Supreme Court dismisses appeal on grounds of inadmissible evidence evaluation and insufficient reasoning.

Απόφαση 1440 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1440/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Βασίλειο Ρήγα Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Χ, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Νικόλαος Ράπτης, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου : Ομορρύθμου Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ... ΓΟΥΝΑΡΙΚΑ ΔΕΡΜΑΤΑ Ο.Ε-ΕΜΠΟΡΙΟ-ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΔΕΡΜΑΤΩΝ",που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Χαρίλαος Κοψαχείλης, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 1031/1.9.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 58/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 83/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26.04.2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης ανέγνωσε την από 21.03.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ.γ' ΚΠολΔ, κατά την οποία, αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη, στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 340 του ιδίου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο από το περιεχόμενο της απόφασης ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο από την παραπάνω διάταξη λόγος αναιρέσεως πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός, του οποίου το βάσιμο ή αβάσιμο θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό μέσο το οποίο επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι και ο οποίος (ισχυρισμός) πρέπει να είναι ουσιώδης.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν έλαβε υπόψη α) την .../2004 ένορκη βεβαίωση του Ν.Μάτσου, που δόθηκε ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κοζάνης Αναστασίας Βαρσαμίδου, β) ακριβές αντίγραφο της από 1-7-2002 μηνύσεως των Α, "Νίκος Ι.ΜΑΤΣΟΣ ΑΕ", Β, Γ και Δ κατά των εκπροσώπων της ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΕΠΕ και ΚΟΦΤΗΣ ΕΠΕ, γ) το υπ'αριθμό 148/2004 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Θεσσαλονίκης, δ) το υπ'άριθμό 745/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Θεσσαλονίκης και ε) την υπ'αριθμό 398/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο Εφετείο, για την απόδειξη του ισχυρισμού του, που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι προς απόκρουση της κατ'αυτού από το άρθρο 914 ΑΚ αγωγής από αδικοπραξία, συνισταμένης στο ότι ως ασκών το επάγγελμα του μεσίτη εμπορίας δερμάτων και ενεργών ως άτυπος εκπρόσωπος και αντιπρόσωπος της ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ-ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΕ τέλεσε την πράξη της απάτης σε βάρος της ενάγουσας ομόρρυθμης εταιρείας, επικαλέσθηκε και προσκόμισε τα παραπάνω έγγραφα που αποδεικνύουν (κατά τους ισχυρισμούς του) ότι ενήργησε ως μεσίτης και όχι ως αντιπρόσωπος της πιο πάνω ΕΠΕ. 'Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τα παραπάνω έγγραφα, καθόσον, η μεν 7385/2004 ένορκη βεβαίωση ρητά μνημονεύεται στα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα, σύμφωνα δε με τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο επί της από 1-7-2002 ως άνω μηνύσεως των Στ.

Παρίση κλπ. εκδόθηκε το ως άνω 148/2004 παραπεμπτικό βούλευμα και ακολούθως μετά την παραδοχή της κατά του τελευταίου αυτού βουλεύματος ασκηθείσας αναιρέσεως εκδόθηκε το 745/2005 παραπεμπτικό βούλευμα κατά των άνω μηνυομένων, και μετά ταύτα επί της αυτής υποθέσεως η 398/2005 αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, της οποίας γίνεται ρητή αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως ο από το άρθρο 559 αρ.11 γ. ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Θέμα, επομένως, έλλειψης νόμιμης βάσης, δεν υπάρχει και δεν θεμελιώνεται ως εκ τούτου ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης όταν οι επισημαινόμενες ελλείψεις στην αιτιολόγηση της απόφασης, ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξήχθη από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Εξάλλου, ο λόγος αναιρέσεως είναι δυνατόν να φέρεται ότι πλήσσει την προσβαλλόμενη απόφαση διότι παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ), αλλά στην πραγματικότητα να πλήσσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων υπό το πρόσχημα ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης και κατά το πρώτο μέρος του προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες με το να δεχθεί αφενός ότι "η παροχή των υπηρεσιών του αναιρεσείοντος συνίστατο στην επ'αμοιβή διαμεσολάβηση μεταξύ των ενδιαφερομένων... για τη σύναψη συμβολαίου πωλήσεως των άνω εμπορευμάτων...

Πράγματι ο εναγόμενος μετά από συζητήσεις που είχε με τον ως άνω Ε συμφώνησε να ενεργεί μεσιτείες και για λογαριασμό της εν λόγω ΕΠΕ, η οποία δραστηριοποιείται στην εμπορία δερμάτων" και αφετέρου ότι "ο εναγόμενος αποσκοπούσε και αυτός σε όφελος ήτοι την αναλογούσα αμοιβή από την άνω μεσιτεία..." Ο λόγος αυτός κατά το παραπάνω μέρος του πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού μεταξύ των ως άνω παραδοχών δεν υπάρχει αντιφατική αιτιολογία.

Περαιτέρω ο δεύτερος λόγος αναίρεσης και κατά το δεύτερο μέρος του από την ίδια διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον οι επικαλούμενες ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα α) ενώ η προσβαλλομένη απόφαση δέχεται ότι ο αναιρεσείων εγνώριζε την αφερεγγυότητα της αγοράστριας εταιρείας δεν αιτιολογεί με σαφήνεια πως ο τελευταίος γνώριζε την αφερεγγυότητα της πωλήτριας εταιρείας, β) δεν αιτιολογείται γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση ο αναιρεσείων έπαυσε να λειτουργεί μόνο ως μεσίτης και περιβλήθηκε την ιδιότητα του εκπροσώπου της πιο πάνω εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, γ) δεν αιτιολογείται ποιο ήταν το κίνητρο να μετέλθει απατηλή συμπεριφορά προς την ενάγουσα προκειμένου να επιτευχθεί η κατάρτιση της συγκεκριμένης πώλησης και δ) πως δικαιολογείται ότι ο αναιρεσείων προτίμησε να διαλύσει τον από πολλών ετών φιλικό και οικογενειακό δεσμό με τον νόμιμο εκπρόσωπο της ενάγουσας αντί της συνάψεως της επίδικης σύμβασης.

Ο λόγος αυτός κατά το δεύτερο μέρος του ότι η προσβαλλομένη απόφαση περιέχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, ως αναγόμενος στην εκτίμηση των αποδείξεων, ενώ το εξ αυτών πόρισμα εκτίθεται σαφώς. Ο ίδιος από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ερειδόμενος επί των αυτών ως ανωτέρω "ανεπαρκών αιτιολογιών" πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον υπό το πρόσχημα παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πλήσσεται η ανέλεγκτη από τον 'Αρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων.

Ακολούθως τούτων η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, να πληρώσει στην αναιρεσίβλητη που παραστάθηκε χωρίς να καταθέσει προτάσεις, τα δικαστικά έξοδα της δίκης (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-4-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 83/2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008 .

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ