1441/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1441 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1441/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ αναιρεσείοντος: Ι. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Κουτρομάνο.

Της αναιρεσίβλητης: Κ. συζ. Ι. Κ. ή Ν. C. (Κ.), θυγ. του Ι. και Χ. Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κων/νο Γκούμα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-4-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2111/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 3167/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-10-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 14-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αλήθειας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα (αλλά και μόνον εκείνα), τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Εξάλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ.

Β,346 και 453 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητητικό σύστημα στη διαγνωστική δίκη, δηλαδή της ενεργείας του δικαστηρίου κατόπιν πρωτοβουλίας των διαδίκων, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν, νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε, Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του.

Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε με αναφορά διά των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔικ.

Η τελευταία αυτή διάταξη, αναφέρεται βέβαια στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και νια την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεστεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλόμενων πρωτόδικων προτάσεων, που περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, ή με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων, στις οποίες γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης (ΟλΑΠ 23/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση ότι εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα από αυτόν αποδεικτικά έγγραφα (φωτογραφίες και ένορκες βεβαιώσεις), για τα οποία στις κατ' έφεση προτάσεις του αναφέρεται κατά λέξη: "επειδή περαιτέρω προσάγω και επικαλούμαι κυρωμένα αντίγραφα των προτάσεων μου ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με την Προσθήκη-Αντίκρουση, οι οποίες αποτελούν ενιαίο σύνολο με τις παρούσες και των οποίων το περιεχόμενο επικαλούμαι λέξη προς λέξη, καθώς επίσης επαναπροσκομίζω και όλα τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα που προσκόμισα στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επικαλούμαι δε και πάλι το περιεχόμενο τους, αναφερόμενος και πάλι σε κάθε σημείο και στο σύνολο τους".

Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο ρητώς αρνήθηκε να λάβει υπόψη του, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, τα "άλλα" (πλην δηλαδή μιας εγκλήσεως) αποδεικτικά έγγραφα του αναιρεσείοντος (τότε εκκαλούντος), διότι, δεν γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των κρίσιμων εγγράφων, αλλά απλώς ο ίδιος αναφέρει στις κατ' έφεση προτάσεις του "...

επαναπροσκομίζω και όλα τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα που προσκόμισα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο επικαλούμαι δε και πάλι το περιεχόμενό τους ..." κρίνοντας έτσι το Εφετείο, ορθώς παρέλειψε να συνεκτιμήσει τα ανωτέρω έγγραφα, για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως. Η παράλειψη αυτή δεν ενέχει περιορισμό (και μάλιστα ανεπίτρεπτο) του καθιερούμενου με το άρθρο 6&1 ΕΣΔΑ δικαιώματος προσβάσεως σε δικαστήριο κα, ειδικότερα του δικαιώματος σε ουσιαστική εξέταση της διαφοράς από το δικαστήριο, αλλά εναρμονίζεται προς τη διαδικαστική ρύθμιση του άρθρου 240 ΚΠολΔ, η οποία, πάντως, τελεί σε αναλογικότητα με την ανάγκη νομικής ασφάλειας και χρηστής απονομής της δικαιοσύνης.

Επομένως, ο προκείμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-10-2009 αίτηση του Ι. Κ. του Π., για αναίρεση της 3167/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ