1451/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1451 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1451/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 117/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 και 11 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων Βασιλείου Πλιώτα και Δημητρίου Παπαγεωργίου αντίστοιχα του Αρείου Πάγου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου Ν. Κ. του Κ. και Σ., που γεννήθηκε στο Νόϊς Γερμανίας στις 30.3.1981, κατοίκου ... και κρατούμενου στις Δικαστικές Φυλακές Κομοτηνής, ‘ Ελληνα υπηκόου, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρυσόστομο Βελάκη, κατά της υπ’ αριθμ. 12/8.9.2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Γερμανίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία …./9.9.2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θράκης Ε. Ζ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 979/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε: α) να απορριφθούν τα προαναφερόμενα αιτήματα και β) να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ’ ουσίαν η έφεση του εκζητουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 22§1 του ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ...", κατά της αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, που διέταξε την εκτέλεση Ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως δικαιούται να ασκήσει έφεση, στον ‘ Αρειο Πάγο, ο καθ’ ου το ένταλμα και ο Εισαγγελέας, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της αποφάσεως, συντασσομένης εκθέσεως από το γραμματέα Εφετών. Επομένως η από 9-9-2016 υπό κρίση έφεση, με αριθμό εκθέσεως …/2016 του Ν. Κ. του Κ., κατά της 12/8-9-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποία αποφασίστηκε η εκτέλεση του κατ’ αυτού εκδοθέντος από 8-8-2016 Ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως που εξέδωσε κατά του εκκαλούντος η Εισαγγελία του βάσει του υπ’ αριθμ. 11Gs 1741 από 15-7-2016 εντάλματος σύλληψης του Πρωτοδικείου Ντούισμπουργκ (Duisburg) ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα ενώπιον του Γραμματέως του ανωτέρω Εφετείου, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3251/2004, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας:

α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία. Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία:

α) την υπηκοότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της.

Στο άρθρο 9 παρ. 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ.

α του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 αυτού, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται, εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα και με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών.

Το ένταλμα αυτό επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ. β της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή ως κακούργημα, ενώ κατά την παρ. 2 του αμέσως ανωτέρω άρθρου 10, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή (2) αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κρότους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών, στις οποίες δεν περιλαμβάνεται η μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών.

Περαιτέρω, με το άρθρο 11 του ιδίου ως άνω νόμου καθορίζονται οι περιπτώσεις, στις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση αρνείται την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, μεταξύ των οποίων και η περίπτωση η) αν το πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς τον σκοπό της δίωξης είναι ημεδαπός και διώκεται και στην Ελλάδα για την ίδια πράξη.

Αν δεν διώκεται, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται αν διασφαλιστεί ότι, μετά από ακρόασή του, θα διαμεταχθεί στο Ελληνικό κράτος, ώστε να εκτίσει σ’ αυτό την στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος.

Από τον συνδυασμό των άνω διατάξεων συνάγονται τα ακόλουθα: Το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδίδεται για την σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου το οποίο βρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με σκοπό την άσκηση ποινικής διώξεως ή την εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας.

Αφορά αξιόποινες πράξεις που απειλούνται στο νόμο με ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον δώδεκα μηνών κατά το ανώτατο όριό της ή εφόσον πρόκειται για εκτέλεση επιβληθείσας ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών. Μπορεί δε το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως να αναφέρεται είτε σε αλλοδαπούς είτε και σε ημεδαπούς.

Έτσι, με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, μπορεί να συλλαμβάνεται και να παραδίδεται από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε άλλο μέλος αυτής κάθε υπόδικος ή κατάδικος για τα εγκλήματα που αναφέρονται στις παραπάνω διατάξεις του ν. 3251/2004, ακόμη και αν αυτός είναι πολίτης του κρότους από το οποίο ζητείται η παράδοσή του, εφόσον βέβαια συντρέχουν οι προαναφερθείσες θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις (άρθρα 10, 11 και 12 του ν. 3251/2004).

Από το Σύνταγμα δεν απαγορεύεται η έκδοση ή παράδοση ημεδαπών σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ενώ η ρύθμιση του νεότερου ν. 3251/2004 είναι ειδική έναντι της απαγορεύσεως που θεσπίζει η διάταξη του άρθρου 438 περ. α’ του ΚΠοινΔ, δεδομένου, μάλιστα, του ότι έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης που στηρίζονται στο σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών και των αρχών του κράτους δικαίου, ενώ οι ιστορικοί λόγοι στηρίξεως της απαγορεύσεως, δηλαδή η υποχρέωση προστασίας του κράτους προς τους πολίτες του και, συγκεκριμένα, η προστασία τους από τις αντιξοότητες που σημαίνει γι’ αυτούς μια δίκη σε ξένο μη οικείο νομικό περιβάλλον, καθώς και η υπάρχουσα δυσπιστία στις αλλοδαπές δικαστικές αρχές είναι πλέον αδικαιολόγητοι και ιδίως στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Εντεύθεν, προκειμένης εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, για την άσκηση ποινικής διώξεως και όχι για εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας εναντίον του εκζητουμένου, το ένταλμα εκτελείται και εάν ακόμη αυτός είναι ημεδαπός: α) Με την προϋπόθεση ότι δεν διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη, υπό την έννοια ότι δεν έχει ασκηθεί πράγματι σε βάρος του ποινική δίωξη από τις ελληνικές δικαστικές Αρχές για την ίδια πράξη.

Αντιθέτως, δεν εμποδίζεται η έκδοση από τη δυνατότητα ασκήσεως τέτοιας διώξεως κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους (άρθρα 6 και 8 του ΠΚ), για την τελεσθείσα στην αλλοδαπή πράξη. Και β) με την επιφύλαξη της διασφαλίσεως "διαμεταγωγής" του στην Ελλάδα, για να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που ενδεχομένως θα του επιβληθεί στο κράτος εκδόσεως του εντάλματος.

Η διασφάλιση "διαμεταγωγής" του ημεδαπού στην Ελλάδα, για να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή δεν προϋποθέτει εγγύηση δικαστικής Αρχής, αλλά εγγύηση της αρμόδιας Αρχής, που μπορεί να είναι και διοικητική.

Στη προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και όσα εξέθεσε προφορικά στο ακροατήριο ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος αποδεικνύονται τα ακόλουθα. Σε βάρος του εκκαλούντα, ‘ Ελληνα υπηκόου, Κ. Ν. του Κ., που γεννήθηκε στις 30-3-1981 στο Νόϊς Γερμανίας, κατοίκου ..., εκδόθηκε από τον Εισαγγελέα Ντούισμπουργκ (Duisburg) Γερμανίας το από 8-8-2016 Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως με το οποίο ζητείται η σύλληψη και προσαγωγή του ενώπιον των Δικαστικών Αρχών της Γερμανίας, προκειμένου να ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη για τις αξιόποινες πράξεις της διεξαγωγής σε επτά περιπτώσεις παρανόμου εμπορίου με ναρκωτικές ουσίες σε υψηλές ποσότητες, εκ των οποίων σε τρείς - περιπτώσεις από την ίδια πράξη εισήγαγε παράνομα ναρκωτικές ουσίες σε υψηλές δόσεις και σε δέκα οκτώ περιπτώσεις διεξήγαγε παράνομο εμπόριο με ναρκωτικές ουσίες, αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται στο δίκαιο της Γερμανίας από τις διατάξεις των άρθρων §§ 29 εδάφιο 1, εδαφ. 3, 29α εδάφιο 2 30 εδαφ. 1 αρ. 4, νομοθεσίας περί ναρκωτικών, §25 εδαφ. 2, 52, 53 ποινικού Κώδικα τιμωρούμενες με στερητική της ελευθερίας ποινή με ανώτατο όριο τα δέκα πέντε έτη.

Οι εν λόγω πράξεις προβλέπονται και τιμωρούνται στην Ελληνική νομοθεσία ως κακούργημα από τις διατάξεις του άρθρου 98 Π.Κ. και 20 ν. 4139/2013 με όριο ποινής κάθειρξης από οκτώ έως είκοσι έτη.

Οι αξιόποινες πράξεις, αποδίδονται στον εκζητούμενο, με τη μορφή του φυσικού αυτουργού, φέρονται ότι έχουν τελεσθεί από αυτόν στο Ντούισμπουργκ (Duisburg) και στο Φ. (V.) Ολλανδίας από Ιούλιο 2015 έως Μάρτιο 2016. Οι ειδικότερες συνθήκες τελέσεως των πράξεων αυτών περιγράφονται με πληρότητα στο υπό εκτέλεση ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, ως ακολούθως: " Αξιόποινη (-ες) πράξη (-εις) Το παρόν ένταλμα συνδέεται συνολικά με 25 αξιόποινες πράξεις.

Περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης της (των) αξιόπονης (-ων) πράξης (-εων), όπου συμπεριλαμβάνονται ο χρόνος (η ημερομηνία και η ώρα), ο τόπος, καθώς και ο βαθμός συμμετοχής του κατζητουμένου στην (στις) αξιόπονη (-ες) πράξη (- εις). Ημερομηνία/χρονικό διάστημα αξιόποινης πράξης: Ιούλιος 2015 έως Μάρτιο 2016. Τόπος τέλεσης:

Ντούισμπεργκ, Φ. και άλλα μέρη Περιστατικό: Ο κατηγορούμενος ασκεί από την κατοικία του στο Φ. επαγγελματικό εμπόριο με ναρκωτικές ουσίες, ιδιαίτερα μαριχουάνα, κοκαΐνη και έλαιο αμφεταμίνης. Το καλοκαίρι του 2015 ο κατηγορούμενος παρέδωσε στον ειδικά διωκόμενο K. στο Ντούισμπουργκ πέντε κιλά μαριχουάνα.

Το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιουλίου 2015 και Μαρτίου 2016 ο κατηγορούμενος πωλούσε δύο φορές τον μήνα, τουλάχιστον 16 φορές, από 10 γραμμάρια κοκαΐνης στους ειδικά διωκόμενους P. και A. καθώς επίσης και τον Οκτώβριο του 2015 100 γραμμάρια κοκαΐνης στην τιμή των 3.900 Ευρώ.Στις 1/10/2015 ο κατηγορούμενος πώλησε στον Φ. (V.) 50 γραμμάρια κοκαΐνης στον ειδικά διωκόμενο K..

Στις 30/10/2015 ο ειδικά διωκόμενος Χ. εισήγαγε για λογαριασμό του κατηγορουμένου ένα λίτρο ελαίου αμφεταμίνης στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και το παρέδωσε στο αποδοχέα A. S. στην Ούλμ. Στις 27/11/2015 ο κατηγορούμενος πώλησε, σε χώρο στάθμευσης οχημάτων στο Φ. (V.), ένα λίτρο ελαίου αμφεταμίνης και 10 γραμμάρια κοκαΐνης στους ειδικά διωκόμενους P. K.A..

Στις 1/12/2015 ο κατηγορούμενος πώλησε, σε χώρο στάθμευσης οχημάτων στο Φ., πέντε λίτρα ελαίου αμφεταμίνης και 10 γραμμάρια κοκαΐνης στον ειδικά διωκόμενο P. και σε άλλα άτομα στην τιμή των 8.000 Ευρώ. Στις 17/1/2016 ο κατηγορούμενος πώλησε, σε χώρο στάθμευσης οχημάτων στο Φ., 10 γραμμάρια κοκαΐνης στον ειδικά διωκόμενο A..

Στις 3/2/2016 ο ειδικά διωκόμενος Χ. εισήγαγε για λογαριασμό του κατηγορουμένου πέντε λίτρα ελαίου αμφεταμίνης από το Φ. (V.) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το έλαιο αμφεταμίνης επρόκειτο να παραδοθεί στην Κολωνία στον ειδικά κατηγορούμενο V. τιμή 6.000 Ευρώ. Το έλαιο αμφεταμίνης είχε περιεχόμενο δραστικής ουσίας σε ποσοστό 40,3%.

Στις 6/2/2016 ο κατηγορούμενος πώλησε, σε χώρο στάθμευσης οχημάτων στο Φ. (V.) 10 γραμμάρια κοκαΐνης στον ειδικά διωκόμενο P.. Είδος συμμετοχής: Δράστης Φύση και νομικός χαρακτηρισμός της (των) αξιόποινης (-ων) πράξης (-εων) και εφαρμοστέα νομική διάταξη/κώδικας: Νομική εκτίμηση της (των) πράξης (πράξεων): σε επτά περιπτώσεις διεξήγαγε παράνομο εμπόριο με ναρκωτικές ουσίες σε υψηλές ποσότητες εκ των οποίων σε τρείς περιπτώσεις από την ίδια πράξη εισήγαγε παράνομα ναρκωτικές ουσίες σε υψηλές δόσεις, σε 18 περιπτώσεις διεξήγαγε παράνομο εμπόριο με ναρκωτικές ουσίες.

Εφαρμοστέες νομικές διατάξεις: αξιόποινο έγκλημα και πράξη σύμφωνα με §§ 29 εδάφιο 1, εδαφ. 3, 29° εδαφ.1 αρ. 2, 30 εδαφ. 1 αρ. 4, νομοθεσίας περί ναρκωτικών, §§ 25 εδάφιο 2, 52,53 ποινικού κώδικα...". Οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, που αποδίδονται στον εκζητούμενο, εμπίπτουν σ’ εκείνες τις πράξεις, για τις οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 περ.

κ’ του ν. 3251/2004, επιτρέπεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου και με μόνη προϋπόθεση να τιμωρείται στο κράτος εκδόσεως του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον τριών ετών ως προς το ανώτατο όριό της, η οποία συντρέχει εν προκειμένω.

Το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, το οποίο προσκομίζεται σε πρωτότυπο και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, φέρει ημεροχρονολογία εκδόσεως, ονοματεπώνυμο και υπογραφή του δικαστή (εισαγγελέα) που το εξέδωσε, περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 2 του ν. 3251/2004 και δη ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής συνδέσεως και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής εκδόσεως του εντάλματος, μνεία του εντάλματος συλλήψεως, στο οποίο βασίστηκε η έκδοση του ένδικου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό των αξιοποίνων πράξεων που αποδίδονται στον εκζητούμενο, το πλαίσιο της ποινής που προβλέπεται γι’ αυτές, κατά το δίκαιο του κράτους εκδόσεως του εντάλματος, την περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως των εγκλημάτων, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος, ο τόπος τελέσεως και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου, ως και τις νομικές διατάξεις που προβλέπουν και τιμωρούν τις πράξεις αυτές, συνεπώς πληροί τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητάς του κατά το ν. 3251/2004.

Ειδικώς, προσδιορίζονται με σαφήνεια ο τόπος τελέσεως, η μορφή συμμετοχής στη διάπραξη της πράξεως από τον εκζητούμενο, ως φυσικού αυτουργού και συνεπώς οι συναφείς λόγοι της εφέσεως, με τους οποίους προβάλλεται ότι δημιουργείται ασάφεια ως προς τον τόπο τελέσεως των πράξεων που αποδίδονται στον εκκαλούντα και ως προς τη μορφή συμμετοχής του σ’ αυτές, είναι αβάσιμοι.

Περαιτέρω ο εκζητούμενος δεν διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη υπό την έννοια ότι δεν έχει ασκηθεί πράγματι σε βάρος του ποινική δίωξη από τις Ελληνικές δικαστικές αρχές για τις ίδιες πράξεις μέχρι και της συζητήσεως της Εφέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και κατά συνέπεια δεν εμποδίζεται η έκδοση του εκζητουμένου, εφόσον δεν συντρέχει στο πρόσωπό του η απαγορευτική διάταξη που προβλέπεται από το άρθρο 11 στοιχ. η του ν. 3251/2004. Επομένως ο σχετικός λόγος της Εφέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Περαιτέρω η αιτίαση του εκζητουμένου ότι ο Γερμανός Εισαγγελέας στερείτο αρμοδιότητος να ζητήσει τη σύλληψή του με το Ευρωπαϊκό ένταλμα και για τις συναφείς πράξεις της εμπορίας και διακίνησης ναρκωτικών που τελέστηκαν εκτός Γερμανίας, πλην όμως σε χώρα μέλους της Ευρωπαϊκής ‘ Ενωσης είναι αβάσιμη. Ειδικότερα ο Εισαγγελέας της πόλης Ντούισμπουργκ της Γερμανίας, ορθώς περιέλαβε στο Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε κατά του εκκαλούντος και τις συναφείς αξιόποινες πράξεις που τελέστηκαν στο Φ. της Ολλανδίας (εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών), αφού καταλαμβάνονται από την διεθνώς αναγνωρισμένη αρχή της παγκόσμιας δικαιοσύνης, με αποτέλεσμα να καθιερώνεται για την εκδίκαση των σχετικών εγκλημάτων υπερτοπική ποινική δικαιοδοσία (βλ. αρ. 6§5 του Γερμανικού Κώδικα). Επιπλέον το Δικαστήριο τούτο δεν έχει τη δυνατότητα σύμφωνα με τον 3251/2004 να ελέγξει την αρμοδιότητα αυτή του Γερμανού Εισαγγελέα. Επομένως ο λόγος της εφέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Περαιτέρω το αίτημα αναβολής εκδικάσεως της υποθέσεως προκειμένου να γίνει η δίκη που υποβλήθηκε στο ακροατήριο είναι απορριπτέο δεδομένου ότι δεν προβλέπεται από το νόμο 3251/2004, ανεξάρτητα από την αοριστία του.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3251/2004, "η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών, που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε κάθε περίπτωση, ο εκζητούμενος δεν απομακρύνεται, ούτε απελαύνεται, ούτε εκδίδεται σε κράτος όπου διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση".

Στην προκειμένη περίπτωση, από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται ότι η εκτέλεση του ενδίκου εντάλματος προσκρούει σε οποιαδήποτε διάταξη του Συντάγματος, της ΕΣΔΑ και των Συνθηκών για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, δεδομένου ότι ο εκζητούμενος δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο να υποβληθεί στο εκζητούν Κράτος σε οποιαδήποτε απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση.

Τέτοια δεν συνιστά η περίπτωση να προφυλακισθεί μέχρι να δικασθεί, ως μη έχων μόνιμη κατοικία στη Γερμανία και, επομένως, ως ύποπτος φυγής, κατ’ άρθρο 112 παρ. 2 αριθ. 2 του Γερμανικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Ούτε βεβαίως η ενδεχόμενη προφυλάκισή του παραβιάζει την αρχή της ισότητας ή της αναλογικότητας έναντι των ισχυόντων ως προς τους υποδίκους που έχουν μόνιμη κατοικία στη Γερμανία.

Άλλωστε, και το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 282 ΚΠοινΔ) προβλέπει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την προσωρινή κράτηση του κατηγορουμένου, όταν αυτός δεν έχει γνωστή διαμονή στη Χώρα. Ορθώς, λοιπόν, το Συμβούλιο Εφετών, έστω και με διαφορετική αιτιολογία, απέρριψε τον σχετικό ισχυρισμό του εκκαλούντος και ο σχετικός λόγος της εφέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Μετά από αυτά, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, το οποίο διέταξε την εκτέλεση του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως προς το σκοπό προσαγωγής του εκκαλούντος στην αρμόδια Γερμανική Δικαστική Αρχή για να για να ασκηθεί κατ’ αυτού ποινική δίωξη για τις ως άνω αξιόποινες πράξεις που του αποδίδονται, δεδομένου ότι η διαμεταγωγή του στην Ελλάδα για να εκτίσει την ποινή, που ενδεχομένως θα του επιβληθεί, διασφαλίζεται από την διαβεβαίωση της Εισαγγελίας Ντούισμπουργκ (Duisburg), δεν έσφαλε και πρέπει η κρινόμενη έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, να καταδικασθεί δε ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583παρ.1 ΚΠΔ). Τέλος, το αίτημα του εκζητούμενου, που υποβλήθηκε με την έφεση για αντικατάσταση με περιοριστικούς όρους της προσωρινής κράτησης, της οποίας διατάχθηκε η περαιτέρω συνέχιση με την εκκαλούμενη απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο, αφού από καμία διάταξη νόμου δεν προβλέπεται υποβολή σχετικού αιτήματος, ενώπιον του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, όταν αυτό καλείται να δικάσει έφεση κατά απόφασης συμβουλίου εφετών, που αποφάσισε την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και αποφάνθηκε για την κράτηση ή μη του εκζητούμενου, κατά το άρθρο 16§3 του ν. 3251/2004 (ΑΠ 851/2014).

Κατόπιν αυτών και μετά την απόρριψη όλων των λόγων της, πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ’ ουσία. Επίσης πρέπει να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583§1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσία την από 9-9-2016 έφεση, με αριθμό εκθέσεως …/2016, του Ν. Κ. του Κ. κατά της 12/8-9-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποία αποφασίσθηκε η εκτέλεση του κατ’ αυτού εκδοθέντος από 8-8-2016 Ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως που εξέδωσε κατά του εκκαλούντος η Εισαγγελία Ντούισμπουργκ (Duisburg), βάσει του με αρ. 11Gs 1741 από 15-7-2016 εντάλματος του Πρωτοδικείου Ντούισμπουργκ Γερμανίας.

Απορρίπτει το αίτημα του εκκαλούντος για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης αυτού με περιοριστικούς όρους. Και

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ