1446/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1446 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1446/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: .........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Σπινάσα, Του αναιρεσιβλήτου: ......., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μαραγκουδάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-9-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4078/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 630/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση των παραπάνω αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14 Ιουνίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 1η Δεκεμβρίου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 518 παρ. 1, 552, 553 παρ. 1, 564 παρ. 1 και 681Δ παρ. 5 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για το διάδικο που άσκησε κατά της πρωτόδικης απόφασης έφεση, η οποία απορρίφθηκε από το Εφετείο ως εκπρόθεσμη, η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης αρχίζει όχι από την επίδοση της απόφασης του Εφετείου, αλλά από την πάροδο της προθεσμίας προς άσκηση εφέσεως κατά της απόφασης του πρωτοδικείου.

Και τούτο γιατί διαφορετικά θα μπορούσε ο πιο πάνω διάδικος ασκώντας οποτεδήποτε ήθελε εκπροθέσμως έφεση, να καταστρατηγεί τις διατάξεις περί προθεσμίας για άσκηση αναίρεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 630/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιά, ο αναιρεσείων, άσκησε κατά της 4078/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 5.1.2005 έφεσή του, η οποία απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη.

Περαιτέρω, η άνω εκκληθείσα οριστική απόφαση του Πρωτοδικείου, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, και κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 681 Δ ΚΠολΔ, επιδόθηκε στον αναιρεσίβλητο από τον αναιρεσείοντα στις 16.12.2004, όπως προκύπτει από την σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά .......στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον αναιρεσίβλητο αντίγραφο της απόφασης αυτής, η δε υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κατά της πιο πάνω πρωτόδικης απόφασης, όπως προκύπτει από την από 20.6.2006 πράξη κατάθεσης στο Πρωτοδικείο Πειραιά του αρμόδιου Γραμματέα του Πρωτοδικείου, ασκήθηκε στις 20.6.2006, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης από το άρθρο 681 Δ παρ. 5 ΚΠολΔ προθεσμίας των δέκα πέντε (15) ημερών αφότου η απόφαση του πρωτοδικείου κατέστη τελεσίδικη.

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που απευθύνεται κατά της 4078/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη).

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Εξάλλου, το άρθρο 681 Δ του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με την παρ. 10 του άρθρου 9 του ν. 2145/1993, και τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 παρ. 12 του ν. 2328/1995, ορίζει στη μεν παραγρ. 1 ότι "κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667, 671 παρ. 1-3, 672 και 673-676 δικάζονται από το καθ' ύλη αρμόδιο δικαστήριο οι πάσης φύσεως διαφορές που αφορούν σε αποζημιώσεις οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή ηθικής βλάβης, που προκλήθηκε δια του τύπου ή με ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές, ως και οι συναφείς προς αυτές αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων", στη δε παραγρ. 5 εδ. α' ότι "η προθεσμία ανακοπής ερημοδικίας είναι οκτώ (8) ημέρες, ενώ της έφεσης, της αναψηλάφησης και της αναίρεσης δεκαπέντε (15) ημέρες, εάν εκείνος που δικαιούται να ασκήσει αυτά τα ένδικα μέσα διαμένει στην Ελλάδα και τριάντα (30) ημέρες εάν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη".

Εν προκειμένω, το Εφετείο έκρινε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του απαράδεκτη την έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, κατοίκου ημεδαπής, κατά της πρωτόδικης απόφασης, που εκδόθηκε, όπως και ρητώς αναγράφεται σ' αυτή, αλλά και επεβάλλετο, ως υποκείμενης αγωγής περί χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω προσβολής της τιμής αυτού εκ τηλεοπτικής εκπομπής, κατά τη διαδικασία του άρθρου 681Δ ΚΠολΔ, διότι ασκήθηκε μετά την εκπνοή της τασσόμενης με την § 5 εδ.

α' αυτού δεκαπενθήμερης προθεσμίας. Επομένως, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο. Η εκ παραδρομής αναγραφή στην προμετωπίδα της εκκληθείσης αποφάσεως και στην κορυφή κάθε φύλλου της "τακτική διαδικασία" και από το γραμματέα επί της αγωγής, κατά την κατάθεση της, "πράξη ορισμού συζήτησης - διαδικασία τακτική πολυμελούς", η τήρηση από τον ενάγοντα της διαδικασίας απόπειρας συμβιβασμού, καθώς και ο χρόνος καταθέσεως των εγγράφων προτάσεων και των προσθηκών των διαδίκων, εκ των οποίων, κατά τον αναιρεσείοντα προκύπτει επιλογή εκ μέρους των διαδίκων της τακτικής διαδικασίας, δεν μεταβάλλουν τα πράγματα, αφού άλλωστε η τήρηση της τακτικής ή ειδικής διαδικασίας, εξαιρουμένης, κατ' άρθρο 638 ΚΠολΔ, της περιπτώσεως των διαφορών εκ πιστωτικών τίτλων, δεν επαφίεται στη βούληση των διαδίκων, αλλά ρυθμίζεται από το νομοθέτη αναγκαστικώς και με κανόνες δημοσίου δικαίου, ως αναγόμενη στα γενικά ζητήματα του συστήματος απονομής του δικαίου και τον τρόπο λειτουργίας των δικαστηρίων.

Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός, συναπτόμενος προς τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δεν αφορά τις επί διαδικαστικών ζητημάτων διαγνώσεις του. Ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη νόμιμης βάσης σε σχέση προς την ανωτέρω κρίση της περί του απαραδέκτου της εφέσεώς του. Επομένως, ο σχετικός, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αιτήσεως είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.6.2006 αίτηση του ......... για αναίρεση των 630/2005 και 4078/2004 αποφάσεων του Εφετείου και Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, αντιστοίχως.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα να πληρώσει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα [1.170] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ