144/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 144 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 144/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται από τον Υπουργό οικονομίας και οικονομικών που κατοικοεδρεύει την Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Ευθύμιο Τσάκα, πάρεδρο του νομικού συμβουλίου του κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Των αναιρεσιβλήτων: 1..., 2.... και 3. Συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΒΟΥΤΖΑΣ Συν.ΠΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι δύο πρώτοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Διονυσίου Καραχάλιου, ο δε τρίτος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-7-2001 ανακοπή των ήδη α και β αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4736/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 77/2004 του Εφετείου Αθηνών.

Εκδόθηκε η 562/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 7040/2007 την αναίρεση της οποίας ζητά το αναιρεσείον με την από 7-4-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 28-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την επιφύλαξη της κρίσης περί του απαραδεκτού αυτής και του μη απαραδέκτου της συζητήσεως αυτής, κατά τη συζήτηση της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ.1 του Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 παρ.3 του Ν. 2579/1998, "μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την άσκηση της αναιρέσεως ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου από μέρος του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ, του οποίου η νομική υπηρεσία και η δικαστική εκπροσώπηση διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ) ή από μέλη του, ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του υπογράφοντος το αναιρετήριο δικαστικού πληρεξουσίου, αποστέλλει στο Ν.Σ.Κ.

αντίγραφο του αναιρετηρίου, των προσβαλλομένων αποφάσεων, των εισαγωγικών εγγράφων της κύριας δίκης και των παρεμπιπτουσών δικών, καθώς και των προτάσεων των διαδίκων", ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ.2 του ίδιου Νόμου 2298/1955, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 42 του Ν. 2721/1999, "το κατά την επόμενη παράγραφο αρμόδιο τμήμα του Ν.Σ.Κ μέσα σε τρεις (3) μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, αποφαίνεται αιτιολογημένα για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό και βάσιμο τουλάχιστον ενός από τους λόγους της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη και τη νομολογία του οικείου δικαστηρίου.

Αν μέσα στην ανωτέρω προθεσμία των τριών (3) μηνών, ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος δεν καταθέσει στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο έχει κατατεθεί η αναίρεση, κυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης, η αίτηση αναιρέσεως θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και δεν διαβιβάζεται στο Δ/ριο που απευθύνεται.

Η υπόθεση εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει ήδη θετική γνώμη του αρμοδίου τμήματος του Ν.Σ.Κ.". Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι, αν μέσα σε τρεις (3) μήνες από την άσκηση της αναίρεσης δεν κατατεθεί στη γραμματεία του δικαστηρίου στο οποίο έχει κατατεθεί η αναίρεση - και όχι του Αρείου Πάγου στον οποίο εκκρεμεί η αναίρεση όπως είχε η αρχική διατύπωση του άρθρου 12 Ν. 2298/95 το οποίο μετέπειτα αντικαταστάθηκε ως άνω-, αντίγραφο θετικής γνώμης του Ν.Σ.Κ., η αναίρεση που έχει ασκηθεί ενώπιόν του είναι απαράδεκτη.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, του Ελληνικού Δημοσίου, για την οποία έχει κατατεθεί εμπροθέσμως η προσκομιζόμενη 567/08 θετική γνωμοδότηση, καθ' όσον η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε κατά της υπ' αριθμ. 7040/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών στις 8-4-08, στην γραμματεία του οποίου κατατέθηκε, και η κατάθεση της εν λόγω θετικής γνώμης στην γραμματεία του Εφετείου Αθηνών έλαβε χώρα στις 20-5-08, δηλαδή μέσα σε τρεις (3) μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, είναι παραδεκτή και τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τους παριστάμενους αναιρεσιβλήτους είναι αβάσιμα.

ΕΠΕΙΔΗ, όπως συνάγεται από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 74, 76 556 παρ . 1 και 558 του ΚΠολΔ, η αίτηση αναίρεσης απευθύνεται κατά του νικητή αντιδίκου του αναιρεσίοντος όχι δε και κατά του ομοδίκου του αναιρεσείοντος, ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη, για έλλειψη έννομου συμφέροντος, εφόσον η απόφαση δεν περιέχει διάταξη υπέρ αυτού που βλάπτει τον αναιρεσείοντα.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 76 παρ.1, 3 και 4 του ΚΠολΔ., στις περιπτώσεις αναγκαστικής ομοδικίας (και τέτοια υπάρχει μεταξύ του επισπεύδοντος τη διοικητική εκτέλεση Δημοσίου και του οφειλέτη, όταν ασκείται ανακοπή τρίτου κατά της διοικητικής εκτέλεσης, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 1 του ν.

δ. 356/1974 (ΚΕΔΕ), πρέπει να απευθύνεταί και κατά των δύο αυτών), το ένδικο μέσο που ασκείται οπό τον έναν από τους αναγκαστικούς ομοδίκους, ναι μεν δεν πρέπει να στρέφεται και κατά του ετέρου, υπέρ του οποίου η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει διάταξη εις βάρος του ασκούντος το ένδικο μέσο, πλην όμως έχει αποτελέσματα και υπέρ του μη ασκήσαντος τούτο ομοδίκου του, ο οποίος πρέπει να καλείται για να μετάσχει τη συζήτηση του ένδικου μέσου.

Αλλιώς, η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με αυτήν έγινε δεκτή ανακοπή των δυο πρώτων αναιρεσιβλήτων, ως τρίτων, που προέβαλαν δικαίωμα κυριότητας σε ακίνητο στο οποίο επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, προς ικανοποίηση απαίτησής του κατά του τρίτου αναιρεσιβλήτου οφειλέτη του.

Η ανακοπή αυτή είχε στραφεί τόσο κατά του επισπεύδοντος τη διοικητική αυτή εκτέλεση αναιρεσείοντος, όσο και κατά του οφειλέτη του, τρίτου αναιρεσιβλήτου, μεταξύ των οποίων έτσι υπήρξε αναγκαστική ομοδικία, έγινε δε δεκτή με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία, όπως από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προκύπτει, δεν περιέχει διάταξη υπέρ του τρίτου αναιρεσιβλήτου και εις βάρος του αναγκαίου ομοδίκου του αναιρεσείοντος.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του τρίτου αναιρεσιβλήτου. Ωστόσο, δεν αποδεικνύεται ότι κλητεύθηκε αυτός για να παραστεί κατά τη συζήτηση της προκείμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ούτε και γίνεται επίκληση τέτοιας κλητεύσεως από τον αναιρεσείοντα και επομένως πρέπει η παρούσα συζήτηση να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

Δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ως νόμιμη κλήτευσή του να παραστεί στη συζήτηση της αναίρεσης με την ιδιότητά του αυτή του αναγκαίου ομοδίκου του αναιρεσείοντα, η επίσπευση της συζήτησης από αυτόν και τους άλλους αναιρεσίβλητους, όπως αποδεικνύεται από το επίσημο αντίγραφο του δικογράφου της αίτησης αναιρέσεως και την κάτω από αυτό από 5-2-09 έγγραφο παραγγελία προς επίδοση, της αρμοδίας δικαστικής επιμελήτριας ..., το οποίο προσκομίζει με επίκληση το αναιρεσείον που επιδόθηκε σαυτό μαζί με κλήση να παραστεί κατ τη συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο, διότι δεν αποδεικνύεται ότι ο δικηγόρος που υπέγραψε την ως άνω κλήση προς συζήτηση για λογαριασμό του άνω αναιρεσιβλήτου είχε πληρεξουσιότητα στην προδικασία για να επισπεύσει την συζήτηση στην παραπάνω δικάσιμο και συνεπώς είναι άκυρη η κλήση για λογαριασμό του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως προς τον 3ο αναιρεσίβλητο συνεταιρισμό με την επωνυμία "ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΒΟΥΤΖΑΣ Συν.Π.Ε.".

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 8-4-08 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 7040/07 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, ως προς τους άλλους διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ