Supreme Court dismisses appeal against insurance company as third party due to improper standing under Article 558 of Civil Procedure Code.

Απόφαση 1440 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1440/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Κ. του Α. και 2. Α. Κ. του Α., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Ιωάννη Χατζόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. S. D. του J., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Θεοδωράκη και κατέθεσε προτάσεις και 2. Του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ" που εδρεύει στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενου, ως υπεισελθόντος στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "COMMERCIAL Value Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία", της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλη Κούρτη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-9-2008 αγωγή της ήδη 2ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 609/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 58/2012 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-6-2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Κουτσόπουλος, ανέγνωσε την από 10-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από τη διάταξη του άρθρου 558 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων, οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, συνάγεται, ότι ως διάδικοι κατά των οποίων απευθύνεται παραδεκτά η αναίρεση, νοούνται μόνο οι αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι δε και τυχόν άλλοι διάδικοι που μετείχαν στη δίκη, χωρίς όμως να είναι αντίδικοι του αναιρεσείοντος και συνεπώς, αν η αναίρεση στρέφεται και κατά τέτοιων διαδίκων, απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες απευθύνουν το δικόγραφο της αναίρεσης ως τρίτου αναιρεσίβλητου κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, που υπεισήλθε ήδη στη θέση της ομοδίκου τους στη δίκη ενώπιον του πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "COMMERCIAL Value Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία" λόγω ανακλήσεως της αδείας λειτουργίας της, στην οποία είχαν ασφαλίσει για τις προς τρίτους προξενούμενες ζημίες το ζημιογόνο αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της δεύτερης αναιρεσείουσας. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που απευθύνεται κατά του τρίτου αναιρεσιβλήτου είναι απαράδεκτη.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 335 Κ.Πολ.Δ. αντικείμενο απόδειξης, άρα και ομολογίας δικαστικής ή εξώδικης κατά τα άρθρα 352 και 353 του ΚΠολΔ, αποτελούν μόνο πραγματικά γεγονότα και όχι οι νομικοί χαρακτηρισμοί που γίνονται από το Δικαστήριο. Η δικαστική ομολογία μπορεί να περιέχεται στο δικόγραφο της αγωγής, της εφέσεως ή στις προτάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ προβάλλεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 339 και 352 ΚΠολΔ δεν έλαβε υπόψη την δια της αγωγής της πρώτης αναιρεσίβλητης δικαστική ομολογία της περί του ότι "η εκ του ενδίκου τραυματισμού της, επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της, κατά το αναφερόμενο στην αγωγή της χρόνο, ήταν αιφνίδια και απρόβλεπτος ..." και παρά την αναφορά αυτή έκρινε ότι η επιδείνωση της κατάστασης της υγείας δεν ήταν απρόβλεπτη, αλλά προβλεπτή εξέλιξη του τραυματισμού της ...".

Τα ανωτέρω όμως δεν αποτελούν δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης, κατά την έννοια που εκτέθηκε, ώστε η μη λήψη της από το Δικαστήριο της ουσίας να ιδρύει τον επικαλούμενο λόγο αναιρέσεως. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτος. 3.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 16 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός προϋποθέτει ότι το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση διαδίκου, ερεύνησε περί της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου και για το λόγο αυτό δέχθηκε την ύπαρξη ή μη ύπαρξη αυτού.

Εξάλλου το δεδικασμένο λαμβάνεται μεν υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 332 Κ.Πολ.Δ., πλην όμως δεν αφορά τη δημόσια τάξη και επομένως δεν μπορεί να προταθεί το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου (Ολ.ΑΠ 1339/1985, ΑΠ 357/1999), ώστε για να ιδρυθεί λόγος αναιρέσεως για μη λήψη υπόψη του δεδικασμένου, πρέπει ο σχετικός ισχυρισμός να έχει προταθεί νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας και να γίνεται περί τούτου ρητή μνεία στο αναιρετήριο (Ολ.ΑΠ 1339/1985).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμ. 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε, ότι παρήχθη δεδικασμένο για την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία από την 877/2002 απόφαση του μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, αφού αληθές είναι ότι δεδικασμένο για την εν λόγω διάδικο παρήχθη με την 438/2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι, κατά τα προεκτεθέντα απορριπτέος ως αόριστος, εφόσον οι αναιρεσείοντες δεν εκθέτουν στο αναιρετήριο ότι προέβαλαν και δη: παραδεκτώς στο Εφετείο τον ουσιώδη ισχυρισμό περί μη συνδρομής, στην ένδικη περίπτωση από την ως άνω προαναφερόμενη απόφαση, δεδικασμένου. Εξάλλου ο λόγος αυτός αναιρέσεως, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος και για το ότι προβάλλεται άνευ εννόμου συμφέροντος των αναιρεσειόντων, αφού αναφέρεται σε ύπαρξη δεδικασμένου που αφορά άλλους διαδίκους και δη:

την ομόδικό του ασφαλιστική εταιρία. Κατά τα λοιπά, οι αιτιάσεις των αναιρεσειόντων που προβάλλονται από τον αριθμ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, είναι απαράδεκτες, καθόσον ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, αναφορικά με την παραδοχή του ότι "δεν αποδείχθηκε ότι έλαβε χώρα επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της ενάγουσας και μάλιστα απρόβλεπτη κατά τα ιατρικά δεδομένα, μετά την άσκηση της προγενέστερης από 19-12-2001 αγωγή της, οφειλόμενη στο, από το παραπάνω αυτοκινητικό ατύχημα, τραυματισμό της.

Ας σημειωθεί ότι η ενάγουσα με την κρινόμενη αγωγή της επικαλείται αορίστως απρόβλεπτη και αιφνίδια υποτροπή της υγείας της περί το τέλος του έτους 2001, χωρίς ωστόσο να επικαλείται επιπλοκές των τραυμάτων της, που απαίτησαν μη δυνάμενη να προβλεφθεί από την αρχή ιατρική αντιμετώπιση, χειρουργική ή συντηρητική, ούτε άλλες μεταγενέστερες επιπτώσεις στην σωματική της υγεία.

Εξάλλου, από τις προσκομιζόμενες από την ενάγουσα, σε επίσημη μετάφραση από τη γερμανική γλώσσα στην ελληνική, από 1-4-2003 και 26-4-2005 ιατρικές γνωματεύσεις των ιατρών Α. K. και L. B., οι οποίες συντάχθηκαν για λογαριασμό του γερμανικού Ομοσπονδιακού Ασφαλιστικού Ιδρύματος Ιδιωτικών Υπαλλήλων, κατόπιν αιτήσεως της ενάγουσας, για τη χορήγηση σύνταξης λόγω της πλήρους μείωσης της ικανότητας εργασίας, προκύπτει ότι διαπιστώθηκε πλήρης υποχώρηση της δεξιάς ημιπάρεσης, εξακολουθεί όμως η ενάγουσα να παρουσιάζει πλήρη παράλυση ωλένης αριστερά με συνέπεια την κύρτωση του αριστερού χεριού και διαταραχή των γενικών και λεπτών κινήσεων του, ενώ από ψυχολογική άποψη παρουσιάζει ελαφρύ έως μέτριο ψυχοσύνδρομο που οφείλεται στον τραυματισμό της.

Επίσης παρουσιάζει περιορισμό της δύναμης του δεξιού ημίσεως του σώματος, περιορισμό της ταχύτητας αντίδρασης και της κινητικότητας της δεξιάς πλευράς του σώματος, ελαφρύ περιορισμό κινητικότητας του αριστερού γόνατος και της αντοχής της αριστερής άρθρωσης του γόνατος μετά από ρήξη του πίσω χιαστού συνδέσμου καθώς και περιορισμό της μνήμης, ιδιαίτερα της βραχυπρόθεσμης, καθώς και συμπτώματα εμβοής και παροδικής κώφωσης.

Βάσει των γνωματεύσεων αυτών, οι οποίες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται πιθανότητα βελτίωσης των ως άνω νευρολογικής και ψυχιατρικής φύσεως συμπτωμάτων, ακόμα και αν εξαντληθούν όλες οι θεραπευτικές δυνατότητες, χορηγήθηκε στην ενάγουσα, με απόφαση του άνω ασφαλιστικού ιδρύματος, σύνταξη λόγω πλήρους μείωσης της ικανότητας εργασίας έως τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας της, οπότε βάσει της γερμανικής νομοθεσίας θεμελιώνει δικαίωμα για σύνταξη γήρατος.

Η παραπάνω εξέλιξη της υγείας της ενάγουσας δεν ήταν απρόβλεπτη και αιφνίδια, αλλά αναμενόμενη εξέλιξη και προβλεπτή από την αρχή του τραυματισμού της ή τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της προγενέστερης από 19-12-2001 αγωγής της, λόγω του είδους και της έκτασης του τραυματισμού της, που από την αρχή περιόρισε σε σημαντικό βαθμό την ικανότητά της προς εργασία ...".

Επομένως, ο ως άνω τρίτος λόγος αναιρέσεως, ενόψει αυτών, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), λαμβανομένου υπόψη ότι οι αναιρεσίβλητοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-6-2012 αίτηση των: 1) Κ. Κ. και 2) Α. Κ., ως προς το τρίτο αναιρεσίβλητο, ως απαράδεκτη.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την ίδια αίτηση για αναίρεση της 58/2012 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για καθένα απ' αυτούς. Και Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ