1436/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1436 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1436/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Λαδά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων : 1)α........., β).........., γ) ........, ως κληρονόμων του αρχικώς εναγομένου .......που απεβίωσε και 2)........, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Βουτσά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3654/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 22058/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Νοεμβρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 15 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, είναι δυνατόν να έχει ως περιεχόμενο: α) την αιτίαση ότι η αγωγή ή η ένσταση, επί της οποίας έκρινε σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη τελεσίδικη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο, σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, β) την αιτίαση ότι παραβιάσθηκε ορισμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, με αποτέλεσμα η αγωγή ή η ένσταση να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί κατ' ουσίαν. Σε όλες, όμως, αυτές τις περιπτώσεις για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως και ως εκ τούτου να είναι εφικτός ο ακυρωτικός έλεγχος, πρέπει να αναφέρεται με πληρότητα στην μεν πρώτη περίπτωση η ιστορική βάση της αγωγής ή της ένστασης που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, στη δε δεύτερη, οι επί της ουσίας κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου, με βάση τις οποίες κατέληξε στην αποδοχή ή την απόρριψη της αγωγής ή της ενστάσεως κατ' ουσίαν.

Εν προκειμένω με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, στην οποία φέρεται να υπέπεσε το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο με το να απορρίψει ως μη νόμιμο το περί τόκων παρεπόμενο αγωγικό αίτημα, παραβιάζοντας την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 912 ΑΚ. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, στον οποίο δεν αναφέρονται τα συγκροτούντα την ιστορική βάση της αγωγής περιστατικά παρά μόνο η νομική πλημμέλεια της αποφάσεως είναι, προεχόντως, αόριστος.

ΙΙ. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 560 του ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί την δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Εν προκειμένω με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση του ως Εφετείο δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου επί εφέσεως κατ' αποφάσεως του Ειρηνοδικείου η πλημμέλεια ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς που προτάθηκαν και ότι έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες και γι' αυτό στερείται νομίμου βάσεως. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, μη διαλαμβανόμενοι στους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 του ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.11.2005 αίτηση αναιρέσεως του .........για αναίρεση της 22058/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ