Supreme Court remands case to another appellate judge for retrial on disputed easement rights.

Απόφαση 1427 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1427/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Κ. Γ., κατοίκου ..., δικηγόρου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και διόρισε τον πληρεξούσιο δικηγόρο Φώτιο Νικολαϊδη.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. Α. Μ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Ζέρβα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 31/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 54/2014 του Μονομελούς Εφετείου ....

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-4-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη, ανέγνωσε την από 23-10-2015 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Διονυσίας Μπιτζούνη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο αναιρεσείων και ο πληρεξούσιος αυτού ζήτησαν να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητου να απορριφθεί καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 974 και 975 ΑΚ συνάγεται ότι επί οιονεί νομής, υπάρχει μερική εξουσίαση του πράγματος, εκτεινόμενη σε μερικές μόνο αναφορές ή χρησιμότητες του πράγματος και ειδικότερα σε εκείνες που αποτελούν το περιεχόμενο ενός περιορισμένου εμπράγματου δικαιώματος, όπως είναι η πραγματική δουλεία διόδου, αντίθετα προς την καθολική νομή του άρθρου 974 ΑΚ, επί της οποίας η φυσική εξουσίαση του πράγματος, που ασκείται με διάνοια κυρίου, έχει ως περιεχόμενο όλες τις αναφορές ή χρησιμότητες του πράγματος, αντιστοιχούσα στην κυριότητα.

Από τις ίδιες διατάξεις συνάγεται ότι όπως επί της νομής του άρθρου 974, έτσι και επί της οιονεί νομής, για την απόκτησή της απαιτείται τόσο το σωματικό στοιχείο (corpus) όσο και το πνευματικό (animus). Το περιεχόμενο όμως του σωματικού στοιχείου στην οιονεί νομή είναι η μερική εξουσίαση του πράγματος, περιλαμβάνουσα ορισμένη ή ορισμένες χρησιμότητες αυτού, που αντιστοιχούν στο εμπράγματο δικαίωμα της κυριότητας, ενώ το πνευματικό στοιχείο συνίσταται στη διάνοια δικαιούχου περιορισμένου εμπραγμάτου δικαιώματος και ειδικότερα εκείνου του περιορισμένου εμπραγμάτου δικαιώματος, που θα υπήρχε αν η φυσική εξουσία αποτελούσε άσκηση εμπραγμάτου δικαιώματος.

Περαιτέρω κατά τις διατάξεις του άρθρου 996 ΑΚ επί προσβολής της οιονεί νομής, είτε με διατάραξη, είτε με αποβολή, η οιονεί νομή προστατεύεται όπως και η καθολική νομή με τις αγωγές περί διαταράξεως ή αποβολής. Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ’ του ΚΠολΔικ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου κώδικα προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των λυσιτελών πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, δηλαδή εκείνων που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, που επιδρούν δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης (Ολ ΑΠ 2/2008), οφείλει να λάβει υπόψη τα υποστατά και νομίμως προσκομισθέντα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη αυτών από τον διάδικο.

Μόνο αν από τη γενική ή και ρητή ακόμη αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο (Ολ ΑΠ 2/2008) ή κατ’ άλλη έκφραση αδιστάκτως βέβαιο (Ολ ΑΠ 15/2005) ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔικ), το Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των νομίμως σ’ αυτό επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων δέχθηκε, κατ’ ανέλεγκτη κρίση, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με την περί αποβολής από την οιονεί νομή διόδου αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης και εντός του κατά το άρθρο 522 ΚΠολΔικ πλαισίων.

Η εκκαλούσα - εναγομένη είναι κυρία ενός ακινήτου, επιφάνειας 1.000 τμ περίπου, το οποίο βρίσκεται στον οικισμό ... του Δήμου ... και περιήλθε σ’ αυτή κατά πλήρη κυριότητα λόγω δωρεάς από τη μητέρα της Α. Α., το γένος Γ., δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../22.5.1981 συμβολαίου της συμβολαιογράφου ... Παναγιώτας Δημοπούλου, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ...

στον τόμο … με αύξοντα αριθμό .... Το ακίνητο αυτό συνορεύει βόρεια με ιδιοκτησία Θ. Α. και νυν Μ. - Φ., νότια με ιδιοκτησία Ν. Μ., ανατολικά με κοινοτικό δρόμο ... και δυτικά με ιδιοκτησία Κ.. Ο εφεσίβλητος - ενάγων είναι κύριος ενός ακινήτου, συνολικής εκτάσεως 4.280 τμ. που βρίσκεται στην ίδια περιοχή και κείται βορειοδυτικά του ακινήτου της εκκαλούσης, το νοτιοανατολικό άκρο του οποίου εφάπτεται επί πλευράς 3,06 μ με την προς βοράν της ιδιοκτησίας της εκκαλούσης ιδιοκτησία Μ. - Φ., όπως τουλάχιστον προκύπτει από τα από το Μάρτιο του 2007 και Δεκέμβριο του 2010 τοπογραφικά διαγράμματα του μηχανικού δομικών έργων Κ.

Κ. και του πολιτικού μηχανικού Π. Γ. αντίστοιχα, στο πρώτο εκ των οποίων απεικονίζεται στο σημείο επαφής των δύο ιδιοκτησιών (εφεσίβλητου και Μ. - Φ.) υλοποιημένη δημοτική οδός πλάτους 1,10 μ. Το άνω ακίνητο πριν την περιέλευσή του στον εφεσίβλητο αποτελούσε δύο διαιρετές, πλην συνεχόμενες, ιδιοκτησίες, οι οποίες περιήλθαν σ’ αυτόν ως εξής:

Εδαφική έκταση 1.575,90 τμ. με αγορά από τον Η. Α. του Α., (αδελφό της εκκαλούσης), δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../1992 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αρφαρών Άννας Παπανικολάου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ... στον τόμο ... με αύξοντα αριθμό ... και εδαφική έκταση 2.706,13 τμ. με δωρεά από τον παππού του Π.

Γ. (θείο της εκκαλούσης), δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../1992 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αρφαρών Άννας Παπανικολάου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ... στον τόμο ... με αύξοντα αριθμό ..., όπως το συμβόλαιο αυτό διορθώθηκε ως προς την έκταση του ακινήτου με την υπ’ αριθμ. .../2007 πράξη της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, η οποία έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία του αυτού Υποθηκοφυλακείου στον τόμο ...

με αριθμό ... Το όλο ακίνητο οριοθετείται μετά τη συνένωση του δυτικά με ιδιοκτησίες Λ., Κ. και Κοινοτικό δρόμο, βόρεια με κοινοτικό δρόμο πλάτους 6 μ., ανατολικά με ιδιοκτησία ... και δημοτικό δρόμο πλάτους 4 μ., (όπως εμφαίνεται στο άνω από το Μάρτιο του 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Κ. Κ., που επισυνάπτεται στην ως άνω διορθωτική πράξη), νότια με ιδιοκτησία Κ.

και νοτιοανατολικά στο σημείο επαφής με την ιδιοκτησία Μ. Φ. με τη δημοτική οδό πλάτους 1,10μ., που προαναφέρθηκε. Από τις εκατέρωθεν προσκομιζόμενες φωτογραφίες και τις ορθοφωτογραφίες που επισυνάπτονται στην από 18.11.2011 τεχνική έκθεση του Αγρονόμου - τοπογράφου μηχανικού Π. Χ., που προσκομίζει η εκκαλούσα, προκύπτει και συνομολογείται από τους διαδίκους, ότι το ακίνητο του εφεσίβλητου είναι επικλινές από βορρά προς νότο και έχει διαμορφωθεί σε επίπεδα (λαχίδες) με πρόσφατη πετρόκτιστη κατασκευή ή πρόσφατη επισκευή παλαιότερης ξερολιθιάς.

Μεταξύ δε του βορείου τμήματος, όπου η κατασκευή της οικείας που θα αναφερθεί παρακάτω και του νοτίου τμήματος του ακινήτου, που καλλιεργείται με ελαιόδενδρα, υφίσταται σημαντική υψομετρική διαφορά, η οποία εμποδίζει, τουλάχιστον με την υπάρχουσα κατάσταση, την πρόσβαση με τροχοφόρα οχήματα από το βόρειο στο νότιο τμήμα του.

Με άδεια που εξέδωσε το έτος 2007, ο εφεσίβλητος ανήγειρε βόρεια του ακινήτου του οικοδομή, η οποία κατέλαβε το σύνολο σχεδόν της εφαπτόμενης με τη δημοτική οδό βόρειας πλευράς του, καθώς και τοιχίο ύψους 7 μ περίπου νοτίως της οικοδομής, προκειμένου να συγκρατείται το έδαφος της οικοδομής και του προαυλίου χώρου της.

Δυτικά της οικοδομής στα όρια του οικοπέδου του με τον Κοινοτικό δρόμο, (αρχικά πλάτους 3 μ που έβαινε μειούμενο σε 1.07 μ), και σε επαφή με αυτόν κατασκεύασε την ίδια εποχή μάνδρα από οπλισμένο σκυρόδεμα, χωρίς να αφήσει στην κοινή χρήση λωρίδα οικοπέδου τόση, ώστε από το πρόσωπο του εναπομένοντος οικοπέδου μέχρι τον άξονα της κοινόχρηστης οδού να επιτυγχάνεται πλάτος 2 μ., (άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 24-4/3.5.1985), γεγονότα που δεν αποκρούει και ο ίδιος.

Ωστόσο, με τις παραπάνω ενέργειες του εφεσίβλητου, δεν αποκλείσθηκε υφισταμένη τουλάχιστον δίοδος για τροχοφόρα οχήματα προς τα κατώτερα σημεία του ακινήτου του, αφού τέτοια δίοδος μέχρι τότε δεν υπήρχε, (εξαιρουμένης βεβαίως της διόδου για την διέλευση μόνο πεζών, που πάντοτε υπήρχε και υπάρχει από το βόρειο προς το νότιο τμήμα του ακινήτου).

Εξ άλλου και το νότιο τμήμα του ακινήτου του, στο οποίο υπάρχουν, περίπου 50 ελαιόδενδρα είναι διαμορφωμένο σε λαχίδες, καθώς ούτε αυτό είναι επίπεδο. Μέχρι τότε, (το έτος 2007) και μετά ταύτα μέχρι τον Ιανουάριο του έτους 2010, αλλά και προγενέστερα, υποστηρίζει ο εφεσίβλητος, ότι για την πρόσβαση με τροχοφόρα οχήματα (γεωργικά μηχανήματα) στο νότιο τμήμα του ακινήτου του, και την εξυπηρέτηση των αναγκών συλλογής του ελαιοκάρπου, καθώς και για τη φροντίδα των ελαιοδένδρων, αυτός και οι δικαιοπάροχοι του διέρχονταν ανέκαθεν από δίοδο πλάτους 3 μ, και μήκους 21,80 μέτρων, η οποία διασχίζει το προαναφερόμενο ακίνητο της εκκαλούσης- εναγομένης και, στη συνέχεια, ακολουθώντας βόρεια πορεία μεταξύ των ιδιοκτησιών Κ.

και Μ. - Φ., καταλήγει στην ιδιοκτησία του και δη στο νοτιοανατολικό σημείο της επαφής της με την ιδιοκτησία Μ. - Φ. και εκείθεν προεκτείνεται μέχρι την εξ ανατολών του ιδιοκτησία .... Συγκεκριμένα, κατά την άποψη του η δίοδος διέρχεται κατά μήκος όλης της βόρειας πλευράς του ακινήτου της εκκαλούσης με κατεύθυνση από ανατολικά, όπου ο κοινοτικός δρόμος ..., προς τα δυτικά και ελαφρώς βόρεια, όπως αυτή αποτυπώνεται στο από 12.1.2010 τοπογραφικό διάγραμμα του Μηχανικού Π.

Κ. με τα στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Α και συνορεύει (κατά το επίδικο μόνο τμήμα της) βορείως με την ιδιοκτησία Μ. - Φ. επί πλευράς Α-Β μήκους 2,94 μ, Β-Γ μήκους 4,63 μ, Γ-Δ μήκους 5,75 μ, Δ-Ε μήκους 7,53 μ και Ε-Ζ μήκους 0,61 μ, ανατολικώς με το δρόμο ... επί πλευράς Ζ-Η μήκους 3 μ, νοτίως με υπόλοιπο ακίνητο της εναγομένης επί πλευράς Η-Θ-Ι-Κ-Λ-Μ μήκους 21,80 μ, και δυτικώς επί πλευράς Ν-Α μήκους 3 μ με χωμάτινο πέρασμα, συνέχεια της διόδου, το οποίο, με βόρεια κατεύθυνση οδηγεί στην ιδιοκτησία του, στο σημείο που αυτή εφάπτεται της ιδιοκτησίας Μ. - Φ..

Τη δίοδο αυτή περιέφραξε η εκκαλούσα, όπως συνομολογείται από αυτή, την 13.1.2010, η οποία και τοποθέτησε στα σημεία εισόδου και εξόδου της μεταλλικές πόρτες, αποκλείοντας έτσι τη διέλευση μέσω αυτής. Από τα από το Μάρτιο του 2007 και Δεκέμβριο του 2010 τοπογραφικά διαγράμματα του μηχανικού δομικών έργων Κ. Κ. και του πολιτικού μηχανικού Π.

Γ. αντίστοιχα, που προαναφέρθηκαν, και τα οποία έχουν συνταχθεί με εντολή του εφεσίβλητου, το μεν πρώτο για τις ανάγκες έκδοσης της οικοδομικής αδείας, το δε δεύτερο, προφανώς για τις ανάγκες της παρούσης δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα, αναφορικά με τον παραπάνω ισχυρισμό του εφεσίβλητου: Η επίδικη δίοδος κατά το ενδιαφέρον εδώ τμήμα της που διέρχεται από το ακίνητο της εκκαλούσης, δεν σημειώνεται στο πρώτο από τα άνω τοπογραφικά διαγράμματα.

Σημειώνεται όμως σ’ αυτό η προς βορράν πορεία της, μετά το βορειοδυτικό σημείο της ιδιοκτησίας της εκκαλούσης, ως δημοτική οδός πλάτους 1,10 μέτρων. Το πλάτος αυτό, κατά την κοινή πείρα και λογική δεν επιτρέπει τη διέλευση τροχοφόρων οχημάτων και δη γεωργικών μηχανημάτων - τρακτέρ κ.τ.λ., όπως ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος.

Εξ άλλου, και μέσα στο ακίνητο του εφεσίβλητου, όπου υφίστανται η ανά βαθμίδες καλλιέργεια των ελαιών του, δεν υπάρχει, ούτε ο εφεσίβλητος επικαλείται με σαφήνεια, διαμορφωμένος δρόμος για την προσέγγιση των ψηλότερων επιπέδων, όπως θα ήταν φυσικό αν είχε πρόσβαση σ’ αυτό με γεωργικά μηχανήματα, δεδομένου ότι και κάθε λαχίδα της ιδιοκτησίας του, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, δεν περιέχει περισσότερα από 2-3 ελαιόδενδρα.

Από τα δύο αυτά στοιχεία προκύπτει ότι, μέχρι τουλάχιστον το έτος 2007, ο εφεσίβλητος δεν προσέγγιζε το ακίνητο του από τη δίοδο που επικαλείται και δη με τροχοφόρα οχήματα, άποψη η οποία επιβεβαιώνεται και από τις αεροφωτογραφίες των ετών 1965 και 1988 που συνοδεύουν την από 18.11.2011 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας του Αγρονόμου Δ.

Κ., στις οποίες δεν απεικονίζεται δίοδος από τη βόρεια πλευρά του ακινήτου της εκκαλούσης, παρά μόνο μονοπάτι μεταξύ της ιδιοκτησίας Κ. - Φ. και του δυτικού ορίου του ακινήτου της εκκαλούσης. Αντίθετο συμπέρασμα δεν συνάγεται από το από το Μάρτιο του έτους 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α.

Κ. που επισυνάπτεται στο υπ’ αριθμ. .../2001 συμβόλαιο, όπως υποστηρίζει ο εφεσίβλητος, δεδομένου ότι στο τοπογραφικό αυτό, ναι μεν απεικονίζεται δίοδος από τη δημοτική οδό ... προς την ιδιοκτησία Κ. με πλάτος 2,30μ, πλην όμως αυτή δεν τοποθετείται στην ιδιοκτησία της εκκαλούσης, αλλά εντός της προς βορράν όμορης ιδιοκτησίας τότε του Δ.

Σ. και ήδη ιδιοκτησίας Μ. - Φ.. Στο δεύτερο εξ άλλου από τα παραπάνω διαγράμματα, (το από Δεκέμβριο του 2010 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Π. Γ.), το οποίο συντάχθηκε μετά την περίφραξη της διόδου από την εκκαλούσα για τις ανάγκες της ανοιγείσης μετ’ ολίγον αντιδικίας, εμφανίζεται μεν η δίοδος αυτή με πλάτος 3 μ, αλλά και πάλι τοποθετείται μεταξύ των ιδιοκτησιών της εκκαλούσης και Μ. - Φ., χωρίς ωστόσο να προσδιορίζονται τα όρια των δύο ιδιοκτησιών μεταξύ τους, με συνέπεια να μην είναι εφικτό να διακριβωθεί από αυτό σε ποια από τις δύο ιδιοκτησίες τοποθετείται η δίοδος.

Εξ άλλου, ο εφεσίβλητος δεν προσκομίζει και φωτογραφίες οι οποίες να απεικονίζουν με σαφήνεια τη συνέχεια της διόδου μετά το βορειοδυτικό άκρο της ιδιοκτησίας της εκκαλούσης μέχρι την ιδιοκτησία του, ώστε να διαπιστώνεται από αυτές αναμφίβολα, ότι διαμορφώθηκε στο μεταξύ (από το έτος 2007 και εντεύθεν) στο σημείο αυτό ανάλογα το πλάτος της οδού του 1,10 μ για τη διέλευση τροχοφόρων οχημάτων και εκ του γεγονότος αυτού να συνάγεται χρήση κατά τον άνω τρόπο της επίδικης διόδου από τον εφεσίβλητο.

Και ναι μεν από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, που απεικονίζουν το επίδικο βόρειο τμήμα της ιδιοκτησίας της εκκαλούσης, υπάρχουν στο σημείο που επικαλείται ο εφεσίβλητος ίχνη των τελευταίων ετών και δη μετά το έτος 2007, όπως συνάγεται από το βαθμό της διαμορφώσεως τους στο έδαφος, που συνηγορούν υπέρ της απόψεως ότι από το έτος αυτό και μέχρι την περίφραξη του από την εκκαλούσα διέρχονταν σποραδικά ή στάθμευαν μέσα σ’ αυτό τροχοφόρα οχήματα, πλην όμως, μη έχοντας διέξοδο σε αναλόγου πλάτους συνεχόμενη οδό μέχρι την ιδιοκτησία του εφεσίβλητου, είναι προφανές, ότι ο τελευταίος δεν χρησιμοποιούσε την επίδικη δίοδο και τα ίχνη διέλευσης τροχοφόρων που εμφανίζονται σ’ αυτή έγιναν, προφανώς, από τους όμορους και σε επαφή με το ακίνητο της εκκαλούσης ιδιοκτήτες, οι οποίοι είτε με πρόθεση θεμελιώσεως δικαιωμάτων διελεύσεως, είτε και χωρίς αυτή, χάριν συντομίας, είχαν τη δυνατότητα να προσεγγίσουν άμεσα τις ιδιοκτησίες τους, από το σημείο της απολήξεώς της στο βορειοδυτικό τμήμα της.

Περίπτωση να έκανε χρήση ο εφεσίβλητος-ενάγων της οδού αυτής μόνο κατά το μέρος που αυτή συμπεριλαμβάνεται στην ιδιοκτησία της εκκαλούσης - εναγομένης, ούτε ο ίδιος επικαλείται, ούτε αποδεικνύεται. Εν όψει αυτών, δεν αποδεικνύεται ότι ο εκκαλών - ενάγων είχε κατά το χρόνο που επικαλείται (13.1.2010) την οιονεί νομή της επιδίκου εδαφικής λωρίδας, την οποία προσέβαλε η εκκαλούσα - εναγομένη με την προεκτεθείσα ενέργεια της και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση του, κατέληξε σε αντίθετο συμπέρασμα, εκλαμβάνοντας εσφαλμένα ότι στο από το Μάρτιο του έτους 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α., Κ.

η επίδικη δίοδος απεικονίζεται εντός του ακινήτου της εκκαλούσης και συνεκτιμώντας την επιτόπια θεώρηση του επιδίκου, (για την οποία δεν συνέταξε έκθεση), έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων και την εφαρμογή των προδιαληφθεισών διατάξεων.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την έφεση της εναγομένης αναιρεσίβλητης και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, δίκασε εκ νέου την αγωγή και την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως και με την δεύτερη αιτίασή του αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από την παραπάνω διάταξη του αριθμού 11 γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πλημμέλεια, κατά την οποία το Εφετείο κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού του πορίσματος ως προς το ένδικο οιονεί νομής δικαίωμα του ενάγοντα αναιρεσείοντα επί της επίδικης διόδου (και της προς βορράν έως του ακινήτου του ενάγοντα συνέχειας της) δεν έλαβε υπόψη του τα νομίμως επικληθέντα και προσκομισθέντα από 2001 και 2006 τοπογραφικά διαγράμματα των μηχανικών Α.

Κ. και Ι. Α., στα οποία αναφέρεται ότι το πλάτος της συνεχιζόμενης μετά το ένδικο τμήμα και έως το ακίνητο του ενάγοντα διόδου είναι επίπεδη και ικανού πλάτους για γεωργικά και αγροτικά τροχοφόρα. Η αιτίαση αυτή, όπως προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης και παρά τη ρητή της αναφορά στο πρώτο από τα σχεδιαγράμματα αυτά, είναι βάσιμη, γιατί από το σύνολο των αιτιολογιών της δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τα έγγραφα αυτά λήφθηκαν υπόψη (το αναφερόμενο στα εν λόγω έγγραφα πλάτος του συνόλου της διόδου είναι 2,30 στο πρώτο και κυμαινόμενο από 1,5 έως 4 στο δεύτερο) - Ολ ΑΠ 14/2005 - .

Κατόπιν τούτων πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλομένη και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔικ), ενώ πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που αυτός είχε καταθέσει (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔικ).

Η αναιρεσίβλητη, ως ηττώμενη διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα (άρθρο 176 και 183 ΚΠολΔικ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 54/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου ....

Παραπέμπει την υπόθεση στο Μονομελές Εφετείο ..., το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα, του κατατεθέντος, από αυτόν, παραβόλου.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ