Supreme Court dismisses appeal against default judgment as inadmissible due to pending default objection period. The court ruled that an appeal cannot be filed while the statutory period for objecting to a default judgment remains open. The court held that the principle of successive remedies applies, preventing the appeal until the default objection period expires. The court reasoned that the appeal was inadmissible because the default judgment had not been served, keeping the objection period active. The court dismissed the appeal as inadmissible under the principle of successive remedies. The court found no merit in the appeal since the default objection period was still running. The court concluded that the appeal was procedurally barred by the pending default objection period.

Απόφαση 1450 / 2023 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1450/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Νικόλαο Πουλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «M. A. E. Κ. B. «E., και τον διακριτικό τίτλο «Μ. «Α. ως διαδόχου εκ μετατροπής σε ανώνυμη εταιρία της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «Ρ. Π.. - Ρ. Ε.. Ο..Ε.., η οποία εδρεύει στα Άνω Λιόσια και εκπροσωπείται νόμιμα, 2)Π. Ρ., και 3)Ε. Ρ., ως πρώην ομόρρυθμων εταιρών της ως άνω εταιρίας. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο - Κωνσταντίνο Κωνσταντινίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Α. Π. του Κ., κατοίκου Αχαρνών Αττικής, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρυσούλα Κουράση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2428/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 774/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13-7-2021 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.-Με την κρινόμενη από 13.7.2021 και με αριθ. κατάθ. 5751/750/19.7.2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 774/9.2.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών η οποία, δικάζοντας τις από α) 10.1.2020 και με αριθμό κατ. 4141/351/17.1.2020 και β) 10.2.2020 και με αριθμό κατ. 18143/1279/26.2.2020 εφέσεις των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, ερήμην της ενάγουσας - εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης, α) θεώρησε πως δεν ασκήθηκε η από 10.1.2020 και με αριθμό κατ. 4141/351/17.1.2020 έφεση και κατάργησε την επ' αυτής δίκη, β) δίκασε ερήμην της εφεσίβλητης τη δεύτερη από 10.2.2020 και με αριθμό κατ. 18143/1279/26.2.2020 έφεση, γ) όρισε παράβολο ερημοδικίας 290 ευρώ, δ) δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την ανωτέρω δεύτερη έφεση και εξαφάνισε την εκκαλουμένη με αριθμό 2428/13.12.2019 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ε) κράτησε την υπόθεση και δικάζοντας επί της αγωγής, στ) δέχθηκε εν μέρει αυτή και υποχρέωσε τους εναγόμενους (ήδη αναιρεσίβλητους), εις ολόκληρο τον καθένα να καταβάλουν στην ενάγουσα 10.326,45 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Με την ανωτέρω πρωτόδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, αντιμωλία των διαδίκων και είχαν υποχρεωθεί οι τότε εναγόμενοι: ι) ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Ρ. Π. - Ρ. Ε.. Ο..Ε.., ιι) «Π. Ρ. και ιιι) Ε. Ρ., ομόρρυθμα μέλη της πρώτης, εις ολόκληρο ο καθένας, να καταβάλουν στην ενάγουσα 10.382,25 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ενώ αναγνωρίσθηκε ότι οι εναγόμενοι έχουν υποχρέωση να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρο ο καθένας 32.421,30 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. 2.-Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 περ.

α' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή, δηλαδή απαιτείται η ύπαρξη τελεσίδικης απόφασης (άρθρο 321 ΚΠολΔ), κρίσιμος δε χρόνος από τον οποίο κρίνεται ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης για την άσκηση κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης, είναι ο χρόνος της άσκησης της αίτησης αναίρεσης με την κατάθεση του δικογράφου της στον αρμόδιο γραμματέα, όπως το άρθρο 495 παρ.1 του ίδιου Κώδικα ορίζει (ΟλΑΠ 18/2001, ΑΠ 33/2019, ΑΠ 31/2016, ΑΠ 179/2014).

Επομένως η ύπαρξη ερήμην απόφασης, δηλαδή απόφασης που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (ΟλΑΠ 15/2001), ενεργοποιεί αμέσως τη δυνατότητα άσκησης απ' αυτόν ανακοπής ερημοδικίας κατά της ερήμην απόφασης (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση κατά της ερήμην απόφασης αίτησης αναίρεσης, η οποία, αν παρόλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ.

β' περ. β' ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους, Αντίθετα, δηλαδή, με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή αναλόγως έφεση (ΟλΑΠ 11/1998, ΑΠ 662/2006), δηλαδή καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ένδικων μέσων.

Συνεπώς αποκλείεται η άσκηση αναίρεσης όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, έστω και αν πιθανολογείται η απόρριψή της (Ολ ΑΠ 15/2001). Μάλιστα αν παραλειφθεί η επίδοση της ερήμην απόφασης, δεν αρχίζει καν η προθεσμία άσκησης κατ' αυτής ανακοπής ερημοδικίας, οπότε αντίστοιχα δεν υπάρχει χρονικό όριο για την άσκησή της, αφού σε σχέση μ' αυτή δεν είναι θεσπισμένη - και ούτε θα όφειλε να είναι- καταχρηστική προθεσμία αντίστοιχη με την καταχρηστική προθεσμία των άρθρων 518§2 και 564§3 ΚΠολΔ, που ισχύει για την έφεση και την αναίρεση.

Έτσι όμως η παράλειψη επίδοσης της ερήμην απόφασης, εμποδίζει εξακολουθητικά την άσκηση κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης, με απότοκη συνέπεια την αναστολή και της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών (ήδη από 1.1.2016 δύο ετών, μετά την τροποποίηση των ανωτέρω διατάξεων με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015) που ισχύει για την αναίρεση και έχει ως αφετηρία τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού προϋπόθεση αυτονόητη της προθεσμίας αυτής είναι η ύπαρξη απόφασης υποκείμενης οπωσδήποτε σε αναίρεση (ΑΠ 33/2019, ΑΠ 864/2017).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης η εκδοθείσα κατά την εργατική διαδικασία με αριθμό 774/9.2.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε ερήμην της εφεσίβλητης - αναιρεσίβλητης. Από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης εφετειακής απόφασης στην αναιρεσίβλητη, ώστε κατά το άρθρο 503 παρ.1, σε συνδυασμό και με το άρθρο 144 παρ.2 ΚΠολΔ, να αρχίσει γι' αυτήν που δικάστηκε στο Εφετείο ερήμην, η δεκαπενθήμερη προθεσμία για την άσκηση κατά της απόφασης αυτής ανακοπής ερημοδικίας.

Έτσι όμως η απόφαση αυτή υπόκειται εξακολουθητικά σε ανακοπή ερημοδικίας από την αναιρεσίβλητη, οπότε, κατά τα προεκτεθέντα, δεν συγχωρείται κατ' αυτής αναίρεση και πρέπει συνεπώς, κατά το μέρος που ερευνάται η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη.

Θέμα επιβολής δικαστικών εξόδων σε βάρος των αναιρεσειόντων, που ηττώνται στη δίκη, δεν τίθεται, διότι η αναιρεσίβλητη, που παραστάθηκε, δεν κατέθεσε προτάσεις και δεν έχει υποβάλλει σχετικό αίτημα, ούτε με δήλωσή της στα πρακτικά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13.7.2021 και με αριθ. κατάθ. 5751/750/19.7.2021 αίτηση των αναιρεσειόντων, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 774/9.2.2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.-

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης καθώς και της αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών, ο αμέσως αρχαιότερος Αρεοπαγίτης της σύνθεσης,

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ