1432/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1432 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1432/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Γ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γιαννόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Λ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-1-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 8044/1996 του ίδιου Δικαστηρίου, επί της οποίας ασκήθηκε η από 7-10-2003 ανακοπή ερημοδικίας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3543/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 753/2010 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-2-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 20-1-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 15 του ν. 2207/1994 καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 507 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., η οποία επέτρεπε την άσκηση αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας κατά της αποφάσεως που είχε απορρίψει ανακοπή ερημοδικίας ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του ιδίου άρθρου, λόγω της ερημοδικίας του ανακόπτοντος κατά την συζήτηση της ανακοπής του.

Έκτοτε δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας πολύ δε περισσότερο αναιτιολόγητης τοιαύτης κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την ανακοπή ερημοδικίας ως ανυποστήρικτη, λόγω μη εμφανίσεως του ανακόπτοντος. Εξ άλλου με την διάταξη του άρθρου 528 του Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 παρ 4 του ν. 2915/2001 και εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, ως εκ του χρόνου δημοσιεύσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, ορίζεται ότι εάν ασκηθεί έφεση από τον διάδικο που δικάσθηκε σαν να ήταν παρών, η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους προσθέτους λόγους.

Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως. Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι παρά την κατάργηση των εκ της ερημοδικίας των διαδίκων τεκμηρίων (παραιτήσεως και ομολογίας της αγωγής), των θεσπιζόμενων δια των διατάξεων των άρθρων 271 και 272 του Κ.Πολ.Δ., οπότε και εξέλιπαν οι λόγοι για την χορήγηση αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας και, κατ’ επέκταση, εφέσεως με τα ίδια αποτελέσματα, η ανωτέρω διάταξη διετήρησε την έφεση κατ’ ερήμην αποφάσεως, ως υποκατάστατο της αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας, παρέχοντας την δυνατότητα ακροάσεως στον ερημοδικήσαντα και πλασματικώς μόνο παρόντα διάδικο (Α.Π.985/2015, 1015/2005).

Επομένως στο ρυθμιστικό πεδίο της διατάξεως του άρθρου 528 του Κ.Πολ.Δ. δεν εμπίπτουν και οι οριστικές αποφάσεις του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκαν ερήμην του ανακόπτοντος και απέρριψαν την ανακοπή ερημοδικίας αυτού, σύμφωνα, με τις διατάξεις του άρθρου 507 Κ.Πολ.Δ., λόγω της ερημοδικίας του, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, η εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 528 θα είχε τα ίδια αποτελέσματα με την ανακοπή ερημοδικίας και μάλιστα αναιτιολόγητη τοιαύτη, την οποία σε καμία περίπτωση δεν ήθελε ο νομοθέτης.

Έτσι κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία απορρίπτεται, ως ανυποστήρικτη, λόγω ερημοδικίας του ανακόπτοντος, η ανακοπή ερημοδικίας τούτου, ο τελευταίος μπορεί να ασκήσει έφεση, με την οποία όμως πρέπει να προβάλλονται ως λόγοι εφέσεως, σφάλματα του δικαστηρίου αναγόμενα στην ερημοδικία του ανακόπτοντος (όπως πλημμέλειες ως προς την κλήτευση αυτού), αφού κατά της εν λόγω αποφάσεως 7 δεν επιτρέπεται η άσκηση αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας και συνεπώς δεν μπορεί να ασκηθεί έφεση με μόνη την επίκληση της ρυθμίσεως του άρθρου 528 Κ.Πολ.Δ..

Περαιτέρω εάν στο δικόγραφο της εφέσεως δεν διαλαμβάνεται κατά το άρθρο 520 παρ. 1 του ΚΠολΔ ένας τουλάχιστον σαφής και ορισμένος λόγος που να αφορά πλημμέλειες της προσβαλλομένης αποφάσεως ή σε περιορισμένη έκταση σφάλματα του ιδίου του εκκαλούντος, η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως κατ’ άρθρο 532 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 305/ 2001).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ.ΑΠ 2/2001) ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου από το 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. 576/2015,1518/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ’ άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν, κατά το ενδιαφέρον τον υπό έρευνα αναιρετικό λόγο μέρος, τα εξής: Ο ήδη αναιρεσίβλητος με την ένδικη (από 25-1-1996) αγωγή εξέθεσε ότι με το από 1-7-1980 προσύμφωνο του συμβολαιογράφου Αθηνών Ε.

Χ. προσυμφωνήθηκε η πώληση προς αυτόν, από την ομόρρυθμη τεχνική εταιρία με την επωνυμία " ... ΟΕ", της οποίας οι εναγόμενοι ήταν ομόρρυθμα μέλη, ενός διαμερίσματος, επιφάνειας 150, 07,τ.μ. μαζί με μία αποθήκη επιφάνειας 5,04 τ.μ., που βρίσκονται στο ... επί της οδού ... και σε πολυκατοικία που είχε αναλάβει να κατασκευάσει η ανωτέρω τεχνική εταιρία με το με αριθμό .../1978 εργολαβικό συμβόλαιο του ιδίου ως άνω ίδιου συμβολαιογράφου με αντιπαροχή.

Ως τίμημα συμφωνήθηκε το ποσό των 4.500.000 δραχμών, το οποίο και κατέβαλε εμπροθέσμως στην εργολήπτρια εταιρεία. Χρόνος παραδόσεως των οριζοντίων ιδιοκτησιών ορίσθηκε η 15-11-1980, συμφωνήθηκε δε περαιτέρω για την περίπτωση καθυστερήσεως παραδόσεως αυτών ότι η πωλήτρια υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα, λόγω ποινικής ρήτρας το ποσό των 800 δραχμών ημερησίως.

Από υπαιτιότητα των εναγομένων οι οριζόντιες ιδιοκτησίες δεν παρεδόθησαν σ’ αυτόν, αφού η εργολήπτρια εταιρία των κηρύχθηκε έκπτωτη από τους οικοπεδούχους , οι οποίοι και πώλησαν ακολούθως τις εν λόγω ιδιοκτησίες σε άλλο αγοραστή. Έτσι αυτός ( ενάγων) δικαιούται να απαιτήσει την ωφέλεια που θα απεκόμιζε εκ της χρήσεως των οριζοντίων αυτών ιδιοκτησιών και δη τα μισθώματα αυτών και επί πλέον την καταπεσούσα ποινική ρήτρα.

Ζήτησε δε ακολούθως, με την ένδικη αγωνία υποχρεωθούν οι εναγόμενοι για τις ως άνω αιτίες να του καταβάλουν, εις ολόκληρον έκαστος το χρηματικό ποσό των 10.000 δραχμών για το χρονικό διάστημα από 16-9-1994 μέχρι 15-11-1997, και να αναγνωρισθεί επί πλέον η υποχρέωση τους να του καταβάλουν το ποσό των 11.160.000 δραχμών για το χρονικό διάστημα από 16-11-1997 μέχρι 16-11-2000 Η αγωγή αυτή εκδικάσθηκε ερήμην των εναγομένων και με την εκδοθείσα επ’ αυτής υπ’ αριθμ. 8044/1996 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν, λόγω του συναχθέντος σε βάρος των εκ της ερημοδικίας τους τεκμηρίου ομολογίας των αγωγικών ισχυρισμών.

Κατά της αποφάσεως αυτής, ο τρίτος των εναγομένων; ήδη αναιρεσείων άσκησε την με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../2003 ανακοπή ερημοδικίας η οποία απορρίφθηκε λόγω ερημοδικίας του,-ως ανυποστήρικτη, με την υπ’ αριθμ. 3543/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως ο αναιρεσείων άσκησε την ένδικη έφεση, με την οποία όμως δεν προέβαλε οποιαδήποτε αιτίαση για την απόρριψη ως ανυποστήρικτης λόγω της ερημοδικίας του της ρηθείσης ανακοπής του, αλλά ζήτησε την εξαφάνιση της ερήμην του, εκδοθείσας υπ’ αριθμ. 8044/1996 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά το άρθρο 528 του Κ.Πολ.Δ., επανέφερε δε αλυσιτελώς τους προβληθέντες με την ανακοπή ερημοδικίας ισχυρισμούς του για την βασιμότητα αυτής και την ανυπαρξία της οφειλής του, επί της οποίας έκρινε η ανακοπείσα απόφαση.

Το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση, με την αιτιολογία ότι στο δικόγραφο αυτής δεν διαλαμβάνονται λόγοι που να αφορούν την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 3453/2007 απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ούτε τυγχάνει εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 528 του Κ.ΠολΔ. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη της παρούσης, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτη την έφεση και δεν υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ.

αναιρετική πλημμέλεια ούτε επίσης στην με αριθμό 8 του ιδίου άρθρου πλημμέλεια, μη λαμβάνοντας υπόψη τους προβληθέντες δια της εφέσεως λόγους. Επομένως, όλα όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει ο αναιρεσείων με την κρινομένη αίτηση, με την οποία μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για την απόρριψη ως απαράδεκτης και την μη εξέταση των λόγων της εφέσεώς του και προσάπτει σ’ αυτήν τις εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 και 8 αναιρετικές πλημμέλειες τυγχάνουν αβάσιμα.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί επί πλέον ο τελευταίος, ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Φεβρουαρίου 2013 αίτηση του Α. Γ. του Α. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 753/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Αυγούστου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ