε την εκ μισθώσεως έργου αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας και υποχρέωσε τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα Δήμο στην καταβολή του αιτηθέντος ποσού ως εργολαβικής αμοιβής για τη διοργάνωση και πραγματοποίηση της συναυλίας που ανέλαβε και εκτέλεσε η πρώτη στα πλαίσια καταρτισθείσης μεταξύ τους έγγραφης σύμβασης. Για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 9-7-2003 εγγράφου ιδιωτικού συμφωνητικού, που καταρτίσθηκε στην Αθήνα μεταξύ των διαδίκων, η ενάγουσα μη κερδοσκοπική εταιρία, η οποία αναλαμβάνει μεταξύ άλλων τη διοργάνωση και πραγματοποίηση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και συναυλιών, ανέλαβε να οργανώσει και πραγματοποιήσει για λογαριασμό του εναγόμενου Δήμου μία συναυλία με το συγκρότημα της Σ. Κ. στο Δημοτικό Στάδιο του Δ.Δ. Πενταλόφου του ανωτέρω Δήμου στις 3-8-2003, η δε συμφωνηθείσα αμοιβή της ενάγουσας ως εργολάβου ανήλθε στο ποσό των 17.000 ευρώ. Σε εκτέλεση της ανωτέρω σύμβασης η ενάγουσα προχώρησε στη διοργάνωση και πραγματοποίηση της ανωτέρω συναυλίας, που έλαβε χώρα στις 3-8-2003, ήτοι εντός του συμφωνηθέντος χρόνου, πλην όμως ο εναγόμενος Δήμος, καίτοι παρέλαβε το έργο ανεπιφύλακτα, δεν έχει καταβάλει την εργολαβική αμοιβή της ενάγουσας εκ ποσού 17.000 ευρώ έως και σήμερα". Με την κρίση του αυτή, το ουσιαστικό δικαστήριο παραβίασε εκ πλαγίου τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και στέρησε την απόφαση του από νόμιμη βάση. Τούτο δε διότι δεν διέλαβε καθόλου αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα του φυσικού προσώπου που συνεβλήθη για λογαριασμό του αναιρεσείοντος Δήμου στην ένδικη σύμβαση, ενόψει και της προταθείσης ειδικής αμφισβητήσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος δήμου, ότι ο συμβληθείς κατά την υπογραφή του εν λόγω ιδιωτικού συμφωνητικού Αντιδήμαρχος, δεν είχε εξουσία εκπροσώπησης, ισχυρισμό τον οποίο έτσι δεν έλαβε υπόψη. Επομένως οι δεύτερος και τέταρτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 19 και 8 ΚΠολΔ, κατά το οικείο μέρος τους, είναι βάσιμοι. Επισημαίνεται, ότι με τις εκτεθείσες παραδοχές του, το Εφετείο δεν παραβίασε εκ πλαγίου και τη διάταξη του άρθρου 267 παρ. 2 του ως άνω π.δ. 490/1995, δεδομένου ότι για την πληρότητα της αιτιολογίας της δεν ήταν αναγκαία η αναφορά προηγούμενης απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, εφόσον η εν λόγω σύμβαση έργου, δεν εμπίπτει στις προβλεπόμενες από την διάταξη αυτήν συμβάσεις "απευθείας ανάθεσης ή απευθείας εκτέλεσης εργασίας η μεταφοράς η διενέργειας προμήθειας". Κατ' ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο εκδόσαν αυτή δικαστήριο, συγκροτούμενο όμως από άλλο δικαστή. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, μειωμένα όμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 281 παρ. 1 και 2 του ισχύοντος ήδη ν. 3463/2006 "κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων", πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3554/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο όμως από άλλο δικαστή.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Σεπτεμβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ