Supreme Court dismisses appeal against condominium management costs ruling, finding no legal error in applying condominium regulations.

Απόφαση 1439 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1439/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μαυρόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: ..., ως διαχειρίστριας και νομίμου εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο ..., και επί των οδών ... και ..., η οποία αντικατέστησε τον ... ο οποίος είχε αντικαταστήσει την ..., η οποία είχε αντικαταστήσει τον ..., ο οποίος είχε αντικαταστήσει στην διαχείρηση την ..., και η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Νικολάου Τσοκανά και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 10/12/2002 και 2/6/2003 αντίθετες αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 455/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2777/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/7/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 28/4/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 4 και 13 του Νόμου 3741/1929 συνάγεται ότι ο κανονισμός πολυκατοικίας, που καταρτίζεται μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών αυτής, έχει το χαρακτήρα δικαιοπραξίας, οι ρυθμίσεις της οποίας είναι απότοκες μόνης της βουλήσεως των συμβληθέντων και δεν εισάγουν αφηρημένους κανόνες ετερόνομης λειτουργίας.

Κατά συνέπεια δεν αποτελεί αυτός ουσιαστικό κανόνα δικαίου κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ και η τυχόν παραβίαση διατάξεων αυτού από το δικαστήριο της ουσίας δεν ιδρύει τους σχετικούς λόγους αναίρεσης (ΑΠ 1969/2008, 1598/1997). Με τον πρώτο, δεύτερο λόγους της αναίρεσης, αλλά και με το δεύτερο μέρος του τρίτου αυτής, η αναιρεσείουσα εταιρία αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 (πρώτος και δεύτερος λόγος) και 19 (τρίτος λόγος) του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί ότι αυτή είναι υποχρεωμένη να καταβάλει τις επίδικες δαπάνες, λόγω της ιδιότητάς της ως ιδιοκτήτριας αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 1 και 29 παρ. 1 του κανονισμού που διέπει τις σχέσεις των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας διαχειριστής της οποίας είναι ο αναιρεσίβλητος, καθώς και του πίνακα ποσοστών για την κατανομή των δαπανών που έχει επισυναφθεί σ' αυτόν.

Οι ανωτέρω πρώτος, δεύτερος λόγος και ο τρίτος λόγος κατά το δεύτερο μέρος του της αναίρεσης είναι κατά τα ανωτέρω απορριπτέοι ως νόμω αβάσιμοι.

ΙΙ. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997).

Εξάλλου, ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος δεν μπορεί να θεμελιωθεί, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 12/1991). Στην προκείμενη περίπτωση με το πρώτο μέρος του τρίτου λόγου της αναίρεσης η αναιρεσείουσα εταιρία προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου 1 του άρθρου 9 και του ενσωματωμένου κατά το εδάφιο 1 του άρθρου 29 στην 14107/73 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, κανονισμού της πολυκατοικίας, οι αυτοτελείς ιδιοκτησίες της δεν συμμετέχουν στις κοινόχρηστες δαπάνες.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση όμως προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε. Ο τρίτος λόγος της αναίρεσης, επομένως, κατά το μέρος που αποδίδει την ανωτέρω πλημμέλεια είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7 Ιουλίου 2008 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "Γενική ΕΠΕ" για αναίρεση της 2777/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ