Supreme Court remands appeal arguments on forest land compensation valuation to Plenary Court due to split decision.

Απόφαση 1436 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1436/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Π. του Π., 2. Ε. χήρας Η. Κ., το γένος Φ. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3. Π. συζύγου Κ. Π., το γένος Η. Κ., 4. Κ. Σ. του Δ., 5. Β. Χ. του Δ., 6. Α. χήρας Ε. Σ., το γένος Γ. Χ., 7. Π. Σ. του Ε., 8. Β. Σ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι 1ος, 3η, 4ος, 5ος, 6η, 7ος, 8ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Λιούρδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ,2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις και 9. Χ. Σ. του Β., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, που κατοικοεδρεύει στην Πάτρα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου παρέδρου του Ν.Σ.Κ. Αντώνιος Αντωνίου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό της δίκης η πληρεξούσια δικηγόρος Βασιλική Γκισάκη, αφού έλαβε τον λόγο δήλωσε ότι ο αναιρεσείων Χ. Σ. του Β., απεβίωσε την 20-9-2011, επήλθε βίαιη διακοπή της δίκης και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του: 1. Β. Σ. του Χ., 2 Μ. Σ. του Χ. και 3 Ε. Σ. χήρα Χ. Σ., (όπως προκύπτει από το .../13-10-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών της Δημοτικής Ενότητας Ωλένιας του Δήμου Δυτικής Αχαΐας), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια της ως άνω πληρεξουσίας δικηγόρου τους και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-4-2007 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, τις από 7-3-2007,28-6-2007,14-6-2007, 30-6-2007, 23-7-2007, 24-7-2007, 27-7-2007, 25-7-2007 (3), 20-6-2007, 20-7-2007, 6-8-2007, 3-8-2007, 26-7-2007, 1-8-2007, 13-8-2007 αιτήσεις την από 13-8-2007 ανταίτηση και τις από 9-10-2007 (2) και 23-10-2007 παρεμβάσεις, των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα υπόθεση, που κατατέθηκε στο Εφετείο Πατρών για καθορισμό οριστικής μονάδος αποζημίωσης για απαλλοτριωθείσες εκτάσεις. Εκδόθηκε η απόφαση: 764/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-9-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 26-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους τρίτο και τέταρτο λόγους της.

Η πληρεξούσια των 9α, 9β, 9γ αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά το άρθρο 22 παρ.4 ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως προστέθηκε με το άρθρο 131 παρ. 2 ν. 4070/2012, επί των υποθέσεων αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ακινήτων δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ και η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, απουσιάζει η δεύτερη αναιρεσείουσα Ε. χήρα Η. Κ., η οποία δεν προκύπτει ότι επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης ούτε κατά την αρχική δικάσιμο (4-11-2011), ούτε κατά την παρούσα με την προσκομιδή σχετικού πληρεξουσίου, ότι ο παραστάς για τους παρόντες αναιρεσείοντες δικηγόρος είχε πληρεξουσιότητα και από αυτήν να επισπεύσει τη συζήτηση, αλλ' ούτε προκύπτει ότι κλητεύθηκε για να παραστεί κατά την παρούσα συνεδρίαση . Επομένως πρέπει ως προς αυτήν να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης.

2. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 1 ιδρύεται, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορα αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παράβαση εκδηλώνεται με ψευδή ερμηνεία ή κακή εφαρμογή.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλεγξε τη νομιμότητα των κτηματολογικών στοιχείων, τα οποία δεν είχαν εκδοθεί νόμιμα, αφού δεν είχε υποβληθεί η αίτηση που προβλέπεται στο άρθρο 16 παρ. 3 ν.2882/2001, δεν είχε δημοσιευθεί Υπουργική Απόφαση στην ΕτΚ για τη διόρθωση και δεν μεταγράφηκαν τα κτηματολογικά στοιχεία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αναφερόμενη παράλειψη του Εφετείου δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1ΚΠολΔ.

3. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ.19ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που συγκρατούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1546/09).

Στην προκειμένη περίπτωση, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, ότι όσον αφορά την εκτίμηση της αξίας των εκτός οικισμού ακίνητα των αναιρεσειόντων δεν έχει καθόλου αιτιολογίες. Από την απόφαση αυτή προκύπτει ανελέγκτως ότι το Εφετείο σχετικά με τα ακίνητα αυτά δέχτηκε τα ακόλουθα: "Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα βρίσκονται στο Δήμο Φαρρών του Νόμου Αχαΐας σε περιοχές που ισχύει στο αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού της αξίας του και για εκτός οικισμού εδαφικές εκτάσεις στις θέσεις "Κριθαράκια-Χιόνα", "Σταροχώρι" και "Ελληνικό" αλλά και για τις εκτός οικισμού.

Πρόκειται κυρίως περί αγρών ποτιστικών ή ξερικών, όπου καλλιεργούνται ελαιόδενδρα και άλλα δένδρα διαφόρου αναπτύξεως, όμως μεταξύ των απαλλοτριωθέντων περιλαμβάνονται και κατοικίες, αλλά και άλλα κτίσματα, στα οποία λειτουργούν επιχειρήσεις, καθώς και δασικές εκτάσεις. Όλη η περιοχή εξυπηρετείται από τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, καθώς και από συγκοινωνία του ΚΤΕΛ και απέχει από την πόλη της Πάτρας περίπου 30-35 χιλιόμετρα.

Η εκτιμητική επιτροπή του άρθρου 15 του ν. 2882/2001 προσδιόρισε την αξία των ακινήτων εδαφικών εκτάσεων και επικειμένων με βάση την αντικειμενική τους αξία. Ειδικά δε για τα εκτός σχεδίου πόλεως ακίνητα, ο αντικειμενικός προσδιορισμός της αξίας τους εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το έτος 1999 και έκτοτε δεν έγινε καμία αναπροσαρμογή μέχρι τη συζήτηση της αίτησης για καθορισμό προσωρινής τιμής στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών, το οποίο εξέδωσε την 171/2007 απόφασή του, που καθόρισε ως προσωρινές τιμές μονάδας αποζημιώσεως τις αναφερόμενες ειδικότερα σ' αυτήν ...".

Στη συνέχεια, εκτίθενται οι τιμές που δέχτηκε το Πρωτοδικείο για τις εκτός και εντός οικισμού εδαφικές εκτάσεις, καθώς και για τα φυτικά επικείμενα. Κατόπιν αναφέρει ότι μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης, έχει γίνει από 1-4-2007 αναπροσαρμογή των αντικειμενικών τιμών για την περιοχή, όπου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα, δηλαδή για τις εκτός οικισμού εκτάσεις, τις οποίες τιμές και αναφέρει ειδικότερα.

Περαιτέρω, εκθέτει διάφορα πρόσφορα συγκριτικά στοιχεία που οι δικαιούχοι της αποζημίωσης επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Καταλήξεις δε το Εφετείο στο πόρισμα ότι κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της αποζημίωσης είναι η συζήτηση των κρινομένων αιτήσεων (15-11-2007) και ότι η αξία των απαλλοτριωθεισών εδαφικών εκτάσεων (οικοπέδων, αγρών, δασικών εκτάσεων) και των φυτικών επικειμένων τους ανέρχεται στα αναφερόμενα στο διατακτικό ποσά.

Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του συνοπτικές μεν, αλλά πλήρεις και επαρκείς αιτιολογίες σε σχέση με την αξία των ακινήτων και την επικειμένων τους, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο και δεν απαιτείται περαιτέρω αιτιολόγηση των προσδιοριστικών στοιχείων της αξίας τους, γιατί το πόρισμα εκτίθεται σαφώς.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου, από το άρθρο 559 αριθ. 19ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

4. Με τον πέμπτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη η αιτίαση ότι απέρριψε σιωπηρά το αίτημα των αναιρεσειόντων για προσδιορισμό της οριστικής μονάδος αποζημιώσεως στα 60 ευρώ ανά τ.μ., λαμβάνοντας υπόψη την οικοπεδική αξία των ακινήτων τους υπ' αριθμ. κτηματολογικού πίνακα 304Α, 304Γ, 307, 471Δ, 471Γ, 480 Α και 480Β, τα οποί είναι εκτός οικισμού, άρτια και οικοδομήσιμα, κατά το Π.Δ. 24/31-5-1985 και ότι έτσι παραβίασε το άρθρο 559 αριθ. 1, 9 και 19 ΚΠολΔ. Με το λόγο αυτό στην πραγματικότητα πλήττεται, υπό την επίκληση των ανωτέρω αιτιάσεων, απαραδέκτως η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου (άρθρ. 561 παρ. 1ΚΠολΔ). Επομένως, ο λόγος αυτός του αναιρετηρίου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

5. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αφ. 11 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και την από 14-4-2006 γενική τεχνική έκθεση-εκτίμηση του πολιτικού μηχανικού Ι. Κ. και τα συνοδευτικά αυτής έγγραφα, σχέδια και φωτογραφίες, τα οποία είχε επικαλεστεί και προσκομίσει και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια που ιδρύει τον ανωτέρω λόγο αναιρέσεως. Όμως από τη διαβεβαίωση στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ότι το Εφετείο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση έλαβε υπόψη τα έγγραφα (μεταξύ των οποίων και τεχνικές εκθέσεις και γνωμοδοτήσεις μηχανικών)που οι διάδικοι νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο υπόλοιπο αιτιολογικό της αποφάσεως δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για τι αν το Εφετείο έλαβε υπόψη και την παραπάνω τεχνική έκθεση, γίνεται απολύτως βέβαιο ότι το Εφετείο την έλαβε υπόψη. Είναι, επομένως, αβάσιμος ο αντίθετος έκτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως. Εξάλλου με τον ίδιο λόγο απαραδέκτως πλήττουν, υπό την επίκλησή της από το άρθρο 559 άριθ.19 αιτιάσεως, την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου (άρθρ. 561 παρ.1ΚΠολΔ).

6. Από τις διατάξεις των άρθρων 7, 9, 11 και 12 παρ. 1 του ν. 2882/2001 προκύπτει ότι με την κήρυξη της απαλλοτρίωσης γεννάται απευθείας από το νόμο η ενοχή (άρθρ. 287 ΑΚ) από την απαλλοτρίωση μεταξύ του υπέρ ου η απαλλοτρίωση και του καθ' ου, δυνάμει της οποίας ο καθ' ου δανειστής δικαιούται να απαιτήσει από τον οφειλέτη υπέρ ου η απαλλοτρίωση την καταβολή της πλήρους αποζημιώσεώς του. Έτσι μετά τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση ιδιοκτησίας και την αναγνώριση του δικαιούχου της αποζημίωσης αυτής είναι επιτρεπτή η άσκηση απ' αυτόν της αγωγής επιδίκασης της αποζημίωσης και μάλιστα με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Ενόψει τούτων, ο αναγνωρισθείς δικαιούχος της αποζημιώσεως, η οποία καθορίστηκε τελεσιδίκως για την αναγκαστική απαλλοτρίωση του ακινήτου του, μπορεί με καταψηφιστική αγωγή, η οποία δικάζεται κατά την τακτική διαδικασία από το αρμόδιο καθ' ύλην λόγω ποσού δικαστήριο, να ζητήσει από τον υπόχρεο την καταβολή της, καθώς και τους νόμιμους τόκους από την επίδοση της αγωγής.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο απορρίπτοντας το αίτημα των αναιρεσειόντων για επιδίκαση τόκων από τη δημοσίευση της αποφάσεώς του κατά την παρούσα διαδικασία, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1ΚΠολΔ. Άρα ο αντίθετος έβδομος λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Εξάλλου η αριθμητική απλώς επίκληση του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ στον ίδιο λόγο είναι αόριστη και απαράδεκτη.

7. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 4 εδ.ε' του ν. 2882/2001 σε περίπτωση εμπρόθεσμης αίτησης το Εφετείο αποφαίνεται ενιαίως τόσο για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας, όσο και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι οι διαδικασίες για τον προσωρινό και οριστικό προσδιορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης αφορούν τη διερεύνηση μιας και της αυτής διαφοράς. Γι' αυτό, αν παραστάθηκε και στις δυο διαδικασίες ο ίδιος δικηγόρος του οφείλεται αμοιβή μια φορά και για τις δυο διαδικασίες, αφού ουσιαστικά μια μόνο φορά παρέσχε την εργασία του. Αν δεν υπάρχει ειδική συμφωνία η αμοιβή αυτή υπολογίζεται κατά τα άρθρα 98, 100 παρ. 1, 107, 110, 111 και 114 παρ. 5 του ν.δ. 3026/1954 "περί του κώδικος των δικηγόρων" επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης που ταυτίζεται με την οριστική αποζημίωση που προσδιορίστηκε προς 3%, από το οποίο 2% για την σύνταξη των αιτήσεων προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης και 1% για την σύνταξη και κατάθεση των προτάσεων (ΑΠ 1170/2010, 672/2003).

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο ως προς τον υπολογισμό της επιδικαστέας δικαστικής δαπάνης, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ανωτέρω διατάξεις και δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Άρα ο αντίθετος όγδοος λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος, Τέλος, η αριθμητική απλώς επίκληση του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ στον ίδιο λόγο είναι αόριστη και απαράδεκτη. 8.

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 του Συντάγματος και 13 παρ.1 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), η πλήρης αποζημίωση περιλαμβάνει την αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου και τη αξία των κατά το άρθρο 953 ΑΚ συστατικών του ακινήτου, τα οποία απαλλοτριώνονται αυτοδικαίως έστω και αν δεν έχουν περιληφθεί στην περί κηρύξεως της απαλλοτριώσεως απόφαση.

Άλλωστε τούτο ορίζεται και στο άρθρο 4 του ανωτέρω νόμου, στο οποίο αναφέρεται ότι η αναγκαστική απαλλοτρίωση της κυριότητας του ακινήτου επιφέρει αυτοδικαίως και την απαλλοτρίωση κάθε κτίσματος, κατασκευής και δέντρου που υπάρχει πάνω σ' αυτό και κάθε άλλου συστατικού πράγματος, κατά τα άρθρα 953 επ. ΑΚ, ανεξάρτητα από τη μνεία τους στην απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ή στο κτηματολογικό διάγραμμα ή στον κτηματολογικό πίνακα (Ολ.ΑΠ 5/2002).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.1 του ν. 998/1979, ορίζονται τα ακόλουθα σχετικά με τον υπολογισμό της αξίας δασών και δασικών εκτάσεων: "Εις ας περιπτώσεις είναι απαραίτητον όπως προσδιορισθή η αξία δάσους ή δασικής εκτάσεως δι' οιανδήποτε αιτίαν, ο προσδιορισμός ούτος ενεργείται επί τη βάσει της θέσεως, της μορφής και της συστάσεως ως και της τυχόν εις δασικά προϊόντα αποδόσεως του δάσους ή της δασικής εκτάσεως, της ιδιοσυστασίας του εδάφους και των λοιπών φυσικών χαρακτηριστικών αυτού, λαμβανομένης υπ' όψιν της, κατά νόμον, αδυναμίας χρησιμοποιήσεως τον προς οικιστικούς σκοπούς ή άλλην εκμετάλλευσιν ξένην προς τον προσδιορισμόν αυτού.

Δια τον εν λόγω προσδιορισμόν δεν δύναται να ληφθούν υπ' όψιν συγκριτικά στοιχεία αναφερόμενα εις γειτογικάς οικοπεδικάς εκτάσεις ή έτερα στοιχεία εμφανίζοντα το δάσος ή την δασικήν έκτασιν, ως έχοντα οικοπεδικήν αξίαν". Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει σαφώς ότι επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης δασικής εκτάσεως, για να είναι πλήρης η αποζημίωση, κατά την ανωτέρω αναφερόμενη έννοια αυτής, πρέπει να προσδιορίζεται χωριστά τόσο η αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου, όσο και η αξία των δένδρων που υπάρχουν πάνω σ' αυτό (πεύκη, πουρνάρια κ.λ.π.)τα οποία προσφέρονται για ξυλεία.

Η διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 δεν έχει εφαρμογή στην αναγκαστική απαλλοτρίωση δασικής έκτασης, διότι έρχεται σε αντίθεση με τις ανωτέρω διατάξεις, που καθορίζουν την έννοια της πλήρους αποζημίωσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του προσδιόρισε την οριστική τιμή μονάδος για τις απαλλοτριούμενες ιδιωτικές δασικές εκτάσεις ενιαίως ανά τετραγωνικό μέτρο για το έδαφος και τα επικείμενα (πεύκη και πουρνάρια) με βάση τα κριτήρια του άρθρου 6 παρ. 1 του ν. 998/1979. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και άρα υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως είναι βάσιμοι οι σχετικοί τρίτος και τέταρτος, όπως εκτιμάται, λόγοι του αναιρετηρίου και πρέπει να γίνουν δεκτοί.

Κατά τη γνώμη όμως του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γιαννούλη και της Αρεοπαγίτη Δήμητρας Υφαντή, το Εφετείο, λαμβάνοντας υπόψη το δασικό χαρακτήρα των απαλλοτριωμένων ακινήτων και τα προβλεπόμενα από το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 κριτήρια για τον προσδιορισμό της αξίας του δάσους, καθόρισε την αποζημίωση ενιαίως για την εδαφική έκταση και την υπάρχουσα σε αυτή δασική βλάστηση, δηλαδή τα δένδρα. Επομένως, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ανωτέρω διατάξεις και έπρεπε να απορριφθούν οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως ως αβάσιμοι. Με τα δεδομένα αυτά και εφόσον η παρούσα απόφαση - περί μερικής παραδοχής της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως -λήφθηκε με διαφορά μιας ψήφου, πρέπει υποχρεωτικά να παραπεμφθούν οι περιεχόμενοι στην εν λόγω αίτηση αναιρέσεως τρίτος και τέταρτος λόγοι στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 563 παρ. 2 εδαφ. γ' ΚΠολΔ, προκειμένου να κριθεί το παραδεκτό και βάσιμο αυτών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τους τρίτο και τέταρτο λόγους της από 10-9-2009 αιτήσεως των Κ. Π. κ.λ.π. για αναίρεση της 764/2008 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τη δεύτερη αναιρεσείουσα Ε. χήρα Η. Κ..

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2013

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2013

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ