142/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 142 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 142/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Βαρβαρίγο, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Του αναιρεσίβλητου: Αυτόνομου Οικοδομικού Οργανισμού Αξιωματικών στρατού, Ξηράς, Θάλσασσας και Αέρος (ΑΟΟΑ) που εδρεύει στου ..., εκπροσωπείται δε νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Χρήστου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18-1-2002 και 8-2-2002 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3392/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 5578/2005 του Εφετείου Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αίτηση αναψηλάφησης και πρόσθετος λόγος αυτής ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και εκδόθηκε η 7023/2007 απόφαση. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 22-10-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 2-12-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 544 αρ. 7 ΚΠολΔ αναψηλάφηση επιτρέπεται αν ο διάδικος, που τη ζητεί, βρήκε ή πήρε στην κατοχή του, μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, νέα κρίσιμα έγγραφα, τα οποία δεν μπορούσε να προσκομίσει εγκαίρως από ανώτερη βία ή γιατί τα κατακράτησε ο αντίδικός του ή τρίτος που είχε συνεννοηθεί με τον αντίδικο του και των οποίων την ύπαρξη αγνοούσε, όπως αγνοούσε και την κατοχή τους από τον αντίδικο ή τον τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το νέο έγγραφο, που βρήκε ή έλαβε στην κατοχή του ο ζητών την αναψηλάφηση, για να μπορεί να στηρίξει την αίτηση, πρέπει, πλην άλλων να υπήρχε κατά τον χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, έγγραφα, που συντάχθηκαν μετά τον χρόνο αυτόν δεν μπορούν να θεμελιώσουν τον ανωτέρω λόγο αναψηλαφήσεως. Κατ` εξαίρεση, μπορεί να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός και με τέτοια μεταγενέστερα έγγραφα, όταν από το περιεχόμενό τους προκύπτει η ύπαρξη και το περιεχόμενο κρίσιμου εγγράφου, που είχε εκδοθεί πριν από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και του οποίου η έγκαιρη προσκόμιση δεν ήταν δυνατή για κάποια από τις αναφερόμενες στην ειρημένη διάταξη αιτίες.

Εν προκειμένω, ο αιτών και ήδη αναιρεσείων άσκησε κατά της υπ' αριθμ. 5578/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγιναν δεκτές ως βάσιμες κατ' ουσίαν οι συνεκδικασθείσες από 18-1-2002 και 8-2-2002 αναγνωριστικές περί νομής και αποβολής από αυτή αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου εναντίον του (αναιρεσείοντος), την από 7-11-2006 αίτηση αναψηλάφησης και τον με ιδιαίτερο δικόγραφο από 7-12-2006 πρόσθετο λόγο αυτής, επικαλούμενος για τη θεμελίωση του πρόσθετου αυτού λόγου, που αποτελεί, μόνον αυτός, αντικείμενο του αναιρετικού ελέγχου, ότι μετά την έκδοση της εν λόγω εφετειακής απόφασης, περιήλθε στην κατοχή του νέο κρίσιμο έγγραφο και συγκεκριμένα το υπ' αριθμ. 3094/30-10-2006 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο έπαυσε οριστικά λόγω παραγραφής η εναντίον του ασκηθείσα ποινική δίωξη για τα αναφερόμενα σ' αυτό αδικήματα της εκχέρσωσης δημόσιας δασικής έκτασης, της κατασκευής αυθαιρέτου κτίσματος εντός καμμένης δημόσιας δασικής έκτασης και της κατασκευής κτίσματος και περίφραξης, χωρίς προηγούμενη άδεια της δημόσιας αρχής, πράξεις που φέρονται ότι τελέσθηκαν από αυτόν κατά το χρονικό διάστημα από Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2001.

Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της, ο πρόσθετος αυτός λόγος απερρίφθη "ως απαράδεκτος, διότι το ως άνω έγγραφο δεν είναι νέο...αλλά συντάχθηκε μετά το χρόνο δημοσιεύσεως της προσβαλλόμενης (με την αναψηλάφηση) αποφάσεως, ήτοι μετά την 30-6-2005 (βλ. προσκομιζόμενο σχετικό αντίγραφο αυτής) και, εφόσον δεν συντρέχει η εξαιρετική περίπτωση από το περιεχόμενό του να προκύπτει η ύπαρξη και το περιεχόμενο κρίσιμου εγγράφου, που είχε εκδοθεί πριν τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν μπορεί...να θεμελιώσει αίτηση αναψηλάφησης".

Με την κρίση του αυτή, το Εφετείο, απορρίψαν τον πρόσθετο λόγο αναψηλαφήσεως, κατ' εκτίμηση, ως αβάσιμο και όχι "ως απαράδεκτο", όπως διαλαμβάνεται στην απόφασή του, δεν παρεβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 544 αρ. 7 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο-κατ' εκτίμηση- η ανωτέρω πλημμέλεια και ο οποίος -ως εκ τούτου- υπάγεται στη ρύθμιση του αριθμού 1 (όχι 14) του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22 Οκτωβρίου 2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7023/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ