144/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 144 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 144/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Λ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ευάγγελου Οικονομίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σφέτσου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/2/2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2787/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9258/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/12/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 1/11/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 118 ΚΠολΔ προκύπτει ότι οι λόγοι αναίρεσης για να είναι ορισμένοι και συνεπώς παραδεκτοί πρέπει να περιέχουν πλήρη και σαφή έκθεση των γεγονότων τα οποία με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στοιχειοθετούν την αποδιδόμενη σε αυτήν πλημμέλεια.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο με σαφήνεια α) ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι έχει παραβιαστεί και μάλιστα ενάριθμα, β) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές) της ελάσσσονος πρότασης του δικανικού συλλογισμού που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή όχι της αγωγής και η έννομη συνέπεια που καταγνώστηκε και γ) το νομικό σφάλμα δηλαδή σε ποιο σημείο βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή την εφαρμογή του κανόνα δικαίου.

Εξάλλου, σε περίπτωση αιτίασης για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας πρέπει να αναφέρεται ποια συγκεκριμένα διδάγματα παραβιάστηκαν, ο κανόνας δικαίου στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έπρεπε να γίνει αυτό, ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παραβίαση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός για να είναι ορισμένος πρέπει να περιλαμβάνει α) τις κρίσιμες πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία της έλλειψης αιτιολογίας, β) τον ισχυρισμό, καθώς και τα προταθέντα προς θεμελίωσή του περιστατικά, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση και τη σύνδεσή του με το διατακτικό, αν αυτή δεν είναι αυτονόητη και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αα) αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία της έλλειψης αυτής, ββ) αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποιά επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και γγ) αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιές είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα και με τους τρεις λόγους της αναίρεσης προτείνει ότι το Εφετείο, κατά την παραδοχή της έφεσης της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας κατά απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που είχε δεχθεί εν μέρει αγωγή της για αποζημίωση, υπέπεσε στις πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ήτοι, όπως αναφέρει κατά λέξη περίπου, η προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς νόμιμη βάση και κατά παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους κανόνες δικαίου, δέχθηκε εν μέρει α) το αγωγικό κονδύλιο για βελτιωμένη διατροφή για εξήντα ημέρες μόνο, ενώ έπρεπε να το δεχθεί για τρεις μήνες β) το αγωγικό κονδύλιο για μίσθωση αγοραίου αυτοκινήτου (ΤΑΧΙ) μόνο για τις μετακινήσεις του προς το νοσοκομείο και όχι για άλλες αναγκαίες μετακινήσεις του, και γ) το κονδύλιο για ηθική βλάβη.

Οι λόγοι αναίρεσης με το ανωτέρω περιεχόμενο είναι αόριστοι και απορριπτέοι, διότι δεν αναφέρονται οι κανόνες δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, σε τι συνίσταται η παραβίαση αυτών, δεν προσδιορίζονται τα διδάγματα της κοινής πείρας και ο τρόπος που παραβιάστηκαν, ούτε η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της απόφασης.

Επίσης, με όσα αναφέρονται στον πρώτο λόγο της αναίρεσης δεν δημιουργείται η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού από τα εκτιθέμενα στο λόγο αναίρεσης, αλλά και από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό για τη ζημία της αναιρεσείουσας που αναφέρεται στη λήψη βελτιωμένης διατροφής και τον απέρριψε κατά ένα μέρος.

Επομένως οι λόγοι αναίρεσης από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 550 ΚΠολΔ είναι αόριστοι, ως προς δε την πλημμέλεια από το άρθρο 8 του ιδίου άρθρου, ο πρώτος λόγος είναι αβάσιμος.

ΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Δεκεμβρίου 2008 αίτηση της Λ. Μ. για αναίρεση της 9258/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 3 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ