Supreme Court dismisses appeal on evidence evaluation errors, upholding lower court's fact-finding in civil dispute.

Απόφαση 1436 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1436/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Λοβέρδος), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Οικονομίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ΚΙΟΥΤΣΟΥΚΩΣΤΑ ΚΡΕΑΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΒΑΛΑΣ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΚΡΕΚΑ Α.Ε." η οποία εδρεύει στη Χρυσούπολη Καβάλας και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά αναιρεσιβλήτου ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Γ. ΔΕΛΛΑΣ & Π. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" κατόπιν συγχώνευσής τους και απορρόφησης της δεύτερης εταιρείας από την πρώτη, η οποία διατηρεί υποκατάστημα στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής και η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φίλιππο Κοτέα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/1/2002 κύρια και την από 23/4/2002 παρεμπίπτουσα αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3813/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2262/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21/7/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γιαννούλης, ανέγνωσε την από 10/4/2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτου Ιωάννη Βερέτσου, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 20 και 561 § 1 του ΚΠολΔ, ο θεσπιζόμενος από την πρώτη διάταξη λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου εντοπίζεται σε λάθος περί την ανάγνωση αποδεικτικού εγγράφου, συνιστάμενο στο ότι το δικαστήριο της ουσίας του απέδωσε περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Αντιθέτως δεν περιλαμβάνει την περίπτωση, κατά την οποία, από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, το δικαστήριο καταλήγει σε συμπέρασμα διαφορετικό από αυτό που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, αφού στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται για πλημμέλεια που ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Σε κάθε περίπτωση, παραμόρφωση, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ δεν υπάρχει, όταν το δικαστήριο προβαίνει σε εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την από 25.1.2002 αγωγή του αναιρεσείοντος ενάγοντος αγοραστή, που στηριζόταν στα άρθρα 513 επ., 534, 543, 561, όπως αυτά ίσχυαν πριν το ν. 3.043/2002, 297, 298, 346 ΑΚ, με την οποία αυτός, ισχυριζόμενος ότι η πωληθείσα στις 4.9.2001 και κατά την ίδια ημέρα παραδοθείσα σε αυτόν από την αρχικώς αναιρεσίβλητη εναγομένη πωλήτρια εταιρία με την επωνυμία "Γ.

ΔΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Π. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ, ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που συγχωνεύθηκε και απορροφήθηκε από την παριστάμενη στην παρούσα δίκη, ως καθολική διάδοχο της, εταιρία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ΚΙΟΥΤΣΟΥΚΩΣΤΑ ΚΡΕΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΒΑΛΑΣ ΑΕ", ποσότητα 2.781 κιλών κατεψυγμένου χοιρινού κρέατος είχε πραγματικό ελάττωμα, που την καθιστούσε ακατάλληλη προς βρώση και ότι τούτο γνώριζε η πωλήτρια εταιρία και δολίως του το απέκρυψε, ζήτησε να αναγνωρισθεί, ότι του οφείλεται αποζημίωση εκ της αιτίας αυτής ίση με το ποσό των 35.344.873 δραχμών.

Το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, δέχθηκε ότι, κατά τον χρόνο πωλήσεως και παραδόσεως στον αγοραστή της άνω ποσότητας χοιρινού κρέατος, αυτή βρισκόταν, κατά τη συμφωνία, σε κατάσταση βαθιάς καταψύξεως, ήτοι σε θερμοκρασία μείον 30 βαθμών Κελσίου, ότι η ημερομηνία λήξεώς της ως κατεψυγμένης ήταν 9 έως 10 μήνες μετά την πώληση και ότι η αλλοίωση της οφειλόταν στην μετέπειτα διαχείρισή της από τον ενάγοντα, ειδικότερα δε στην προσπάθειά του να την εμφανίσει στην επιχώριο αγορά όχι ως καταψυγμένη, αλλά ως "φρεσκοπαγωμένη", σε συνδυασμό με την πάροδο μακρού χρόνου από τότε που αποψύχθηκε, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από αυτόν για την παρασκευή του τοπικού εδέσματος της ψητής "γουρουνοπούλας" σε υπαίθριο εστιατόριο - ψησταριά πλησίον του χώρου της θρησκευτικής πανηγύρεως, που διοργάνωσε ο Δήμος Στυμφαλίας στην περιοχή .... .

Περαιτέρω, το Εφετείο δέχθηκε, ότι η μεταφορά του κρέατος από τον ενάγοντα στο τόπο καταναλώσεως έγινε με αυτοκίνητα - ψυγεία, που δεν επιτύγχαναν ψύξη κάτω από το μηδέν, ώστε να διατηρήσουν αναλλοίωτα τα κατεψυγμένα κρέατα, και άρα ήταν ακατάλληλα για τη μεταφορά αυτή, αφού με αυτά επιτυγχανόταν ψύξη πάνω από το μηδέν, γεγονός που συνεπαγόταν την διαδοχική απόψυξή τους.

Το ανωτέρω δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στο παραπάνω σαφές πόρισμα του έλαβε υπόψη τις προσκομισθείσες και επικληθείσες τρεις άδειες κυκλοφορίας των υπ' αριθ. ...., ..... και ...... ΙΧΦ αυτοκινήτων ιδιοκτησίας του ενάγοντος, με τα οποία πραγματοποίησε αυτός τη μεταφορά, και έκρινε ότι από τις άδειες αυτές προκύπτει ότι τα παραπάνω κλειστά φορτηγά αυτοκίνητα ήταν ακατάλληλα για τη μεταφορά κρέατος σε κατάσταση βαθιάς καταψύξεως, αφού ήταν εφοδιασμένα με απλά ψυκτικά μηχανήματα συντήρησης, με τα οποία μπορούσαν να μεταφερθούν μόνον άρτος και είδη ζαχαροπλαστικής ή προϊόντα τροφοδοσίας catering, που χρειάζονταν απλή ψύξη, και όχι κατεψυγμένα κρέατα.

Από αυτά συνάγεται ότι το Εφετείο ανέγνωσε ορθώς το περιεχόμενο των άνω αδειών κυκλοφορίας, το γεγονός δε ότι προέβη σε εκτίμησή τους ως εγγράφων και κατέληξε σε συμπέρασμα το οποίο δεν θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, ισχυριζόμενος σχετικώς ότι δεν αναγράφονται στις εν λόγω άδειες οι λέξεις "απλά και απλή" για τον χαρακτηρισμό των ψυκτικών μηχανημάτων και της ψύξεως που αυτά παρείχαν, όπως και η λέξη "μόνον" για τα είδη στα οποία μπορούσαν να μεταφερθούν με τα άνω αυτοκίνητα - ψυγεία, δεν καθιδρύει τον προβαλλόμενο αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο είναι αβάσιμος. Εξάλλου, οι ανωτέρω αιτιολογίες της αποφάσεως είναι σαφείς και επαρκείς και όχι αντιφατικές και στηρίζουν πλήρως το διατακτικό της για απόρριψη της αγωγής, ο δε τέταρτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Τέλος, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η ίδια πλημμέλεια είναι απαράδεκτος, αφού οι επικαλούμενες ελλείψεις αναφέρονται στην αξιολόγηση των αποδείξεων σχετικά με το λόγο για τον οποίο κρίθηκαν ακατάλληλα 111 χοιρίδια, η οποία όμως κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 561 § 1 του ΚΠολΔ, δεν ελέγχεται αναιρετικώς.

2. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ, όπως αυτή ίσχυε πριν την τη διαγραφή των λέξεων "ή δεν διέταξε απόδειξη γι' αυτά" με το άρθρο 17 § 2 του ν. 2.915/2001, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων ενάγων με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ, διότι δέχθηκε ως αληθινό πράγματα, που είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι, όπως από την προσβαλλομένη προκύπτει, την κρίση του επί των ανωτέρω γενόμενων δεκτών πραγματικών περιστατικών άντλησε το Εφετείο όχι χωρίς απόδειξη, αλλά από την απόδειξη που διεξήχθη και τα νομίμως προσκομισθέντα κατ' αυτήν από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα, που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση (μάρτυρες, ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα που προσκομίστηκαν για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων) και δεν δέχθηκε τα περιστατικά αυτά χωρίς απόδειξη. 3.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται, ότι ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, άλλως η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 γ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Ο λόγος αναιρέσεως αυτός είναι αβάσιμος, εφόσον από την απόφαση αποδεικνύεται, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί προς τούτο η γενική αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης καθενός και χωρίς διάκριση από ποια από αυτά προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη, αν από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν καταλείπεται αμφιβολία περί του ότι λήφθηκε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο και ιδίως έγγραφο.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων ενάγων με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 γ του ΚΠολΔ, διότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο, που προσκομίστηκε σε αυτό με επίκληση για απόδειξη ισχυρισμού, που ασκούσε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, για τη θεμελίωση του πορίσματός του, έλαβε υπόψη, εκτός άλλων, και "όλα ανεξαιρέτως τα μετ' επικλήσεως νομίμως προσκομιζόμενα υπό των διαδίκων έγγραφα", ανάμεσα δε σε αυτά και την από .... βεβαίωση της εταιρίας "..... ΟΕ", πράγμα για το οποίο, από το όλο περιεχόμενο και τις ειδικότερες αιτιολογίες της αποφάσεως δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία.

Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 γ του ΚΠολΔ, γι' αυτό και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

4. Επειδή, μετά ταύτα η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21 Ιουλίου 2004 αίτηση του χ1 περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 2.262/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ