1432/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1432 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1432/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ρεθύμνου (ΔΕΥΑΡ), που εδρεύει στο Ρέθυμνο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Φραγκάκη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΓΟ Α.Ε. ΤΕΧΝΙΚΗ- ΕΜΠΟΡΙΚΗ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ", που εδρεύει στο Ρέθυμνο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φιλιώ Μεντή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-3-2002 προσφυγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Εφετείο Κρήτης.

Εκδόθηκε η 141/2004 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10 Μαρτίου 2005 αίτησή της και τους από 9 Δεκεμβρίου 2005 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 18 Μαϊου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χρήστου Γεωργαντόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης 141/2004 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα (ΟλΑΠ 4/2005). Εξάλλου, ο ν. 1418/1984 (για τα Δημόσια Έργα) προβλέπει στο μεν άρθρο 16 ότι κατά των πράξεων της Διευθύνουσας Υπηρεσίας, που προσβάλλουν έννομο συμφέρον του αναδόχου, χωρεί ένσταση (παρ.1) και, ακολούθως, αίτηση θεραπείας και προσφυγή στο αρμόδιο δικαστήριο (παρ. 3 επ.), στο δε άρθρο 17 τα περί δικαστικής επίλυσης των διαφορών.

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η δικαστική επίλυση όλων εν γένει των διαφορών από συμβάσεις περί εκτελέσεως δημόσιων έργων επιδιώκεται μετά την τήρηση της διαδικασίας ενώπιον των οργάνων της διοίκησης. Για να ασκηθεί δε προσφυγή κατά της πράξης ή παράλειψης έκδοσης τέτοιας πράξης, απαιτείται να ήταν εκτελεστή η προσβληθείσα με την ένσταση πράξη της Διευθύνουσας Υπηρεσίας (ΣτΕ 1131/2003, 37/2003).

Επίσης, από τις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 του αυτού ν. 1418/1984 συνάγεται ότι η διαφορά μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών που δημιουργείται από την πράξη της Διευθύνουσας Υπηρεσίας και προσβάλλει έννομο συμφέρον του αναδόχου, φέρεται με προσφυγή που ασκείται ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, αφού προηγουμένως τηρηθεί η διοικητική προδικασία που ορίζεται από το νόμο.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 38 του (εκτελεστικού του ως άνω ν. 1418/1984) π. δ/τος 609/1985 και ιδίως από τη διατύπωση του τελευταίου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου αυτού, συνάγεται ότι πράξη της Διευθύνουσας Υπηρεσίας, την οποία ο ανάδοχος, αν δεν αποδέχεται, μπορεί να προσβάλει με ένσταση και, στη συνέχεια, αν συντρέχει περίπτωση, να τηρήσει τη διαγραφόμενη στο άρθρο 12 του ν. 1418/1984 διοικητική διαδικασία, αποτελεί μόνο η πράξη, με την οποία η Διευθύνουσα Υπηρεσία (μετά την παραβολή προς τα επιμετρητικά στοιχεία, τον έλεγχο και την τυχόν διόρθωση των υπολογισμών, για τον προσδιορισμό της ποσότητας των εργασιών που εκτελέστηκαν) εγκρίνει τις επιμετρήσεις και τις κοινοποιεί στον ανάδοχο.

Από αυτά παρέπεται ότι οποιαδήποτε αιτίαση του αναδόχου που αφορά επιμετρητικά στοιχεία, είτε της απευθείας καταμέτρησης είτε των πρωτοκόλλων παραλαβής αφανών εργασιών, μπορεί να προβληθεί μόνο με την ένσταση κατά της εγκριτικής των επιμετρήσεων αυτών πράξης της Διευθύνουσας Υπηρεσίας. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε άλλη πράξη της Διευθύνουσας Υπηρεσίας, που δεν αφορά τις επιμετρήσεις που υποβάλλονται προς έγκριση από τον ανάδοχο, αλλά με την οποία διαμορφώνονται τα επιμετρητικά στοιχεία, δεν υπόκεινται αυτοτελώς σε ένσταση, αφού τέτοια επέμβαση της Υπηρεσίας, μη προβλεπόμενη από τις ως άνω διατάξεις, δεν επάγεται έννομες συνέπειες και δεν είναι εκτελεστή.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο ανάδοχος μπορεί να προσβάλει παραδεκτώς (νομίμως και εμπροθέσμως), με ένσταση, την πράξη της Διευθύνουσας Υπηρεσίας, με την οποία (μετά από έλεγχο και διόρθωση των υπολογισμών, για τον προσδιορισμό της ποσότητας των εργασιών που εκτελέστηκαν βάσει της απευθείας καταμέτρησης ή των πρωτοκόλλων παραλαβής αφανών εργασιών) εγκρίνει τις υποβληθείσες από τον ανάδοχο επιμετρήσεις.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, δικάζοντας επί της από 19.3.2002 προσφυγής της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας (με την οποία, μετά τον παραδεκτό περιορισμό της, αυτή ζήτησε να αναγνωριστεί ότι η καθ' ης η προσφυγή, ήδη αναιρεσείουσα, είναι υποχρεωμένη να ανασυντάξει και διορθώσει το 5° ΠΠΑΕ και το 2° ΠΚΤΜΝΕ, ώστε να περιληφθούν σ' αυτά οι ποσότητες των εργασιών και οι τιμές μονάδος, αντίστοιχα, που περιλαμβάνονταν σ' αυτά πριν τη βλαπτική γι' αυτήν διόρθωση και τροποποίησή τους από τη Διευθύνουσα Υπηρεσία της καθ' ης η προσφυγή) δέχθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του ανελέγκτως τα παρακάτω.

Μετά από δημόσιο διαγωνισμό, που διεξήχθη σε δύο στάδια, υπογράφηκε μεταξύ των νόμιμων εκπροσώπων των διαδίκων η από 5.3.1998 εργολαβική σύμβαση, με την οποία η προσφεύγουσα ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει το έργο της καθ ης (ΔΕΥΑΡ) "ΥΔΡΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΡΕΘΥΜΝΟΥ - ΤΜΗΜΑ Β1 ΦΑΣΗ ΕΡΓΩΝ", προϋπολογισμού 1.208.676.887 δρχ.

Η σύμβαση αυτή διέπεται από τις διατάξεις του Ν. 1418/1984 και το εκτελεστικό αυτού Π. Δ/γμα 609/1985, όπως αυτά ίσχυαν κατά το χρόνο υποβολής της προσφοράς της προσφεύγουσας. Σε εκτέλεση της σύμβασης εκείνης η προσφεύγουσα κατασκεύασε το έργο. σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης και τέχνης, εφαρμόζοντας, απαρέγκλιτα, τους όρους της σύμβασης και των συνοδευόντων αυτή συμβατικών τευχών, αλλά και τις υποδείξεις των αρμόδιων οργάνων της καθ ης.

Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του έργου και κατόπιν εντολής της Υπηρεσίας (καθ ης) η τελευταία, της ανέθεσε και την εκτέλεση συμπληρωματικών εργασιών, για την εκτέλεση των οποίων δεν προέβλεπε η σχετική σύμβαση, τις οποίες η προσφεύγουσα και εκτέλεσε. Εξάλλου, υπήρξε ανάγκη σύνταξης πρωτοκόλλου παραλαβής αφανών εργασιών (ΠΠΑΕ), αφού σ' αυτό έπρεπε να περιληφθούν ποσοτικά εκτελεσθείσες εργασίες, οι οποίες στη συνέχεια θα επικαλύπτονταν με άλλες.

Ειδικότερα, έπρεπε να καταμετρηθούν αφανείς εργασίες που αφορούσαν εκσκαφή κάτω από αγωγούς του ΟΤΕ, αντιστηρίξεις με τη χρήση πασσαλοσανίδων, τοποθέτηση πλακών σήμανσης και προστασίας καλωδίων ΔΕΗ, καθώς και εργασίες αρχαιολογικής σημασίας, που αφορούσαν στην αποκάλυψη αρχαιολογικών ευρημάτων, στον καθαρισμό τους και στην αποσύνδεση και τη μεταφορά τους.

Με την παρουσία του μάρτυρα της προσφεύγουσας, Χ1: εργοδηγού και Χ2 εργοταξιάρχη από πλευράς της αναδόχου και των Ψ1, Ψ2 και Ψ3, επιβλεπόντων την εκτέλεση του έργου, καταμετρήθηκαν οι παραπάνω αφανείς εργασίες και συντάχθηκε το 5° Π.Π.Α.Ε και το 2° Πρωτόκολλο Κ.Τ.Μ.Ν.Ε, στο οποίο περιλήφθηκαν αναλύσεις τιμών μονάδος νέων εργασιών και τα δύο δε υποβλήθηκαν για έλεγχο στη Διευθύνουσα Υπηρεσία της καθ ης στις 13/3/2001.

Η τελευταία όμως στις 4-5-2001 επέστρεψε στην ανάδοχο το 5° Π.Π.Α.Ε, χωρίς τις αναλυτικές επιμετρήσεις του, με βλαπτικές μάλιστα περικοπές, μειώνοντας τις ποσότητες εκτελεσθεισών αφανών εργασιών καθώς και το 2° Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε, διορθώνοντας και σ' αυτό τις τιμές νέων μονάδων, δίχως να επικαλείται κάποιο λόγο. Αποδείχθηκε όμως, συνεχίζει το Εφετείο, ότι Α) για την εργασία του 5ου Π.Π.Α.Ε με τον τίτλο "Πρόσθετη τιμή εκσκαφής κάτω από τους αγωγούς του ΟΤΕ" καταμετρήθηκαν ενώπιον των επιβλεπόντων της ΔΕΥΑΡ αναλυτικά εργασίες για 5.139,55 μέτρα μήκους και όχι 1000:

όπως εσφαλμένα ισχυρίστηκε και καταχώρησε στο πρωτόκολλο η υπηρεσία της καθ ης και ειδικότερα τέτοιες εργασίες έγιναν επί των αναφερόμενων στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση οδών και επί των αντίστοιχων μέτρων μήκους καθεμίας απ' αυτές. Β) Για την εργασία του ίδιου πρωτοκόλλου με αριθμό 9 και τον τίτλο "Χρήσις σιδηρών πασσαλοσανίδων" καταμετρήθηκαν με την παρουσία των επιβλεπόντων της ΔΕΥΑΡ 1.405.444,72 κιλά και όχι 350.000 κιλά, όπως εσφαλμένα ενέκρινε η υπηρεσία και τούτο γιατί χρησιμοποιήθηκαν τέτοιες πασσαλοσανίδες επί των οδών που αναφέρονται στην ίδια απόφαση που είχαν το βάρος που αντίστοιχα αναφέρεται σ' αυτήν.

Γ) Κατά τον ίδιο τρόπο, για τις εργασίες του 5ου Π.Π.Α.Ε με αριθμό 10 και 11 των χωματουργικών εργασιών υπό τον τίτλο "έμπηξις σιδηρών πασσαλοσανίδων" και "εξολκή σιδηρών πασσαλοσανίδων" καταμετρήθηκαν 1.862,46 τετρ. μέτρα εργασιών , οι οποίες δίχως αιτιολογία διαγράφηκαν από το πρωτόκολλο εκείνο, αν και ανέρχονταν στις ποσότητες αυτές, αφού οι σχετικές εργασίες έγιναν επί των οδών που αναφέρονται στην αυτή απόφαση και αφορούσαν, αντίστοιχα τα αναφερόμενα σ' αυτήν kgr για κάθε μία από τις παραπάνω εργασίες.

Δ) Για την εργασία με αριθμό 14 των χωματουργικών εργασιών του 5ου Π.Π.Α.Ε του έργου "προσωρινή γεφύρωση με ξυλοκατασκευή σκαμμάτων" (Α.Τ. 18), μετά από καταμέτρηση και με την παρουσία των επιβλεπόντων του έργου, ο συνολικός όγκος των προσωρινών γεφυρώσεων ξυλοκατασκευής, που χρησιμοποιήθηκαν για την προσωρινή γεφύρωση των φρεατίων και των σκαμμάτων ήταν 474,39 κυβικά μέτρα, για την προσωρινή γεφύρωση των παρόδιων οικιών και καταστημάτων 682:80 μ3 και συνολικά ο συνολικός όγκος για την εργασία της προσωρινής γεφύρωσης με ξυλοκατασκευή ανήλθε σε 1.157,19 μ3 , η οποία και περιλήφθηκε με αρ. 14 στο Π.Π.Α.Ε του έργου, από την οποία όμως η καθ ης ενέκρινε, δίχως αιτιολογία, όγκο 100 κ.

μ. μόνο. Ε) Η εργασία που αφορά την τοποθέτηση πλακών σήμανσης και προστασίας καλωδίων ΔΕΗ (αριθμός 6 του 2ου Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε ) εκτελέστηκε από την προσφεύγουσα μετά από εντολή της ΔΕΥΑΡ και της ΔΕΗ, σε μέτρα μήκους 2.849,50, η δε καθ ης δεν αμφισβητεί την εκτέλεση του επί μέρους αυτού έργου, μετά από εντολή της, πλην όμως αμφισβητεί την υποχρέωση της να καταβάλει την αντίστοιχη αμοιβή στην προσφεύγουσα, γιατί, όπως ισχυρίζεται, την έχει ήδη καταβάλει στη ΔΕΗ.

Ανεξαρτήτως όμως του ισχυρισμού της αυτού, συνεχίζει το Εφετείο, έπρεπε στο σχετικό πρωτόκολλο να πιστοποιείται η εκτέλεση του έργου αυτού, που έγινε στα πλαίσια της εργολαβικής σύμβασης και συνεπώς παράνομα διόρθωσε το σχετικό πρωτόκολλο, ως προς το μέρος αυτό. ΣΤ) Για εργασίες που εκτελέστηκαν και είναι σχετικές με την αποκάλυψη αρχαιολογικών ευρημάτων, που λόγω ιδιαίτερης φύσεως της εργασίας εκτελέστηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες και την επίβλεψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αποδείχθηκε ότι για την εργασία α) με αριθμό 7 του 5ου Π.Π.Α.Ε "αποκάλυψη Λιθόστρωτου με προσοχή και καθαρισμό του με βούρτσα" (ΑΤ 14 2ου Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε) επιμετρήθηκε ότι έγινε σε 22,5 τ.μ.

επιφανείας και αντί αυτής η καθής προσδιόρισε αυτήν σε 11 μ2, β) με αριθμό 8,9 και 11 του 5ου Π.Π.Α.Ε του έργου επιμετρήθηκε, αντίστοιχα, η επιφάνεια του σπονδυλωτού λίθινου αγωγού, σε 68,2 τ.μ. του σπονδυλωτού αγωγού ύδρευσης σε 417,20 τ.μ. και του φρέατος σε 9 τ.μ., έναντι της οποίας η καθ ης περιέκοψε τις αντίστοιχες εργασίες και περιόρισε, αντίστοιχα, σε 13, 11,5 και 6 τ.

μ. δίχως να έχει το σχετικό δικαίωμα. Ζ) Για τις εργασίες που αφορούν την κατασκευή αναχώματος με αμμοσάκκους η προσφεύγουσα προέβη στην κατασκευή αναχωμάτων με αμμόσακκους σε τμήμα 257 τ.μ. συνολικά, για την προστασία από φερτά υλικά των νέων δικτύων αποχέτευσης και όχι 220 τ.μ. όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ ης και γι' αυτό παράνομα προέβη στη σχετική περικοπή από το 5° ΠΠΑΕ.

Κατ' ακολουθία (κατά το Εφετείο) η καθ ης, δίχως να έχει σχετικό δικαίωμα, προέβη στις βλαπτικές μεταβολές για την προσφεύγουσα, ως προς τις αφανείς εργασίες που προαναφέρθηκαν και περιλήφθηκαν στο 5° ΠΠΑΕ. Περαιτέρω, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, αποδείχθηκε ότι από τις παραπάνω εργασίες, οι οποίες αφορούν σε επί μέρους τμήματα του έργου που εκτελέστηκε, εκείνες που είναι πρόσθετες και αφορούν την τοποθέτηση πλακών σήμανσης και προστασίας καλωδίων ΔΕΗ, αποκάλυψη σπονδυλωτού αγωγού, χωρίς την αποσύνδεση του, καθαρισμό -εκσκαφή με χειρωνακτικά μέσα φρεατίου, αποκάλυψη πήλινου αγωγού ύδρευσης και την κατασκευή αναχώματος με αμμόσακκους δεν υφίστανται γι' αυτές ανάλογες συμβατικές τιμές, ούτε περιλαμβάνονται σε εγκεκριμένες αναλύσεις τιμών και γι' αυτό οι σχετικές νέες τιμές μονάδος προκύπτουν από παρακολούθηση και από πραγματικά στοιχεία κόστους (περ.

γ' της παρ. 3 του άρθρου 43 ΠΔ 609/85) τα οποία λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για τη διαμόρφωση των νέων τιμών επί τόπου του έργου. Η υπηρεσία της καθής, με την καθημερινή της παρουσία στο έργο, είχε άμεση γνώση για το κόστος των παραπάνω εργασιών. Έτσι η δικαιούμενη από την προσφεύγουσα νέα τιμή για τις παρακάτω πρόσθετες εργασίες λαμβανομένων υπόψη όσων προαναφέρθηκαν, ανέρχεται στα παρακάτω ποσά : 1) για την εργασία τοποθέτησης πλακών σήμανσης υπογείων καλωδίων ΔΕΗ, διαστάσεων 0,40 Χ 0,20 και πάχους 0,05 μ., στο ποσό των 1436 δραχ.

ή 4,214 ευρώ ανά τ.μ. λαμβανομένων υπόψη, ότι για την φορτοεκφόρτωση δια χειρών 1 μ.μ. πλακών σήμανσης έπρεπε να δαπανήσει το ποσό των 80,98 δραχ., τη μεταφορά των με αυτοκίνητο το ποσό των 1,10 δραχ. για την αποζημίωση του αυτοκινήτου λόγω καθυστέρησης εκείνο των 4,40 δρχ., τη μεταφορά των δια μονοτρόχου σε απόσταση μέχρι 100 μ.

το ποσό των 105,97 δραχ. και για την αμοιβή για τη διάστρωση τους εκείνο των 720,75 και 647,84 δραχ. , αντίστοιχα, για ένα βοηθό και εργάτη ανά τ.μ. στο οποίο συνυπολογίζεται και το ποσοστό απομείωσης, η δε καθής δεν αμφισβητεί ότι η τιμή μονάδος για την παραπάνω εργασία ανέρχεται στο ποσό που προαναφέρθηκε. 2) για τη νέα εργασία της αποκάλυψης σπονδυλωτού αγωγού, η οποία απαιτούσε την αποκάλυψη αυτού δια χειρών και μηχανημάτων με μεγάλη προσοχή, σύμφωνα με τις υποδείξεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, στο ποσό των 61.549 δρχ.

ή 180,627ευρώ, ανά μέτρο μήκους, λαμβανομένου υπόψη ότι η αμοιβή για την εκσκαφή με μηχανήματα ανέρχεται στο ποσό των 18.383,11 δρχ. και των εργατών και τεχνιτών, προκειμένου δια των χειρών των να αναδείξουν τον αγωγό, να καθαρίσουν και να σκουπίσουν αυτόν, ανέρχεται στο ποσό των 14.302,89 δραχ. για κάθε τεχνίτη, 18.018.85 δραχ.

για τον εργάτη χωμ. εργασιών και 16.195,90 δραχ. για τον ανειδίκευτο εργάτη, στο οποίο περιλαμβάνεται και το ποσοστό απομείωσης. 3) Για την εργασία καθαρισμού εκσκαφής με χειρωνακτικά μέσα φρεατίου ιδιαίτερης αρχαιολογικής αξίας, με βάση τα παραπάνω πραγματικά στοιχεία κόστους, στο ποσό των 593.798 δραχ. ανά μέτρο βάθους (μήκους). 4) Για τη νέα εργασία αποκάλυψης πήλινου αγωγού ύδρευσης και ειδικότερα για την κατ' αρχήν ανάδειξη του και στη συνέχεια αποξήλωση, καθαρισμό, φόρτωση δια χειρών και μεταφορά σε χώρο της αρχαιολογικής υπηρεσίας (άρθρο 21 του 2ου Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε) στο ποσό των 69.074 δραχ.

ή 302,711 ευρώ ανά μ.μ. λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών στοιχείων κόστους , όπως στην προσφυγή αναφέρονται και δεν αμφισβητούνται, ρητώς, από την καθ ης, και του συντελεστή απομείωσης και 5) Για τη νέα εργασία αναχώματος με αμμόσακκους στο ποσό των 82.020 δραχ. ανά τεμάχιο, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών στοιχείων κόστους, όπως στην προσφυγή αναφέρονται, τα οποία δεν αμφισβητούνται ρητώς από την καθ ης, και το συντελεστή απομείωσης.

Επομένως, δίχως δικαίωμα, η καθ ης στο 2° Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε προέβη σε βλαπτικές για την προσφεύγουσα διορθώσεις και τροποποιήσεις, όπως ειδικότερα αναφέρονται σ' αυτό. Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, στη συνέχεια, το Εφετείο, εφαρμόζοντας και τις διατάξεις των άρθρων 16 του ν.δ. 1266/1972 και 48 παρ. 5 του π.δ. 475/1976 τις οποίες και αναφέρει στη νομική σκέψη της προσβαλλόμενης απόφασης για τη νομιμότητα της προσφυγής, οι οποίες όμως διατάξεις είχαν καταργηθεί με το άρθρο 28 παρ. 1 περ.

α' του ως άνω ν. 1418/1984, δέχθηκε κατά ένα μέρος την ένδικη προσφυγή και αναγνώρισε ότι η καθ' ης η προσφυγή είναι υποχρεωμένη να ανασυντάξει το 5° ΠΠΑΕ και το 2° ΠΚΤΜΝΕ, ώστε να περιληφθούν σ' αυτά αντίστοιχα, οι παραπάνω ποσότητες εργασιών και οι νέες τιμές μονάδος, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης εκτιθέμενα.

Με αυτά, όμως, που δέχθηκε το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβίασης κανόνων ουσιαστικού δικαίου, καθόσον α) εφάρμοσε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 16 του ν.δ. 1266/1972 και 48 παρ. 5 του π.δ. 475/1976, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, αφού είχαν καταργηθεί με τη θέση σε ισχύ του ν. 1418/1984, και β) παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 του ν. 1418/1984 και 38 και 43 του π.δ. 609/1985, με τη μη εφαρμογή αυτών που έπρεπε να εφαρμόσει.

Συνεπώς, οι σχετικοί πρώτος, κατά το αντίστοιχο μέρος του και δεύτερος λόγοι της αίτησης και μοναδικός πρόσθετος λόγος αναίρεσης είναι βάσιμοι, παρελκούσης της εξέτασης των λοιπών λόγων της αιτήσεως. Κατ' ακολουθία, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 141/2004 απόφαση του Εφετείου Κρήτης [με πενταμελή σύνθεση]

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια εξακόσια σαράντα (1.640) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαϊου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2002.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ