Appeal dismissed because the appellant knew of the defendant's death before filing the appeal.

Απόφαση 1447 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1447/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ρωμύλο Κεδίκογλου, Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαϊου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.» (ΟΣΕ Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Βούλγαρη. Του αναιρεσίβλητου: X1 , που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Στο σημείο αυτό η δικηγόρος Αργυρώ Γρατσία – Πλατή δήλωσε ότι ο αναιρεσίβλητος απεβίωσε την 30-3-2005 και κληρονομήθηκε από τις εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, 1)Ψ1 (σύζυγος), 2)Ψ2 (κόρη) και 3)Ψ3 (κόρη), .... , οι οποίες συνεχίζουν τη δίκη στη θέση του αναιρεσίβλητου και εκπροσωπούνται δι΄ αυτής βάσει πληρεξουσίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-2-2003 αγωγή του αρχικώς αναιρεσίβλητου Χ1, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1229/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1515/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-7-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας, διάβασε την από 25-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 62 ΚΠολΔ, ικανός να είναι διάδικος είναι εκείνος που έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η ικανότητα αυτή, που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο ( άρθρο 73 ΚΠολΔ), προκειμένου για φυσικό πρόσωπο, παύει να υπάρχει με τον θάνατό του ( άρθρο 35 ΑΚ).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 313 παρ. 1 περ. δ΄ ΚΠολΔ, απόφαση που εκδόθηκε σε δίκη που είχε διεξαχθεί κατά ανύπαρκτου φυσικού προσώπου, όπως είναι εκείνο που απεβίωσε, δεν έχει υπόσταση, χαρακτηριζόμενη ρητά ως ανύπαρκτη. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 286 επ. ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση ( άρθρο 573 παρ. 1 ίδιου Κώδικα), σε συνδυασμό με τις παραπάνω διατάξεις, αν ο διάδικος είναι στη ζωή κατά την έναρξη της δίκης, αποβιώσει όμως στη συνέχεια (πριν περατωθεί η δίκη αμετακλήτως), αν μεν ο θάνατός του επήλθε μέχρι το πέρας της προφορικής συζητήσεως, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, τότε, αν τηρηθούν και οι λοιπές νόμιμες διατυπώσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη της γνωστοποιήσεως του θανάτου προς τον αντίδικο, επέρχεται διακοπή της δίκης, με συνέπεια κάθε διαδικαστική πράξη, εκτός από την τυχόν εκδιδόμενη απόφαση, που επιχειρήθηκε μετά τη διακοπή της δίκης και πριν από την επανάληψή της, να είναι άκυρη.

Αν δε ο θάνατος έλαβε χώρα μετά το πέρας της συζητήσεως εκείνης, πολύ δε περισσότερο μετά την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, τότε, εφόσον δεν υφίσταται εκκρεμής δικαστικός αγώνας, ούτε στάδιο εφαρμογής των διατάξεων για διακοπή και επανάληψη της δίκης, τα ασκούμενα κατά της εν λόγω αποφάσεως ένδικα μέσα, επομένως και η αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απευθύνονται (ειδικώς όσον αφορά το τελευταίο ένδικο μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 558 ΚΠολΔ), κατά των καθολικών διαδόχων (κληρονόμων) του αποβιώσαντος, ενώ αν απευθύνονται κατά του αποβιώσαντος είναι άκυρα, υπό την προϋπόθεση όμως ότι ο αναιρεσείων διάδικος, πριν ασκηθεί η αναίρεσή του, είχε λάβει γνώση, με οποιοδήποτε τρόπο, του θανάτου του αντιδίκου του.

Στην προκείμενη περίπτωση η κρινόμενη από 19-7-2005 αίτηση αναιρέσεως κατά της 1515/28-2-2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, που ασκήθηκε στις 20-7-2005, απευθύνεται κατά του αναιρεσιβλήτου, X1 , ως αντιδίκου κατά τη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Στη συζήτηση όμως αυτής κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο εμφανίστηκαν και παραστάθηκαν η σύζυγος αυτού Ψ1 και οι θυγατέρες του Ψ2 και Ψ3, που δήλωσαν ότι, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, συνεχίζουν τη δίκη στη θέση του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος απεβίωσε στις 30-3-2005.

Από την προσκομιζόμενη 11529Δ΄/22-6-2005 έκθεση του Δικαστικού Επιμελητή το Πρωτοδικείου Αθηνών .... προκύπτει ότι αυτές επέδωσαν στην αναιρεσείουσα αντίγραφο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, γνωστοποιώντας σ' αυτή ότι ο αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις 30-3-2005 και ότι συνεχίζουν τη δίκη στη θέση του ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του.

Επομένως, εφόσον ο θάνατος του αναιρεσιβλήτου, που επήλθε μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, γνωστοποιήθηκε στην αναιρεσείουσα στις 22-6-2005, η μετά ταύτα ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως στις 19-7-2005 είναι απαράδεκτη, κατά το βάσιμο ισχυρισμό των συνεχιζουσών τη δίκη στη θέση του αναιρεσιβλήτου, τον οποίο προέβαλαν παραδεκτώς με τις ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού προτάσεις, που κατέθεσαν εμπροθέσμως στις 18-4-2006 (άρθρο 570 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει γιαυτό να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-7-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.» (ΟΣΕ) Α.Ε. για αναίρεση της 1515/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναφερόμενων στο αιτιολογικό ως συνεχιζουσών τη δίκη στη θέση του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ