Supreme Court dismisses appeal against insurance company regarding liability for car accident after policy lapse.

Απόφαση 1441 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1441/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Του ΝΠΙΔ με την επωνυμία"ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΕΞ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα,νομίμως εκπροσωπούμενου, ως ειδικού διαδόχου της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "COMMERCIAL VALUE", της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Παντελίδη βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:1. Ά. χήρας Β. Κ., το γένος Α. Α., κατοίκου ..., 2. Δ. Κ. του Β., κατοίκου ..., 3. Κ. Κ. του Β., κατοίκου ...,4. Δ. χήρας Α. Α., το γένος Π. Λ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεώργιο Κοπανάκη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις και 5.Μ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημήτριο Κουκουράκη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-3-2007 κύρια αγωγή, την από 26-9-2007 κύρια αγωγή και την από 5-11-2007 παρεμπίπτουσα αγωγή των ως άνω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4218/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3539/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 21-11-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 10-10-2012 έκθεσή του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτη Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του 5ου των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 6 παρ.1 της Κ4/585/1978 κανονιστικής αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου (ΦΕΚ 795 τεύχ.ΑΕ και ΕΠΕ), που εκδόθηκε κατ'εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ.5 του Νόμου 489/1976 και καθορίζει τους γενικούς όρους του ασφαλιστηρίου, που καλύπτει την αστική ευθύνη από ατυχήματα αυτοκινήτων, η ασφαλιστική σύμβαση ισχύει για την ασφαλιστική περίοδο, η οποία ορίζεται στο ασφαλιστήριο και ανανεώνεται εκάστοτε, για ίσο χρονικό διάστημα μετά τη λήξη της ασφαλιστικής περιόδου, ως και των επομένων περιόδων, εκτός εάν, 30 ημέρες πριν από το τέλος εκάστης ασφαλιστικής περιόδου, ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη ειδοποιήσει το άλλο με συστημένη επιστολή περί του αντιθέτου.

Σε κάθε ανανέωση εκδίδεται νέο ασφαλιστήριο ή βεβαίωση περί ανανέωσης της ασφαλιστικής σύμβασης (ανανεωτήριο). Επίσης, κατά το άρθρο 8 παρ.1 της ιδίας πιο πάνω ΚΑ/585/1978 AYE, κάθε μεταβολή της κυριότητας ή κατοχής του οχήματος επιφέρει μετά πάροδο δέκα πέντε ημερών την αυτοδίκαιη λύση της ασφαλιστικής σύμβασης, εκτός αν εντός της ίδιας προθεσμίας ο μέχρι τότε αντισυμβαλλόμενος ή ο νέος κύριος ή κάτοχος ζητήσουν με έγγραφο που περιέχει τα ακριβή στοιχεία της μεταβολής, τη συνέχιση της ασφαλιστικής κάλυψης και ο ασφαλιστής δεν αποποιηθεί εγγράφως την αίτηση ενός δέκα ημερών από της λήψεως της.

Περαιτέρω, από μεν την παράγραφο 3 του άρθρου 12 της ίδιας παραπάνω AYE ότι "διαρκούσης της συμβάσεως ο αντισυμβαλλόμενος και οι ασφαλισμένοι υποχρεούνται να γνωστοποιούν εις τον ασφαλιστής εντός τριών εργασίμων ημερών αφής έλαβαν γνώσιν πάσαν μεταβολήν των εν τη. παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου στοιχείου ως και παν περιστατικόν δυνάμενον να μεταβάλει, ή να επιτείνη τον κίνδυνον καθώς και πάσα μεταβολήν της κυριότητας ή κατοχής του οχήματος", από δε την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου ότι "εν περιπτώσει παραβάσεως των ως άνω ασφαλιστικών βαρών, εκ δόλου ή βαρείας αμελείας του αντισυμβαλλομένου ή τινός των ασφαλισμένων, ούτος υποχρεούται να αποκαταστήσει οιοδήποτε ποσόν αποζημιώσεως και εξόδων, εις ά τινα ήθελεν υποβληθή ο ασφαλιστής εκ της παραβάσεως ταύτης".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, σε περίπτωση μεταβολής της κυριότητας του ασφαλισμένου ιδιοκτήτη λόγω μεταβιβάσεως αυτής σε άλλο πρόσωπο μετά την παρέλευση της προθεσμίας των δέκα πέντε (15) ημερών από τη μεταβίβαση της κυριότητας, επέρχεται η αυτοδίκαιη λύση της ασφαλιστικής συμβάσεως.

Αυτό σημαίνει ότι, αν μετά την άνω προθεσμία ο νέος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου προκαλέσει ζημία σε τρίτο με το κτηθέν αυτοκίνητο, αυτός στερείται ασφαλιστικής καλύψεως, αφού λύθηκε η ασφαλιστική σύμβαση. Όμως, ο ασφαλιστής τη λύση της συμβάσεως δεν μπορεί να προβάλει κατά του παθόντος τρίτου χωρίς την τήρηση των διατυπώσεων της παρ.2 του άρθρου 11 του Ν.489/1976.

Περαιτέρω, ο αρχικός μεταβιβάσας την κυριότητα ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ως αντισυμβαλλόμενος και πρώην ασφαλισμένος εκτίθεται στις κυρώσεις που προβλέπει η διαληφθείσα διάταξη της παρ.4 του άρθρου 12 της άνω AYE. Οι κυρώσεις, όμως, αυτές δεν αφορούν και το νέο εκ μεταβιβάσεως ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, αφού αυτός δεν είναι ούτε αντισυμβαλλόμενος στη σύμβαση ασφαλίσεων ούτε ασφαλιζόμενο πρόσωπο.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 3539/2011 απόφασή του δέχθηκε ότι αποδείχθηκε ότι η δεύτερη εναγομένη και παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία, στη θέση της οποίας υπεισήλθε το εκκαλούν (ήδη αναιρεσείον), είχε ασφαλίσει το ζημιογόνο όχημα κατά το χρονικό διάστημα, από 15-11-2005 έως 15-5-2006, δυνάμει του με αριθμό ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου, στο οποίο περιλαμβανόταν ο όρος ότι δεν καλύπτονταν ασφαλιστικά η περίπτωση οδήγησης του ασφαλισμένου οχήματος από οδηγό τελούντα υπό την επίδραση οινοπνεύματος, όπως συνέβη εν προκειμένω. Το ένδικο ατύχημα συνέβη λίγες ώρες αφού η κυριότητα του ως άνω οχήματος μεταβιβάστηκε από τον πρώτο εναγόμενο στον θανόντα και επομένως, η προθεσμία των 15 ημερών άρχισε την επομένη της ημέρας κατά την οποία συντελέστηκε η μεταβίβαση (άρθρο 241 ΑΚ) και η ασφαλιστική κάλυψη με τους ίδιους συμβαλλομένους, συνέχιζε να ισχύει για χρονικό διάστημα 15 ημερών από της μεταβιβάσεως. Επομένως, η παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία, δεν μπορούσε να αντιτάξει τον ισχυρισμό περί αποκλεισμού της ευθύνης της έναντι των ζημιωθέντων συγγενών του θανόντος και εν προκειμένω κυρίως εναγόντων της από 19-3-2007 αγωγής, αφού ασφαλισμένος σ'αυτήν εξακολουθούσε να είναι ο πρώτος εναγόμενος, υπαίτιος οδηγός, κατά τον οποίον και δικαιούται να στραφεί, σύμφωνα με την προπαρατεθείσα νομική σκέψη.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 8 της Κ4/585/1978 AYE που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ.5 του Ν.489/1976 και του άρθρου 241 ΑΚ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, από τους οποίους οι 1ος και 4ος κατέθεσαν και προτάσεις (αρθρ.176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-11-2011 αίτηση του Επικουρικού Κεφαλαίου για αναίρεση της 3539/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των 1 έως 4 αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ και του πέμπτου αναιρεσιβλήτου Μ. Κ., που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ