1443/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1443 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1443/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "Κ. και Μ. Επανωμεριτάκης Ξενοδοχειακές-Τουριστικές, Εμπορικές επιχειρήσεις Α.Ε.", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πέππα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ Α.Ε.", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Σπανουδάκη, ο οποίος ανακάλεσε την από 23-3-2007 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-11-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 402/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 589/2005 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 15 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο. Εξάλλου, το δεδικασμένο που προκύπτει από τελεσίδικη απόφαση λαμβάνεται μεν υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 332 ΚΠολΔ, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και, συνεπώς, ο περί αυτού ισχυρισμός για να θεμελιώσει λόγο αναιρέσεως πρέπει να έχει προταθεί νομίμως ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 562 § 2 ΚΠολΔ), δεν αρκεί δε προς τούτο να έγινε απλώς μνεία της αποφάσεως και όσων προκύπτουν από αυτή. Κατ' ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των δικογράφων της από 15/11/2004 εφέσεως της αναιρεσείουσας, και των προτάσεών της ενώπιον του Εφετείου, δεν προτάθηκε με αυτά ο προβαλλόμενος με τον λόγο αυτόν αναιρέσεως ισχυρισμός περί δεδικασμένου που δημιουργείται από την 343/2002 απόφαση του Εφετείου Κρήτης. Δεν αρκεί, δε σύμφωνα με τα ανωτέρω, η περιεχόμενη στο δικόγραφο της εφέσεως αόριστη αναφορά σχετικά με ορισμένα αγωγικά κονδύλια ότι αυτά "έχουν καταψηφισθεί με την υπ' αριθμ. 343/2002 απόφαση του Εφετείου Κρήτης".

Όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 27/11/2003 αγωγής της αναιρεσίβλητης, με αυτήν, μεταξύ άλλων, ζητείται να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να της καταβάλει α) 4.850.100 δραχμές για την κατασκευή οκταγωνικού αίθριου από αλουμίνιο, με τζάμια τρίπλεξ, β) 1.647.000 δραχμές για την τοποθέτηση υαλοπινακίων στο μπαρ της μεγάλης πισίνας, γ) 8.550.000 δραχμές για την κατασκευή παραθύρων αλουμινίου διαστάσεων 0,50 Χ 0,60 μ. και δ) 5.0124.000 δραχμές για την κατασκευή ανοξείδωτων πυροσβεστικών φωλεών διαστάσεων 0,70 Χ 0,60 μ. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ, επιδικάζοντας τα ως άνω κονδύλια, χωρίς αυτά να ζητηθούν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως απαιτείται να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, καθώς και ποία επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β) ποία είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ'αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ) το σχετικό σφάλμα της προσβαλλομένης αποφάσεως. Αν λείπει έστω και ένα από τα στοιχεία αυτά, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αόριστος. Στην προκείμενη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου η από το άρθρο 559 άριθ. 12 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ειδικότερα ότι το Εφετείο κατά παράβαση του νόμου δεν δέχθηκε ότι δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης της αποτελούσε πλήρη απόδειξη. Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν διευκρινίζεται ποια επίδραση θα ασκούσε στην έκβαση της δίκης ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι ορισμένα κονδύλια "είχαν κριθεί με την προηγούμενη απόφαση του δικαστηρίου", προς απόδειξη του οποίου φέρεται ότι χρησίμευε η ως άνω ομολογία.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 § 2 ΚΠολΔ, εκτός των αναφερομένων σε αυτή εξαιρέσεων, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου η αοριστία της αγωγής ερευνάται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και συνεπώς ο περί αυτού ισχυρισμός για να ιδρύσει λόγο αναιρέσεως πρέπει να έχει προταθεί στο εφετείο και να αναγράφεται στο αναιρετήριο ότι έγινε η σχετική πρόταση. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ τέταρτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίον προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της ένδικης αγωγής λόγω αοριστίας της, χωρίς να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι προτάθηκε στο εφετείο η αοριστία της αγωγής, είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9/10/2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Κ και Μ Επανωμεριτάκη Ξενοδοχειακές - Τουριστικές, Εμπορικές Επιχειρήσεις Α.Ε." για αναίρεση της 589/2005 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ