Supreme Court dismisses appeal for vague legal error and failure to consider evidence.

Απόφαση 1432 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1432/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Απριλίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...... , η οποία παραστάθηκε με τη δικηγόρο της Δανάη Μπόλλα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ-OFFSET-ΔΕΡΒΗ ΑΕΕΒΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Καρβουνιάρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/6/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1623/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8859/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/7/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 24/3/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ. προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει ν' αναφέρεται κατά τρόπο, σαφή, ωρισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένως στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που ελλείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και σ' αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, εκ πλαγίου και εφόσον προβάλλεται αντίφαση ή ανεπάρκεια των αιτιολογιών πρέπει να παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές (αιτιολογίες) της προσβαλλομένης αποφάσεως και σε τι ειδικότερα συνίσταται, αντιστοίχως, η αντίφαση ή η ανεπάρκεια, ποιό δηλαδή το ελλείπον στοιχείο που είναι αναγκαίο για την πληρότητα των αιτιολογιών.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ., αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δεν περιέχει καθόλου, άλλως περιέχει ανεπαρκείς, αιτιολογίες στο ζήτημα της πέραν του νομίμου ωραρίου απασχόλησης της αναιρεσείουσας – ενάγουσας στην επιχείρηση της αναιρεσίβλητης – εναγομένης και ότι έτσι δημιουργείται λόγος αναιρέσεως για εκ πλαγίου παραβίαση, μη αναφερομένων όμως, διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, περιέχονται σ΄ αυτή αιτιολογίες αναφορικά με το άνω ζήτημα του χαρακτήρα και του υπολογισμού της πέραν του νομίμου ωραρίου απασχόλησης της αναιρεσείουσας. Περαιτέρω και σε σχέση με το δεύτερο μέρος του άνω λόγου αναιρέσεως, ενώ εκτίθεται στο αναιρετήριο περιληπτικά το ιστορικό της υποθέσεως και η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν παρατίθενται οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως (κατά το δεύτερο μέρος του) πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.

Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως, του άρθρου 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται όταν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο του αναιρεσείοντα, που είναι χρήσιμο προς άμεση ή έμμεση απόδειξη παραδεκτού και νομικά βάσιμου ισχυρισμού και όχι όταν έλαβε με υπόψη τούτο, έκρινε όμως ότι δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε.

Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο κατά το σχηματισμό της κρίσης του ως προς το ζήτημα της υπερωριακής απασχόλησης της αναιρεσίβλητης – ενάγουσας, απασχολουμένης με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στην επιχείρηση της αναιρεσείουσας – εναγομένης, δεν έλαβε υπόψη του την κατάθεση του μάρτυρά της ....., που εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, και περιέχεται στα 1623/2003 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τα οποία προσκόμισε και επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα ενώπιον του Εφετείου.

Όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη «τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτόδικου δικαστηρίου και περιέχονται στα οικεία πρακτικά». Από τη ρητή αυτή διαβεβαίωση του Εφετείου προκύπτει ότι έλαβε υπόψη του την κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσείουσας .....

και επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως, με την περί του αντιθέτου αιτίασή του, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.7.2005 αίτηση της ........ για αναίρεση της 8859/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ