1433/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1433 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1433/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 106/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα-Εισηγητή, Δημήτριο Τζιούβα και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Β. Χ. του Γ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 1041/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Δεκεμβρίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 793/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, με αριθμό 20/11-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι. Εισάγω στο Δικαστήριό Σας, σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 473 παρ.2 και 476 παρ.1 του ΚΠΔ όπως το τελευταίο αντικ.

από το άρθρο 2 παρ.18 του Ν. 3160/2003, την 61/4.12.2014 αίτηση αναιρέσεως του Β. Χ. του Γ., που κρατείται στο Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης, κατά της 1041/17.9.2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης όπως διορθώθηκε με την 1213/2014 ομοία, με την οποία έγινε δεκτή αίτησή του περί συγχωνεύσεως ποινών του και καθορίσθηκε σε βάρος του συνολική ποινή καθείρξεως δώδεκα (12) ετών και πενήντα τεσσάρων (54) μηνών, ήτοι συνολικά δέκα έξι (16) ετών και έξι (6) μηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

II. Σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ.2 και 3 του ΚΠΔ, η αναίρεση κατά της τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που κρίθηκε ένοχος και με δήλωσή του, εκτός των άλλων, και στον Διευθυντή των φυλακών εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την ημέρα που η απόφαση αυτή καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που προβλέπεται από την παρ. 3 του άρθρου αυτού.

Σε περίπτωση που η αίτηση αναιρέσεως ασκηθεί εκπρόθεσμα πρέπει αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ ίδιου Κώδικα, να απορριφθεί ως απαράδεκτη από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, ενώ ταυτόχρονα αυτό καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα σχετικά δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 583 παρ.1 του ΚΠΔ (ΑΠ 29/2013, ΑΠ 76/2011, ΑΠ 1639/2010).

III. Η παραπάνω αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 4.12.2014 ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Θεσσαλονίκης, ενώ η απόφαση κατά της οποίας στρέφεται καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 8.10.2014, και συνεπώς έπρεπε να ασκηθεί μέχρι τις 19.10.2014. Επειδή η αίτηση αυτή αναιρέσεως ασκήθηκε εκπρόθεσμα, χωρίς επίκληση λόγου ανωτέρας βίας για την εκπρόθεσμη άσκηση, πρέπει το Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ, όπως αντικ.

από το άρθρο 55 παρ.1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77, όπως αντικ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992, 58553/2006 και 123827/23.12.2010 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης: α) Να απορρίψει την αίτηση αυτή αναιρέσεως ως απαράδεκτη και β) να επιβάλλει σ’ αυτόν τα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 61/4.12.2014 αίτηση αναιρέσεως του Β.

Χ. του Γ., που κρατείται στο Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης κατά της 1041/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, όπως διορθώθηκε με την 1213/2014 ομοία, με την οποία, κατά συγχώνευση των ποινών του, καθορίσθηκε σε βάρος του συνολική ποινή καθείρξεως δώδεκα (12) ετών και πενήντα τεσσάρων (54) μηνών, ήτοι συνολικά δεκαέξι (16) ετών και έξι (6) μηνών και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα από 250 ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης".

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της εισαγγελίας είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.

Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 και 2 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από τη δημοσίευση της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στο δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Ποιν.Δ., και εικοσαήμερη αν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ως άνω ενδίκου μέσου συγχωρείται μόνο όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Ποιν.Δ.

συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή του, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Δηλαδή από την ως άνω διάταξη του άρθρου 474 προκύπτει ότι εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει να αναφέρει στην έκθεση ασκήσεως αυτού το λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος από τα οποία παρεμποδίσθηκε στην εμπρόθεσμη άσκησή του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία αποδεικνύουν τη βασιμότητά τους, άλλως το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο.

Ως ανωτέρα βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί με κανένα τρόπο.

Τέλος από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 349 παρ. 1 και 515 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή του εισαγγελέα μπορεί το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε ιδιαιτέρως εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλει για μία μόνο φορά τη συζήτηση σε ρητή δικάσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη συζήτηση της υποθέσεως εμφανίσθηκε στο ακροατήριο η δικηγόρος Μ.

Κ. και ζήτησε ως άγγελος την αναβολή της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για το λόγο ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος Μ. Γ. δικάζει ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης υπόθεση του εντολέως του Ι. Α. του Ι., ο οποίος είναι προσωρινά κρατούμενος και λήγει το ανώτατο όριο της προσωρινής κρατήσεως αυτού.

Κατέθεσε δε την από 20-9-2016 δήλωση του δικηγόρου Μ. Γ. που ζητεί την αναβολή για τον παραπάνω λόγο, όπως και δύο υπεύθυνες δηλώσεις του αναιρεσείοντος που εξουσιοδοτεί τους ως άνω δικηγόρους προς εκπροσώπησή του και υποβολή του αιτήματος αναβολής. Το δικαστήριο όμως (σε συμβούλιο) κρίνει ότι ο ως άνω επικαλούμενος λόγος δεν συνιστά ιδιαιτέρως εξαιρετική περίπτωση για να αναβάλει τη συζήτηση ενόψει και του ότι, κατά τα προεκτεθέντα, στην προκειμένη διαδικασία του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.

το δικαστήριο ή το συμβούλιο απλώς ακούει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν. Πρέπει επομένως να απορριφθεί το αίτημα αναβολής. Από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 4-12-2014 ενώπιον του διευθυντή του καταστήματος κράτησης Θεσσαλονίκης, ενώ η προσβαλλόμενη 1041/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης (η οποία διορθώθηκε με τη 1213/2014 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου) καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 8-10-2014.

Σύμφωνα δε με τ’ ανωτέρω και αφού η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 17-9-2014 με παρόντα τον αναιρεσείοντα, έπρεπε η αίτηση αναιρέσεως να ασκηθεί μέχρι τις 19-10-2014. Εξάλλου με την ως άνω αίτηση ο αναιρεσείων δεν προβάλλει κάποιο λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε αυτήν εμπρόθεσμα ούτε επικαλέσθηκε τα αποδεικτικά μέσα που τα αποδεικνύουν.

Ενόψει των ανωτέρω και σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1, 513, 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 55 παρ. 1 του ν. 3160/2003, και 3 παρ. 3 του ν. 663/1977, όπως τα οριζόμενα στο τελευταίο άρθρο ποσά αναπροσαρμόστηκαν με την 123827/2010 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει το αίτημα αναβολής.

Απορρίπτει την 61/4-12-2014 αίτηση του Β. Χ. του Γ. για αναίρεση της 1041/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, όπως αυτή διορθώθηκε με τη 1213/2014 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Σεπτεμβρίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ