1434/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1434 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1434/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. - Π. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (Τράπεζα ... Ανώνυμη Εταιρεία), υπό τον διακριτικό τίτλο ..., που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών και εν προκειμένω από τους Προϊσταμένους των Δ.Ο.Υ. Νέων Μουδανιών, Α’ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης και Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Θεσσαλονίκης. Η 1η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου - Αλμπανίδου, η 2η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη και το 3ο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Νικολέτα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 21-6-2010, 28-6-2010 και 9-7-2010 ανακοπές των ήδη 1ης, 2ης και 3ου αναιρεσιβλήτου, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11520/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 2141/2013 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-1-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 22-1-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι ήδη αναιρεσίβλητοι, 1) " ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", 2) ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε." και 3) Ελληνικό Δημόσιο, με ανακοπές τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ζήτησαν την μεταρρύθμιση του υπ’ αριθμ. .../2010 πίνακα, κατατάξεως της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Β. Τ., προκειμένου να αποβληθούν εξ αυτού οι καθ’ ών οι, ανακοπής δικηγόροι Σ.-Π. Κ., ήδη αναιρεσείων, και Ά.-Α. Π. (μη διάδικος) και να καταταγούν οι ίδιοι. Με την πρωτόδικη απόφαση, οι ανωτέρω ανακοπές που συνεκδικάσθησαν, κρίθηκαν παραδεκτές και νόμιμες και οι μεν δύο πρώτες εξ αυτών απερρίφθησαν ως κατ’ ουσίαν αβάσιμες , η δε τρίτη εξ αυτών έγινε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και δη ως προς το κεφάλαιο της που αφορούσε τα προαφαιρεθέντα έξοδα, το ύψος των οποίων προσδιορίσθηκε σε 5.753,01 ευρώ , αντί του αρχικώς ορισθέντος ποσού των 6.183,31 ευρώ. Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έγιναν δεκτές οι ασκηθείσες κατά τκ£ ανωτέρω αποφάσεως εφέσεις των ανακοπτόντων και αφού εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση έγιναν εν μέρει δεκτές οι ανακοπές και μεταρρυθμίσθηκε ο ανακοπτόμενος πίνακας κατατάξεως με την αποβολή εξ αυτού του καθ’ ού η ανακοπή Ά.-Α. Π. (μη διαδίκου) και του ήδη αναιρεσείοντος για το ποσό των 63.357, 27 ευρώ και την κατάταξη του τρίτου αναιρεσιβλήτου (Ελληνικού Δημοσίου) για το ποσό των 36.866 ευρώ και της δεύτερης αναιρεσίβλητης (...), για το ποσό των 83.729 ευρώ.

Κατά το αρχικό κείμενο των διατάξεων του άρθρου 975 αριθ. 3 και 4 του Κ.Πολ.Δ. στην τρίτη τάξη των προνομίων κατατάσσονται οι απαιτήσεις από την παροχή εξαρτημένης εργασίας και οι απαιτήσεις δασκάλων, εφόσον όλες αυτές προέκυψαν κατά τους τελευταίους έξι μήνες πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού, στην τετάρτη δε τάξη (κατατάσσονται) οι απαιτήσεις των δικηγόρων από αμοιβές, αποζημιώσεις και έξοδα εφόσον προέκυψαν από ενέργειες που έγιναν μέσα στο τελευταίο έτος πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού ενώπιον δικαστηρίων και επιδικάστηκαν με τελεσίδικη απόφαση.

Ακολούθησαν α) ο ν. 1545/1985, με το άρθρο 31 του οποίου ορίστηκε: "Στην τρίτη τάξη των προνομίων του άρθρου 975 του ΚΠολΔ κατατάσσονται οι απαιτήσεις που έχουν σαν βάση τους την παροχή εξαρτημένης εργασίας, καθώς και οι απαιτήσεις των διδασκάλων εφόσον προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού ή της κήρυξης της πτώχευσης.

Αποζημιώσεις λόγω καταγγελίας της σχέσης εργασίας κατατάσσονται, ανεξάρτητα από τον χρόνο που προέκυψαν, στην τάξη αυτή (...)", β) ο ν.2479/1997, με το άρθρο 6 παρ. 16 του οποίου ορίζεται: "Στις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 975 ΚΠολΔ, όπως έχει συμπληρωθεί με το άρθρο 31 του ν. 1545/1985, υπάγονται οι απαιτήσεις από αμοιβές, έξοδα και αποζημιώσεις των δικηγόρων, είτε αμείβονται κατά υπόθεση είτε με πάγια περιοδική αμοιβή (.........).

Η παρ. 5 του άρθρου 975 καταργείται, μεταβαλλόμενης αναλόγως της αριθμήσεως των επόμενων παραγράφων του ίδιου άρθρου". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι από την έναρξη της ισχύος του ν. 2479/1997 (6-5-1997) οι κατά τα ανωτέρω απαιτήσεις των δικηγόρων από αμοιβές, έξοδα και αποζημιώσεις κατατάσσονται οριστικά ή τυχαία, στην τρίτη τάξη των προνομιούχων απαιτήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού (ήδη και οι απαιτήσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ των άλλων, ευθέως στην ρηθείσα διάταξη του άρθρου 975 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 56 του ν. 3924/2011).

Συνεπώς αν ο πλειστηριασμός έγινε αργότερα, λόγω αναβολής, αναστολής ή ματαιώσεώς του κατά την ημερομηνία που είχε αρχικά ορισθεί, του προνομίου απολαμβάνουν οι απαιτήσεις από την παροχή δικηγορικών υπηρεσιών, που προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν την ημέρα που είχε αρχικά ορισθεί για τον πλειστηριασμό ή κηρύχθηκε η πτώχευση , όχι δε και οι απαιτήσεις που προέκυψαν μετά την ημερομηνία που είχε αρχικά ορισθεί για τον πλειστηριασμό ή κηρυχθεί η πτώχευση και έως και την ημέρα, που τελικά αυτός διενεργήθηκε.

Αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να εξοπλίσει με το προνόμιο αυτό τις απαιτήσεις των δικηγόρων (και τις εργατικές απαιτήσεις) ανεξάρτητα από το χρόνο που προέκυψαν, θα όριζε τούτο κατά τρόπο ρητό και σαφή, όπως για τις αποζημιώσεις λόγω καταγγελίας της σχέσεως εργασίας, για τις οποίες ρητώς όρισε ότι κατατάσσονται στην τρίτη τάξη ανεξάρτητα από τον χρόνο που γεννήθηκαν, χωρίς να γίνεται διάκριση για τις πριν ή μετά την ημερομηνία ορισμού του πρώτου ή της πραγματικής διενέργειας του πλειστηριασμού (Ολ.

Α.Π. 22/2000, ΑΠ 1046/2014, 1853/2014, 1819/2011, 1765/2009). Εξάλλου, η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση, ασκούμενη στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη για την ρύθμιση των προνομίων των απαιτήσεων, ώστε να περιορίζεται, προς όφελος των λοιπών δανειστών, η αύξηση των διατιθεμένων για την ικανοποίηση εργασιακών ή δικηγορικών απαιτήσεων ποσών και να αποκλείεται η δυνατότητα δημιουργίας, κατά συμπαιγνία, εικονικών τέτοιων απαιτήσεων, βρίσκεται εντός των ορίων της θεσμοθετουμένης με το άρθρο 25 παρ.

Ιδ’ του Συντάγματος αρχής της αναλογικότητος, ούσα πρόσφορος και αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, αλλά και αναλογική, αφού η επιδιωκόμενη ωφέλεια (προστασία λοιπών δανειστών) δεν υπολείπεται της βλάβης που επέρχεται από τον περιορισμό των προνομιούχων απαιτήσεων (Α.Π.1819/2011). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται: "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών".

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με τον λόγο αυτό αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ’ ουσίαν (Ολ.

Α.Π. 27 και 28/1998, 7/2006 και 4/2005). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι απεδείχθησαν το δικαστήριο της ουσίας και την υπαγωγή αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (Α.Π. 653/2011).

Κανόνες ουσιαστικού δικαίου αποτελούν τέλος και οι περί προνομίων ως άνω διατάξεις του Κ.Πολ.Δ. και συνεπώς η παραβίαση τους ελέγχεται αναιρετικώς μέσω της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. (Α.Π.370/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση του δέχθηκε, κατά τον ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα εξής: " Η Δ. χήρα Ε. Γ. επέσπευσε σε βάρος της ακίνητης περιουσίας του Ι. Γ. του Δ. αναγκαστική εκτέλεση προς ικανοποίηση χρηματικής απαιτήσεως της ύψους 104.091,00 ευρώ...Με την υπ’ αριθ. ...-5-2009 έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Χ.

Π.; η επισπεύδουσα επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση σε βάρος της ακίνητης περιουσίας του άνω οφειλέτη της για μέρος της παραπάνω χρηματικής απαίτησης της ύψους 35.000 ευρώ .... και συγκεκριμένα επί του 1/2 εξ αδιαιρέτου του υπ’ αριθ. ... κατηγορίας αγρού εμβαδού 10.062 τ.μ. ...στην επικοισθείσα περιοχή του αγροκτήματος ...

και ήδη Δ. Δ ... του Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης, που περιγράφεται ειδικότερα στην έκθεση. Ημέρα για τη διενέργεια του πλειστηριασμού αυτού ορίσθηκε η 1-7-2009 κατά την οποία όμως ο πλειστηριασμός αναβλήθηκε για τις 4-11-2009 με συμφωνία της επισπεύδουσας και του καθ’ ου η εκτέλεση όπως επίσης αναβλήθηκε και κατά την μετ’ αναβολή ορισθείσα ημερομηνία.

Η επισπευδομένη εκτέλεση τελικώς ολοκληρώθηκε με την διενέργεια στις 24-2-2010 αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακύρωσης συνταγείσης της υπ’ αριθ. .../24-2-2010 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού της επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου συμβολαιογράφου Βασιλικών Β. Τ.. Στον πλειστηριασμό...επιτεύχθηκε πλειστηρίασμα 131.200 ευρώ.

Στον πλειστηριασμό αυτό αναγγέλθηκαν : 1) Το Ελληνικό Δημόσιο δια του Προϊσταμένου της ... για το ποσό του 1.163.153,25 ευρώ 2) Το Ελληνικό Δημόσιο δια του Προϊσταμένου της ... νια το ποσό των 167.986,40 ευρώ. 3)Το Ελληνικό Δημόσιο δια του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης νια το ποσό του 17.362.116,11 ευρώ. 4) Ο Δ/ντής του Ταμείου Εισπράξεως Εσόδων ΙΚΑ- ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης κατά του καθ’ ου η εκτέλεση ως προέδρου και Δ/ντα Συμβούλου της "...

επικοινωνίας και τεχνικών έργων για το ποσό των 559.313,23 ευρώ" πλέον προσθέτων τελών. 5) Ο Δ/ντής του Ταμείου Εισπράξεως Εσόδων ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης κατά του καθ’ ου η εκτέλεση ως προέδρου και Δ/ντα Συμβούλου της "..." συνολικού ποσού 36.590,45 ευρώ.6) Ο Δ/ντής του Ταμείου Εισπράξεως Εσόδων ΙΚΑ - ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης νια ποσό 13.087 ευρώ. 7) Η ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη) για το ποσό των 118.865,39 ευρώ με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας 8) Η ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΕ" (ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη) για το ποσό του 1.636.571, 60 ευρώ 9) Ο πρώτος των καθ’ ων και ήδη πρώτος εφεσίβλητος δικηγόρος Θεσσαλονίκης Σ. - Π. Κ. (ήδη αναιρεσείων) για το ποσό των 110.805 ευρώ πλέον των νομίμων τόκων και 10) Ο δεύτερος των καθ’ ων και ήδη δεύτερος εφεσίβλητος δικηγόρος Θεσσαλονίκης Α.-Ά.

Π.. Επειδή...το πλειστηρίασμα δεν επαρκούσε νια την ικανοποίηση των αναγγελθέντων δανειστών η (επί του πλειστηριασμού υπάλληλος προέβη στην σύνταξη του υπ’ αριθμ. ...25-5-2010 προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης, και από το επιτευχθέν πλειστηρίασμα των 131.200 ευρώ προαφαίρεσε το ποσό των εξόδων, ήτοι 6.183,31 ευρώ νια έξοδα εκτελέσεως του δικαστικού επιμελητή Χ.

Π. και 1.583 ευρώ νια την ίδια ως επί του πλειστηριασμού υπάλληλο. Σ’ ολόκληρο το ποσό του εναπομείναντος προς διανομή πλειστηριάσματος εξ 123.095,27 ευρώ η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος κατέταξε σύμμετρα τους εφεσίβλητους δικηγόρους...ως έχοντες προνόμιο της τρίτης τάξης των γενικών προνομίων του άρθρου 975 συγκεκριμένα δε τον πρώτο των καθ’ ων κατέταξε για το ποσό των 75.857,27 ευρώ και τον δεύτερο αυτών για το ποσό των 47.238 ευρώ εκ των οποίων για ποσό 6.000 ευρώ οριστικά και για ποσό 41.238 ευρώ τυχαία.

Περαιτέρω από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εφεσίβλητος με την από 1-3-2010 αναγγελία του...αναγγέλθηκε στον άνω πλειστηριασμό ζητώντας να καταταγεί για την ως άνω απαίτηση του από την παροχή δικηγορικών υπηρεσιών προς τον καθ’ ου η εκτέλεση, ήτοι ως έχων το ως άνω προνόμιο. Μαζί με την αναγγελία του...προς απόδειξη της απαίτησης του επέδωσε στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο...

και επικυρωμένο αντίγραφο της από 1-10-2009 σύμβασης αναγνώρισης και ρύθμισης εξόφλησης χρέους που είχε συναφθεί μεταξύ του καθ’ ου η εκτέλεση και του ως άνω των εφεσίβλητων και φωτοτυπικό αντίγραφο συναλλαγματικής ποσού 110.805 ευρώ την οποία αποδέχθηκε ο καθ’ ου η εκτέλεση στις 1-10-2009 εκδόσεως του πρώτου των καθ’ ων και πληρωτέα σε διαταγή του την 31-12-2009.

Ειδικότερα με την ως άνω αναγγελία ο άνω των καθ’ ων αναγγέλθηκε...για το ως άνω ποσό ισχυριζόμενος πως η χρηματική του αυτή αξίωση προέρχεται από τις παρακάτω δικηγορικές υπηρεσίες 1) Αμοιβή ποσού 6.000 ευρώ για παρασχεθείσες υπηρεσίες στο πλαίσιο της προετοιμασίας κατά την 27-1-2009 ενώπιον του ΣΤ’ Τακτικού Ανακριτή απολογία του καθ’ ου η εκτέλεση. 2) Αμοιβή ποσού 5.000 ευρώ για παρασχεθείσες υπηρεσίες στο πλαίσιο της προετοιμασίας της ενώπιον του Ανακριτή Α’ Ειδικού τμήματος απολογία του καθ’ ου η εκτέλεση. 3) Αμοιβή ποσού 1.500 ευρώ για την σύνταξη της από 23-10-2008 προσφυγής του Ι.

Γ. ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών 4) Αμοιβή ποσού 66.493 ευρώ για την συμμετοχή του στις διαπραγματεύσεις και την σύνταξη στις 1-7-2009 "..συναφθέντος ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ των: α) Γ.Π. και β) της εταιρίας με την επωνυμία ... που εδρεύει στην … με αντικείμενο παρασχεθησόμενες υπηρεσίες συνολικής αξίας 45 εκατ.

Ευρώ (που συναρτώνται με Αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 1.500ΜW. 5) Αμοιβή ποσού 10.520 ευρώ για την συμμετοχή του "στις διαπραγματεύσεις και την σύνταξη του από 24-7-2009 συναφθέντος ιδιωτικού συμφωνητικού...με αντικείμενο τις παρεσχεθησόμενες υπηρεσίες συνολικής αξίας 2.060.000 ευρώ (που συναρτώνται με Φωτοβολταϊκά Έργα συνολικής ισχύος 41,2ΜΜ".

Αμοιβή ποσού 21.292 ευρώ για συμμετοχή του "στις διαπραγματεύσεις και την σύνταξη των σχεδίων σύμβασης (που τελικά δεν συνήφθησαν) κατά τους μήνες Αύγουστο & Σεπτέμβριο 2009 για την εξαγορά φωτοβολταϊκού πάρκου στη …. αξίας 6.000.000 ευρώ και ισχύος 47ΜW Τις ανωτέρω χρηματικές αξιώσεις ύψους 110.805 ευρώ του πρώτου των καθ’ ων για τις προαναφερόμενες ....

δικαστικές και εξώδικες ενέργειες αναγνώρισε ο καθ’ ου η εκτέλεση με την από1-10-2009 σύμβαση αναγνώρισης χρέους χάριν δε καταβολής αυτών αποδέχθηκε αυθημερόν ισόποση συναλλαγματική σε διαταγή του άνω εφεσίβλητου πληρωτέα στις 31-12-2009. Με την υπ’ αριθ. 348/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης...ο καθ’ ου η εκτέλεση υποχρεώθηκε να καταβάλλει στον τελευταίο το άνω ποσό για το οποίο αυτός αναγγέλθηκε και κατατάχθηκε στον προσβαλλόμενο πίνακα προνομιακά και τυχαία συμμέτρως για το ποσό των 75.857,27 ευρώ.

Οι άνω όμως υπό στοιχ. 4, 5 και 6 αναγγελθείσες στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο χρηματικές απαιτήσεις του καθ’ ου προέρχονται από εξωδικαστικές ενέργειες στις οποίες προέβη για λογαριασμό του καθ’ ου η εκτέλεση, ως ισχυρίζεται, πλην όμως αυτές προέρχονται από δικηγορικές υπηρεσίες που έλαβαν χώρα μετά την ορισθείσα ημερομηνία του πρώτου πλειστηριασμό.

Ειδικότερα η υπό στοιχ. 4 χρηματική αξίωση του άνω των καθ’ ων ύψους 66.493 ευρώ προέκυψε κατά τα αναφερόμενα στην άνω αναγγελία την 1-7-2009 ήτοι κατά την ημέρα που ορίσθηκε ο πρώτος πλειστηριασμός, η υπό στοιχ. 5 ύψους 10.520 ευρώ στις 24.7.2009 και οι υπό στοιχ. 6 ύψους 21.292 ευρώ κατά τους μήνες Αύγουστο και Σεπτεμβρίου του 2009, ήτοι μετά την 1-7-2009.

Όλες συνεπώς οι ανωτέρω αμοιβές, που ισχυρίζεται ο πρώτος των καθ’ ων ότι προέκυψαν από τις προαναφερόμενες εξωδικαστικές δικηγορικές υπηρεσίες του προς τον καθ’ ου η εκτέλεση, δεν δημιουργήθηκαν πριν την ορισθείσα ημέρα του πρώτου πλειστηριασμού και έτσι οι απαιτήσεις αυτές δεν απολαμβάνουν, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, του γενικού προνομίου του άρθρου 975§3 Κ.Πολ.Δ.

Άλλωστε, ως προαναφέρεται, στις προνομιούχες απαιτήσεις της τρίτης τάξης των προνομίων του άνω άρθρου δεν υπάγονται οι δικηγορικές απαιτήσεις που γεννήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού ...μέχρι και την ημερομηνία της διενέργειας του, αλλά οι απαιτήσεις που προέκυψαν κατά τη διετία πριν από την ημέρα ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού.

Κατ’ ακολουθία...εσφαλμένα αυτός έχει καταταγεί συμμέτρως προνομιακά και για αυτά τα ποσά από την επί του πλειστηριασμού υπάλληλο.- Από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο πρώτος των καθ’ ων προέβη σε δικαστικές ενέργειες για λογαριασμό του καθ’ ου η εκτέλεση για τις οποίες αναγγέλθηκε στον ως άνω πλειστηριασμό.

Συγκεκριμένα παρείχε τις δικηγορικές υπηρεσίες του για την προετοιμασία απολογίας του καθ’ ου η εκτέλεση στις 27-1-2009 ενώπιον του ΣΤ’ Τακτικού Ανακριτή Θεσσαλονίκης ....για την προετοιμασία της απολογίας του καθ’ ου η εκτέλεση ενώπιον του Α’ Ανακριτή ειδικού τμήματος Θεσσαλονίκης στις 26-6-2006...Τέλος αυτός προέβη στην σύνταξη της από 23-10-2008 προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που άσκησε ο καθ’ ου η εκτέλεση κατά της υπ’ αριθ. ...09- 08-2007απόφασης της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς...Συνακόλουθα οι παραπάνω απαιτήσεις του πρώτου των καθ’ ων ύψους 12.500 ευρώ απολαμβάνουν του γενικού προνομίου του άρθρου 975§3 Κ.Πολ.Δ ...

Συνεπώς .... εσφαλμένα κατατάχθηκε ... για το άνω ποσό των 75.857,27 ευρώ στην τρίτη τάξη των προνομίων του άρθρου 975 Κ.Πολ.Δ αφού στο προνόμιο αυτό υπαγόταν μόνο οι ως άνω απαιτήσεις του ύψους 12.500 ευρώ, γι’ αυτό και πρέπει να αποβληθεί από τον προσβαλλόμενο πίνακα για το ποσό των 63.357,27 ευρώ, το οποίο και αποδεσμεύεται.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση απέρριψε τον λόγο αυτό των άνω ανακοπών έσφαλε , γι’ αυτό και ο λόγος αυτός των ένδικων εφέσεων ελέγχεται βάσιμος στην ουσία". Στη συνέχεια το Εφετείο, αφού ερευνά την ουσιαστική βασιμότητα της αναγγελθείσας απαίτησης του μη διαδίκου στην παρούσα αναιρετική δίκη δεύτερου εφεσίβλητου - καθ’ ου η ανακοπή, δικηγόρου Α.

Π. και κρίνει ότι αυτή δεν αποδεικνύεται ότι έλαβε χώρα την τελευταία διετία πριν τον αρχικό πλειστηριασμό και ότι απολαμβάνει του γενικού προνομίου του άρθρου 975 §3ΚΠολΔ και συνεπώς εσφαλμένα κατατάχθηκε από την υπάλληλο του πλειστηριασμού, καταλήγει: "Με βάση τα ανωτέρω η εκκαλουμένη απόφαση που απέρριψε τις ανακοπές και δέχθηκε τις απαιτήσεις και το προνόμιο των εφεσιβλήτων κατέταξε δε αυτούς συμμέτρως στον προσβαλλόμενο πίνακα τον μεν πρώτο για το ποσό των 75.857,27 ευρώ αντί για το ποσό των 12.500 ευρώ που απολάμβανε το προνόμιο του άρθρου 975 ΚΠολΔ, τον δε δεύτερο αυτών νια ποσό των 47.238 ευρώ εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και κακώς εκτίμησε τις αποδείξεις, γι’ αυτό και ο μοναδικός λόγος των ένδικων εφέσεων που στρέφεται κατά του κεφαλαίου αυτού της εκκαλουμένης απόφασης ελέγχεται βάσιμος...".

Ακολούθως το Εφετείο, κατά παραδοχής ως βάσιμου ως άνω λόγου των εφέσεων εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση κατά το εκκληθέν κεφάλαιο της, δεχόμενο δε εν μέρει τις ένδικες ανακοπές και μεταρρυθμίζοντας τον πίνακα κατατάξεως απέβαλε εξ αυτού τον πρώτο των καθ’ ων, ήδη αναιρεσείοντα, για χο επί πλέον των προνομιακών του απαιτήσεων ποσό των 63.357,27 ευρώ και τον δεύτερο καθ’ ου για το συνολικό ποσό κατατάξεως του (47.238 ευρώ), και στο αποδεσμευθέν εκ της αποβολής αυτών ποσό του εκπλειστηριάσματος των 110.595,27 ευρώ κατέταξε τους δύο τελευταίους των αναιρεσιβλήτων, "Τράπεζα ...." και Ελληνικό Δημόσιο για τα ποσά των 83.866 και 36.836 ευρώ αντιστοίχως.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ειρημένες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 975 αριθ. 3 του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτές ίσχυαν κατά τον χρόνο συντάξεως του προσβαλλόμενου πίνακος, κατατάξεως, σύμφωνα με τις οποίες οι απαιτήσεις των δικηγόρων από αμοιβές που προέκυψαν από την αρχική ημερομηνία του πλειστηριασμού και μέχρι την διενέργεια του, ως εν προκειμένω, οι επίδικες απαιτήσεις του αναιρεσείοντος, δεν καλύπτονται από το προβλεπόμενο υπό των διατάξεων αυτών προνόμιο. Επομένως ο δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα ότι δηλαδή το Εφετείο με τις ανωτέρω παραδοχές του παραβίασε τις προδιαληφθείσες διατάξεις, κατά την ορθή ερμηνεία των οποίων το σχετικό προνόμιο καταλαμβάνει τις απαιτήσεις των δικηγόρων χωρίς περιορισμό ως προς τον χρόνο γεννήσεώς τους, αντίθετη δε ερμηνευτική εκδοχή καθιστά μη εφαρμοστέες τις διατάξεις αυτές ως αντικείμενες στη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 του Συντάγματος και στην θεσμοθετουμένη με το άρθρο 25 παρ. Ιδ’ του Συντάγματος αρχής της αναλογικότητα και ότι έτσι το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο, αναγόμενο στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο (Ολ.Α.Π. 1/1999, 2/2008). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο, κατ’ εσφαλμένη ανάγνωση και εκτίμηση του περιεχομένου της αναγγελίας του αναιρεσείοντος, έκρινε ότι η αναφερόμενη σ’ αυτήν με αριθμό 4 απαίτηση του που περιγράφεται ως: "αμοιβή ποσού 66.493 ευρώ για την συμμετοχή του στις διαπραγματεύσεις και την σύνταξη στις 1-7-2009 "..συναφθέντος ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ των α) Γ.Π.

και β) της εταιρίας με την επωνυμία ... που εδρεύει στην Κύπρο με αντικείμενο παρασχεθησόμενες υπηρεσίες συνολικής αξίας 45 εκατ. Ευρώ (που συναρτώνται με Αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 1.500ΜW", δεν καλύπτεται από το προνόμιο του άρθρου 975 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., διότι η γέννηση της δεν προηγήθηκε, αλλά συνέπεσε με την αρχικώς ορισθείσα ημερομηνία διενεργείας του πλειστηριασμού, ενώ κατά το αληθές περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, οι υπηρεσίες του αναιρεσείοντος από τις οποίες προέκυψε η επίμαχη απαίτηση του προηγήθησαν της 1-7-2009 που ορίσθηκε ως αρχική ημερομηνία του πλειστηριασμού και ως εκ τούτου η απαίτηση του απολαμβάνει του αντιστοίχου προνομίου.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, όπως σαφώς προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενο του, δεν αποδίδεται δι’ αυτού στην απόφαση διαγνωστικό σφάλμα, τουτέστιν αναγόμενο στην ανάγνωση, αλλά εκτιμητικό τοιούτο, απόδοση δηλαδή στην επίμαχη αναγγελία νοήματος διαφορετικού από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, το οποίο όμως δεν ιδρύει τον υπό έρευνα αναιρετικό λόγο.

Κατά το άρθρο 559 αριθμ.8 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι θεμελιωτικοί, καταλυτικοί ή διακωλυτικοί ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, ασκούμενοι με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση ή με λόγο εφέσεως ή αντεφέσεως, ο οποίος αφορά αυτοτελείς ισχυρισμούς ή άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις ή οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν αποτελούν περιεχόμενο λόγου εφέσεως, ούτε οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι ισχυρισμοί (Ολ.Α.Π. 3/1997) ή τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από αυτά (Α.Π. 185/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο και τελευταίο λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη στην αποδοχή ως προνομιούχου της προειρημένης απαιτήσεως του των 66.493 ευρώ για την συμμετοχή του στις διαπραγματεύσεις και την σύνταξη στις 1-7-2009 ιδιωτικού συμφωνητικού και ειδικότερα τους ισχυρισμούς του ότι η εν λόγω απαίτηση του αφορούσε υπηρεσίες που παρεσχέθησαν εντός του μηνός Ιουνίου 2009, καθόσον της συντάξεως του ρηθέντος συμφωνητικού, προηγήθησαν μακρές διαπραγματεύσεις και ανταλλαγή ηλεκτρονικών επιστολών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, τις οποίες και προσκόμισε. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, διότι οι ισχυρισμοί που επικαλείται ο αναιρεσείων για την στοιχειοθέτηση του, δεν συνιστούν "πράγματα" κατά την ρηθείσα του όρου τούτου έννοια αλλά επιχειρήματα για την βασιμότητα του ισχυρισμού του περί του προνομιούχου χαρακτήρα της επίμαχης απαιτήσεως.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί επί πλέον αυτός, ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι παρέστησαν με χωριστή εκπροσώπηση, καθένας, μειωμένων όμως ως προς το τρίτο εξ αυτών Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 3693/57, της υπ" αριθμ. …28-12-1992 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης και του άρθρου 28 παρ. 5 του ν. 2579/98, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Ιανουαρίου 2015 αίτηση του Σ.-Π. Κ. του Κ., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2141/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ για κάθε μία εκ των δύο πρώτων εξ αυτών και των τριακοσίων (300) ευρώ για το τρίτο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Αυγούστου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ