Supreme Court allows appeal due to lower court's failure to consider closed parking space evidence under construction law.

Απόφαση 1441 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1441/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Στασινόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: .....(αναφέρονται 6 ονόματα), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Ναυρίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19 Μαρτίου 1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4665/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 143/2001 οριστική του Εφετείου Πειραιώς και μετά από άσκηση αναίρεσης η 1131/2003 απόφαση, που αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο, το οποίο στη συνέχεια εξέδωσε την 650/2004 οριστική απόφαση. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20 Οκτωβρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κυριτσάκης, ανέγνωσε την από 25 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρ. 1 του Π.Δ της 3-8-1987 που εκδόθηκε κατ΄ εξουσιοδότηση των άρθρ. 8 ν. 960/1979, 23 παρ. 1 ν. 1558/1985 και 13 παρ. 12 ν. 1647/1986, κατά το οποίο ο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων για την εξυπηρέτηση των κτιρίων σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 960/1979, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 1221/1981, μπορεί να είναι στεγασμένος υπέργειος ή υπόγειος ή και μη στεγασμένος υπαίθριος, κατά τα εκεί ειδικότερα οριζόμενα, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 5 εδ. 3 του Ν. 960/1979, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 του Ν. 1221/1981 κατά το οποίο, οι τυχόν δημιουργούμενες θέσεις σταθμεύσεως στον ελεύθερο ισόγειο χώρο του κτιρίου, όταν κατασκευάζεται επί υποστυλωμάτων ((PILOTIS) κατά τις ισχύουσες διατάξεις, δεν μπορούν να αποτελέσουν διαιρεμένες ιδιοκτησίες και τη διάταξη του άρθρου 7 παρ.

Β΄ περ. (Ι) του ν. 1577/1985, με την οποία ορίζεται, ότι για τον υπολογισμό του συντελεστή δόμησης που πραγματοποιείται στο οικόπεδο, δεν προσμετράται ο ελεύθερος ημιϋπαίθριος χώρος που δημιουργείται, όταν το κτίριο κατασκευάζεται σε υποστυλώματα ((PILOTIS), εφόσον: 1)έχει επιφάνεια τουλάχιστον ίση μα το 50% της επιφανείας που καταλαμβάνει το κτίριο, 2)στάθμη δαπέδου 0,50 μ.

πάνω ή κάτω από την οριστική στάθμη του περιβάλλοντος εδάφους σε κάθε σημείο του και 3) ελεύθερο ύψος τουλάχιστον το προβλεπόμενο για χώρο κυρίας χρήσης και έως 3 μ. ή και μεγαλύτερο, προκύπτει, ότι: α)ο ελεύθερος ημιϋπαίθριος χώρος του ισογείου (δηλ. η πιλοτή) μπορεί, εφόσον προβλέπεται από την οικοδομική άδεια, να μην καταλαμβάνει ολόκληρο το ισόγειο του κτιρίου αλλά το 50% τούτου τουλάχιστον, στο οποίο όμως δεν περιλαμβάνονται οι χώροι κλιμαστασίων, ανελκυστήρων και εισόδων που βρίσκονται στο υπόγειο, β)το υπόλοιπο τμήμα του ισογείου και έως το 50% αυτού, μπορεί να είναι, σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, πανταχόθεν περίκλειστο, οπότε δεν περιλαμβάνεται στην πιλοτή, αφού δεν είναι ελεύθερος ημιϋπαίθριος χώρος ούτε αποτελεί κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο, γ)ο μεν χώρος της πιλοτής δεν προσμετράται στο συντελεστή δόμησης ο δε λοιπός περίκλειστος χώρος του ισογείου προσμετράται, εκτός αν αποτελεί χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και δ)το περίκλειστο μέρος του ισογείου του κτιρίου, αφού δεν αποτελεί κοινόχρηστο και κοινόκτητο μέρος της οικοδομής, μπορεί να αποτελεί αυτοτελή διαιρεμένη ιδιοκτησία ή να ανήκει ως παρακολούθημα σε κάποια οριζόντια ιδιοκτησία ή της οικοδομής (ΑΠ 1131/2003).

Εξ άλλου από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ., με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας, δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 και 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη, όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα (Α.Π. 643/2001).

Στην προκείμενη περίπτωση, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το εφετείο για να καταλήξει στη δικανική του κρίση, ότι είναι άκυρη η ........... πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας και το υπ΄ αριθ. ......... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πειραιώς ............, ως προς τη θέση στάθμευσης Θ4 του ισογείου της πολυώροφης οικοδομής της οδού........., την οποία, κατά την απόφαση, ο δικαιοπάροχος του αναιρεσείοντος εργολήπτης της οικοδομής ...........

απομόνωσε από την υπόλοιπη πιλοτή με γκαραζόπορτα και στη συνέχεια τη μεταβίβασε περαιτέρω στον αναιρεσείοντα και από ελεύθερη και ακάλυπτη της στέρησε τον κοινόχρηστο και κοινόκτητο χαρακτήρα της κατά παράβαση του ν. 1221/1981, έλαβε υπόψη, εκτός από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενόρκως ενώπιόν του, πρακτικά της δίκης, τα οποία επίσης προσκομίστηκαν όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι.

Παρά, όμως, τη διαβεβαίωση αυτή, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αν το δικαστήριο, έλαβε υπόψη κατά το περιεχόμενο το κεκυρωμένο αντίγραφο του εγκεκριμένου από την αρμόδια πολεοδομική αρχή από Μαρτίου 1990 σχεδιαγράμματος κατόψεως του ισογείου στο οποίο ρητά παραπέμπει η πιο πάνω πράξη συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του οποίου, η επίκληση και προσκομιδή κατέτεινε, κατά τα αναφερόμενα στον ως άνω αναιρετικό λόγο, σε απόδειξη των ισχυρισμών του εναγόμενου και ήδη αναιρεσείοντος προς αντίκρουση της αγωγής των ήδη αναιρεσιβλήτων, ότι:

η με αριθμό Θ-4 θέση στάθμευσης αποτελεί ανεξάρτητη οριζόντια ιδιοκτησία και συμφωνήθηκε κλειστή (περιτοιχισμένη). Δημιουργείται δε η αμφιβολία αν όντως έχει ληφθεί υπόψη το εν λόγω σχεδιάγραμμα, διότι ενώ στην αναλυτική περιγραφή των κλειστών χώρων του ισογείου σημειώνονται, επί του σχεδιαγράμματος, οι πλευρικές διαστάσεις (8,25 Χ 5,60) που οριοθετούν το συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης Θ4 και επίσης, από τους σημειούμενους επί του αυτού επισήμου σχεδιαγράμματος συμβολισμούς, προκύπτει ότι η συγκεκριμένη θέση στάθμευσης, έχει περικλειστεί με οπτοπλινθοδομή με ελεύθερο χώρο εκείνο της γκαραζόπορτας, παρά ταύτα φέρεται στην απόφαση, ότι από ελεύθερος και ακάλυπτος χώρος με την γκαραζόπορτα κατέστη κλειστός.

Δεν προκύπτει, επίσης, αν έχουν ληφθεί υπόψη και τα ακόλουθα έγγραφα της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Δήμου Πειραιά (τμήμα εκδόσεως αδειών) με αριθμούς πρωτ.: α) ..... , στο οποίο βεβαιώνεται ότι η θέση στάθμευσης Θ4 είναι κλειστή και δεν έχει προσμετρηθεί στο συντελεστή δόμησης και β) ..... και ..... βεβαιωτικά της νομιμότητας των κατασκευών και της τήρησης των διατάξεων του π.δ. 3/8/1987, αφού αναφέρεται και μνημονεύεται στην απόφαση ιδιαίτερα μόνο η από .....

έκθεση αυτοψίας του τμήματος αυθαιρέτων της πιο πάνω Διεύθυνσης Πολεοδομίας που διαπίστωσε με τα όργανά της, το αυθαίρετο για την εποχή εκείνη κλείσιμο της πιλοτής. Τα επικληθέντα και προσκομισθέντα παραπάνω αποδεικτικά μέσα είναι χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη γεγονότων που συγκροτούν λυσιτελή ισχυρισμό, παραδεκτό, και νόμιμο, ενόψει των οριζόμενων στις πιο πάνω διατάξεις του άρθρ.

άρθρ. 1 του Π.Δ. της 3-8-1987 και του Ν. 960/1979, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 1221/1.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο τρίτος από το άρθρο 559 αριθμ. 11 Κ.Πολ.Δ λόγος της αίτησης αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την πλημμέλεια εκ του πιο πάνω άρθρου. Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτός ο τρίτος από το άρθρ. 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συντεθεί από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό, την 650/2004 απόφαση του Εφετείου Πειραιά.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το μέρος που αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στο ίδιο εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2006 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ