Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to late filing and failure to appear in court.

Απόφαση 1429 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1429/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Απριλίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Χ1, 2) Χ2, κατοίκων πόλεως ..., οι οποίες δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "Χ1 & Χ2 Ο.Ε.", που εδρεύει στην πόλη της ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Μπαρλά και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ψ2, κατοίκου πόλεως ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/7/2001 αγωγή του πρώτου των ως άνω αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16/1007/24/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 338/2004 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 18/7/2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 23/3/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του παραστάντος αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ..., ..., ... και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Χίου ... αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε, με επιμέλεια του πρώτου αναιρεσιβλήτου, νομότυπα και εμπρόθεσμα στις απολειπόμενες αναιρεσείουσες Χ1, Χ2 και την εταιρία με την επωνυμία "Χ1 & Χ2 ΟΕ", καθώς και στον απολειπόμενο δεύτερο αναιρεσίβλητο Χ2. Όμως, αυτοί δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση μη παραστάσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 144 παρ. 1, 564 παρ. 1, 647 παρ. 1 και 652 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης κατά αποφάσεων που εκδίδονται για διαφορές, οι οποίες εκδικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 648 έως 661 Κ.Πολ.Δ.), κατ' εξαίρεση της γενικής διάταξης του άρθρου 564 του ίδιου κώδικα, είναι δέκα πέντε (15) ημέρες και αρχίζει από την επομένη της επίδοσης της απόφασης.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 143 παρ. 1 ΚΠολΔ, ο κατά το άρθρο 96 διορισμένος δικαστικός πληρεξούσιος είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής αποφάσεως. Επομένως, και στον πληρεξούσιο αυτόν, που παρέστη κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, νόμιμα επιδίδεται η εκδοθείσα οριστική απόφαση του Εφετείου, από την επίδοση δε αυτής αρχίζει και η προς άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης προθεσμία.

Στην περίπτωση δε που παρέστησαν περισσότεροι του ενός δικαστικοί πληρεξούσιοι, αρκεί, για την επέλευση του εν λόγω αποτελέσματος (έναρξη προθεσμίας αναιρέσεως) η επίδοση της οριστικής αποφάσεως σε ένα από αυτούς (ΑΠ 669/2004). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 495 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. η αναίρεση ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. το εμπρόθεσμο της άσκησης της αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της, τη συνδρομή της οποίας εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα της δικογραφίας και απορρίπτει την αναίρεση, αν λείπει η προϋπόθεση αυτή (Ολ. ΑΠ 412/1981). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ.

Κ.Πολ.Δ. και δέχτηκε εν μέρει τις εφέσεις κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία έγινε στο σύνολο της δεκτή η αγωγή του πρώτου αναιρεσιβλήτου ενάγοντος. Εξάλλου, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χίου ... η πιο πάνω προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε για τις αναιρεσείουσες, που οι μεν δύο πρώτες διαμένουν η δε τρίτη έχει την έδρα της στην Ελλάδα, στις 8-6-2005 στην πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρίας Σκαμάλου, η οποία μαζί με τον δικηγόρο Αθηνών Νικόλαο Χούλη τις εκπροσώπησε κατά τη δίκη που έγινε του Εφετείου Αιγαίου, το οποίο εξέδωσε και την προσβαλλόμενη απόφαση.

Όμως, η υπό κρίση αναίρεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του ως άνω Εφετείου την 26 Ιουλίου 2005, όπως προκύπτει από τη σχετική πράξη κατάθεσής της. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την πάροδο της παραπάνω οριζόμενης προθεσμίας των δέκα πέντε (15) ημερών και, ως εκ τούτου, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-7-2005 αίτηση της Χ1 κ.λ.π. για αναίρεση της 338/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του πρώτου αναιρεσιβλήτου Ψ1, που παραστάθηκε, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ