Legislator Case Law & Legislation
1439/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed decision was final due to default judgment.

Case Number 1439/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal as inadmissible because the appealed second-instance decision was rendered in absentia and thus subject to suspension. The appellant failed to appear at the hearing, and the court found no evidence of waiver or service of the decision. Consequently, the appeal was rejected without substantive review of the merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 553(1)(b) CPD; Art. 603(1) CPD: An appeal against a second-instance decision rendered in absentia is inadmissible because such a decision is subject to suspension of execution.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal default judgment suspension of execution second instance decision absence of appellant

Cited Legislation

AI generated
Art. 576(2) CPD
Art. 524(3) CPD
Art. 603(1) CPD
Art. 553(1)(b) CPD
Art. 495(1) CPD
Art. 176 CPD
Art. 183 CPD

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1439 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1439/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Λοβέρδος), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου Πατρών, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Φραγκανδρέα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 139/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 321/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18/1/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 9/11/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τον αναιρεσίβλητο .../10-12-2007 και .../24-11-2006 και .../12-1-2005 εκθέσεις εκδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Πατρών ... και ... αντίστοιχα προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και κλήση με πράξη ορισμού για τη δικάσιμο της 19-11-2007 οπότε και αναβλήθηκε οίκοθεν για την οριζόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδριάσεως και κλήση προς συζήτηση για τη συνεδρίαση αυτή, επιδόθηκαν με επιμέλεια του πληρεξούσιου του αναιρεσιβλήτου Κωνσταντίνου Φραγκανδρέα, νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα Χ.

Συνεπώς, εφόσον η τελευταία αυτή δεν εμφανίστηκε κατά την προσήκουσα εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την ερημοδικία της απολειπομένης αναιρεσείουσας (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ).

Κατά το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 2915/2005, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η διάταξη του άρθρου αυτού εφαρμόζεται αναλόγως και στην ειδική διαδικασία των νομικών διαφορών, κατά τη διάταξη του άρθρου 603 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. Όπως δε προκύπτει από τη διάταξη αυτή, η απόρριψη της έφεσης, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος γίνεται κατ ουσία και όχι κατά τύπους, γιατί παρότι που στην πραγματικότητα οι λόγοι της έφεσης δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητας τους, θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέος, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης απόφασης περί αποδοχής τους.

Επομένως αν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνο η απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β' Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των μη υποκειμένων σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή και ανταγωγή.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης ή μη κρίνεται κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης για αναίρεση, δηλαδή κατά το χρόνο κατάθεσής της στο αρμόδιο γραμματέα, όπως ορίζει το άρθρο 495 παρ. 1 ίδιου Κώδικα, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση η ένδικη αίτηση αναίρεσης απευθύνεται κατά της 321/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, με την οποία, ερήμην της εκκαλούντος, απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσείουσας - εναγομένης κατά της 139/2000 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, με την οποία ερήμην της εναγομένης κηρύχθηκε λυμένος ο γάμος των διαδίκων.

Με τα δεδομένα αυτά η αίτηση αναιρέσεως, ως στρεφόμενη εναντίον απόφασης του Εφετείου, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσείουσας λόγω της ερημοδικίας αυτής, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού η αναιρεσιβαλλόμενη εκδοθείσα ερήμην της αναιρεσείουσας - εκκαλουμένης, υπόκειται από της εκδόσεώς της σε ανακοπή ερημοδικίας, δεν αποδεικνύεται δε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, παραίτηση από το δικαίωμα για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας ή επίδοση της εν λόγω απόφασης και άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας με την άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου ή άσκηση ανακοπής και απόρριψη της με άλλη απόφαση.

Ακολούθως τούτων η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, να πληρώσει στον αναιρεσίβλητο, που παραστάθηκε κει κατέθεσε προτάσεις, τα δικαστικά έξοδα της δίκης (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-1-2005 αίτηση της Χ, για αναίρεση της 321/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008 .

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ