143/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 143 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 143/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ, Αλεξάνδρα Κακκαβά και Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. και το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Ευάγγελο Μαρίνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Τ. του Δ., 2) Ό. θυγ. Ν. Μ., συζ. Ε. Τ., κατοίκων ..., 3) Μ. Χ. του Π., κατοίκου ... και 4) Ε. Λ. του Σ., κατοίκου ..., εκ των οποίων οι 1ος και 2η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχάλη Νταλαμπίρα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι 3η και 4η δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-7-2005 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 525/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με τις αυτοτελείς αιτήσεις, ανταιτήσεις και παρεμβάσεις φυσικών προσώπων, μεταξύ των οποίων και των ήδη αναιρεσιβλήτων.

Εκδόθηκε η 7965/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 24-10-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον και οι 1ος και 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 14-1-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις υπ' αριθμ. 396/24.8.2015 και 504/10-12-2015 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ε. Α. προκύπτει ότι αυτός μετά από γραπτή παραγγελία του επισπεύδοντος τη συζήτηση Παρέδρου του ΝΣΚ Ευάγγελου Μαρίνη, ως πληρεξουσίου του Ελληνικού Δημοσίου, αντίγραφο της από 24.10.2007 αίτησης για αναίρεση της 7965/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με πράξη κατάθεσης του αρμόδιου Γραμματέα του οικείου Εφετείου με αριθμό 1207/29.10.2007 και πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την 22.1.2016 και κλήση για να παραστεί σ' αυτή, κατά την οποία, λόγω της αποχής των Δικηγόρων από τα καθήκοντά τους, αναβλήθηκε η συζήτηση αυτής για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο, επέδωσε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην τρίτη αναιρεσίβλητη και στην πληρεξούσια Δικηγόρο της τέταρτης αναιρεσίβλητης, αντίστοιχα, που την εκπροσώπησε κατά την τελευταία συζήτηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 22 του ν. 2881/ 2001, που προστέθηκε με τη διάταξη του άρθρου 131 παρ. 2 του ν. 4070/2012 και εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος αυτού αιτήσεις αναίρεσης (άρθρο 146 παρ. 4 του ν. 4070/ 2012).

Οι ανωτέρω αναιρεσίβλητες, όμως, αν και κλήθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως, δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο, από πληρεξούσιο Δικηγόρο κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου. Επομένως, ενόψει του ότι η εγγραφή στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ) πρέπει, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, παρά την απουσία τους, να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το Δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση", κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, άρα και καθεμία από τις περισσότερες αιτήσεις, που σωρεύονται στο ίδιο δικόγραφο κατά το άρθρο 218 ΚΠολΔ. Τέτοια δε αίτηση είναι και η αίτηση προσδιορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για το περιγραφόμενο λεπτομερώς τμήμα ακινήτου, που απέμεινε στον αιτούντα μετά την απαλλοτρίωση και του οποίου η αξία μειώθηκε. Αντίθετα δεν ιδρύεται ο παρών λόγος όταν από τη μη απάντηση στο αίτημα συνάγεται "σιγή απόρριψη" της αίτησης.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 27.7.2005 αιτήσεως του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, το οποίο επισκοπεί κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ ο Άρειος Πάγος, το αναιρεσείον ζήτησε εκτός από τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος των απαλλοτριωθέντων εδαφικών εκτάσεων και επικειμένων και την αναγνώριση μη συνδρομής των προϋποθέσεων για την επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημίωσης των απομεινάντων τμημάτων των με ΑΚΠ 4Γ, 75 και 76 ιδιοκτησιών.

Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση συνεκδικάζοντας την ως άνω αίτηση του αναιρεσείοντος με τις από 11.7.2005, 21.9.2005, 14.9.2005, 12.9.2005, 23.9.2005, 7.6.2005, 5.7.2005, 21.9.2005 αιτήσεις, ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των ιδιοκτητών των απαλλοτριωθέντων ακινήτων καθόρισε οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης για τις απαλλοτριωθείσες εδαφικές εκτάσεις καθώς και για τα επικείμενα αυτών και στη συνέχεια απέρριψε την από 11.7.2005 αίτηση των ιδιοκτητών των απαλλοτριωθέντων ακινήτων για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα απομένοντα εκτός απαλλοτριώσεως τμήματα των ακινήτων ως απαράδεκτη (σελ. 33 σειρά 15η της προσβαλλόμενης απόφασης), λόγω μη τηρήσεως της προδικασίας, διότι οι εν λόγω αιτούντες δεν προσκόμισαν ούτε επικαλεστήκαν την κατά την παρ. 3 του άρθρου 15 Κ.Α.Α.Α.

έκθεση ή την κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου βεβαίωση χωρίς να κάνει καμία απολύτως νύξη για το αρνητικό αναγνωριστικό αίτημα της από 27-7-2005 αιτήσεως του αναιρεσείοντος Δημοσίου περί μη συνδρομής των προϋποθέσεων για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα απομένοντα τμήματα μετά την απαλλοτρίωση τμήματα των με ΑΚΠ 4Γ, 75 και 76 ακινήτων.

Η παράλειψη αυτή θεωρείται ως σιωπηρή απόρριψη του εν λόγω αιτήματος, διότι ενώ στο σκεπτικό της υπάρχει αναφορά στο εν λόγω αρνητικό αναγνωριστικό αίτημα της ως άνω αιτήσεως του αναιρεσείοντος (4η σειρά της πρώτης σελίδας του 15ου φύλλου της προσβαλλόμενης) και στην συνέχεια για το νόμιμο αυτής (σειρά 11η της δεύτερης σελίδας του 19ου φύλλου της προσβαλλόμενης) στο διατακτικό υπάρχει παντελής σιωπή του Εφετείου.

Από το όλο όμως περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ο λόγος για τον οποίο αντιπαρήλθε με σιγή το άνω αίτημα, που συνίσταται στην απόρριψη της από 11-7-2005 αντίθετης αίτησης των ιδιοκτητών των απαλλοτριωθέντων περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα απομένοντα εκτός απαλλοτρίωσης τμήματα ακινήτων.

Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 9 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και πρέπει ν' απορριφθεί. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αναρεσείον στη δικαστική δαπάνη μόνον των πρώτου και δευτέρου των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ και 22 του ν. 3693/1957), αφού οι λοιπές αναιρεσίβλητες δεν παραστάθηκαν στην παρούσα δίκη και ως εκ τούτου δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα και ούτε υποβλήθηκαν σε δικαστικά έξοδα, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24.10.2007 αίτηση για αναίρεση της 7965/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων από τριακόσια (300,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιανουαρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ