Supreme Court dismisses correction request for missing costs award, ruling it requires separate trial.

Απόφαση 1436 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Aριθμός 1436/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευστάθιο Νίκα, Μαρία Βάρκα, Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου και Γεωργία Κατσιμαγκλή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, στις 10 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, προκειμένου να αποφανθεί για τη διόρθωση της 631/2019 απόφασης του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, μετά από την από 3 Σεπτεμβρίου 2019 αίτηση των 1) Ι. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 2) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και μετά την έκδοση της 1270/2020 απόφασης του Δίκαστηρίου τούτου, που ανέβαλε τη συζήτηση της ως άνω αίτησης προκειμένου να κλητευτούν οι αναιρεσείοντες, μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. χας Δ. Χ., το γένος Π., κατοίκου ..., 2) Γ. Χ. του Δ., κατοίκου ..., 3) Η. Χ. του Δ., 4) Ν. Μ. του Ρ., κατοίκων ..., 5) Φ. συζ. Γ. Χ., το γένος Τ. Π., κατοίκου ..., 6) Ρ. Μ. του Ν., 7) Χ. Μ. του Ν., κατοίκων ... και 8) Α. Χ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 2) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 4) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Γ. Η. ...", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, εκ των οποίων οι 1ος, 2η και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Κρίκο, ενώ το 4ο δεν παραστάθηκε.

Των αναιρεσιβλήτων - αιτούντων τη διόρθωση: 1) Ι. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 2) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Κρίκο.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Ευστάθιο Νίκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αιτούντες τη διόρθωση, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 315 Κ.Πολ.Δικ., που, σύμφωνα μ' αυτήν του άρθρου 573 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει, μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία, ως εξαιρετική, υπηρετεί, στο πλαίσιο της επιταγής για ασφάλεια δικαίου, τον κύριο σκοπό της δίκης, που είναι η δικαιοσύνη, συνάγεται ότι αντικείμενο διορθώσεως δεν αποτελούν διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διατάξεως, καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων, που αίρονται μόνο με την προσβολή της αποφάσεως με ένδικα μέσα, αλλά ακούσιες πλημμέλειες που παρεισέφρησαν κατά τη σύνταξη ή την καθαρογραφή της αποφάσεως.

Τα ως άνω σφάλματα πρέπει να είναι πρόδηλα, δηλαδή να προκύπτουν είτε από την ίδια την απόφαση, είτε από τον συνδυασμό αυτής προς τα πρακτικά του δικαστηρίου ή και τα διαδικαστικά έγγραφα, έτσι ώστε να αποκλείεται η διόρθωση με βάση νέα στοιχεία. Εξάλλου, από την ίδια ως άνω διάταξη προκύπτει, ότι επιτρεπτή διόρθωση της αποφάσεως, που μπορεί να αφορά και το διατακτικό της, χωρίς να παραβιάζονται οι αρχές του δεδικασμένου, υφίσταται όταν, τα προς διόρθωση σφάλματα της αποφάσεως οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και αυτών που είχαν διατυπωθεί, αρκεί, η μεν παραδρομή, στην οποία οφείλονται τα λάθη, να προκύπτει από την όλη διάρθρωση της αποφάσεως και των συμβάντων κατά τη σύνταξή της (Ολ.

ΑΠ. 22/2004), η δε διόρθωση να μη σχετίζεται με την ουσία της υποθέσεως, ούτε να αλλοιώνει την έννοια της αποφάσεως και να μεταβάλει ή να ανακαλεί το περιεχόμενο της. Τούτο σημαίνει ότι, για την διαπίστωση του σφάλματος του δικαστηρίου, δεν πρέπει να γίνεται επανεξέταση της ουσίας της διαφοράς, αλλά να προκύπτει αυτό από την απλή επισκόπηση της αποφάσεως, των πρακτικών ή και των δικογράφων των διαδίκων, ώστε να γίνεται στη συνέχεια η διόρθωση της αποφάσεως (ολ.

Α.Π. 17/2017, Α.Π. 529/2020, Α.Π. 1479/2019, Α.Π. 318/2018, Α.Π. 359/2017, ΑΠ 1/2015, Α.Π. 169/2015, Α.Π. 1305/2007). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αιτούντες: 1.Ι. Σ., 2. εταιρία περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I. Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και 3. ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία "...", με την από 3.9.2019 αίτησή τους, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, την οποία απευθύνουν κατά των: 1.

Α. χήρας Δ. Χ., το γένος Π., 2. Γ. Χ. του Δ., 3. Η. Χ. του Δ., 4. Ν. Μ. του Ρ., 5. Φ. συζ. Γ. Χ., το γένος Τ. Π., 6. Ρ. Μ. του Ν., 7. Χ. Μ. του Ν. και 8. Α. Χ. του Γ., ισχυρίζονται ότι οι ανωτέρω (καθ' ων η αίτηση-οικείοι του θανόντος Δ. Χ.), με την από 27.6.2016 αναίρεση τους, την οποία έστρεφαν εναντίον αυτών (ήδη αιτούντων) και του ν.π.δ.δ., με την συντετμημένη επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο", ζήτησαν την αναίρεση της εκδοθείσας, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο και από την σύμβαση ασφαλίσεως αυτού, υπ' αριθμ. 666/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ότι επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 631/2019 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, το μεν, απερρίφθη ο πρώτος αναιρετικός λόγος, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., ο οποίος και μόνον αφορούσε σ' αυτούς, δηλαδή στους τρεις πρώτους εκ των αναιρεσιβλήτων: Ι. Σ. του Δ., εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...

ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I. Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία "..." και ήδη αιτούντες, το δε, έγινε δεκτός ως βάσιμος ο δεύτερος αναιρετικός λόγος, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ. (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του άρθρου 19 παρ. 1 και 2 του Π.Δ. 237/1986, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ.

γ1 του τέταρτου άρθρου του ν. 4092/2012, που αφορούσε αποκλειστικά και μόνον το τέταρτο εκ των αναιρεσιβλήτων ν.π.δ.δ., με την συντετμημένη επωνυμία "...". Επικαλούμενοι δε περαιτέρω ότι από προφανή παραδρομή το διατακτικό της προαναφερόμενης αποφάσεως (631/2019) διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή, μη περιέχον διάταξη περί καταδίκης των τότε αναιρεσειόντων και ήδη καθ' ων η αίτηση στη δικαστική τους δαπάνη, του παρόντος βαθμού (της αναιρετικής, δηλαδή, δίκης), λόγω της απορρίψεως του πρώτου λόγου της αναιρέσεως, ο οποίος και μόνον αφορούσε σ' αυτούς, ζητούν την αντίστοιχη διόρθωση - συμπλήρωση της αποφάσεως αυτής.

Επί της αιτήσεως αυτής, που συζητήθηκε κατά την δικάσιμο της 2.10.2020, ερήμην των καθ' ων αυτή εστρέφετο, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1270/2020 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία ανεβλήθη η συζήτηση της υποθέσεως για την ρητή δικάσιμο της 19.2.2021 και διετάχθη η κλήτευση των καθ' ων. Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τους αιτούντες υπ' αριθμ. 1316 Ζ'/14.1.2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Θεσσαλονίκης Σ.

Α. Μ. προκύπτει ότι οι αιτούντες, που επισπεύδουν τη συζήτηση, επέδωσαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (δια θυροκολλήσεως, κατ' άρθρο 128 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δικ.) στον Ιωάννη Κοτζαμανίδη, δικηγόρο Θεσσαλονίκης, ως πληρεξούσιο και αντίκλητο των καθ' ων η αίτηση, κατ' άρθρο 143 του Κ.Πολ.Δικ., ακριβές αντίγραφο της προαναφερόμενης (631/2019) αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, κατά τα προεκτεθέντα, είχε αναβληθεί η εκδίκαση της αιτήσεως και είχε διαταχθεί η κλήτευση των καθ' ων η αίτηση για την ρητή δικάσιμο της 19.2.2021, προς γνώση αυτών και για τις νόμιμες συνέπειες, αντίγραφο δε της επιδοθείσης ως άνω αποφάσεως παραδόθηκε στα χέρια του Κ.

Δ., Υπαρχιφύλακα, Αξιωματικού Υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Λευκού Πύργου, ενώ έγγραφη ειδοποίηση απεστάλη, δια του ταχυδρομείου, από τον παραπάνω δικαστικό επιμελητή προς τον ως άνω δικηγόρο, υπό την προεκτεθείσα ιδιότητά του, νομότυπα, κατ' άρθρο 128 αριθμ. 4 γ' του Κ.Πολ.Δικ., περί της γενομένης δια θυροκολλήσεως, κατά τα ανωτέρω, επιδόσεως.

Κατά την ορισθείσα, όμως, ως άνω δικάσιμο της 19.2.2021 η συζήτηση της υποθέσεως ματαιώθηκε, εξ αιτίας της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, λόγω ειδικών συνθηκών (πανδημίας του κορωνοϊού COVID - 19) και με την από 26.4.2021 πράξη της Προέδρου του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου επαναπροσδιορίστηκε, αυτεπαγγέλτως, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 10.9.2021 και γράφτηκε στο οικείο πινάκιο, με επιμέλεια του γραμματέα, κατά τις διατάξεις του άρθρου 83 παρ. 2 του ν. 4790/2021.

Οι καθ' ων η αίτηση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε υπέβαλαν την, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ., δήλωση.

Επομένως, εφ' όσον η εγγραφή της υποθέσεως στο οικείο πινάκιο, για την παρούσα δικάσιμο της 10.9.2021 ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, κατ' άρθρο 83 παρ. 2 του ν. 4790/2021, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία των καθ' ων η αίτηση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ. Περαιτέρω, υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο και αίτημα, η αίτηση είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις που προαναφέρθηκαν.

Πρέπει, επομένως να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσίαν, ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση, της οποίας ζητείται η διόρθωση - συμπλήρωση, προκύπτουν τα εξής: Με την από 27.6.2016 αναίρεσή τους οι τότε αναιρεσείοντες και ήδη καθ' ων η αίτηση: Α. χήρα Δ. Χ., το γένος Π., Γ. Χ. του Δ., Η. Χ. του Δ., Ν. Μ. του Ρ., Φ.

συζ. Γ. Χ., το γένος Τ. Π., Ρ. Μ. του Ν., Χ. Μ. του Ν. και Α. Χ. του Γ., στρεφόμενοι κατά των: 1. Ι. Σ. του Δ., 2. εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I. Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και 3. ανώνυμης εταιρίας, με την επωνυμία "...", καθώς επίσης και κατά του ν.π.δ.δ., με την συντετμημένη επωνυμία "...", ζήτησαν την αναίρεση της, εκδοθείσας, κατά την ειδική διαδικασία των ζημιών από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού, υπ' αριθμ. 666/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 631/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία, το μεν απερρίφθη ο πρώτος αναιρετικός λόγος, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., ο οποίος και μόνον αφορούσε στους εκ των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Σ. του Δ., 2. εταιρία περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I.

Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και 3. ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία "...", ήδη αιτούντες, το δε έγινε δεκτός ως βάσιμος ο δεύτερος αναιρετικός λόγος, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ. (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του άρθρου 19 παρ. 1 και 2 του Π.Δ. 237/1986, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ.

γ' του τέταρτου άρθρου του ν. 4092/2012, την οποία εφήρμοσε, καίτοι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, ως αντίθετης στο Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την Ε.Σ.Δ.Α.), που αφορούσε αποκλειστικά και μόνον το εκ των αναιρεσιβλήτων ν.π.δ.δ., με την συντετμημένη επωνυμία "...". Ενώ, όμως, όπως προαναφέρθηκε, απερρίφθη ο μοναδικός λόγος που αφορούσε στους ήδη αιτούντες και, κατ' ακολουθίαν, η στρεφομένη εναντίον τους ως άνω από 27.6.2016 αίτηση αναιρέσεως απερρίφθη ως προς αυτούς, αλλά και στις προτάσεις που αυτοί (ως άνω αναιρεσίβλητοι και ήδη αιτούντες) κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου (κατά τη συζήτηση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της οποίας ζητούν την διόρθωση) περιλαμβανόταν και αίτημα για καταδίκη των τότε αναιρεσειόντων και ήδη καθ' ων στα δικαστικά τους έξοδα, από προφανή παραδρομή, κατά τη σύνταξη της αποφάσεως δεν περιελήφθη σχετική σκέψη στο αιτιολογικό μέρος της και, συνακολούθως, στο διατακτικό αυτής παραλήφθηκε από προφανή αθέλητη παραδρομή να αναγραφεί διάταξη επιδικάσεως σ' αυτούς (ως άνω αναιρεσιβλήτους και ήδη αιτούντες), ως δικαιούχους, των δικαστικών εξόδων (άρθρο 183 του Κ.Πολ.Δικ.).

Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το αντικείμενο της διορθώσεως που ζητείται με την ένδικη αίτηση αφορά ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισέφρυσαν κατά τη σύνταξη της αποφάσεως και δεν αναφέρεται ούτε στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διατάξεως, ούτε στην εκτίμηση των αποδείξεων, ενόψει του ότι δεν σχετίζεται με την ουσία της υποθέσεως, ούτε δι' αυτής (αιτουμένης διορθώσεως) αλλοιώνεται η έννοια της αποφάσεως, αλλά ούτε μεταβάλλεται ή ανακαλείται το περιεχόμενο της.

Αντίθετα, δια της αιτούμενης διορθώσεως διατυπώνεται πράγματι η αληθής δικαιοδοτική βούληση του δικαστηρίου, το οποίο απορρίπτοντας την αναίρεση ως προς τους ανωτέρω αναιρεσιβλήτους και ήδη αιτούντες - εάν δεν είχε παρεισφρύσει η ως άνω ακούσια πλημμέλεια - θα επεδίκαζε στη συνέχεια τα δικαστικά τους έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων και ήδη καθ' ων, κατ' εφαρμογήν των διατάξεων των άρθρων 176 και 183 του Κ.Πολ.Δικ., ως συνέπεια της αρχής της ήττας, μη συντρεχουσών στην προκειμένη περίπτωση των προϋποθέσεων εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 179 και 178 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ. (συμψηφισμός των δικαστικών εξόδων ή επιβολή μέρους αυτών, λόγω μερικής ήττας).

Επιπλέον, η διαπίστωση του ως άνω σφάλματος του δικαστηρίου δεν απαιτεί επανεξέταση της ουσίας της διαφοράς, αλλά προκύπτει από την απλή επισκόπηση της αποφάσεως (της οποίας ζητείται η διόρθωση), σε συνδυασμό και με τις προτάσεις των τότε αναιρεσιβλήτων και ήδη αιτούντων - καλούντων. Έ ν α μ έ λ ο ς του Δικαστηρίου και δη ο Αρεοπαγίτης Ευστάθιος Νίκας είχε τη γνώμη ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί για τους ακόλουθους λόγους "...

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω ΑΠ 631/2019 απόφασης, το δικαστήριο που την εξέδωσε δεν ασχολήθηκε καθόλου, τόσο στο αιτιολογικό όσο και στο διατακτικό του, με το αίτημα των 1ου, 2ης και 3ης των αναιρεσιβλήτων (ήδη αιτούντων την διόρθωση) να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στην καταβολή των δικαστικών εξόδων αυτών (1ου, 2ης και 3ης των αναιρεσιβλήτων), αλλά άφησε αδίκαστο το σχετικό αίτημα των εν λόγω 1ου, 2ης και 3ης των αναιρεσιβλήτων (ήδη αιτούντων την διόρθωση).

Κατά συνέπεια δεν είναι επιτρεπτή η διόρθωση της ως άνω ΑΠ 631/2019 απόφασης, ως προς την φερόμενη παράλειψη του δικαστηρίου αυτού να περιλάβει διάταξη στο διατακτικό του διάταξη καταδίκης των αναιρεσειόντων στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των 1ου, 2ης και 3ης των αναιρεσιβλήτων 1) Ι. Σ., 2) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...

ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", 3) της ανωνύμου εταιρείας γενικών ασφαλειών με την επωνυμία "...", καθόσον το ως άνω δικαστήριο δεν ασχολήθηκε στο αιτιολογικό του καθόλου με το αίτημα αυτό, αλλά το άφησε αδίκαστο, ενώ αντιθέτως περιέλαβε στο αιτιολογικό του ιδιαίτερη αναφορά για τα δικαστικά έξοδα του τέταρτου των αναιρεσιβλήτων Επικουρικού Κεφαλαίου.

Συνακόλουθα, αφού το δικαστήριο με την ως άνω ΑΠ 631/2019 απόφαση όχι μόνο δεν περιέλαβε στο διατακτικό του διάταξη περί των δικαστικών εξόδων των αιτούντων την διόρθωση 1ου, 2ης και 3ης των αναιρεσιβλήτων, αλλά επίσης δεν ασχολήθηκε καθόλου στο αιτιολογικό του με την έρευνα του αιτήματος αυτού, που αφέθηκε αδίκαστο, θα απαιτηθεί ιδιαιτέρα διάγνωση του εν λόγω αδίκαστου αιτήματος, η οποία δεν συντελείται στο πλαίσιο της διαδικασίας διόρθωσης, σύμφωνα και με τα ανωτέρω στην μείζονα σκέψη της παρούσας εκτεθέντα.

Επομένως, και πέραν του ότι οι αιτούντες την διόρθωση της υπ'αρ. 631/2019 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού, αφενός δεν προσκόμισαν ούτε επικαλέστηκαν αποδεικτικό επίδοσης της ένδικης αίτησης διόρθωσης στους απολειπόμενους κατά την συζήτηση αυτής στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και έχοντες έννομο συμφέρον να την αντικρούσουν καθών (ΑΠ 386/2016), αφετέρου κοινοποίησαν μεν στους καθών την υπ' αρ. 1270/2020 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, με την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της ένδικης αίτησης διόρθωσης για τη ρητή δικάσιμο της 19.2.2021 ενώπιον του ίδιου Τμήματος και διατάχθηκε η κλήτευση των καθών αίτηση διόρθωσης, όπως προκύπτει από την υπ'αυτών προσκομιζόμενη υπ'αρ. ...2021 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Σ.

Α. Μ., όμως η εν λόγω έκθεση επίδοσης πάσχει, προεχόντως καθόσον σ'αυτή βεβαιώνεται από τον ως άνω δικαστικό επιμελητή ότι έγινε "προς γνώση και για τις νόμιμες συνέπειες" και δεν βεβαιώνεται ότι οι καθών κλήθηκαν για να παραστούν ττρος συζήτηση της ένδικης αίτησης διόρθωσης κατά την δικάσιμο που όρισε η ως άνω υπ' αρ. 1270/2020 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου (315,317 και 318 ΚΠολΔ.), της οποίας άλλωστε δικασίμου ουδεμία μνεία εμπεριέχεται στην εν λόγω έκθεση επίδοσης, εν όψει όλων των προαναφερθέντων πρέπει η ένδικη αίτηση διόρθωσης να απορριφθεί ως κατ'ουσίαν αβάσιμη".

Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση διορθώσεως της αποφάσεως ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να συμπληρωθεί το διατακτικό της ως άνω αποφάσεως, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας. Περαιτέρω, πρέπει η παρούσα απόφαση να σημειωθεί στο πρωτότυπο της διορθούμενης αποφάσεως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 320 Κ.Πολ.Δικ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συμπληρώνει το διατακτικό της υπ' αριθμ. 631/2019 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου ως προς τη διάταξη αυτής για καταδίκη των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα των εκ των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Σ., 2. εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I. Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και 3. ανώνυμης εταιρίας, με την επωνυμία "...", ως εξής:

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εκ των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Σ., 2. εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "I. Σ. Μ.. Ε.Π.Ε." και 3. ανώνυμης εταιρίας, με την επωνυμία "...", το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, στις 3 Δεκεμβρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ