143/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 143 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 143/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Λιάκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Π. του Χ., 2) Σ. Κ. του Λ., κατοίκων ... και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεοχάρη Αγγελίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-5-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κοζάνης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 149/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 72/2014 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-3-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 20-9-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου, δευτέρου και τρίτου λόγων αναίρεσης κατά το μέρος που αφορούν τα αγωγικά κονδύλια των διαφυγόντων κερδών και της θετικής ζημίας από 19.337,97 ευρώ και 7.500 ευρώ, αντιστοίχως και την απόρριψη αυτών ως προς το αγωγικό κονδύλιο της θετικής ζημίας των 994,05 ευρώ, καθώς και την απόρριψη των τετάρτου και πέμπτου λόγων αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η ανεπάρκεια των εκτιθέμενων στην αγωγή ή στην ένσταση πραγματικών περιστατικών, σε σχέση με αυτά που απαιτούνται από το νόμο για τη θεμελίωσή τους, χαρακτηρίζεται ως νομική αοριστία και ελέγχεται αναιρετικά με τον λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ ως παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το Δικαστήριο της ουσίας έκρινε τελικά ως ορισμένη την αγωγή ή την ένσταση, αρκούμενο σε λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος.

Με τον ίδιο λόγο ελέγχεται και το σφάλμα του Δικαστηρίου της ουσίας να κρίνει ως αόριστη την αγωγή ή την ένσταση, αξιώνοντας για τη θεμελίωσή τους περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του αντίστοιχου δικαιώματος. Πρόκειται και πάλι για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ως προς τη διαπίστωση νομικής δήθεν αοριστίας της αγωγής ή της ένστασης.

Επομένως νομική είναι η αοριστία που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Αντίθετα η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν κατ’ αρχήν το ασκούμενο με την αγωγή ή την ένσταση ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης, ενώ η επίκληση απλώς των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά πραγματικών περιστατικών χαρακτηρίζεται ως ποιοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης και ελέγχονται και οι δύο αναιρετικά με λόγο από τον αριθ. 8 ή αναλόγως 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 192/2016).

Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το Δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σε αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το Δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σε αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Ο αναιρετικός αυτός έλεγχος γίνεται με βάση την κυριαρχική εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής από το Δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 480/2010). Στο πλαίσιο αυτό αναγκαίο στοιχείο της αγωγής, για να είναι αυτή ορισμένη, αποτελεί κατά το άρθρ. 216 § 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό και με τα άρθρ. 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, η πληρότητα της ιστορικής βάσης της, δηλαδή η σαφής έκθεση στο αγωγικό δικόγραφο όλων των γεγονότων, είτε του εξωτερικού είτε του εσωτερικού κόσμου, τα οποία σύμφωνα με τον εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου θεμελιώνουν τη ζητούμενη έννομη συνέπεια (ΑΠ 192/2016).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 298 ΑΚ, η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) ή το διαφυγόν κέρδος. Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 216 § 1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι για την πληρότητα της αγωγής, με την οποία επιδιώκεται επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους, συνισταμένου σε απώλεια εσόδων λόγω διακοπής ή μειωμένης άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας, αρκεί να αναφέρονται στο δικόγραφό της το είδος της επιχείρησης που ασκούσε ο ενάγων, σι περιστάσεις υπό τις οποίες ασκείται αυτή και τα εισοδήματα, τα οποία με πιθανότητα κατά την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων θα αποκόμιζε από αυτή την δραστηριότητά του στο μέλλον, αν δεν μεσολαβούσε το ζημιογόνο γεγονός (Ολομ.

ΑΠ 22/1995, ΑΠ 496/2016).

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 72/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο καθώς και από την σύμβαση της ασφάλισής του, δέχθηκε κατά ένα μέρος τις από 19-12-2012 και 26-11-2012 εφέσεις των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων και του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη 149/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης, απέρριψε την από 5-5-2011 (και με αριθμό κατάθ. ...2011) αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και ως προς τα αγωγικά κονδύλια των 994,05 ευρώ (μισθό υπαλλήλου), 19.337,97 ευρώ (διαφυγόντων κερδών) και 7.500 ευρώ (ποινικής ρήτρας) ως αόριστη και στη συνέχεια, κρίνοντας αποκλειστικά υπαίτια του επίδικου ατυχήματος την α’ εναγομένη, δέχθηκε κατά ένα μέρος την ως άνω αγωγή ως προς τα αγωγικά κονδύλια της μείωσης της αγοραστικής αξίας του βλαβέντος αυτοκινήτου του ενάγοντος και της χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης, συνεπεία των φθορών και βλαβών του εν λόγω οχήματος.

Ειδικότερα το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς τα αγωγικά κονδύλια των διαφυγόντων κερδών (19.337,97 ευρώ) και της θετικής ζημίας 994,05 ευρώ και 7.500 ευρώ, αντιστοίχως ως αόριστη, διότι δεν εκθέτει όλα τα στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ και όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη της παρούσας, αφού, αν και αναφέρεται σ’ αυτήν ο παραγωγικός λόγος της αποθετικής και θετικής του ζημίας, δεν καθορίζει τα επιμέρους κονδύλια υπολογισμού του κέρδους αυτού (π.χ.

αναλυτική έκθεση των παραγγελθέντων εμπορευμάτων και τιμή μονάδας ενός εκάστου εξ αυτών, δαπάνες επιχείρησης, έξοδα παραγγελίας και τοποθέτησης των εμπορευμάτων, έξοδα διαχειρίσεως και κάθε επαγγελματικής δαπάνης γενικά κ.λπ.), ώστε να προκύπτει το ύψος του διαφυγόντος καθαρού κέρδους, το οποίο και μόνο αποτελεί περιεχόμενο της σχετικής προς αποζημίωση υποχρεώσεως, χωρίς βέβαια να είναι αρκετή η αναφορά του ποσοστού κέρδους (40%) επί των εισπράξεων (του τζίρου) για την πληρότητα του δικογράφου, ως προς δε τη θετική ζημία-μισθό υπαλλήλου από 994,05 ευρώ, διότι δεν εκθέτει επακριβώς στην αγωγή την υφισταμένη μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου εργασιακή σχέση και συγκεκριμένα δεν αναφέρει τον χρόνο πρόσληψης αυτού, το ακριβές καθεστώς και ωράριο απασχόλησής του, ιδίως δε δεν εκθέτει καθόλου αν ο καταβαλλόμενος μηνιαίος μισθός του συμπεριλαμβάνεται ή μη στις δαπάνες και στα έξοδα της επιχείρησής του (που προσδιορίζει και αφαιρεί από τον συνολικό τζίρο του καταστήματος του κατά ποσοστό 60%), Από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) του δικογράφου της από 5-5-2011 (και με αριθμό κατάθ. ...2011) αγωγής του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος προκύπτει, ότι αναφορικά με τα προσβαλλόμενα αγωγικά κονδύλια του μισθού του υπαλλήλου του (994,05) ευρώ, των διαφυγόντων κερδών (19.337,97) ευρώ και της ποινικής ρήτρας (7.500) ευρώ στην ως άνω ένδικη αγωγή διαλαμβάνονται, κατά λέξη, τα εξής περιστατικά: "...Γ.

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΙΣΘΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΜΟΥ Διατηρώ στην ... επιχείρηση εμπορίας κουφωμάτων αλουμινίου με εμπορική δραστηριότητα σε όλο το Νομό Κοζάνης. Στην συγκεκριμένη επιχείρηση απασχολώ έναν υπάλληλο ο οποίος εργάζεται σε πενθήμερη βάση ήτοι από Δευτέρα έως Παρασκευή με αντικείμενο εργασιών την μεταφορά κουφωμάτων από την προμηθεύτρια εταιρία στη Θεσσαλονίκη προς την έδρα της επιχείρησης και στην συνέχεια την εκ νέου μεταφορά αυτών και τοποθέτησή τους στα σημεία που έχουν υποδείξει οι αντίστοιχοι πελάτες.

Για την εργασία του αυτή αμείβεται μηνιαίως με το ποσό των 994,05 €. Από την ημέρα του επίδικου ατυχήματος ήτοι από 04-02-2010 έως και την ημέρα παραλαβής του οχήματός μου από το συνεργείο ήτοι 05-03-2010 η επιχείρηση ιδιοκτησίας μου υπολειτουργούσε διότι ως αναφέρθη παραπάνω δεν ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί καμία απολύτως εργασία δεδομένου ότι αφενός το εν λόγω όχημα ήταν το μοναδικό που διέθετε n εταιρία και αφετέρου όλες οι μετακινήσεις των εμπορευμάτων είτε από την προμηθεύτρια εταιρία ...

προς την έδρα της επιχείρησης είτε από την έδρα της επιχείρησης προς κάθε πελάτη για μεταφορά και τοποθέτηση εκτελούνταν με αυτό το όχημα. Ως εκ τούτου καθ’ όλο το διάστημα της παραμονής του οχήματος προς επισκευή στο ανωτέρω συνεργείο και λόγω των ακυρώσεων όλων των παραγγελιών για το μήνα Φεβρουάριο 2010, δεν υπήρχε κανένα απολύτως αντικείμενο εργασιών για τον υπό απασχόληση υπάλληλο της επιχείρησής μου δεδομένου ότι δεν υπήρχε εμπόρευμα το οποίο είτε θα παραλάμβανε από την έδρα της προμηθεύτριας εταιρίας στην Θεσσαλονίκη είτε θα μετέφερε και τοποθετούσε σε πελάτες της επιχείρησής μου, παρόλα αυτά αναγκάστηκα παρά την ουσιαστική παύση όλων των εργασιών της επιχείρησης να καταβάλλω τον μηνιαίο μισθό του υπαλλήλου μου.

Λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω και δεδομένου ότι στερήθηκα το επαγγελματικό όχημα της επιχείρησής μου εξαιτίας της παράνομης οδηγικής συμπεριφοράς της δεύτερης των εναγομένων θα πρέπει να μου καταβληθεί από τους εναγόμενους το ποσό των 994,05 € το οποίο αντιστοιχεί στις αποδοχές του υπαλλήλου της επιχείρησής μου για τον μήνα Φεβρουάριο το οποίο κατέβαλλα χωρίς όμως να υπάρξει το ανάλογο αντιστάθμισμα σε εργασία από πλευράς του υπαλλήλου μου για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω και οφείλονται σε αποκλειστική υπαιτιότητα των εναγομένων...

Δ. ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΑ ΚΕΡΔΗ Δ1. ΑΚΥΡΩΣΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ Το χρονικό διάστημα που παρέμεινε το όχημά μου προς επισκευή ήτοι από 04-02-2010 έως και την ημέρα παραλαβής του από το συνεργείο ήτοι 05-03-2010 ήταν ανέφικτο να πραγματοποιηθεί η παραμικρή εμπορική μου δραστηριότητα δεδομένου ότι ως αναφέρθη παραπάνω το εν λόγω όχημα ήταν το μοναδικό το οποίο διέθετε η επιχείρησή μου με αποτέλεσμα να μην είμαι σε θέση να παραλάβω και μεταφέρω καμία παραγγελία από την προμηθεύτρια εταιρία ...

η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη προς την έδρα της επιχείρησής μου στην … και εν συνεχεία στην έδρα του κάθε πελάτη προς τοποθέτηση. Μοναδική εναλλακτική λύση αποτελούσε η μίσθωση ... την οποία και εξέτασα άμεσα δυστυχώς όμως οι προσφορές που ζήτησα και πήρα από μεταφορικές εταιρίες της Πτολεμαΐδας ήταν αφενός οικονομικά ασύμφορες και απαγορευτικές, αφετέρου οι μεταφορικές εταιρίες ζητούσαν να εξοφλούνται τοις μετρητοίς με την εκτέλεση του κάθε δρομολογίου πράγμα αδύνατο για την επιχείρησή μου διότι δεν διέθετα την απαιτούμενη ρευστότητα σε ημερησία βάση προκειμένου να καταβάλλω τα ούτως ή άλλως υπέρογκα ποσά τα οποία θα απαιτούνταν για την εν λόγω μίσθωση.

Συνέπεια της μερικής καταστροφής του επαγγελματικού μου οχήματος χωρίς τη δική μου υπαιτιότητα ήταν η μη εκτέλεση και συνακόλουθα η ακύρωση των κάτωθι παραγγελιών για κάποιες εκ των οποίων είχα εισπράξει και προκαταβολές και τις οποίες αναγκάστηκα να επιστρέψω στους πελάτες. Ειδικότερα ακυρώθηκαν οι ακόλουθες: 1.

Ακυρώθηκε τηλεφωνικά από τον κ. Σ. Η. η υπ’ αριθμό ... και με ημερομηνία 20-12-2009 παραγγελία συνθετικών κουφωμάτων συνολικού ποσού 6.625,60 € και για την οποία είχα παραλάβει ως προκαταβολή το χρηματικό ποσό των 2.000 €, το οποίο και αναγκάστηκα να επιστρέψω. Η παράδοση και η τοποθέτηση της εν λόγω παραγγελίας θα ελάμβανε χώρα την 10-02-2010. 2.

Ακυρώθηκε τηλεφωνικά από τον κ. Σ. Γ. η υπ’ αριθμό ... και με ημερομηνία 05-01-2010 παραγγελία συνθετικών κουφωμάτων συνολικού ποσού 9.933,59 € και για την οποία είχα παραλάβει ως προκαταβολή το χρηματικό ποσό των 3.500 €, το οποίο και αναγκάστηκα να επιστρέψω. Η παράδοση και η τοποθέτηση της εν λόγω παραγγελίας θα ελάμβανε χώρα την 11-02-2010. 3.

Ακυρώθηκε με την επίδοση από τον Δικαστικό Επιμελητή του Πρωτοδικείου Κοζάνης Α. Π. της από 12-02-2010 εξωδίκου κλήσης-καταγγελίας-διαμαρτυρίας της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε" για την οποία συντάχθηκε η υπ’ αριθμό ...2010 έκθεση επίδοσης του ως άνω δικαστικού επιμελητή η υπ’ αριθμό ... και με ημερομηνία 15-01-2010 παραγγελία συνθετικών κουφωμάτων συνολικού ποσού 24.573,50 € και για την οποία είχα παραλάβει ως προκαταβολή το χρηματικό ποσό ίων 7.500 €, το οποίο και αναγκάστηκα να επιστρέψω.

Η παράδοση της εν λόγω παραγγελίας θα ελάμβανε χώρα την 05-02-2010 και η τοποθέτηση αυτών την 08-02-2010. Για οποιαδήποτε καθυστέρηση στην παράδοση και τοποθέτηση των κουφωμάτων συμφωνήθηκε η καταβολή ρήτρας ποσού 7.500 € το οποίο και τελικά αναγκάστηκα να καταβάλλω. 4. Ακυρώθηκε με την επίδοση από τον Δικαστικό Επιμελητή του Πρωτοδικείου Κοζάνης Α.

Π. της από 17-02-2010 εξωδίκου καταγγελίας-κλήσης-διαμαρτυρίας του κ. Κ. Α. για την οποία συντάχθηκε η υπ’ αριθμό .../2010 έκθεση επίδοσης του ως άνω δικαστικού επιμελητή η υπ’ αριθμό ... και με ημερομηνία 18-01-2010 παραγγελία συνθετικών κουφωμάτων συνολικού ποσού 7.212,50 € και για την οποία είχα παραλάβει ως προκαταβολή το χρηματικό ποσό των 2.500 €, το οποίο και αναγκάστηκα επιστρέψω.

Η παράδοση της εν λόγω παραγγελίας θα ελάμβανε χώρα την 08-02-2010. Υπό τα ως άνω δεδομένα λόγω της στέρησης του οχήματός μου για όλο τον μήνα Φεβρουάριο δεδομένου ότι ευρίσκετο ως αναφέρθη παραπάνω προς επισκευή, απώλεσα το συνολικό χρηματικό ποσό των 48.344,94 €. Με δεδομένο το γεγονός ότι το ποσοστό κέρδους σε επιχειρήσεις εμπορίας και τοποθέτησης κουφωμάτων είναι 40% προ αποσβέσεων, το συνολικό κέρδος που θα αποκόμιζα κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων θα ανερχόταν σε (48.344,94 € χ 40% =) 19.337,97 €.

Στο χρηματικό αυτό ποσό ανέρχεται η ζημία μου, η οποία συνδέεται άρρηκτα με το γεγονός της απώλειας του οχήματός μου για διάστημα ενός μήνα λόγω της παράνομης και υπαίτιας οδηγικής συμπεριφοράς της πρώτης των εναγομένων και τη μη δυνατότητα άμεσης λειτουργίας της επιχείρησής μου. Επομένως οι εναγόμενοι θα πρέπει να υποχρεωθούν να μου καταβάλλουν για τους προαναφερόμενους λόγους το χρηματικό ποσό των 19.337,97 € ως απολεσθέντα διαφυγόντα κέρδη.

Δ2. ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΡΗΤΡΑΣ 7.500 € Ως αναφέρθη παραπάνω με αποκλειστική υπαιτιότητα της πρώτης των εναγομένων στερήθηκα το όχημά μου για διάστημα ενός μήνα περίπου. Εξαιτίας της προσωρινής απώλειας του οχήματός μου δεν κατάφερα να είμαι συνεπής στις υποχρεώσεις μου ως επαγγελματίας έναντι της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

Ο.Ε". Η συγκεκριμένη εταιρία δραστηριοποιείται στο χώρο των οικοδομικών επιχειρήσεων στην πόλη της Πτολεμαΐδας. Δεδομένου ότι θεωρείται ως μείζονος οικονομικής σημασίας η σύναψη εμπορικών σχέσεων με εταιρίες αυτού του κλάδου διότι η οικοδομή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον κλάδο των συνθετικών κουφωμάτων.

Ως εκ τούτου επειδή η εν λόγω παραγγελία αλλά και όσες θα ακολουθούσαν στο μέλλον επρόκειτο να είναι αρκετά μεγάλες σε οικονομικά αλλά και ποσοτικά μεγέθη επιδίωξα από την πρώτη στιγμή να είμαι συνεπής ως επαγγελματίας απέναντί τους προκειμένου να συνεχιστεί και στο μέλλον η συνεργασία μας η οποία θα ωφελούσε οικονομικά τα μέγιστα την επιχείρησή μου.

Όταν συνέβη το επίδικο ατύχημα επικοινώνησα άμεσα μαζί τους και τους παρακάλεσα προκειμένου να περιμένουν κάποιο διάστημα προκειμένου να επισκευαστεί το όχημά μου και να μπορέσω να μεταφέρω την παραγγελία τους από τη Θεσσαλονίκη στην Πτολεμαΐδα. Η απάντηση την οποία έλαβα τηλεφωνικά αλλά και μέσω της ως άνω επιδοθείσας εξωδίκου ήταν αρνητική διαμηνύοντάς μου ότι έχω ήδη καθυστερήσει ως προς τη συμβατική μου υποχρέωση για παράδοση και τοποθέτηση των κουφωμάτων παρά τα χρονοδιαγράμματα τα οποία υπήρχαν και τα γνώριζα και έπρεπε να τηρηθούν απαρέγκλιτα ως βασική προϋπόθεση για την σύναψη της εν λόγω παραγγελίας.

Επιπλέον λόγω της μη παράδοσης των συγκεκριμένων κουφωμάτων έχει επηρεαστεί όπως είναι λογικό η συνολική παράδοση του έργου το οποίο είχε αναλάβει η συγκεκριμένη εταιρία με αποτέλεσμα να γίνεται δέκτης σοβαρών παραπόνων από τους αγοραστές των διαμερισμάτων της εν λόγω οικοδομής τα οποία είχε πωλήσει διότι δεν ήταν σε θέση να τα παραδώσει στα συμφωνηθέντα χρονοδιαγράμματα.

Επικαλούμενοι ανεπανόρθωτη οικονομική βλάβη και έντονη δυσφήμιση μου διεμήνυσαν ότι πλέον του ποσού της προκαταβολής θα έπρεπε τους καταβάλλω επιπλέον και το ποσό των 7.500 € ως ρήτρα για μη τήρηση των συμφωνηθέντων σε άλλη περίπτωση θα ήταν αναγκασμένοι να στραφούν δικαστικά. Προκειμένου να αποφύγω περαιτέρω δυσφήμηση της επιχείρησής μου κατέβαλλα τη ρήτρα των 7.500 € πλέον της αρχικής προκαταβολής την οποία και επέστρεψα επίσης ως αναφέρθη παραπάνω...".

Ακολούθως ο ενάγων με την ως άνω αγωγή του, επικαλούμενος την αδικοπρακτική συμπεριφορά της πρώτης εναγομένης ζήτησε μεταξύ των άλλων αιτημάτων και τα εξής: α) το ποσό των 19.337,97 ευρώ ως αποθετική ζημία - διαφυγόντα κέρδη του επίδικου χρονικού διαστήματος του ενός μηνός, από την μη εκμετάλλευση του βλαβέντος μοναδικού αυτοκινήτου της επιχείρησής του, αφού παρέμεινε προς επισκευή στο συνεργείο λόγω φθορών και ζημιών κατά το επίδικο ατύχημα, με συνέπεια την αδυναμία λειτουργίας της επιχείρησής του, β) το ποσό των 7.500 ευρώ ως θετική ζημία, λόγω κατάπτωσης της ποινικής ρήτρας που είχε συμφωνήσει με την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "...

Ο.Ε ", για την περίπτωση της μη εμπρόθεσμης παράδοσης της με αριθμό .../15-1-2010 παραγγελίας συνθετικών κουφωμάτων, συνολικού ποσού 24.573,50 ευρώ, την οποία και κατέβαλε στην εν λόγω εταιρία συνεπεία μη εμπρόθεσμης υλοποίησης της παραγγελίας συνεπεία της κατά τα άνω αδυναμίας λειτουργίας της επιχείρησής του και γ) το ποσό των 994,04 ευρώ, που κατέβαλε ως μισθό στον υπάλληλό του από 4-2-2010 έως 5-3-2010, παρά το γεγονός ότι το ως άνω μοναδικό όχημά του βρισκόταν προς επισκευή στο συνεργείο λόγω φθορών και ζημιών που υπέστη κατά το επίδικο ατύχημα και δεν πραγματοποίησε μεταφορές.

Έχοντας το περιεχόμενο αυτό η αγωγή είναι, κατά τα αιτήματα των διαφυγόντων κερδών και της ποινικής ρήτρας επαρκώς ορισμένη, γιατί περιέχει όλα τα αναγκαία για τον προσδιορισμό του είδους και του ύψους των σχετικών αιτημάτων της πραγματικά περιστατικά. Δεν ήταν δε αναγκαίο κατά νόμο, αναφορικά ως προς το αίτημα των διαφυγόντων κερδών, να παραθέτει ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων στην αγωγή του αναλυτική κατάσταση των παραγγελθέντων εμπορευμάτων και τιμή μονάδος εκάστου εξ αυτών, δαπάνες επιχείρησης, έξοδα παραγγελίας και τοποθέτησης των εμπορευμάτων, καθόσον εκτός του ότι τα περισσότερα εξ αυτών εκτίθενται στην αγωγή, τα στοιχεία αυτά μπορούν να προκύψουν με βάση τις αποδείξεις, ακόμη και το πρώτον ενώπιον του Εφετείου, εφόσον το ζήτημα της αποθετικής ζημίας κατέστη αντικείμενο της κατ’ έφεση δίκης.

Ως προς δε την θετική ζημία, λόγω κατάπτωσης της συμφωνηθείσας ποινικής ρήτρας ο ενάγων επικαλείται στην αγωγή του: α) την σύμβαση, που πρέπει να εκπληρωθεί, β) τη συμφωνία για την ποινική ρήτρα και γ) τις προϋποθέσεις της υπερημερίας του δηλαδή ότι παρήλθε η δήλη ημέρα εκπληρώσεως της παροχής (παράδοση παραγγελίας 5-2-2010 και τοποθέτηση κουφωμάτων 8-2-2010).

Συνεπώς, το Εφετείο, απορρίπτοντας με την προσβαλλόμενη απόφασή του ως αόριστη την αγωγή ως προς κατά τα ανωτέρω κονδύλια των 19.337,97 ευρώ και 7.500 ευρώ, αντιστοίχως υπέπεσε στην πλημμέλεια, που προβλέπεται στον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και οι κατ’ ορθότερο χαρακτηρισμό από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος, δεύτερος και τρίτος λόγοι αναίρεσης πρέπει να γίνουν δεκτοί, ως προς τα παραπάνω αγωγικά κονδύλια.

Αντίθετα η κρινόμενη αγωγή ως προς το αγωγικό κονδύλιο της θετικής θετικής ζημίας - μισθού, που κατέβαλε στον οδηγό του αυτοκινήτου για το χρόνο επισκευής η αγωγή είναι αόριστη, διότι δεν εκτίθεται σ’ αυτή η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της εν λόγω ζημίας και του νόμιμου λόγου ευθύνης και όχι απλώς του ζημιογόνου γεγονότος.

Ειδικότερα δεν εκθέτει το όνομα του υπαλλήλου, το χρόνο πρόσληψης αυτού και το αντικείμενο της απασχόλησής του επακριβώς. Επομένως το Εφετείο, το οποίο έκρινε ομοίως ως προς το εν λόγω αγωγικό κονδύλιο δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου οι κατ’ ορθότερο χαρακτηρισμό από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος, δεύτερος και τρίτος λόγοι ως προς αυτό το αγωγικό κονδύλιο πρέπει ν’ απορριφθούν.

Κατόπιν όλων αυτών, παρέλκει η έρευνα του τέταρτου και του πέμπτου λόγου από τους αριθμ. 19, 10 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αφορούν τα ως άνω αγωγικά κονδύλια, ενώ ο πέμπτος, όσον αφορά το ποσό των 994,04 ευρώ, που κατέβαλε ως μισθό στον υπάλληλό του από 4-2-2010 έως 5-3-2010, αλυσιτελώς προτείνεται και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι ο λόγος αυτός προϋποθέτει ότι το Δικαστήριο εκτίμησε αποδείξεις και διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, όταν δηλαδή έκρινε την ουσία της διαφοράς και όχι όταν το Δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την αγωγή ως αόριστη, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν’ αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος, που αφορά τα αγωγικά κεφάλαια των διαφυγόντων κερδών από 19.337,97 ευρώ και της θετικής ζημίας από 7.500,00 ευρώ λόγω κατάπτωσης της ποινικής ρήτρας και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή.

Ακολούθως πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντα (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και προτάσεις, όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 72/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό τμήμα.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο τμήμα, στο ίδιο Δικαστήριο, που την εξέδωσε, συντιθέμενο από άλλο Δικαστή.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντα, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιανουαρίου 2018.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ