1433/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1433 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1433/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη-Εισηγητή, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - αιτούσας την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παναγόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης - καθής η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "...", που εξομοιούται κατά τη διάταξη του άρθρου 75 του κωδικοποιημένου νόμου 2190/1920 λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση με καθολική διάδοχο της αρχικώς εκκαλούσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", η οποία εδρεύει στην …. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Μουσχουντή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-10-2010 αγωγή της ... ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1949/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 2977/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης και την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-9-2015 αίτησή της και τον από 7-12-2015 πρόσθετο αυτής λόγο.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης ανέγνωσε την από 29-1-2016 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Κράνη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος κύριος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά της υπ’ αριθ. 2977/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης αυτής, κύριοι και πρόσθετος και να αναιρεθεί η ως άνω απόφαση. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και του πρόσθετου αυτής λόγου, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ’ αριθ. 2977/2014 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε την από 20-06-2013 έφεση της ... ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε., καθολική διάδοχος της οποίας είναι η αναιρεσίβλητη, στην οποία συγχωνεύθηκε με απορρόφηση, και αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη υπ’ αριθ. 1949/2013 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το μέρος που απέρριψε ως προς την ήδη αναιρεσείουσα την από 19-10-2010 αγωγή της αναιρεσίβλητης, δέχθηκε ακολούθως και ως προς αυτή την ένδικη αγωγή κατά την πρώτη επικουρική βάση της, η οποία με την πρωτόδικη απόφαση είχε γίνει δεκτή μόνον ως προς τον πρώτο των εναγομένων (και ήδη μη διάδικο στην παρούσα δίκη) Γ.

Κ., και την υποχρέωσε να καταβάλει με το νόμιμο τόκο στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 60.463,89 ευρώ, ως αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας που διέπραξαν σε βάρος της οι προστηθέντες υπάλληλοι της αναιρεσείουσας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (αρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Παραδεκτά επίσης με το από 07-12-2015 ιδιαίτερο δικόγραφο η αναιρεσείουσα άσκησε ως προς το προσβαλλόμενο με την αίτηση αναίρεσης κεφάλαιο της εφετειακής απόφασης πρόσθετο λόγο (αρθρ. 569 παρ. 2 ΚΠολΔ), ο οποίος πρέπει να συνεξετασθεί με τους κύριους λόγους της αίτησης αναίρεσης.

Από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι αυτή, αφού έλαβε υπόψη της όλα τα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ως προς την ουσία της υπόθεσης και τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα (... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.) (ήδη αναιρεσίβλητη) χορήγησε στον πρώτο των εναγομένων (Γ.

Κ., μη διάδικο στην παρούσα αναιρετική δίκη, (δάνειο ύψους 60.463,89 ευρώ για την εξόφληση υποχρεώσεων του από δάνεια που είχε λάβει αυτός από τη δεύτερη εναγομένη (αναιρεσείουσα). Συγκεκριμένα συμφωνήθηκε η μεταφορά των στεγαστικών δανείων που είχε λάβει ο πρώτος εναγόμενος για ένα ακίνητο του, που βρίσκεται στη Ξάνθη..., η δε εκταμίευση του νέου δανείου θα γινόταν εφάπαξ ή τμηματικά.

Προς εξασφάλιση της ενάγουσας γράφτηκε προσημείωση υποθήκης διάταξης στο παραπάνω ακίνητο. Στο ίδιο ακίνητο είχαν γραφτεί προηγουμένως υπέρ της δεύτερης εναγομένης προσημειώσεις υποθήκης β’ και γ’ τάξης για τα δύο στεγαστικά δάνεια που του είχε αυτή χορηγήσει, ύψους 24.000 και 40.000 ευρώ, αντίστοιχα, οι οποίες μετά την εξόφληση των εν λόγω δανείων συμφωνήθηκε να εξαλειφθούν, προκειμένου να καταστεί η προσημείωση της ενάγουσας β’ τάξης.

Σε εκτέλεση της συμφωνίας αυτής η ενάγουσα εξέδωσε στις 20-08-2007 τις με αριθμούς ... επιταγές με ειδική διγράμμιση, ποσών αντίστοιχα 39.362,70 και 21.101,19 ευρώ, πληρωτέες σε διαταγή της δεύτερης εναγομένης, με χρέωση του λογαριασμού που τηρούσε η ενάγουσα στο υποκατάστημα της στην Ξάνθη. Τις επιταγές αυτές τις παρέλαβε αυθημερόν ο πρώτος εναγόμενος και τις παρέδωσε στη δεύτερη εναγομένη.

Παράλληλα η ενάγουσα του παρέδωσε και επιστολή απευθυνόμενη στη δεύτερη εναγομένη, με την οποία της δήλωνε ότι παραδίδει τις παραπάνω δίγραμμες επιταγές προς εξόφληση των δύο στεγαστικών δανείων του πρώτου εναγομένου. και την κάλεσε να χορηγήσει στον πιστούχο βεβαίωση περί εξόφλησης και ότι συναινεί για την άρση των υφισταμένων υπέρ αυτής βαρών.

Ο πρώτος εναγόμενος, αποκρύπτοντας την παραπάνω επιστολή, εμφάνισε τις άνω, με ειδική διγράμμιση, επιταγές στο υποκατάστημα της δεύτερης εναγομένης στην Ξάνθη και ζήτησε να κατατεθούν τα ποσά των επιταγών σε λογαριασμό που τηρούσε στο εν λόγω υποκατάστημα, πράγμα που έπραξαν οι προστηθέντες υπάλληλοι της δεύτερης εναγομένης και στη συνέχεια με σταδιακές αναλήψεις από τον πρώτο εναγόμενο παρέμεινε στο λογαριασμό του υπόλοιπο 24,48 ευρώ.

Ανεξάρτητα από την αμελή συμπεριφορά των υπαλλήλων της δεύτερης εναγομένης..., οι επίδικες επιταγές δεν εισπράχθηκαν από τη δεύτερη εναγομένη, διότι δεν έγιναν πραγματικές καταβολές με μετρητά ούτε οι επιταγές καταχωρήθηκαν σε λογαριασμό της.

Συνεπώς δεν έχει αποσβεστεί η απαίτηση της από τις δανειακές συμβάσεις σε βάρος του πρώτου εναγομένου. Επομένως η κύρια βάση της αγωγής είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη και καλώς απορρίφθηκε από την εκκαλουμένη απόφαση, αν και με διαφορετική αιτιολογία... Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχθηκε ότι οι υπάλληλοι της δεύτερης εναγομένης, μολονότι είχαν υποχρέωση, λόγω των επαγγελματικών τους γνώσεων, δεν επέδειξαν την επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές.

Συγκεκριμένα από αμέλεια δεν διαπίστωσαν το ανεπίτρεπτο της πληρωμής των επίδικων επιταγών στον πρώτο εναγόμενο, μολονότι με απλή θεώρηση τους, λόγω των επαγγελματικών τους γνώσεων, είχαν δυνατότητα να διαγνώσουν το χαρακτήρα τους ως δίγραμμων (με ειδική διγράμμιση) και συνεπώς πληρωμή επιτρεπόταν να γίνει αποκλειστικά σ’ αυτή και όχι στον πρώτο εναγόμενο, ο οποίος δεν ήταν νόμιμος κομιστής αυτών, αλλά απλός κάτοχος-μεταφορέας αυτών στη δεύτερη εναγομένη και νόμιμη δικαιούχο των αναφερόμενων σε αυτές ποσών, τα οποία παράνομα αυτός ενσωμάτωσε εν τέλει στην περιουσία του, με ισόποση ζημία της ενάγουσας".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την αντίθετη οριστική απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου, που είχε απορρίψει ως προς την αναιρεσείουσα την ένδικη αγωγή, δέχθηκε ακολούθως και ως προς αυτήν την ένδικη αγωγή και την υποχρέωσε να καταβάλει ως αποζημίωση στην αναιρεσίβλητη τα ποσά των δίγραμμων επιταγών και συνολικά 60.463,89 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Σύμφωνα με τις παραδοχές της εφετειακής απόφασης, η ενάγουσα ... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. χορήγησε στο Γ. Κ. δάνειο συνολικού ποσού 60.463,89 ευρώ προς εξόφληση ίσου ποσού στεγαστικών δανείων που είχε προηγουμένως λάβει αυτός από την αναιρεσείουσα, ασφαλισμένων με προσημειώσεις υποθήκης δεύτερης και τρίτης τάξης, ενώ με προσημείωση υποθήκης τέταρτης τάξης ασφαλίστηκε το νέο δάνειο και ότι για την εκταμίευση του δανείου αυτού και την είσπραξη του από την αναιρεσείουσα με σκοπό την εξόφληση των δικών της δανείων προς τον Γ.

Κ. η ενάγουσα εξέδωσε με ειδική διγράμμιση δύο επιταγές σε διαταγή της αναιρεσείουσας, τις οποίες μετέφερε και παρέδωσε σ’ αυτή ο δανειολήπτης. Περαιτέρω έγινε δεκτό με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι οι αρμόδιοι υπάλληλοι της αναιρεσείουσας τράπεζας, αν και διέθεταν τη σχετική επαγγελματική εμπειρία, ωστόσο από αμέλεια τους δεν εισέπραξαν, όπως όφειλαν, για λογαριασμό της τράπεζας τους τις δίγραμμες επιταγές και δεν εξόφλησαν μ’ αυτές τα δάνεια της τράπεζας τους προς τον Γ.

Κ., αλλά τις κατέθεσαν σε λογαριασμό που διατηρούσε στην εν λόγω τράπεζα ο δανειολήπτης, ο οποίος ακολούθως ανέλαβε σταδιακά ολόκληρο σχεδόν το ποσό των επιταγών, με αποτέλεσμα η ενάγουσα που πλήρωσε τελικά τις επιταγές, να υποστεί ισόποση ζημία στην περιουσία της. Προς αποκατάσταση της ζημίας αυτής κρίθηκε τελικά με την εφετειακή απόφαση ότι ευθύνεται, εκτός του δανειολήπτη, και η αναιρεσείουσα λόγω της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των προστηθέντων υπαλλήλων της.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο εσφαλμένα εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ ως προς την προϋπόθεση της ζημίας, με το να δεχθεί ότι προκάλεσε ζημία στην ενάγουσα η μη εξόφληση με τις δίγραμμες επιταγές της των δανείων που είχε λάβει ο Γ. Κ. από την αναιρεσείουσα, αφού η παράλειψη των αρμοδίων υπαλλήλων της τελευταίας να εξοφλήσουν με τις εν λόγω επιταγές τα δάνεια αυτά συνιστά ζημία της ίδιας της αναιρεσείουσας και όχι της ενάγουσας, αν ληφθεί υπόψη ότι η ενάγουσα, που εξέδωσε τις επιταγές αυτές για την εκταμίευση του δανείου που χορήγησε στον Γ.

Κ., δικαιούται ανεξάρτητα από τον τρόπο που αυτός χρησιμοποίησε τελικά το δάνειο, να στραφεί κατ’ αυτού για την απόδοση του όλου δανείου, δηλαδή υπό τις παραδοχές της εφετειακής απόφασης, η συμπεριφορά των αρμοδίων υπαλλήλων της αναιρεσείουσας δεν κατέστησε μόνη αυτή χειρότερη τη θέση της ενάγουσας, ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ως επιζήμια γι’ αυτή.

Εξάλλου, η προεκτεθείσα συμπεριφορά των προστηθέντων υπάλληλων της δεύτερης εναγομένης (αναιρεσείουσας) θα μπορούσε να θεωρηθεί επιζήμια, αν με την εφετειακή απόφαση γινόταν στη συνέχεια δεκτό ότι η παράλειψη των υπαλλήλων της αυτής να εξοφλήσουν με τις δίγραμμες επιταγές τα δάνεια προς τον Γ. Κ. και συνακόλουθα η διατήρηση των προσημειώσεων υποθήκης που ασφαλίζουν τα δάνεια αυτά προηγούνται της προσημείωσης υποθήκης που ασφαλίζει το δάνειο της ενάγουσας προς τον Γ.

Κ., κατέστησε επισφαλή την αξίωση της ενάγουσας για απόδοση του δανείου αυτού, οπότε όμως θα έπρεπε να αναφέρονταν επιπλέον στην προσβαλλόμενη απόφαση η αξία του προσημειωμένου ακινήτου και το ποσό της ασφαλισμένης με πρώτη υποθήκη απαίτησης, ώστε να μπορεί να κριθεί αν και σε ποια έκταση η αξίωση της ενάγουσας για επιστροφή του δανείου που χορήγησε στον Γ.

Κ., είναι ακάλυπτη, με συνακόλοθη ζημία της αναιρεσίβλητης, από την προρρηθείσα αμελή συμπεριφορά των προστηθέντων υπαλλήλων της αναιρεσείουσας. Τέτοιες όμως παραδοχέα δεν υπάρχουν στην προσβαλλόμενη απόφαση, και ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

Κατ ακολουθία των ανωτέρω, μετά την παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καταλαμβάνει και τους λοιπούς, καθώς και τον πρόσθετο λόγο, ώστε να παρέλκει η έρευνα τους, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 2977/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που έγινε δεκτή η από 19-10-2010 αγωγή της αναιρεσίβλητης ως προς την πρώτη επικουρική βάση της και κατά το μέρος που απευθύνεται εναντίον της δεύτερης εναγομένης (αναιρεσείουσας), υποχρεώνοντας και αυτήν να καταβάλει με το νόμιμο τόκο στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 60.463,89 ευρώ, ως αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας που διέπραξαν σε βάρος της οι προστηθέντες υπάλληλοι της αναιρεσείουσας.

Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της ενώπιον του ως άνω Μονομελούς Εφετείου Αθηνών που την εξέδωσε, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλο δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 65 παρ. 1 του Ν. 4139/2013).

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

Από τις διατάξεις του άρθρου 579 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την αναιρεθείσα απόφαση, αν δε αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης αυτής, ο Άρειος Πάγος, εφόσον υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του ως την παραμονή της συζήτησης, διατάζει με την αναιρετική απόφαση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, υπέβαλε παραδεκτά - αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην πρότερα κατάσταση, ζητώντας να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη σε επιστροφή του ποσού των 73.195,10 ευρώ που κατέβαλε σ" αυτήν, σε εκουσία εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης την 30-10-2014, για το επιδικασθέν με αυτήν εις βάρος της κεφάλαιο (60.463,89 ευρώ) και τόκους επί του κεφαλαίου αυτού μέχρι την ημέρα της πληρωμής.

Από το από 30-10-2014 γραμμάτιο είσπραξης που επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι η τελευταία κατέβαλε στις 30-10-2014 στην αναιρεσίβλητη ... το ποσό των 73.195,10 ευρώ σε συμμόρφωση της υπ’ αριθ. 2977/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Με βάση τα προαναφερόμενα, εφόσον η τελευταία αυτή απόφαση αναιρείται ως προς την αναιρεσείουσα, πρέπει η αναιρεσίβλητη να υποχρεωθεί να επιστρέψει σ’ αυτήν, κατά παραδοχή της άνω αιτήσεως της ως ουσιαστικά βάσιμης, το ως άνω ποσό των 73.195,10 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αποφάσεως αυτής και μέχρις εξοφλήσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθ. 2977/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή.

Δέχεται την αίτηση της αναιρεσείουσας περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Υποχρεώνει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το συνολικό χρηματικό ποσό των εβδομήντα τριών χιλιάδων εκατόν ενενήντα πέντε και δέκα λεπτών (73.195,10) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επιδόσεως της απόφασης αυτής και μέχρι την ολοσχερή τους εξόφληση.

Διατάσσει την απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες πεντακόσια (3.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Αυγούστου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ