Greek Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify violated substantive law or contradictory findings.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece rejected the appeal filed by OFSET-DERBH A.E. against a final labor court judgment. The appellant alleged violations of the 1997 Collective Agreement regarding wages and employment terms but failed to provide specific substantive law provisions or detailed contradictory findings in the appeal document. The court ruled that the grounds for appeal were too indefinite to allow for a proper review, mandating clear identification of the violated legal norms and the specific deficiencies in the lower court's reasoning.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; The grounds for appeal must clearly and concisely specify the legal error, including the exact substantive law provision violated and the specific contradictory or insufficient factual findings, otherwise the appeal is dismissed as indefinite.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1428 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1428/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Απριλίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία «ΟΦΣΕΤ-ΔΕΡΒΗ Α.Ε.Β.Ε.», που εδρεύει στον Ταύρο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Καρβουνιάρη.
Της αναιρεσίβλητης: ........., η οποία παραστάθηκε με τη δικηγόρο της Δανάη Μπόλλα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/6/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1623/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8859/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18/1/2005 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 24/3/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει ν' αναφέρεται κατά τρόπο, σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένως στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.
Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που ελλείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και σ' αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, εκ πλαγίου και εφόσον προβάλλεται αντίφαση ή ανεπάρκεια των αιτιολογιών πρέπει να παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές (αιτιολογίες) της προσβαλλομένης αποφάσεως και σε τι ειδικότερα συνίσταται αντιστοίχως η αντίφαση ή η ανεπάρκεια ποιο δηλαδή το ελλείπον στοιχείο που είναι αναγκαίο για την πληρότητα των αιτιολογιών.
Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., αποδίδεται στη προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση (εκ πλαγίου) με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων της 44/1997 ΣΣΕ «για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στα βιβλιοδετεία όλης της χώρας» σε σχέση με την ιδιότητα της αναιρεσίβλητης-ενάγουσας ως βοηθού βιβλιοδέτριας απασχολουμένης με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στην επιχείρηση της αναιρεσείουσας – εναγομένης ανώνυμης εταιρείας και στην εκ της αιτίας αυτής επιδίκαση μισθολογικών διαφορών.
Στο αναιρετήριο, όμως, ενώ εκτίθεται το ιστορικό της υποθέσεως, η νομική άποψη της αναιρεσείουσας περί της εννοίας των διατάξεων που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και η περί της εννοίας αυτών κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν παρατίθενται με πληρότητα, αλλά εντελώς αποσπασματικά, οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτό πραγματικά περιστατικά, ενώ, εξάλλου, δεν καθορίζονται οι αντιφατικές παραδοχές της και δεν αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια, ποιο δηλαδή το ελλείπον στοιχείο που είναι αναγκαίο για την πληρότητα των αιτιολογιών.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 18/1/2005 αίτηση της ΟΦΣΕΤ ΔΕΡΒΑ ΑΕ για αναίρεση της 8859/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ