Supreme Court allows appeal for failure to consider specific evidence regarding property acquisition in inheritance dispute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Second Instance Court's decision in a property inheritance dispute. The appellant argued that the lower court failed to consider a specific sales contract proving he purchased the land rather than receiving it through an informal 1965 distribution. The court found this omission critical because the contract was essential to proving the appellant's claim of ownership through purchase rather than inheritance. Consequently, the appeal was granted, the lower judgment was annulled, and the case was remanded for retrial by a different panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticles 335, 338-340, 346 of the Code of Civil Procedure; Article 559(11)(c) of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the failure of the court of first instance to consider specific evidence presented by the parties constitutes a ground for annulment if the evidence was clearly invoked and its omission critically affects the outcome of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1444 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1444/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Χαράλαμπο Αθανασίου, Νικόλαο Μπιχάκη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαΐου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καραγκούνη.
Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1 κατοίκου ..., 2. Ψ2 συζ. Γ, το γένος Ψ1, κατοίκου ... και 3. Ψ3, κατοίκου Κω Δωδεκανήσου, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Παναγιωτόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-7-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Άμφισσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35/ΤΜ 75/1999/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 36/2007 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-12-2007 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 16-3-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338 - 340 και 346 ΚΠολΔ. προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής του δικαστηρίου ιδρύει τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 11 περίπτ.
γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Για την ίδρυση του αναιρετικού αυτού λόγου απαιτείται όχι μόνο η προσκομιδή, αλλά και η σαφής και ορισμένη επίκληση των αποδεικτικών μέσων στο δικαστήριο της ουσίας από μέρους του αναιρεσείοντα (Ολ. ΑΠ 14/2005), με τις προτάσεις του της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (ΟλΑΠ 498/1978).
Απαιτείται, επίσης, να προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός, το βάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα και ο λόγος για τον οποίο ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται η από τον αριθμό 11 περίπτ.
γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί της ουσιαστικής αβασιμότητας της ένδικης διεκδικητικής συγκυριότητας ακινήτου αγωγής του αναιρεσείοντα και, ειδικότερα, περί του ότι κατά την άτυπη, κατά το έτος 1965, διανομή της κληρονομιαίας περιουσίας του Θ, πατέρα του αναιρεσείοντα μεταξύ των συγκληρονόμων του (συζύγου και τριών τέκνων), παραχωρήθηκε σ' αυτόν η νομή του ακινήτου - οικοπέδου, που βρίσκεται στο χωριό ..., ως αντάλλαγμα της φερόμενης από μέρους του παραχώρησης της συννομής του στο επίδικο ακίνητο κατά ποσοστό 1/4 εξαδιαιρέτου στην αδελφή του Π σύζ.
Ψ1, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις το ... συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Δωριέων ..., με το οποίο η μητέρα του αναιρεσείοντα Ψ2 χα Θ πώλησε και μεταβίβασε σ' αυτόν την κυριότητα του εν λόγω οικοπέδου αντί τιμήματος 20.000 δραχμών και το οποίο συμβόλαιο επικαλέστηκε ο αναιρεσείων, με τις προτάσεις του της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού του, ότι το οικόπεδο αυτό δεν παραχωρήθηκε στο ίδιο από τη μητέρα του στα πλαίσια της πιο πάνω άτυπης διανομής, αλλά περιήλθε στην αποκλειστική κυριότητά του από αγορά του.
Με την προσβαλλόμενη όμως απόφαση, ενώ βεβαιώνεται ότι λήφθηκαν υπόψη και εκτιμήθηκαν τα σ' αυτή ειδικότερα μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και όλα τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα νόμιμα από τους διαδίκους έγγραφα, εντούτοις, από το σύνολο των αιτιολογιών της δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι λήφθηκε υπόψη και το προμνημονευόμενο πωλητήριο συμβόλαιο, του οποίου δεν γίνεται καμιά ειδικότερη μνεία ή σχολιασμός του περιεχομένου του.
Με τα δεδομένα αυτά και ενόψει του ότι το εν λόγω πωλητήριο συμβόλαιο κρίνεται κρίσιμο για τη διάγνωση της βασιμότητας του αμέσως πιο πάνω ουσιώδους ισχυρισμού του αναιρεσείοντα, πρέπει ο ερευνώτερος αναιρετικός λόγος να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 36/2007 απόφαση του Εφετείου Λαμίας.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν.
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιουλίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Οκτωβρίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ