Supreme Court quashes appeal decision and remands case due to missing prior court jurisdiction history.

Απόφαση 1440 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1440/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευστάθιο Νίκα, Μαρία Βάρκα, Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου και Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Μ. του Δ., 2) Α. συζ. Γ. Μ., το γένος Χ. Ζ., 3) Δ. Μ. του Γ., κατοίκων ..., 4) Δ. Μ. του Γ. και 5) Δ. χας Χ. Ζ.., το Σ. Π., κατοίκων ..., εκ των οποίων οι 1ος, 2η, 3ος και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Κούστα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ ο 4ος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Φ. Θ. του Α., 2) Ι. συζ. Φ. Θ., το γένος Π. Α., 3) Α. Θ. του Φ., κατοίκων ..., 4) Β. Α. του Δ., κατοίκου ..., 5) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GENERAL UNION GROUP ΑΕΓΑ - ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας για παράβαση νόμου, 6) Θ. Φ. του Α., και 7) Σ. Π. του Π., κατοίκων ..., εκ των οποίων οι 1ος, 2η 3ος και 4η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Πολύδωρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, το 5ο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι 6ος και 7ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-6-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων (οι 1ος και 2η ατομικά και για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου τους Δ. - ήδη ενηλικιωθέντος, 3ου), που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκε με την από 23-7-2007 αγωγή των ήδη 1ου έως και 4ης των αναιρεσιβλήτων, που αρχικά κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο ... το οποίο με την 90/2008 απόφασή του κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την κρινόμενη αγωγή για εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, με την από 3-2-2011 αγωγή των ήδη 6ου και 7ου των αναιρεσιβλήτων, καθώς και με την από 14-2-2011 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση των 1ου και 2ης των αναιρεσειόντων και την από 28-2-2011 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - αγωγή της "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", μη διαδίκου στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5506/2011 εν μέρει οριστική και 1265/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 594/2015 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-10-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 260 § 1 του ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, κατ' άρθρο 573 του ίδιου Κώδικα, αν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως δεν εμφανίζονται όλοι οι διάδικοι ή εμφανίζονται, αλλά δεν μετέχουν κανονικά στη συζήτηση, η συζήτηση ματαιώνεται. Εξ άλλου κατά την παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο του άρθρου 576 ΚΠολΔ, όπως το εδάφιο αυτό προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013 και ισχύει από την έναρξη του νόμου αυτού (20-3-2013), σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (ΑΠ 85/2019, 770/2013, 1259/ 2013).

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, εφόσον ορισμένοι από τους αναιρεσείοντες και αναιρεσίβλητους δεν εμφανίζονται κατά τη συζήτηση, αν πρόκειται για απλή ομοδικία, που υπάρχει και όταν ενάγουν ή ενάγονται περισσότεροι του ενός ως εις ολόκληρον δικαιούχοι ή υπόχρεοι για αποζημίωση εξ αδικοπραξίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ματαιώνεται η συζήτηση της υποθέσεως μόνο ως προς τους απολειπόμενους διαδίκους (ΑΠ 49/2020, 1486/2017, 239/2017).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 2 και 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σε αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση αυτής, και αν μεν την συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς, ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, αν όμως η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 135 ΚΠολΔ αν είναι άγνωστος ο τόπος ή η ακριβής διεύθυνση διαμονής εκείνου προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 134 και συγχρόνως δημοσιεύεται σε δύο εφημερίδες, από τις οποίες η μία πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα και η άλλη στην έδρα του δικαστηρίου, διαφορετικά και η άλλη πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα, ύστερα από υπόδειξη του Εισαγγελέα στον οποίο γίνεται η επίδοση περίληψης του δικογράφου που κοινοποιήθηκε.

Κατά δε το άρθρο 134 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η επίδοση γίνεται στον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί ή πρόκειται να εισαχθεί η δίκη ή σ' αυτό που εξέδωσε την επιδιδόμενη απόφαση και για δίκες στο Ειρηνοδικείο στον Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου στην περιφέρεια του οποίου υπάγεται το Ειρηνοδικείο.

Όπως προκύπτει από τις άνω διατάξεις, η επίδοση της αιτήσεως αναιρέσεως και της κλήσεως για συζήτηση για άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητο γίνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ΑΠ 857/2019, 1873/2017, 1012/2014, 866/2013). Περαιτέρω, με το άρθρο 83 παρ. 2 του ν. 4690/2020 "Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την προστασία της δημόσιας υγείας από τις συνεχιζόμενες συνέπειες της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19, την ανάπτυξη, την κοινωνική προστασία και την επαναλειτουργία των δικαστηρίων και άλλα ζητήματα" ορίζεται ότι "2.

Σε περίπτωση που η συζήτηση υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και οποιασδήποτε διαδικασίας ματαιώθηκε, διαρκούσης της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω των έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας από την πανδημία του κορωνοϊού COVID-19, ορίζεται αυτεπαγγέλτως, με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του προϊσταμένου του δικαστηρίου, νέα ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο στη συντομότερη διαθέσιμη δικάσιμο.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προς ενημέρωση των διαδίκων, και πάντως όχι επί ποινή ακυρότητας, η νέα δικάσιμος γνωστοποιείται από τον γραμματέα στον δικηγορικό σύλλογο της έδρας του δικαστηρίου.

Στις υποθέσεις με διάδικο το Ελληνικό Δημόσιο, ο γραμματέας του δικαστηρίου γνωστοποιεί στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους τη νέα δικάσιμο με το οικείο πινάκιο ή έκθεμα. Με πρωτοβουλία επίσης του γραμματέα μπορεί να γνωστοποιείται η νέα δικάσιμος με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των διαδίκων ή με ανάρτηση στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr για όσα δικαστήρια και διαδικασίες έχουν ενταχθεί στο εν λόγω σύστημα".

Με την προαναφερόμενη διάταξη προβλέπεται μεν ο αυτεπάγγελτος επαναπροσδιορισμός της συζήτησης των υποθέσεων που ματαιώθηκαν κατά το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19, πλην όμως, σε περίπτωση ερημοδικίας κατά την ορισθείσα νέα δικάσιμο κάποιου διαδίκου, προκειμένου να ισχύσει η με πρωτοβουλία του γραμματέα εγγραφή της υποθέσεως στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, ως κλήτευση κατ' αυτή του απολειπόμενου διαδίκου, απαιτείται ως προϋπόθεση ο εν λόγω διάδικος, είτε να είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή να είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως ματαιώθηκε, λόγω της αναστολής.

Σε αντίθετη περίπτωση, η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο για τη νέα δικάσιμο, δεν ισχύει ως κλήτευσή του κατ' αυτή και απαιτείται η νόμιμη κλήτευσή του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και τα διαδικαστικά έγγραφα της παρούσας δίκης, η υπό κρίση από 16.10.2017 αίτηση αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 594/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, προσδιορίσθηκε, κατ' άρθρ. 568 παρ. 2-4 ΚΠολΔ, να συζητηθεί στη δικάσιμο της 19-2-2021, κατά την οποία ματαιώθηκε η συζήτηση αυτής, λόγω της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων εξ αιτίας των έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας από την πανδημία του κορωνοϊού COVID-19, επαναπροσδιορίστηκε δε αυτή αυτεπαγγέλτως στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, με πράξη της Προέδρου του Δ' τμήματος, και γράφτηκε στο οικείο πινάκιο, σύμφωνα με το άρθρο με το άρθρο 83 παρ. 2 του ν. 4690/2020.

Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, παρέστησαν νομίμως και προσηκόντως οι πρώτος, δεύτερη, τρίτος και πέμπτη των αναιρεσειόντων, καθώς και οι πρώτος, δεύτερη, τρίτος, τετάρτη και πέμπτο των αναιρεσιβλήτων, ενώ ο τέταρτος των αναιρεσειόντων Δ. Μ., καθώς και οι έκτος και έβδομος των αναιρεσιβλήτων Θ. Φ. και Σ.

Π., δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση μη παράστασης, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Συνεπώς, σύμφωνα με τη σκέψη που προεκτέθηκε, πρέπει να ματαιωθεί η συζήτηση της υποθέσεως ως προς τους ανωτέρω απολειπόμενους διαδίκους μόνο, επειδή υφίσταται εν προκειμένω απλή ομοδικία, σύμφωνα με όσα εκτίθενται κατωτέρω ως προς το αντικείμενο της δίκης. Ενόψει όμως του ότι -όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τους αναιρεσείοντες υπ' αριθμ. 7322Γ'/24-2-2020, 7324Γ'/24-2-2020, 7323Γ'/24-2-2020, 7325Γ'/24-2-2020, 233Β/21-2-2020, 234Β/21-2-2020 και 502Β/21-10-2020 εκθέσεις επιδόσεως προς τους αναιρεσίβλητους, της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Πατρών Ε.

Δ. οι τέσσερις πρώτες, και του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Ν. Σ. οι λοιπές- τη συζήτηση για τη δικάσιμο της 19-2-2021, κατά την οποία ματαιώθηκε αυτή λόγω της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, είχαν επισπεύσει όλοι οι αναιρεσείοντες, μεταξύ των οποίων και ο απών κατά την παρούσα συζήτηση τέταρτος τούτων, ο οποίος είχε χορηγήσει ειδική πληρεξουσιότητα προς τούτο στον εκπροσωπούντα τους λοιπούς αναιρεσείοντες δικηγόρο Νικόλαο Κούστα (βλ.

το υπ' αριθμ. 12.355/3-11-2017 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ι. Μ. Ζ. του Μ.), η με πρωτοβουλία του γραμματέα εγγραφή της υποθέσεως στο οικείο πινάκιο μετά τον αυτεπάγγελτο ορισμό νέας δικασίμου, ισχύει ως κλήτευση του απόντος κατά την παρούσα συζήτηση τετάρτου αναιρεσείοντος. Επίσης, όπως προκύπτει από την αναφερθείσα παραπάνω υπ' αριθμ. 234Β/21-2-2020 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Ν.

Σ., ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 16.10.2017 αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 19-2-2021, κατά την οποία, όπως προαναφέρθηκε, ματαιώθηκε η συζήτηση αυτής, λόγω της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα από τους αναιρεσείοντες στον έκτο των αναιρεσιβλήτων Θ.

Φ., και, συνεπώς, η με πρωτοβουλία του γραμματέα εγγραφή της υποθέσεως στο οικείο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση αυτού. Όσον αφορά όμως τον απολειπόμενο έβδομο των αναιρεσιβλήτων Σ. Π., από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 502Β/21-10-2020 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Ν. Σ., προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες που επέσπευσαν την συζήτηση κλήτευσαν αυτόν ως αγνώστου διαμονής και κοινοποίησαν γι' αυτόν αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 19-2-2021 στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ η δίκη, συνεπεία της αναιρέσεως, είναι εκκρεμής ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Επομένως, εφόσον δεν τηρήθηκε η νόμιμη διαδικασία κλήτευσης του αγνώστου διαμονής απολειπόμενου ως άνω εβδόμου αναιρεσίβλητου Σ. Π., αφού η επίδοση του αναιρετηρίου έγινε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, και όχι στον αρμόδιο κατά νόμον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πρέπει ως προς αυτόν να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το μέρος που ασκείται από τους λοιπούς αναιρεσείοντες, πλην του τετάρτου Δ.

Μ., να προχωρήσει όμως το Δικαστήριο στην συζήτηση αυτής, σαν να είναι παρών και ο τέταρτος αναιρεσείων Δ. Μ., σε σχέση με τους λοιπούς, πλην του έκτου των αναιρεσιβλήτων Θ. Φ., και σαν να είναι παρών και ο έκτος των αναιρεσιβλήτων Θ. Φ., σε σχέση με τους λοιπούς αναιρεσείοντες, πλην του τετάρτου τούτων Δ. Μ..

Από την κατ' άρθρο 561 § 2 του Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 594/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: 1) Οι πρώτος και δεύτερος των αναιρεσειόντων, ενεργούντες ατομικά έκαστος και ως ασκούντες από κοινού την γονική μέριμνα του τότε ανηλίκου και ήδη ενηλίκου τρίτου αναιρεσείοντος Δ.

Μ., καθώς και οι τέταρτος και πέμπτη των αναιρεσειόντων, άσκησαν, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 8-6-2007 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 5342/2007 αγωγή τους, στρεφόμενη κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων Α. Θ. και της ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "GENERAL UNION Α.Ε.Γ.Α- ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", στην θέση της οποίας υπεισήλθε ως ειδικός διάδοχος το πέμπτο των αναιρεσιβλήτων Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", με την οποία ζήτησαν να επιδικασθεί υπέρ αυτών αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, από το θάνατο σε οδικό τροχαίο ατύχημα του συγγενούς τους Β.

Μ., οφειλόμενο σε υπαιτιότητα του οδηγού του περιγραφόμενου οχήματος, που ανήκε κατά κυριότητα στον πρώτο εναγόμενο και ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, 2) Οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος και τετάρτη των αναιρεσιβλήτων, άσκησαν, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας την από 23-7-2007 με αριθμό κατάθεσης 1400/ΕΜ/137/2007 αγωγή τους, στρεφόμενη κατά των πρώτου και δεύτερης των αναιρεσειόντων, καθώς και της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤROLIFΕ ΕΜΠΟΡΙΚΗ", καθολική διάδοχος της οποίας ήταν η ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", με την οποία ζήτησαν να επιδικασθεί υπέρ αυτών αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, από το θάνατο στο ίδιο οδικό τροχαίο ατύχημα του συγγενούς τους Π.

Θ., οφειλόμενο σε υπαιτιότητα του ανηλίκου Β. Μ., οδηγού του περιγραφόμενου οχήματος, που ανήκε κατά κυριότητα στον πρώτο εναγόμενο και ήταν ασφαλισμένο στη τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 90/2008, απόφαση, με την οποία το Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε αυτήν να εκδικαστεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, στο οποίο επαναφέρθηκε προς συζήτηση με κλήση των εναγόντων, 3) Οι έκτος και έβδομος των αναιρεσιβλήτων άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 3-2-2011, με αριθμό κατάθεσης 1262/2011 αγωγή τους, στρεφόμενη κατά των πρώτου και δεύτερης των αναιρεσειόντων και της ασφαλιστικής εταιρίας "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" καθολικής διαδόχου της ως άνω "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤROLIFΕ ΕΜΠΟΡΙΚΗ", με την οποία ζήτησαν να επιδικασθεί υπέρ αυτών αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, εξ αιτίας του τραυματισμού τους στο ίδιο οδικό τροχαίο ατύχημα, οφειλόμενο σε υπαιτιότητα του Β.

Μ., οδηγού του περιγραφόμενου οχήματος, που ανήκε κατά κυριότητα στον πρώτο εναγόμενο και ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, 4) Οι πρώτος και δεύτερη των αναιρεσειόντων άσκησαν, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 14-2-2011 και με αριθμό κατάθεσης 1516/2011, ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση- παρεμπίπτουσα αγωγή κατά του πέμπτου των αναιρεσιβλήτων Νομικού Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "GENERAL UNION Α.Ε.Γ.Α- ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" και 5) Η ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία, με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 28-2-2011 και με αριθμό κατάθεσης 2048/2011 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση- παρεμπίπτουσα αγωγή, στρεφόμενη κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων Α.

Θ. και του πέμπτου των αναιρεσιβλήτων Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "GENERAL UNION Α.Ε.Γ.Α- ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ". Επί των ως άνω αντίθετων αγωγών και ανακοινώσεων δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν:

Α. Αρχικά η υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστική απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία α) απερρίφθη η ανωτέρω υπό τον αριθμό 1 αγωγή, β) έγινε εν μέρει δεκτή η υπό τον αριθμό 2 αγωγή, γ) έγινε εν μέρει δεκτή η υπό τον αριθμό 3 αγωγή, και ανεβλήθη η έκδοση της οριστικής αποφάσεως ως προς τα αναφερόμενα κονδύλια αυτής, προκειμένου να προσκομισθούν τα αναφερόμενα έγγραφα από τον ασφαλιστικό φορέα των εναγόντων, δ) απερρίφθη η υπό τον αριθμό 4 ανακοίνωση δίκης προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και ε) απερρίφθη η υπό τον αριθμό 5 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή, και Β.

Στη συνέχεια, η υπ' αριθμ. 1265//2013 οριστική απόφαση του ίδιου ως άνω πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή εν μέρει η ανωτέρω υπό τον αριθμό 3 αγωγή, κατά το μέρος που είχε αναβληθεί η επ' αυτής έκδοση οριστικής αποφάσεως. Ακολούθως, ασκήθηκαν ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς 1) Η έφεση των ήδη αναιρεσειόντων, κατά των πρώτου, δεύτερης, τρίτου, τέταρτης και πέμπτου των αναιρεσιβλήτων, στρεφόμενη κατά της 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, 2) Η έφεση των ήδη αναιρεσειόντων, κατά των έκτου και έβδομου των αναιρεσιβλήτων, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής και της υπ' αριθμ. 1.265/2013 οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, 3) Η έφεση των πρώτου, δεύτερης, τρίτου και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων, κατά των ήδη αναιρεσειόντων, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, 4) Η έφεση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", κατά των πρώτου, δεύτερης, τρίτου και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, 5) Η έφεση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", κατά των έκτου και έβδομου των αναιρεσιβλήτων, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, 6) Η έφεση των έκτου και εβδόμου των αναιρεσιβλήτων, κατά των πρώτου και δεύτερης των ήδη αναιρεσειόντων και της ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 1265/2013 οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, συμπροσβαλλομένης και της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως αυτού και 7) Η έφεση της ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία ""GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", κατά των έκτου και έβδομου των αναιρεσιβλήτων, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. 5506/2011 εν μέρει οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

Οι ως άνω εφέσεις συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε επ' αυτών η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 594/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η ανωτέρω υπό τον αριθμό 2 έφεση ως προς τους τρίτο, τέταρτο και πέμπτη των εκκαλούντων, και, κατά τα λοιπά, έγιναν τυπικά δεκτές και απορρίφθηκαν κατ' ουσίαν όλες τις εφέσεις.

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δικ., ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη υποστατά και έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή ισχυρισμών, δηλαδή λυσιτελών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της αποφάσεως (ΟλΑΠ 42/2002), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη.

Κατά την έννοια αυτή ο ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου έγινε η προσκόμιση και η επίκληση του κρίσιμου αποδεικτικού μέσου, πρέπει να είναι νόμιμος και να προτάθηκε παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, πρέπει στην αίτηση αναιρέσεως να αναφέρεται:

α) ποιες είναι οι αποδείξεις που με επίκληση προσκομίστηκαν και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, β) ο κρίσιμος ισχυρισμός για τον οποίο δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της αποφάσεως, το οποίο και θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη.

Καμία, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και την χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, ούτε και την διάκριση από ποια από αυτά προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) που λήφθηκαν υπόψη.

Δεν αποκλείεται, βέβαια, το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Για την ίδρυση πάντως του παραπάνω λόγου αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε αυτό να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 του ΚΠολΔ (ΑΠ 1183/2020, 1454/2017). Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες, αποδίδουν στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 11γ' του ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα με επίκληση από τους ίδιους υπ' αριθμ. 90/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...ς και τις περιεχόμενες σ' αυτά καταθέσεις μαρτύρων.

Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι κατά τη συζήτηση της ασκηθείσας κατ' αυτών και κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤROLIFΕ ΕΜΠΟΡΙΚΗ", ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...ς, από 23-7-2007 με αριθμό κατάθεσης 1400/ΕΜ/137/2007 αγωγής των πρώτου, δευτέρου, τρίτου και τετάρτης των αναιρεσιβλήτων (μετά την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 90/2008 απόφαση, με την οποία το δικαστήριο κηρύχθηκε αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση να εκδικαστεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς), εξετάστηκαν, ανωμοτί μεν ο τότε ενάγων και ήδη τρίτος αναιρεσίβλητος Ά.

Θ., ενόρκως δε ο μάρτυρας ανταπόδειξης Δ. Κ., ειδικός πραγματογνώμονας τροχαίων ατυχημάτων. Ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις περιεχόμενες στα προαναφερθέντα υπ' αριθμ. 90/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης ως άνω καταθέσεις, οι οποίες είναι κρίσιμες για την απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι αποκλειστικά υπαίτιος για το ένδικο τροχαίο ατύχημα και τον συνεπεία αυτού θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς τους Β.

Μ. είναι ο οδηγός του ετέρου οχήματος Π. Θ., αφού η αποδοχή αυτού ως βάσιμου θα οδηγούσε σε διαφορετικό διατακτικό και δη σε αποδοχή των δικών τους αγωγών και απόρριψη των αντίθετων αγωγών των αντιδίκων τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη ως προς την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά σχετικά με τις συνθήκες, υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης εκείνου του Δικαστηρίου, από τις υπ' αριθμ. 2015, 2016 και 2017/15-01-2008 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Ρ.

Τ., που έλαβαν χώρα με πρωτοβουλία των εναγόντων της υπό στοιχ. Α' (πρώτης) αγωγής, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγομένων της αγωγής αυτής και της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΙΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ήδη "GROUΡΑΜΑ ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", από τις υπ' αριθμ. 4131 και 4132/16-01-2008 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, ενώπιον του Συμβ/φου Αμαλιάδας Δ.

Μ., που έλαβαν χώρα με πρωτοβουλία των ίδιων ως άνω εναγόντων, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγομένων, από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 αρ. 3, 448 αρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ), από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ αυτών και τα έγγραφα της σχηματισθείσας σχετικής ποινικής δικογραφίας και οι καταθέσεις που δόθηκαν κατά την προανάκριση, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο [.......] αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Την 11-8-2006 ο υιός των πρώτου και δεύτερης, αδελφός του τρίτου και μνηστήρας της τέταρτης των εναγόντων της υπό στοιχεία Β' αγωγής, Π. Θ., ετών 26, έχοντας αναλάβει με σύμβαση με τον τρίτο εκ των ως άνω, Ά. Θ., την οδήγηση του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), μάρκας ΜΕRCEDES 15 HP, αποκλειστικής κυριότητας, νομής και κατοχής του τελευταίου (του Α.

Θ.) και ασφαλισμένου, κατά τον ανωτέρω χρόνο, στην αρχικώς δεύτερη εναγόμενη της υπό στοιχεία Α' αγωγής ασφαλιστική εταιρεία, με την επωνυμία "GENERAL UNION GROUP ΑΕΕΓΑ - Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων [της οποίας, εν συνεχεία, με την υπ' αριθ. 156/16-21/9/2009 απόφαση του Δ.Σ της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α.,) ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας και στη θέση υπεισήλθε αυτοδικαίως εκ του νόμου το Ν.Π.Ι.Δ, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ"], ευρισκόταν περί ώρα 02:34 στο χώρο στάθμευσης (και στάσης) αυτοκινήτων ("πιάτσα") ΤΑΞΙ, που βρίσκεται στην πλατεία ..., της πόλεως της ....

Περί ώρα 2:36 προσκλήθηκε, μέσω ασυρμάτου δικτύου επικοινωνίας, από την υπεύθυνη του ΡΑΔΙΟ-ΤΑΞΙ ..., να μεταβεί στην ..., στο κατάστημα με το διακριτικό τίτλο "...", στο τέλος της δημοτικής οδού ..., προκειμένου να παραλάβει δύο άτομα και να τα μεταφέρει στην .... Ο Π. Θ. ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση αυτή και αφού ενημέρωσε σχετικώς την υπεύθυνη του ΡΑΔΙΟ-ΤΑΞΙ ...

μετέβη στην ..., έμπροσθεν του ανωτέρω καταστήματος, από όπου παρέλαβε δύο άτομα και συγκεκριμένα τον Θ. Φ. του Α. και τον Σ. Π. του Π. (ενάγοντες της υπό στοιχεία Γ' αγωγής). Όμως, κατά την επιστροφή του προς ... και ενώ ευρισκόταν σε μικρή απόσταση από το σημείο αφετηρίας του, ήτοι μόλις τριακοσίων (300) μέτρων, κινούμενος κανονικώς και με μικρή ταχύτητα, εντός του ρεύματος κυκλοφορίας των προς ...

κινούμενων αυτοκινήτων και στο δεξιό μέρος του ρεύματος αυτού, ο ανήλικος, 17 ετών, και στερούμενος άδειας ικανότητας οδήγησης, οδηγός του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ..., μάρκας ΜΕRCEDES (DAIMLER-CHRYSLER), μοντέλο CLC 200 ΚΟΜΡRESSOR αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του πρώτου των εναγόντων της υπό στοιχεία Α' αγωγής και ασφαλισμένου στην ασφαλιστική εταιρεία, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" [ήδη GROUΡΑΜΑ ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ], Β.

Μ., υιός των πρώτου και δεύτερης, αδελφός του Δ. Μ. και εγγονός του τρίτου και τέταρτης των εναγόντων της υπό στοιχεία Α' αγωγής, κινούμενος επί της Δημοτικής οδού ... με κατεύθυνση προς την ..., έμπροσθεν του πρώην καταστήματος "...", έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, παραβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας, όπου κινείτο κανονικά, όπως προαναφέρθηκε, το ως άνω ταξί, με οδηγό τον Π.

Θ., με αποτέλεσμα να επιπέσει με σφοδρότητα με το εμπρόσθιο και κυρίως το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του αυτοκινήτου του στην εμπρόσθια αριστερή γωνία και την συνεχόμενη αυτής εμπρόσθια αριστερή πλευρά του ταξί. Η ανωτέρω σφοδρή σύγκρουση των οχημάτων, είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του οδηγού του ταξί, Π. Θ.

και τον σοβαρότατο τραυματισμό του ανηλίκου οδηγού, Β. Μ., ο οποίος απεβίωσε την 19-08-2006 στο Γενικό Νοσοκομείο ..., στην ..., όπου νοσηλεύτηκε στην εντατική, λόγω βαρέων κακώσεων κεφαλής. Επίσης, από την εν λόγω σύγκρουση επήλθε και τραυματισμός των δύο προαναφερθέντων συνεπιβατών του ταξί. Από την ανωτέρω σύγκρουση το ταξί βρέθηκε εκτός του οδοστρώματος, σε απόσταση 5,70 μέτρων από το σημείο σύγκρουσης και συγκεκριμένα οι δύο αριστεροί τροχοί του βρίσκονταν στην άκρη του οδοστρώματος, ενώ οι δύο δεξιοί, έξω από το οδόστρωμα, μέσα σε ξερά χόρτα, ακριβώς στην είσοδο του πρώην καταστήματος "...", παρασυρθέν προς τα πίσω σε σχέση με την αρχική του πορεία και πλάγια δεξιά, ενώ το υπ' αριθ.

κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο ανήλικος οδηγός, Β. Μ., βρέθηκε, μετά τη σύγκρουση, ακινητοποιημένο επί του οδοστρώματος του ρεύματος προς ..., με την εμπρόσθια πλευρά του να έχει κατεύθυνση, αντίθετη προς την αρχική του πορεία, ήτοι να, έχει κατεύθυνση προς ..., παράλληλα με τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση 33,50 μέτρων, από το σημείο σύγκρουσης (βλ.

την από 11-08-2006 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος και το από 11-08-2006 σχεδιάγραμμα του Ανθυπαστυνόμου του Τμήματος Τροχαίας ...Κ. Ζ.). Επιπλέον, το εμπρόσθιο καπό του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου αποκόπηκε από το αμάξωμα και εκτινάχθηκε αριστερά της οδού, σε σχέση με την πορεία του και βρέθηκε σε απόσταση 35,40 μέτρων δυτικότερα (προς ...) από την τελική θέση του αυτοκινήτου αυτού και συνολικά σε απόσταση 68,90 μέτρων από το σημείο συγκρούσεως (βλ.

το από 11-08-2006 σχεδιάγραμμα του Ανθυπαστυνόμου του Τμήματος Τροχαίας ... Κ. Ζ.). Ανάμεσα από τις τελικές θέσεις των οχημάτων υπήρχαν μεγάλες χαραγές επί του οδοστρώματος ημικυκλικής μορφής, διασταυρούμενες μεταξύ τους, οι οποίες έδειχναν περιστροφική κίνηση του υπ' αριθ. ... αυτοκινήτου, μετά τη σύγκρουση (βλ.

την από 31-08-2006 έκθεση ένορκης εξέτασης του αστυφύλακα του Τ.Τ ... Κ. Ι., ο οποίος, κατά την ημέρα του ατυχήματος, ήταν διατεταγμένος σε υπηρεσία και μετέβη αμέσως στον τόπο του ατυχήματος, καθώς και την υπ' αριθ. 10 φωτογραφία του Τ.Τ ...). Επίσης, μεταξύ των τελικών θέσεων των οχημάτων, υπήρχαν σε αντίστοιχη μορφή με τις χαραγές, ίχνη πλάγιας ολίσθηση από τα ελαστικά του ως άνω οχήματος, καταλήγοντας στην τελική του θέση και ίχνη λαδιού διάσπαρτα (βλ.

την ανωτέρω από 31-08-2006 έκθεση ένορκης εξέτασης του Κ. Ι., αστυφύλακα του Τ.Τ. ...). Περαιτέρω, αποδεικνύεται, ότι ο ανήλικος οδηγός του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, Β. Μ. του Γ. και της Α., ο οποίος ανέλαβε την οδήγηση του ως άνω αυτοκινήτου, στερούμενος της απαιτούμενης, εκ του νόμου, σχετικής άδειας ικανότητας οδήγησης, εκινείτο με υπερβολική ταχύτητα, ήτοι με ταχύτητα 140 χλμ/ώρα, κατά παράβαση του ισχύοντος ανώτατου ορίου ταχύτητας των 50 χλμ, που ίσχυε για την κατεύθυνση του και καθοριζόταν από ρυθμιστική πινακίδα Ρ-32, προ του σημείου σύγκρουσης (βλ.

την από 11-08-2006 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος του Τ.Τ ... καθώς και την υπ' 2 αριθ. 2 φωτογραφία του Τ.Τ ...), σε αντίθεση με τον οδηγό του υπ' αριθ. ... αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), ο οποίος εκινείτο με κανονική ταχύτητα, ήτοι αυτή των 75 χλμ/ώρα το συμπέρασμα αυτό συνάγεται α) από τη σφοδρότητα της ένδικης σύγκρουσης και τις συνέπειες αυτής, ήτοι το θάνατο των δύο οδηγών των συγκρουσθέντων οχημάτων, καθώς και την ολική καταστροφή των τελευταίων, β) από το γεγονός ότι ο οδηγός του ταξί δεν θα ήταν δυνατό να προλάβει να αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα, λόγω του ότι είχε διανύσει απόσταση μόλις 300 μέτρων από το σημείο αφετηρίας, από όπου παρέλαβε του δύο επιβάτες και περαιτέρω το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται α) από τις από 12-12- ένορκες καταθέσεις των συνεπιβατών του ταξί, οι οποίοι δήλωσαν ότι ο οδηγός του ταξί εκινείτο με κανονική ταχύτητα και συγκεκριμένα από την ένορκη κατάθεση του συνεπιβάτη, Θ.

Φ., ο οποίος δήλωσε "...Θυμάμαι ότι ο ταξιτζής πήγαινε κανονικά στη λωρίδα του. Δεν έτρεχε πολύ, αφού είχαμε ξεκινήσει πριν από τριακόσια (300) μέτρα περίπου... Σε κάποια φάση, όταν είδα το κοντέρ του ταξί έγραφε 75-80 χλμ/ώρα. Δεν ήταν υπερβολική η ταχύτητα του ταξί. Ο οδηγός (του ταξί) πήγαινε χαλαρά, χωρίς να βιάζεται.

Είχα το κινητό στα χέρια μου και κάτι κοίταξα. Μετά κοίταξα προς τα εμπρός. Είδα φως να έρχεται κατά πάνω μας για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Δεν άκουσα, ούτε είδα τίποτε άλλο. Ούτε το "μπάμ" του τρακαρίσματος....Μεγάλο ρόλο στο ατύχημα έπαιξε η πολύ μεγάλη ταχύτητα του άλλου αυτοκινήτου, που έπεσε πάνω μας σαν βόμβα..", καθώς και από την ένορκη κατάθεση του συνεπιβάτη Σ.

Π., ο οποίος κατέθεσε ότι "...Ξεκίνησε ο οδηγός και κατευθυνόταν προς .... Δεν έδειχνε να βιάζεται, πήγαινε με κανονική ταχύτητα, όχι υπερβολική" και β) την από 17-10-2006 ένορκη κατάθεση του Δ. Χ. του Κ. και Ε., ο οποίος κατέθεσε ότι "...Από μακριά κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το αυτοκίνητη αυτό (εννοεί το υπ' αριθ.

κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο), αφού με θάμπωνε με τα φώτα και στις στροφές του δρόμου (από την υπερβολική του ταχύτητα), έβγαινε στο αντίθετο ρεύμα. Η ταχύτητα του ήταν υπερβολική για τα δεδομένα του δρόμου και φοβήθηκα πάρα πολύ όταν το είδα να ξεφεύγει από την πορεία του και να έρχεται κατά πάνω μου...Είχα όμως περιέργεια, αφού διάνυσα ένα (1) χιλιόμετρο, περίπου, να γυρίσω πίσω για να δω, ποιος είναι αυτός, που έκανε αυτές τις εξεζητημένες ενέργειες στο δρόμο και έθεσε τη ζωή μου σε κίνδυνο και τη δική του ζωή φυσικά..".

Περαιτέρω, ο ανήλικος οδηγός δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, μολονότι ήταν υποχρεωμένος προς τούτο, αφού εκινείτο κατά τη διάρκεια της νύχτας σε δρόμο, που δεν είχε επαρκή φωτισμό, ενώ, επιπλέον, κατά την 10-08-2006 και περί ώρα 23:00 είχε προηγηθεί βροχόπτωση, από την οποία, στην πορεία του και περί τα μέσα του οδοστρώματος, είχε δημιουργηθεί επιφάνεια με λιμνάζοντα ύδατα (βλ.

φωτογραφία 7 του Τ.Τ ...), η οποία βρισκόταν σε απόσταση 50,30 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης και η οποία θα μπορούσε να έχει επηρεάσει την οδήγηση του, λόγω εσφαλμένου χειρισμού αποφυγής της (βλ. και φωτογραφίες 27 και 29 του Τ.Τ ...). Περαιτέρω, ο ανήλικος οδηγός δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία επί του οχήματος του ώστε να μπορεί να εκτελεί σε κάθε περίπτωση τους αναγκαίους ελιγμούς, με αποτέλεσμα να χάσει όπως προαναφέρθηκε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, να παραβιάσει την διπλή διαχωριστική γραμμή και να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα πορείας, ήτοι στο ρεύμα πορείας προς ..., όπου και επήλθε η σύγκρουση με το υπ' αριθ. ...

αυτοκίνητο (ΤΑΞΙ), γεγονός, που αποδεικνύεται α) από τις συγκρουσθείσες επιφάνειες των δύο οχημάτων και συγκεκριμένα το υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο υπέστη μεγάλης έκτασης υλικές ζημίες στο εμπρόσθιο και κυρίως στο εμπρόσθιο δεξιό μέρος του (βλ. τις υπ' αριθ. 18, 19, 21, 32 φωτογραφίες του Τ.Τ. ...), ενώ η αριστερή του πλευρά ήταν ανέπαφη, ενώ το υπ' αριθ. ...

Δ.Χ.Ε αυτοκίνητο (ταξί) υπέστη εκτεταμένες υλικές ζημίες από το ύψος του εμπρόσθιου αριστερού φαναριού μέχρι και την πόρτα του οδηγού, ενώ η δεξιά του πλευρά ήταν ανέπαφη (βλ. τις υπ' αριθ. 17, 20, 22, 25, 31 φωτογραφίες του Τ.Τ ...), β) από την από 11-08-2006 έκθεση τροχαίου ατυχήματος του Τμήματος Τροχαίας ..., όπου αναφέρεται ότι θραύσματα γυαλιού και πλαστικών εξαρτημάτων βρέθηκαν στο πιθανό σημείο της σύγκρουσης, διάσπαρτα, εντός του ρεύματος κυκλοφορίας της οδού από ...

προς ... και σε απόσταση 5,70 μέτρα από την τελική θέση του β οχήματος (εννοεί του υπ' αριθ. ... αυτοκινήτου-ταξί) και σε απόσταση 33,50 μέτρα από την τελική θέση του υπό στοιχεία α οχήματος (εννοεί το υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο), καθώς και την ως άνω από 31-08-2006 έκθεση ένορκης εξέτασης του Κ. Ι., αστυφύλακα του Τ.Τ. ...ς, ο οποίος μετέβη αμέσως στον τόπο του ατυχήματος, στην οποία (έκθεση ένορκης εξέτασης) αναφέρεται από αυτόν ότι "...Λάδια και εξαρτήματα των οχημάτων υπήρχαν και σε άλλο σημείο μέσα στο οδόστρωμα.

Συγκεκριμένα υπήρχε μεγάλη σχεδόν στρογγυλή κηλίδα λαδιού πιο μπροστά από την τελική θέση, δηλαδή προς ..., πλάγια αριστερά του, εντός της λωρίδας κυκλοφορίας των οχημάτων προς ..., σε απόσταση 5,00 μέτρων, περίπου, από αυτό. Το ακριβές σημείο των λαδιών ήταν μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας προς ... και το τόξο της στρογγυλής κηλίδας εφάπτετο της διπλής διαχωριστικής γραμμής.

Ο όγκος των εξαρτημάτων των οχημάτων, που συγκρούστηκαν και τα λάδια, που χύθηκαν από αυτά βρίσκονταν εξ' ολοκλήρου μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας των οχημάτων προς .... Τα ευρήματα αυτά ήταν σε ανεξάρτητη θέση από τα ευρήματα (λάδια κλπ εξαρτήματα), που ευρίσκοντο στην τελική θέση του ταξί" και γ) από τις υπ αριθ. 3, 5 και 6 φωτογραφίες του Τ.

Τ ... όπου απεικονίζονται λάδια και εξαρτήματα, που προσδιορίζουν το σημείο σύγκρουσης εντός του ρεύματος των προς ... κινούμενων οχημάτων, ήτοι εντός του ρεύματος κυκλοφορίας του Δ.Χ.Ε ταξί. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί των εναγόντων της υπό στοιχεία Α' αγωγής, ότι το υπ' αριθ. ... Δ.Χ.Ε ταξί, κατά την κίνησή του προς ..., εισήλθε κατά 0,80 εκατοστά, στο αντίθετα ρεύμα κυκλοφορίας, ήτοι σε αυτό των προς ...

κινούμενων οχημάτων, προκειμένου να αποφύγει χωμάτινο έρεισμα και κακοτεχνίες του οδοστρώματος στο δικό του ρεύμα κυκλοφορίας, δεν κρίνονται από το παρόν Δικαστήριο πειστικοί, καθόσον α) αν το ταξί είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, οι συγκρουσθείσες επιφάνειες θα ήταν διαφορετικές, ήτοι θα έπρεπε να είναι κτυπημένη η αριστερή πλευρά του υπ' αριθ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου, και όχι η δεξιά πλευρά αυτού (βλ. σελ. 9 και 10 έως 17 της από 20-10-2006 έκθεση πραγματογνωμοσύνης των πραγματογνωμόνων Ι. Μ. και Α. Π., όπου αναφέρεται ότι η κύρια επιφάνεια του με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, που συγκρούσθηκε ήταν η εμπρόσθια δεξιά του πλευρά και για το λόγο αυτό το εν λόγω αυτοκίνητο μετατοπίστηκε με φορά από δεξιά προς τα αριστερά) και βρέθηκε στην προαναφερθείσα τελική θέση (ήτοι ακινητοποιημένο επί του οδοστρώματος του ρεύματος προς ..., με την εμπρόσθια πλευρά του να έχει κατεύθυνση αντίθετη προς την αρχική του πορεία, ήτοι προς ..., παράλληλα με τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση 33,50 μέτρων, από το σημείο σύγκρουσης), β) αν το ταξί είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με υπερβολική ταχύτητα, η τελική θέση του υπ' αριθ.

κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, θα έπρεπε να είναι εκτός του οδοστρώματος της δημοτικής οδού ... και όχι εντός του οδοστρώματος της ανωτέρω δημοτικής οδού. Επιπλέον, οι ενάγοντες της υπό στοιχεία Α' αγωγής ισχυρίζονται ότι το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων είναι άλλο από αυτό, που αναφέρεται στην έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας ...

ως "πιθανό" σημείο σύγκρουσης και τοποθετούν αυτό όπισθεν του υποδεικνυόμενου από την Τροχαία και πλάγια αριστερά, στο ρεύμα από ... προς .... Ο ισχυρισμός τους αυτός, ωστόσο, αντικρούεται τόσο από την προαναφερθείσα από 31-08-2006 έκθεση ένορκης εξέτασης του Κ. Ι., αστυφύλακα του Τ.Τ. ..., ο οποίος μετέβη στον τόπο του ατυχήματος, αμέσως μετά από αυτό και περιγράφει αναλυτικά το ακριβές σημείο, όπου βρέθηκαν όχι μόνο λάδια αλλά και εξαρτήματα, όσο και από την από 16-09-2006 έκθεση ένορκης κατάθεσης του φίλου του αποβιώσαντος, Β.

Μ., Κ.-Χ. Ν., ο οποίος βρέθηκε στον τόπο του ατυχήματος, αμέσως μετά από αυτό και αναφέρει ότι "στο σημείο όπου είχε σταματήσει το αυτοκίνητο του Β. είχε πάρα πολλά λάδια. Είχε λάδια ακόμη εκεί που βρισκόταν το ταξί, λίγο πιο πάνω δηλαδή βρήκα πρώτα τα λάδια, που ήταν κοντά στο κέντρο της διπλής διαχωριστικής γραμμής και πριν από την τελική θέση του ταξί, πάτησα πάνω στα λάδια, γλίστρησα, δεν έπεσα και μετά ήταν το ταξί και μετά ήταν το αυτοκίνητο του Β., όπως εγώ βάδιζα προς παραλία".

Περαιτέρω, οι αποξέσεις και οι χαραγές, οι οποίες εμφαίνονται στις υπ' αριθ. 29-36 φωτογραφίες, της υπ' αριθ. 101108/10-11-2008 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Ε. Μ., οι οποίες υπάρχουν στο οδόστρωμα στο ρεύμα πορείας των προς ... κινούμενων οχημάτων, δεν αποδεικνύεται ότι προήλθαν από την επίδικη σύγκρουση, καθόσον οι ανωτέρω φωτογραφίες λήφθηκαν την 02-11-2008, ήτοι μετά την πάροδο δύο ετών και άνω από την ένδικη σύγκρουση.

Θα πρέπει όμως να σημειωθεί, ότι, σε κάθε περίπτωση, ακόμη δηλαδή κι αν υποτεθεί ότι προήλθαν από αυτή, δεν αποτελούν στοιχεία επαρκή για τον καθορισμό του σημείου σύγκρουσης, αφού όπως ήδη προαναφέρθηκε το ΙΧΕ αυτοκίνητο μετά τη σύγκρουση κινήθηκε με ημικυκλικές περιστροφές στο ρεύμα πορείας των προς ...

κινούμενων οχημάτων, επομένως ήταν λογικό να προκληθούν αποξέσεις και χαραγές στο οδόστρωμα. Περαιτέρω, οι ενάγοντες της υπό στοιχείο Α' αγωγής ισχυρίζονται ότι το ταξί εισήλθε στο αντίθετα ρεύμα κυκλοφορίας, προκειμένου να αποφύγει λακκούβες και κακοτεχνίες του οδοστρώματος και λόγω ύπαρξης χωμάτινου ερείσματος, ύψους 10 εκατοστών ωστόσο, από τις προσκομιζόμενες από το Τ.

Τ. ... φωτογραφίες, δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη λακκουβών και γενικότερα κακοτεχνιών, τέτοιας έκτασης, ώστε ο οδηγός του ταξί, προκειμένου να τις αποφύγει, να εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, ενώ αντίθετα από τις υπ' αριθ. 15-26 φωτογραφίες, οι οποίες εμφαίνονται στην υπ' αριθ. 101108/10-11-2008 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Ε.

Μ. δεν μπορεί το δικαστήριο να οδηγηθεί σε ασφαλή κρίση αναφορικά με την κατάσταση του οδοστρώματος κατά το χρόνο του ατυχήματος, καθόσον αυτές λήφθηκαν την 02-11-2008, ήτοι μετά την πάροδο άνω των δύο ετών από την ένδικη σύγκρουση. Άλλωστε και βάσει των προαναφερομένων (ήτοι του σημείου σύγκρουσης) δεν αποδεικνύεται ότι ο οδηγός του ταξί εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.

Κατόπιν των ανωτέρω, αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος ήταν ο ανήλικος οδηγός Β. Μ. του Γ.. Στοιχεία, που να θεμελιώνουν οποιαδήποτε συνυπαιτιότητα του Π. Θ., οδηγού του υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), δεν αποδείχθηκαν. Άλλωστε, ο οδηγός, που κινείται στο προοριζόμενο για τον ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας, δεν είναι υποχρεωμένος να θεωρήσει ως πιθανή την τόσο αντικανονική κίνηση αυτού, που οδηγεί στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας (ΕφΛαρ 471/2004 Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΔΣΑ) και να ρυθμίσει τη δική του κίνηση, προκειμένου να αποφύγει τη μη αναμενόμενη -κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων- είσοδο του αντιρρόπως κινούμενου οχήματος στο δικό του ρεύμα κυκλοφορίας".

Από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) των δικογράφων των εφέσεων των αναιρεσειόντων και των ενώπιον του Εφετείου από 15-1-2015 προτάσεων αυτών, προκύπτει ότι αυτοί πράγματι, προς απόδειξη του κρίσιμου ισχυρισμού τους περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του Π. Θ. στην επέλευση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, ρητά και με σαφήνεια, επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νομότυπα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τα προαναφερθέντα υπ' αριθμ. 90/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας και τις περιεχόμενες σ' αυτά καταθέσεις.

Ούτε, όμως, από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης εκείνου του Δικαστηρίου .....

και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ αυτών και τα έγγραφα της σχηματισθείσας σχετικής ποινικής δικογραφίας και οι καταθέσεις που δόθηκαν κατά την προανάκριση", ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό της αποφάσεως αυτής, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τις εν λόγω καταθέσεις, αφού δεν μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση, ούτε και γίνεται άλλη, άμεση ή έμμεση, αναφορά στο περιεχόμενό τους.

Επιπλέον, στο εισαγωγικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως αναφέρεται ότι η ως άνω από 23-7-2007 με αριθμό κατάθεσης 1400/ΕΜ/137/2007 αγωγή των πρώτου, δευτέρου, τρίτου και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων ασκήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στη διαδικαστική διαδρομή της, ότι δηλαδή είχε ασκηθεί αρχικά ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας και, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 90/2008 παραπεμπτικής αποφάσεως αυτού, εισήχθη εν τέλει με κλήση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, γεγονός που εύλογα δημιουργεί πολλές αμφιβολίες αν ελήφθησαν υπόψη οι δοθείσες ενώπιον του πρώτου Δικαστηρίου ως άνω καταθέσεις, τις οποίες οι αναιρεσείοντες θεωρούν κρίσιμες για την απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι αποκλειστικά υπαίτιος για το ένδικο τροχαίο ατύχημα και τον συνεπεία αυτού θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς τους Β.

Μ. είναι ο οδηγός του ετέρου οχήματος Π. Θ., αφού τυχόν αποδοχή του ισχυρισμού αυτού θα είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν δεκτές οι δικές τους αγωγές και να απορριφθούν οι αγωγές των αντιδίκων τους. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, αφού γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την έρευνα των λοιπών (αναιρετικών λόγων), να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνον που είχε δικάσει προηγουμένως (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι, πλην του εβδόμου τούτων (ως προς τον οποίο κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση) στη δικαστική δαπάνη των πρώτου, δευτέρου, τρίτου και πέμπτης των αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτών, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει ματαιωμένη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που ασκείται από τον τέταρτο αναιρεσείοντα Δ. Μ. κατά των έκτου και εβδόμου των αναιρεσίβλητων Θ. Φ. και Σ. Π..

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που ασκείται από τους λοιπούς αναιρεσείοντες, πλην του τετάρτου τούτων Δ. Μ., ως προς τον έβδομο των αναιρεσιβλήτων Σ. Π..

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 594/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους καταθέσαντες αυτό αναιρεσείοντες.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους πλην του εβδόμου τούτων (ως προς τον οποίο κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των πρώτου, δεύτερης, τρίτου και πέμπτης των αναιρεσειόντων, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Δεκεμβρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ