1431/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1431 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1431/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας :Χ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Φέστα, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου : Ψ1 , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-2-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 5941/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 981/2003 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Ιουλίου 2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 12 Μαϊου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χρήστου Γεωργαντόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης 981/2003 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, η διάταξη του άρθρου 226§4 εδ. δ΄ ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην μετ' αναβολή δικάσιμο δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, εφαρμόζεται στη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου (ΑΠ 964/1996). Στην προκειμένη περίπτωση από την έκθεση επιδόσεως ......... του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Αθηνών ........, την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 24.7.2004 αιτήσεως αναιρέσεως της 981/2003 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, με την πράξη ορισμού δικασίμου και την κλήση προς συζήτηση κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 22.5.2006, μετά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο για την δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσης, επιδόθηκαν, με την επιμέλεια της αναιρεσειούσης, που επισπεύδει την συζήτηση, στον αναιρεσίβλητο. Πλην, όμως, αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την συζήτηση, η οποία, επομένως, πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του, κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ.

II. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ.γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 του ίδιου Κώδικα προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα (μεταξύ των οποίων, κατά το άρθρο 339 ΚΠολΔ.

είναι τα έγγραφα και οι μάρτυρες), τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς, πάντως, να είναι ανάγκη να γίνεται μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Κατά την έννοια δε της ως άνω διάταξης του άρθρου 559 αρ. 11 περ γ' του ΚΠολΔ. ο σχετικός απ' αυτήν αναιρετικός λόγος δημιουργείται αν από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι για το σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου σε ουσιώδες ζήτημα έχουν ληφθεί υπόψη και έχουν συνεκτιμηθεί τα αναφερόμενα στο Λόγο αναίρεσης αποδεικτικά μέσα.

Στην περίπτωση που πρόκειται, η αναιρεσείουσα με τις έγγραφες προτάσεις της, τις οποίες υπέβαλε στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη των ισχυρισμών της ότι τα ποσά των πάνω δύο επιταγών αντιστοιχούν σε τοκογλυφικούς τόκους, επικαλέσθηκε και προσκόμισε νομίμως τα αναφερόμενα στον τρίτο λόγο αναίρεσης έγγραφα, ήτοι την αναλυτική κατάσταση (καρτέλα) της Τράπεζας που αυτή τηρούσε το λογαριασμό των επιταγών από 1.1.1998 έως 31.12.1998, και τις με αριθμούς.........

και ..........επιταγές της Τράπεζας Αθηνών, έκδοσης αυτής (αναιρεσείουσας) σε διαταγή του συζύγου της Ζ1. Επίσης, επικαλέστηκε και την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσιβλήτου που εξετάστηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς) και περιέχεται στα προσκομισθέντα νόμιμα με επίκληση στο Εφετείο 5941/2001 πρακτικά συνεδρίασης του ως άνω πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στα οποία, κατά την αναιρεσείουσα.

ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε " ..... η Χ1 δεν ξέρω αν γνώριζε ότι δεν υπήρχαν χρήματα όταν υπέγραψε τις επιταγές ..... ". Όμως από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει αδιστάκτως ότι το Εφετείο που την εξέδωσε έλαβε υπόψη τα πιο πάνω έγγραφα και την αμέσως ανωτέρω κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσιβλήτου, δεδομένου ότι στην εν λόγω απόφαση όχι μόνο δεν γίνεται μνεία ή εκτίμηση του περιεχομένου των ως άνω αποδεικτικών μέσων (εγγράφων και κατάθεσης μάρτυρα) αλλ' ούτε και αναφέρεται σ' αυτήν ότι το εν λόγω Δικαστήριο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα του από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων και από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν νόμιμα με επίκληση απ' αυτούς, αλλά μονό ότι ο ισχυρισμός της εναγομένης (ήδη αναιρεσείουσας) πως οι προαναφερόμενες δύο επιταγές καλύπτουν εξ ολοκλήρου αντίστοιχες τοκογλυφικές συμβάσεις είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, "καθόσον από μόνη την ασαφή κατάθεση του μάρτυρα της εναγομένης Ζ1, συζύγου της, που περιέχεται στα ταυταριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά δεν αποδεικνύεται η αλήθεια του ισχυρισμού αυτού".

Συνεπώς, ο σχετικός από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.γ' του ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 981/2003 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς. Και

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσειούσης εξ εννιακοσίων εβδομήντα (970) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ