Supreme Court allows appeal on failure to consider evidence not cited in second instance proceedings.

Απόφαση 1430 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1430/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1)Ε. χας Α. Ρ., το γένος Σ. Β., 2)Δ. Ρ. του Α. και 3)Α. Ρ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Αθανάσιο Πήττα με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1)Ε. συζ. Θ. Κ., το γένος Δ. Ρ. και 2)Ε. Ρ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-4-2009 αγωγή της 1ης των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 44/2012 του ιδίου Δικαστηρίου και 126/2014 του Εφετείου Κέρκυρας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 26-3-2015 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 15-11-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται την παραδοχή του πρώτου λόγου αναίρεσης, κατ’ αμφότερα τα σκέλη του και την απόρριψη των υπόλοιπων λόγων αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις προσαγόμενες υπ’ αριθμ. ... Α’ και ... Α’ /24-8-2015 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κερκύρας Σ. Δ. με επιμέλεια των επισπευδόντων τη συζήτηση αναιρεσειόντων, επιδόθηκε, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στους αναιρεσίβλητους Ε. Κ.-Ρ. και Ε. Δ. Ρ., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως μετά της, στο κάτω αυτής μέρος, πράξεως με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος εκείνη η στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη ως και κλήσεως προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή.

Συνεπώς, εφόσον δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσίβλητοι κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, όταν η υπόθεση αυτή εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ., να προχωρήσει το Δικαστήριο στη συζήτηση αυτής παρά την απουσία αυτών.- Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339 432 και 559 αρ.11 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να λάβει υπόψη το Δικαστήριο της ουσίας και να εκτιμήσει ως αποδεικτικό μέσο κάποιο έγγραφο, δεν αρκεί το έγγραφο αυτό να είναι απλώς συνημμένο στη δικογραφία, αλλά πρέπει ο διάδικος που το προσκομίζει να το επικαλείται με τις προτάσεις του.

Επομένως, αν το δικαστήριο της ουσίας λάβει υπόψη του έγγραφο, του οποίου δεν έγινε επίκληση, ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 1038/2015, ΑΠ 1225/1994). Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ. προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το Δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν για την απόδειξη ισχυρισμού αυτών που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης είτε για τη θεμελίωση αγωγής, ανταγωγής ή ένστασης είτε προς απόκρουση αυτών, έστω και αν, υπό δικονομική εκτίμηση, χαρακτηρίζονται άρνηση.

Μεταξύ αυτών των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνονται και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη ή του Συμβολαιογράφου, που έγιναν ύστερα από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου, οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και δεν ταυτίζονται με τα έγγραφα (ΑΠ 1365/2012). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, για να στηρίξει την κρίση επί της ουσίας αναφορικά με την από 2-4-2009 ένδικη περί κλήρου αγωγή της πρώτης αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειόντων και του δεύτερου των αναιρεσιβλήτων και να απορρίψει τη, νομίμως προβληθείσα με τις προτάσεις τους ενώπιον του Πρωτοδικείου και με την έφεσή τους, ένσταση αυτών (αναιρεσειόντων) περί παραγραφής της ένδικης αγωγής, αποδεικτικά μέσα, ήτοι τις υπ’ αριθμ. ...

και .../13-10-2011 εκθέσεις ένορκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον του Συμβολαιογράφου Κερκύρας Φ. Π., που (κατά τις παραδοχές του) προσκομίζουν οι τρεις πρώτοι εναγόμενοι-εκκαλούντες, δηλαδή οι ήδη αναιρεσείοντες, παρά το νόμο, γιατί, όπως προκύπτει από τις προτάσεις της οικείας συζητήσεως, κανένας από τους διαδίκους δεν τις είχε επικαλεσθεί ενώπιόν του (Εφετείου) για την απόδειξη κάποιου ισχυρισμού του, σημειουμένου ότι αυτές προσκομίσθηκαν από τους αναιρεσείοντες μετ’ επικλήσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου με την από 13-10-2011 προσθήκη- αντίκρουση αυτών και θεωρήθηκαν από την υπ’ αριθμ. 44/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας ως μη νομίμως ληφθείσες και δεν συνεκτιμήθηκαν με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, ώστε να τίθεται θέμα υπέρβασης του ορίου των τριών ένορκων βεβαιώσεων κατ’ άρθρο 270 παρ.

εδ. γ’ και δ’ ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία του δεύτερου βαθμού. Εξάλλου, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τις ένορκες βεβαιώσεις των: α) Ε. Β. και β) Α. Κ., που καταχωρήθηκαν στις υπ’ αριθμ. ... και .../11-3-2014 (αντίστοιχα) πράξεις του ίδιου, ως άνω, συμβολαιογράφου και οι οποίες ελήφθησαν μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου (πρώτης αναιρεσίβλητης), όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. .../5-3-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κερκύρας Κ.

Κ., τις οποίες νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείοντες για πρώτη φορά στο Εφετείο προς απόδειξη της ως άνω ένστασής τους, σύμφωνα με το άρθρο 529 παρ.1 εδ.α’ ΚΠολΔ. Ούτε μπορεί να συναχθεί το αντίθετο από την αναφορά του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα, αφού αυτές δεν αποτελούν έγγραφα, ούτε από τη μνεία ότι έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων, γιατί τέτοια αναφορά ανάγεται στις καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ, είναι, κατ’ αμφότερα τα σκέλη του, βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση. Κατ’ ακολουθίαν και κατά παραδοχή του ανωτέρω βάσιμου λόγου, μετά την οποία παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες του κατατεθέντος απ’ αυτούς παραβόλου (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) Οι αναιρεσίβλητοι, ως ηττηθέντες διάδικοι, πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ.).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 126/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κερκύρας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο, ως άνω, Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών, που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους αναιρεσείοντες.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.- ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ