1443/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1443 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1443/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ε. Χ. του Κ., κατοίκου ..., 2. Γ. Σ. του Σ., κατοίκου ... και 3. Μ. συζ. Χ. Σ., το γένος Κ. Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φιλόλαο Δημητρίου.

Της αναιρεσίβλητης: Π. χας Χ. Χ., το γένος Κ. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ειρήνη Σπεντζοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-9-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 45/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2086/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-2-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 12-4-2010 έκθεση του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Μιχαήλ Θεοχαρίδη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή, για τον αναφερόμενο στο σκεπτικό λόγο, η κρινόμενη αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2086/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 94 παρ.1 του ΚΠολΔ, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά το άρθρο 96 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση. Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων. Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται, ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Συνεπώς, η έλλειψη πληρεξουσιότητας, τόσο προς το δικηγόρο που παραστάθηκε στο ακροατήριο για λογαριασμό του επισπεύδοντος, όσο και προς το δικηγόρο του που επέσπευσε τη συζήτηση υπογράφοντας τη σχετική κλήση, συνεπάγεται, κατά το ανωτέρω άρθρο 104 του ΚΠολΔ, την ακυρότητα της κλήσης. Περαιτέρω, στο άρθρο 576 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται, ότι, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται, ότι, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία από αυτές αρχή, ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στο Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι, συνάγεται ότι: α) στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, αυτή δεν είναι έγκυρη, ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενομένη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας ως προς εκείνον (απολειπόμενο) προς το δικηγόρο, που και για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση, β) στην περίπτωση που ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, την οποία πλέον αυτεπαγγέλτως εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν παρίσταται και κηρύσσεται άκυρη η κλήση, με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει με περαιτέρω αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της παραπάνω αναφερόμενης διάταξης του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και γ) εφόσον οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση και εμφανίζεται γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα μερικών ή και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες που επέσπευσαν τη συζήτηση, είτε αυτοί παρίστανται είτε δεν παρίστανται κατ' αυτήν, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους, αν οι αναιρεσείοντες αυτοί δεν έχουν κλητευθεί από τον αντίδικό τους ή από τους τυχόν επισπεύδοντες τη συζήτηση έστω και απλούς ομοδίκους τους (ΟλΑΠ 26/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την συζήτηση της υποθέσεως, που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο του Δικαστηρίου τούτου (4-5-2011), με εκφώνηση με τη σειρά της από το πινάκιο, οι δεύτερος και τρίτη των αναιρεσειόντων Γ. Σ. και Μ. σύζ. Χ. Σ., οι οποίοι και επέσπευσαν τη συζήτηση μαζί με την πρώτη αναιρεσείουσα, δεν παραστάθηκαν νόμιμα και τούτο, διότι ο παρασταθείς γι' αυτούς δικηγόρος Φιλόλαος Δημητρίου δεν είχε σχετική πληρεξουσιότητα, αφού ουδόλως προσκομίζεται ως προς αυτούς σχετικό πληρεξούσιο.

Συνεπώς, σύμφωνα και με τα προεκτεθέντα, η επίσπευση που έγινε από μέρους τους με σχετική εντολή του προαναφερθέντος δικηγόρου στη δικαστική επιμελήτρια ... για επίδοση της ένδικης αίτησης αναίρεσης στην αναιρεσίβλητη στην αρχική δικάσιμο της 21-4-2010, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 4-5-2011, δεν είναι έγκυρη ως προς αυτούς- δεύτερο και τρίτη των αναιρεσειόντων.

Επομένως, οι ανωτέρω αναιρεσείοντες θεωρείται ότι δεν παρίστανται, ενώ δεν είναι νόμιμη η κλήση, επί τη βάσει της οποίας επισπεύδεται η συζήτηση και για λογαριασμό τους. Ακόμη, δεν αποδεικνύεται, ότι αυτοί κλητεύθηκαν από τη νομίμως παρισταμένη αναιρεσίβλητη ή από την επισπεύδουσα επίσης τη συζήτηση και νομίμως παρισταμένη πρώτη αναιρεσείουσα και ομόδικό τους. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 2 Φεβρουαρίου 2009 αιτήσεως των Ε. Χ. κ.λ.π. για αναίρεση της 2086/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς όλους τους διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ