Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to detail facts necessary to assess legal error.

Απόφαση 1431 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1431/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Λοβέρδος), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Τσιμπανούλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Δημαρά χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/3/2001 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 54/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 667/2005 οριστική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/3/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 10/5/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ), η οποία μπορεί να συντελεσθεί και με τη μη εφαρμογή διατάξεων που ήσαν εφαρμοστέες, δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι αποσπασματικά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής.

Διότι μόνον ενόψει των στοιχείων αυτών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο να εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναιρέσεως. Εξάλλου, η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 32/19996).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, που απέρριψε ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά διαταγής πληρωμής, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, διότι παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 15 παρ. 1 ν.3632/1928, 20 παρ. 1 ν.1806/1988, 437 και 361 ΑΚ, δεχόμενο κατ' ακολουθίαν εσφαλμένης ερμηνείας τους και υπαγωγής σ' αυτές του αποδεικτικού υλικού, ότι η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, που αποτέλεσε την αιτία εκδόσεως της επίδικης επιταγής με βάση την οποία εκδόθηκε διαταγή πληρωμής, έχει τον χαρακτήρα όχι άκυρης χρηματιστηριακής συναλλαγής, αλλ' έγκυρης άτυπης εγγυητικής συμβάσεως.

Ο λόγος όμως αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού, δεν εκτίθενται με πληρότητα και σαφήνεια, αλλά μόνον αποσπασματικά και ατελώς τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του αυτής. Παραλείπεται ιδίως η αναφορά των παραδοχών των σχετικών με το περιεχόμενο της ως άνω συμφωνίας.

Σημειώνεται ότι στο παρατιθέμενο στο αναιρετήριο απόσπασμα της αποφάσεως γίνεται απλώς μνεία της συμφωνίας αυτής, ως προς το περιεχόμενό της δε γίνεται παραπομπή σε άλλο σημείο της αποφάσεως που δεν διαλαμβάνεται στο εν λόγω δικόγραφο. Έτσι όμως δεν είναι δυνατόν να κριθεί αν είναι σφαλερό τι διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, κατά το οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε του ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνα που, δεσμευτικά γι' αυτό, καθορίζει ο νόμος.

Δεν υπάρχει παραβίαση των σχετικών με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ορισμών του νόμου και δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός από μόνο το ότι στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν γίνεται διαστολή ποια έγγραφα έλαβε αυτό υπόψη του ως ιδιωτικά έγγραφα κατά την έννοια των άρθρων 443 επ. ΚΠολΔ και ποια ως τεκμήρια κατά την έννοια του άρθρου 339 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο εκ του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, παρόλο που κατά τη γενική απαρίθμηση των αποδεικτικών μέσων τα οποία έλαβε υπόψη αναφέρθηκε μόνο σε "έγγραφα" και όχι σε δικαστικά τεκμήρια, έλαβε υπόψη και ανυπόγραφο γραπτό κείμενο ("έγγραφη σελίδα υπολογισμών") προσδίδοντας έτσι σ' αυτό την πλήρη αποδεικτική δύναμη ιδιωτικού εγγράφου σύμφωνα με το άρθρο 445 Κ.Πολ.Δ.

Η αιτίαση αυτή, αναφερόμενη σε παραβίαση προκύπτουσα αποκλειστικά από την παράλειψη της αποφάσεως να κάνει διάκριση μεταξύ εγγράφων που λήφθηκαν υπόψη ως ιδιωτικά έγγραφα κατά την έννοια των άρθρων 443 επ. ΚΠολΔ και εγγράφων που λήφθηκαν υπόψη ως δικαστικά τεκμήρια, δεν στοιχειοθετεί τον επικαλούμενο αναιρετικό λόγο και, συνεπώς, ο εξεταζόμενος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-3-2006 αίτηση του ... για αναίρεση της 667/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2008. Και Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008 .

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ