Supreme Court dismisses appeal against insurance company's right of recourse against insured driver. The court rejects the insured's claim that the insurer is exempt from liability. The court holds that the insurer's right of recourse is valid and the appeal is inadmissible.

Απόφαση 1451 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1451/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Χ1 κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Γκαργκούδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ALLIANZ ΕΛΛΑΣ Α.Α.Ε.", νέα ονομασία της "ALLIANZ A.E.Γ.A." μετά νόμιμη τροποποίηση, ως καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κοπακάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/7/2001 αγωγή προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη και την από 13/3/2001 παρεμπίπτουσα αγωγή της "ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Α.Ε.", που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28426/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1052/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/3/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 16/1/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 19/3/2007 αίτησης αναίρεσης κατά της 1052/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η διάταξη του άρθ. 25 της απόφασης του Υπουργού Εμπορίου Κ4/585/1978, η οποία προβλέπει τις περιπτώσεις αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή, είναι μεν ανίσχυρη, ως ευρισκομένη εκτός της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 6 § 5 Ν. 489/1976, εάν, όμως, οι περιεχόμενες στην ως άνω διάταξη απαλλακτικές ρήτρες υπέρ του ασφαλιστή, συμπεριληφθούν, ως συμβατικοί όροι, στην ασφαλιστική σύμβαση, τότε ο ασφαλιστής δεν απαλλάσσεται μεν από την υποχρέωση να αποζημιώσει τον ζημιωθέντα τρίτο, έχει όμως, δικαίωμα αναγωγής, κατά του ασφαλισμένου, για να ζητήσει ό,τι κατέβαλε, ως αποζημίωση, προς ικανοποίηση του τρίτου παθόντα, διότι, στην περίπτωση αυτή, οι ως άνω απαλλακτικές ρήτρες αποκτούν συμβατική ισχύ (ΑΠ 432/2004).

Περαιτέρω, το περιεχόμενο των ως άνω απαλλακτικών όρων, των διαλαμβανομένων στην ως άνω υπουργική απόφαση είναι δεσμευτικό για τα συμβαλλόμενα μέρη, εφόσον αυτοί τους αποδέχθηκαν, έστω και εάν το ασφαλιστήριο δεν υπογράφηκε από τον αντισυμβαλλόμενο-ασφαλισμένο, καθόσον η εκ μέρους του αποδοχή μπορεί να εκδηλώνεται και σιωπηρά, είτε με την καταβολή των ασφαλίστρων, είτε με την παραλαβή του ασφαλιστηρίου συμβολαίου ή με τη χρήση του ασφαλιστηρίου ή την τοποθέτηση στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, του χορηγηθέντος σ' αυτόν σήματος ή της βεβαιώσεως της ασφάλισης, ή με την υποβολή δήλωσης ατυχήματος προς τον ασφαλιστή ή όταν στηρίζει τις αξιώσεις του στο ασφαλιστήριο και επικαλείται και προσκομίζει αυτό στο δικαστήριο ή όταν υπέβαλε στον ασφαλιστή δήλωση του ατυχήματος.

Εφόσον, με την αποδοχή του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, κατά τον ανωτέρω τρόπο, δημιουργείται δέσμευση του ασφαλισμένου, από τους συμπεριλαμβανόμενους σ' αυτό όρους απαλλαγής του ασφαλιστή και ειδικότερα από τον συμπεριλαμβανόμενο όρο της περίπτωσης 8 του άρθρου 25 της Κ4/585/1978 Α.Υ.Ε που συντρέχει όταν ο υπαίτιος οδηγός τελεί υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή άλλων τοξικών ουσιών, δικαιούται ο ασφαλιστής να αξιώσει από τον ασφαλισμένο, να του καταβάλει κάθε ποσό, το οποίο αυτός θα καταβάλει ως αποζημίωση από το τροχαίο ατύχημα, στον ζημιωθέντα τρίτο (ΑΠ 1650/2001, 502/2002 και 432/2004).

Παθητικά υποκείμενα του δικαιώματος αναγωγής του ασφαλιστή, όταν συντρέχει περίπτωση αποκλεισμού της ευθύνης του τελευταίου, είναι ο υπαίτιος οδηγός, ο αντισυμβαλλόμενος, ανεξάρτητα εάν έχει ή όχι παράλληλα και την ιδιότητα του ασφαλισμένου, δηλαδή του κυρίου, κατόχου ή οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ο ασφαλισμένος, δηλαδή ο κύριος ή κάτοχος του αυτοκινήτου, έστω και εάν δεν οδηγεί το ασφαλισμένο αυτοκίνητο.

Κάθε ένα από τα ως άνω πρόσωπα ευθύνεται αυτοτελώς, υπάρχει δηλαδή παράλληλη και εις ολόκληρον υποχρέωση ενός εκάστου των ως άνω υποχρέων προσώπων, έναντι του ασφαλιστή. Οι ως άνω περιπτώσεις αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή και εξαίρεσης αυτού από την ασφαλιστική κάλυψη, μεταξύ των οποίων και η περίπτωση οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος, αποτελούν στην πραγματικότητα καλυμμένο ασφαλιστικό βάρος, το οποίο όπως προαναφέρθηκε, απευθύνεται και αφορά κάθε ασφαλιζόμενο πρόσωπο, δηλαδή όχι μόνο τον οδηγό, αλλά και τον ιδιοκτήτη ή κάτοχο του οχήματος, όταν οι τελευταίοι είναι πρόσωπα διαφορετικά από τον οδηγό και κατά των οποίων δικαιούται κατ' αρχήν ο ασφαλιστής να ασκήσει αναγωγή, επικαλούμενος τη συνδρομή των προϋποθέσεων του νόμου (τα τυπικά στοιχεία του τροχαίου ατυχήματος και την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος).

Για να τελεσφορήσει, όμως τελικά η αναγωγή αυτή, πρέπει τα ως άνω πρόσωπα να βαρύνονται με υπαιτιότητα, για την παράβαση αυτή, η οποία συντρέχει όταν ο ιδιοκτήτης παραχωρεί την οδήγηση αυτού σε πρόσωπο, για το οποίο γνωρίζει ότι δεν είναι ικανό προς ασφαλή οδήγηση, εξ αιτίας προηγούμενης ανάλωσης οινοπνεύματος.

Εάν, επομένως, ο ιδιοκτήτης του οχήματος δεν βαρύνεται με υπαιτιότητα, διότι δεν εγνώριζε, ούτε μπορούσε να αποτρέψει τη μέθη του οδηγού, τότε δεν τελεσφορεί η εναντίον του ασκηθείσα αναγωγή του ασφαλιστή. Το βάρος απόδειξης της ανυπαρξίας υπαιτιότητας, στην περίπτωση της παράβασης του ασφαλιστικού βάρους της μη οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος έχει κατά τις γενικές αρχές (336 ΑΚ) ο εναγόμενος ιδιοκτήτης, ο οποίος πρέπει να επικαλεσθεί και να αποδείξει συγκεκριμένα περιστατικά, για να καταρρίψει το εις βάρος του τεκμήριο υπαιτιότητας (ΑΠ 1357/2008, ΑΠ 1517/2006).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ δημιουργείται λόγος αναιρέσεως αν παραβιασθεί κανόνας ουσιαστικού δικαίου συνίσταται δε η παραβίαση στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα, που υπάρχει, όταν εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται κατά περίπτωση κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αν και δεν υπάρχουν ή υπάρχουν, αντίστοιχα, οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, σύμφωνα με τα όσα ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ επιτρέπεται αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά εκείνα, που είναι αναγκαία για την κρίση, στην προκείμενη περίπτωση, συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξη που εφαρμόστηκε ή για τη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές, όχι ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, αλλά στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 26/2004).

Εν προκειμένω, το δικάσαν Εφετείο, σχετικά με την παρεμπίπτουσα αγωγή (αναγωγή) της ασφαλιστικής εταιρείας κατά του νυν αναιρεσείοντος κυρίου του ασφαλισμένου ζημιογόνου αυτοκινήτου, δέχθηκε τα εξής: "Ο εναγόμενος με την κύρια αγωγή και ήδη εκκαλών Χ1, (νυν αναιρεσείων) μετά την τήρηση των νόμιμων διατυπώσεων, κατέστη κατά το έτος 1998 κύριος του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου.

Εκδόθηκε στο όνομά του, την 22 Ιουλίου 1998, η προσκομιζόμενη σχετική άδεια κυκλοφορίας. Μετά την κτήση της κυριότητας του αυτοκινήτου, ο εναγόμενος, από φιλοφροσύνη και λόγω της συγγενικής σχέσης, που τον συνέδεε με τον εγγονό του Ο1, παραχώρησε την οδήγηση του αυτοκινήτου στον τελευταίο. 0 Ο1, αφότου παρέλαβε το αυτοκίνητο από τον εναγόμενο παππού του, μετά την έκδοση της άδειας κυκλοφορίας, το χρησιμοποιούσε έκτοτε σύμφωνα με τον προορισμό του.

Μάλιστα, ο ίδιος, ενεργώντας με τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και για λογαριασμό του, υπέβαλλε προς την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΕΓΑ" καθολικός διάδοχος της οποίας είναι η νυν αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία ALLIANZ ΕΛΛΑΣ, την προσκομιζόμενη έγγραφη πρόταση ασφάλισης αυτοκινήτου στο όνομα του ιδιοκτήτη, η οποία έγινε αποδεκτή από την ασφαλιστική εταιρεία.

Έτσι, η ασφαλιστική αυτή εταιρεία, με το ... ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που είχε καταρτισθεί μεταξύ αυτής και του εναγομένου Χ1, είχε ασφαλίσει την αστική ευθύνη εκείνου για τις προς τρίτους ζημίες από την κυκλοφορία του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου του, κατά το από 23-10-2000 έως 23-4-2001 χρονικό διάστημα. Μεταξύ των διαδίκων αυτών συμφωνήθηκε με το παραπάνω ασφαλιστήριο συμβόλαιο, τους έγγραφους γενικούς όρους ασφάλισης κινδύνων και την Κ4/585/5-4-1978 απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, που ενσωματώθηκαν σ' αυτό, ότι η ασφάλιση θα διέπεται από τις διατάξεις της νομοθεσίας που ισχύει, καθώς και από τους ενιαίους όρους των συμβολαίων αυτοκινήτων που περιλαμβάνονται στην Κ4/585/5-4-1978 απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, Συνεπώς, συμφωνήθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων ο όρος αποκλεισμού της ευθύνης της ασφαλιστικής εταιρείας σε περίπτωση οδηγήσεως του ασφαλισθέντος αυτοκινήτου υπό την επήρεια οινοπνεύματος κατά την επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως (ατυχήματος).

Η διάταξη του άρθρου 25 παρ. 8 της Κ4/585/5-4-1978 αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου Υπουργικής αποφάσεως αποτέλεσε περιεχόμενο της ένδικης συμβάσεως ασφαλίσεως και όρο αυτής, ώστε να δεσμεύει τους διαδίκους κατά το άρθρο 361 ΑΚ και να επάγεται την απαλλαγή της ασφαλιστικής εταιρείας έναντι του εναγομένου και συνακόλουθα δικαίωμα αναγωγής αυτής κατ' εκείνου.

Και είναι μεν αλήθεια ότι, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο αντίγραφο του ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου, ο εναγόμενος ασφαλισμένος δεν υπέγραψε σ' αυτό, πλην όμως αυτό δεν επιδρά επί της εγκυρότητας της συμβάσεως διότι την αποδέχθηκε. Ειδικότερα, όντας ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου και γνωρίζοντας την εκ του νόμου υποχρέωσή του να καλύψει με ασφάλιση την εκ τούτου έναντι τρίτων αστική ευθύνη, αυτός αποδέχθηκε την ένδικη ασφαλιστική σύμβαση και υποστηρίζει την εγκυρότητά της, την οποία δεν προσβάλλει ειδικώς με σχετικούς ισχυρισμούς, πλην όμως, ενεργώντας κατ' επιλογήν του όψιμου συμφέροντός του, ισχυρίζεται ότι οι περιλαμβανόμενοι στο παραπάνω ασφαλιστήριο συμβόλαιο περιοριστικοί όροι της ασφαλιστικής καλύψεως δεν απέκτησαν συμβατική ισχύ και συνεπώς δεν τον δεσμεύουν, διότι ο εναγόμενος δεν υπέγραψε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ούτε αποδέχθηκε ρητώς ή σιωπηρώς τους όρους αυτούς, τους οποίους φέρεται ότι δεν γνώριζε.

Ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος, διότι, ναι μεν το ασφαλιστήριο συμβόλαιο δεν φέρει την υπογραφή του ασφαλισμένου, πλην όμως, όπως προκύπτει από τα αποδεικτικά στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, η ενάγουσα εταιρεία χορήγησε στον εναγόμενο ασφαλισμένο αντίγραφο του ως άνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου με τα ενσωματωμένα σ' αυτό παραπάνω έγγραφα και του ειδικού σήματος ασφαλίσεως, τα οποία παρέλαβε για λογαριασμό του ο εγγονός του Ο1, ο οποίος ενεργούσε με τη συναίνεση και για λογαριασμό του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου.

Συνεπώς, ο εναγόμενος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου έλαβε γνώση των αναφερομένων σ' αυτό περιοριστικών όρων της ασφαλιστικής καλύψεως, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνος, που προβλέπεται από την διάταξη του άρθρου 25 παρ. 8 της Κ4/585/1978 ΥΑ και αφορά την οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος. Επομένως, αποδέχθηκε την ασφαλιστική σύμβαση και τη λειτουργία της με τους παραπάνω όρους, που έλαβε γνώση.

Περαιτέρω, από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, αποδείχθηκε, όπως ήδη αναφέρθηκε, ότι κατά το χρόνο που συνέβη η σύγκρουση των οχημάτων των διαδίκων, ο οδηγός Ο1 οδηγούσε το ... αυτοκίνητο τελώντας υπό την επίδραση οινοπνεύματος, σε βαθμό που επηρέαζε αισθητά την ικανότητα για οδήγηση αυτοκινήτου.

Όπως προκύπτει από την 510/27-2-2001 έκθεση εξετάσεως αίματος ατόμου για τον προσδιορισμό αλκοόλης, το περιεχόμενο της οποίας λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, στα πλαίσια της διατάξεως του άρθρου 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, κατά το χρόνο του ατυχήματος ο οδηγός περιείχε στο αίμα του αλκοόλη σε ποσοστό 1, 00 τοις χιλίοις, η οποία επηρέαζε σημαντικά την ικανότητά του να οδηγεί αυτοκίνητο.

Εξαιτίας του ότι ο Ο1 οδηγούσε το αυτοκίνητό του υπό την επήρεια οινοπνεύματος, σύμφωνα με το άρθρο 25 παρ. 8 της Κ4/585/1978 αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου, η παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΕΓΑ" δεν απαλλάσσεται μεν της υποχρεώσεώς του να αποζημιώσει τους ζημιωθέντες ενάγοντες με την κύρια αγωγή αποζημιώσεως, παρέχεται όμως σ' αυτήν το δικαίωμα να εναγάγει τον ασφαλισμένο εναγόμενο και να ζητήσει από αυτόν ό,τι κατέβαλε στους ζημιωθέντες τρίτους, για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η τελευταία.

Η μέθη του εναγομένου ήταν ουσιώδης παράγων για την πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος, αφού δεν υπήρξε άλλη εξωτερική αιτία, που να δικαιολογεί το ατύχημα αυτό. Η υπ' αυτού διενέργεια των κινήσεων περί την οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα πορείας με υπερβολική ταχύτητα, η εκτροπή εκτός της οδού και η πρόσκρουση με αμείωτη ταχύτητα σε δένδρο, καταδείκνυε ότι δεν οδηγούσε νηφάλια.

Η οδηγική αυτή συμπεριφορά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι διασκέδαζε επί πολλές ώρες σε μπαρ του ..., μέχρι τις πρωινές ώρες, επιβεβαιώνουν ότι αυτός τελούσε κατά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Υπό τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Εφετείο έκρινε ως νόμιμη και ως βάσιμη κατ' ουσία την παρεμπίπτουσα αγωγή (αναγωγής) της ασφαλιστικής εταιρείας, επικυρώνοντας, ως προς το ζήτημα αυτό την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, το οποίο, είχε κάνει δεκτή, ως βάσιμη κατ' ουσίαν, την κύρια αγωγή της οικογένειας του θανασίμως τραυματισθέντος από το ένδικο τροχαίο ατύχημα, συνεπιβάτη του ζημιογόνου αυτοκινήτου,..., δεχθέν ότι η επέλευση του ατυχήματος οφείλετο σε υπαιτιότητα του ως άνω οδηγού - εγγονού του νυν αναιρεσείοντος, κατά το κεφάλαιο δε αυτό, η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, δεν είχε προσβληθεί με λόγο έφεσης.

Επομένως, οι δύο (μοναδικοί) λόγοι αναίρεσης, κατά το ένα μέρος αυτών, με το οποίο αποδίδεται στο δικάσαν Εφετείο η πλημμέλεια της παραβίασης (ευθέως και εκ πλαγίου) της διάταξης του άρθρ 25 περιπτ. 8 της Κ4/585/1978 Υπουργικής απόφασης διότι ο εναγόμενος - ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου δεν υπέγραψε το ασφαλιστήριο και δεν έλαβε γνώση της απαλλακτικής ρήτρας, είναι αβάσιμοι, κατά μεν την από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια, ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, διότι, όπως προκύπτει από το προαναφερθέν περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης, το δικάσαν Εφετείο δεν εφήρμοσε τη διάταξη αυτή, αλλά έκρινε ότι η ρήτρα, περί αποκλεισμού της ευθύνης της ασφαλιστικής εταιρείας, περιελήφθη, ως όρος της ασφαλιστικής σύμβασης, στο τμήμα των γενικών και ειδικών όρων, στο ασφαλιστηρίο συμβόλαιο, των οποίων έλαβε γνώση ο εναγόμενος - ασφαλισμένος και τους οποίους αποδέχθηκε, παραλαμβάνοντας, δια χειρός του εγγονού του Ο1, ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό του και με τη συναίνεσή του, αντίγραφο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, με τα ενσωματωμένα σ' αυτό έγγραφα, καθώς και το ειδικό σήμα ασφάλισης, δεσμευόμενος έτσι από τους όρους αυτούς, τον δε ανωτέρω συμβατικό όρο εφήρμοσε, προκειμένου να κάνει δεκτή την αγωγή - αναγωγής της νυν αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, Κατά δε την από το άρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια, καθόσον, υπό τις ως άνω παραδοχές, διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς το ίδιο ως άνω ζήτημα.

Οι ίδιοι ως άνω λόγοι, κατά το άλλο μέρος αυτών, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης, ευθέως και εκ πλαγίου, των διατάξεων των άρθρων 2 παρ. 1, 6 παρ. 1, 10 παρ. 1 και 11 αρ. 1 του Ν. 489/1976 όσον αφορά την υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος για την οδήγηση του ζημιογόνου αυτοκινήτου από τον οδηγό του υπό την επήρεια οινοπνεύματος είναι αβάσιμοι διότι, όπως προκύπτει από τα, παραδεκτώς κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, επισκοπούμενα δικόγραφα των προτάσεων του εναγομένου - νυν αναιρεσείοντος - ιδιοκτήτου του ζημιογόνου αυτοκινήτου, των κατατεθεισών ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και ενώπιον του Εφετείου, καθώς και του δικογράφου της ασκηθείσας υπ' αυτούς έφεσης, ουδόλως προβλήθηκε υπ' αυτού ισχυρισμός, περί έλλειψης υπαιτιότητας αυτού, ως προς την οδήγηση του υπαιτίου οδηγού, υπό την επήρεια οινοπνεύματος, ώστε να καταρρίψει το εις βάρος του τεκμήριο υπαιτιότητας και να μην τεελσφορήσει η εις βάρος του ασκηθείσα (αναγωγή) της ασφαλιστικής εταιρείας, σύμφωνα με τα αναφερθέντα στην προηγηθείσα μείζονα νομική σκέψη.

Ομοίως απορριπτέος ως αβάσιμος, είναι ο πρώτος από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγος και κατά το μέρος αυτού, με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 4 του Ν. ΓΠΝ/1911, με την οποία προβλέπεται ότι ο ιδιοκτήτης, ε'να είναι πρόσωπο διαφορετικό από τον κύριο κάτοχο, ενέχεται μόνον μέχρι της αξίας του αυτοκινήτου διότι την προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή ένσταση του ιδιοκτήτη δικαιούται αυτός να προβάλει μόνον κατά του παθόντος και όχι εναντίον άλλου, συνυποχρέου προς αποζημίωση, ο οποίος δικαιούται έναντι του ιδιοκτήτη σε αναγωγή, όπως στην προκειμένη περίπτωση η ασφαλίζουσα το ζημιογόνο αυτοκίνητο ασφαλιστική εταιρεία πέραν του ότι οι διατάξεις του ΝΓΠΝ/1911 δεν εφαρμόζονται όταν ο παθών είναι επιβάτης του ζημιογόνου οχήματος (αρθ.12 ΝΓΠΝ/1911) με εξαίρεση τα λεωφορεία. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-3-2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της 1052/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ