Appeal partially allowed; appellate court found insufficient reasoning for rejecting one claim and remanded for retrial.

Απόφαση 1426 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1426/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Γεώργιος Αποστολάκης, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Αλβανικής Εμπορικής Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "... CO", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα από τον νόμιμο εκπρόσωπο και αντίκλητό της Μ. Κ. του Χ. και 2) Μ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Κανελλόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Τσουμάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-3-2006 και 20-1-2007 δύο αγωγές των ήδη πρώτης αναιρεσείουσας και αναιρεσίβλητης, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7860/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 2852/2012 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-9-2014 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αποστολάκης ανέγνωσε την από 4-12-2015 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Κλαδογένη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ’ αριθ. 2852/2012 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε από ουσιαστική άποψη η έφεση των αναιρεσειόντων κατά της υπ’ αριθ. 7860/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση, που συνεκδίκασε τις αντίθετες αγωγές των διαδίκων, η μεν αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας απορρίφθηκε, η δε αγωγή της αναιρεσίβλητης έγινε δεκτή.

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 68, 73 και 556 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, το έννομο συμφέρον αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως, η έλλειψη του οποίου ερευνάται αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο και πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει δηλαδή να κρίνεται πρωταρχικά αν ο διάδικος που ασκεί την αναίρεση έχει ηττηθεί εν όλω ή εν μέρει ή έχει νικήσει με την προσβαλλόμενη απόφαση και στην τελευταία περίπτωση, αν βλάπτεται από τις αιτιολογίες της απόφασης, από τις οποίες δημιουργείται δεδικασμένο σε βάρος του για άλλη δίκη υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 322, 324, 325 ΚΠολΔ (ΑΠ 1228/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συνεκδίκασε τις εξής αγωγές: Α) Την από 20-3-2006 αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης στην οποία εξέθετε ότι είχαν συναφθεί μεταξύ τους σύμβαση αποκλειστικής διανομής των προϊόντων της δεύτερης στην Αλβανία, καθώς και παρεπόμενη σύμβαση παροχής "προωθητικών ενεργειών" αντικείμενο της οποίας αποτελούσε η υποχρέωση της εναγομένης παροχής στην ενάγουσα αντί αμοιβής υπηρεσίων στρατηγικής προώθησης των πωλήσεων στην Αλβανία, τις οποίες (συμβάσεις) η εναγομένη παραβίασε, με αποτέλεσμα να υποστεί τις αναφερόμενες στην αγωγή ζημίες.

Για το λόγο αυτό ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη της οφείλει ως αποζημίωση αφενός 1.896.906 ευρώ, που αντιστοιχεί στην καταβληθείσα στην εναγομένη αμοιβή για την παροχή υπηρεσιών οι οποίες όμως εν τέλει δεν παρασχέθηκαν και αφετέρου 1.864.805 ευρώ, που αντιστοιχεί στη ζημία την οποία υπέστη από υπαιτιότητα της εναγομένης λόγω της μη ανανεώσεως των συμβάσεων.

Επί πλέον, ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη της οφείλει χρηματική ικανοποίηση ποσού 1.000.000 ευρώ και πρότεινε σε συμψηφισμό ανάλογο μέρος της απαιτήσεώς της με ανταπαίτηση της εναγομένης ύψους 140.244 ευρώ. Β) Την από 20-1-2007 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειόντων στην οποία εξέθετε ότι η πρώτη εναγομένη, υπέρ της οποίας εγγυήθηκε ο δεύτερος, της οφείλει ως υπόλοιπο τιμήματος 173.650 ευρώ και υπόλοιπο αμοιβής για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες 26.939 ευρώ.

Για το λόγο αυτό ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, 200.580 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την πρώτη αγωγή και δέχθηκε τη δεύτερη. Οι αναιρεσείοντες άσκησαν κατά της αποφάσεως αυτής έφεση εκκαλώντας όλα τα κεφάλαιά της, η οποία απορρίφθηκε από ουσιαστική άποψη με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου.

Ήδη, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η απόφαση αυτή, για τους εκτιθέμενους κατωτέρω λόγους, αλλά μόνον ως προς το κεφάλαιο της αγωγής της πρώτης αναιρεσείουσας, που αφορά στο πρώτο από τα προαναφερόμενα αγωγικά αιτήματά της. Εν όψει αυτών και σύμφωνα με την αναφερόμενη στην αρχή σκέψη, ο δεύτερος αναιρεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον στην άσκηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, αφού αυτός δεν ήταν διάδικος (ως ενάγων ή εναγόμενος) στην ως άνω πρώτη αγωγή, ούτε άλλωστε περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως λόγος, που αφορά στο πρόσωπο του.

Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως, όσον αφορά στο δεύτερο αναιρεσείοντα, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, τα δε δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που δεν κατέθεσε προτάσεις, να επιβληθούν σε βάρος του επειδή ηττάται (176, 183 ΚΠολΔ). Κατά τα λοιπά είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ "Αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης." Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μη μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, ότι απεδείχθησαν τα εξής: "Η ενάγουσα - εναγόμενη αλβανική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... CO" (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) είναι εμπορική εταιρεία με αντικείμενο μεταξύ άλλων την αγορά προς μεταπώληση προϊόντων καπνού, για την επίτευξη δε του σκοπού της αυτού διατηρεί οργανωμένο δίκτυο διανομής στην Αλβανία και απασχολεί δικό της προσωπικό.

Εξ άλλου, η εναγόμενη - ενάγουσα ελληνική ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." (ήδη αναιρεσίβλητη) δραστηριοποιείται στους τομείς της παραγωγής και εμπορίας προϊόντων καπνού, τα οποία φέρουν κατά περίπτωση δικά της κατοχυρωμένα σήματα. Στη συνέχεια, στις 2-1-2003, στην Αθήνα, καταρτίστηκαν εγγράφως μεταξύ των ιδίων διαδίκων:

α) σύμβαση αποκλειστικής διανομής, δυνάμει της οποίας η αλβανική εταιρία ανέλαβε κατ’ αποκλειστικότητα τη διάθεση στην Αλβανία, στο όνομα και για λογαριασμό της, προϊόντων καπνού παραγωγής της εναγόμενης- ενάγουσας ελληνικής εταιρίας, η τελευταία δε ανέλαβε την υποχρέωση να πωλεί στην πρώτη τα προϊόντα της έναντι προμήθειας ανά κιβώτιο, με συμφωνηθείσα ελάχιστη ποσότητα αγοράς τριάντα τριών χιλιάδων (33.000) κιβωτίων προϊόντων καπνού έως την 1-1-2004, αυξανόμενης της ποσότητας αυτής κατά ποσοστό τουλάχιστον 10% κατ’ έτος, η μη τήρηση δε του όρου αυτού της ελάχιστης ποσότητας αγοράς αποτελεί, κατά τη συμφωνία τους, ουσιώδη και σοβαρό λόγο, είτε για την άρση της αποκλειστικότητας στη χώρα διανομής (Αλβανία), είτε για την καταγγελία της συμβάσεως διανομής εκ μέρους της παραγωγού εταιρίας, αζημίως γι’ αυτή, και με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματος της για κάθε ζημία της εξαιτίας της μη τήρησης του ανωτέρω όρου (βλ.

κεφάλαιο ιδιωτικού συμφωνητικού υπό τον τίτλο "ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ", υπ’ αριθ. 1, 2 και 3) και β) παρεπόμενη της προαναφερθείσας, ίσης χρονικής διάρκειας, σύμβαση "προωθητικών ενεργειών", με βάση την οποία η διανομέας ("... CO") ανέθεσε στην παραγωγό εταιρία (... ΑΕ") την προς αυτή παροχή, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα λειτουργίας της συμβάσεως αποκλειστικής διανομής, έναντι αμοιβής, υπηρεσιών στρατηγικής προώθησης των πωλήσεων στην Αλβανία, διαμόρφωσης "marketing plan" αυτής, οργάνωσης και διεξαγωγής εκδηλώσεων προώθησης του βιολογικού φίλτρου, παρακολούθησης της αγοράς και επισήμανσης των αδυναμιών αυτής και οργάνωσης δειγματοδιανομών και προώθησης των πωλήσεων (βλ.

κεφάλαιο ιδιωτικού συμφωνητικού υπό τον τίτλο "ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΑΣΗΣ"). Την πιστή τήρηση των όρων των ως άνω συμβάσεων εκ μέρους της διανομέως αλλοδαπής εταιρίας εγγυήθηκε εγγράφως (με τα ίδια ως άνω ιδιωτικά συμφωνητικά, ως τρίτος συμβαλλόμενος) ο νόμιμος εκπρόσωπος και αντίκλητος της στην Ελλάδα Μ. Κ.

του Χ., ευθυνόμενος εις ολόκληρον με αυτήν, ως αυτοφειλέτης, παραιτηθείς της ενστάσεως διζήσεως και των από τα άρθρα 853, 856, 863, 866, 867 και 868 Α.Κ. απορρεόντων δικαιωμάτων...Τα προϊόντα καπνού, την αποκλειστική διανομή των οποίων ανέλαβε η ως άνω διανομέας, ήταν τα τσιγάρα με το εμπορικό σήμα "...’ s", "... ς" και "ΒF", ενώ η διάρκεια της συμβάσεως ορίστηκε διετής, με τη δυνατότητα να ανανεωθεί κατόπιν έγγραφης συμφωνίας των συμβαλλομένων για επιπλέον χρονικό διάστημα δύο (2) ετών ή για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα αυτοί συμφωνούσαν.

Το τίμημα των πωλήσεων και η αμοιβή της "... Α.Ε." για την εκπλήρωση των προαναφερόμενων υποχρεώσεων της συμφωνήθηκε να καταβάλλονται ανά κιβώτιο προϊόντος... Η παράδοση των προϊόντων ορίσθηκε να γίνεται στις εργοστασιακές εγκαταστάσεις της παραγωγού εταιρίας, στην Ξάνθη. Το τίμημα των πωλήσεων καθώς και η αμοιβή της "...

Α.Ε." συμφωνήθηκε να καταβάλλονται τοις μετρητοίς κατά την παράδοση των εμπορευμάτων...

Την 1-1-2005 έληξε η διάρκεια των επίδικων συμβάσεων, οι οποίες δεν ανανεώθηκαν, λόγω της μη επίτευξης εκ μέρους της "... CO" των ετήσιων ελάχιστων ποσοτήτων αγοράς προϊόντων της παραγωγού εταιρίας... Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η παραγωγός εταιρία "... Α.Ε.", στα πλαίσια των ως άνω συμβάσεων και καθ’ όλο το χρονικό διάστημα ισχύος αυτών (από το μήνα Ιούνιο του έτους 2002 έως τη λήξη της επίδικης συμβάσεως αποκλειστικής διανομής), παρέσχε προσηκόντως τις συμφωνημένες προωθητικές υπηρεσίες που αφορούσαν τη στρατηγική προώθησης των πωλήσεων για την ανάπτυξη του δικτύου διανομής της "...

CO" στην Αλβανία, τη διαμόρφωση "marketing plan", την παρακολούθηση της αγοράς και την επισήμανση των αδυναμιών αυτής, τις οποίες η "... CO" αποδεχόταν και κατέβαλλε την οφειλόμενη γι’ αυτές αμοιβή, χωρίς ποτέ να εκφράσει αντιρρήσεις ή επιφυλάξεις. Προς επίτευξη της κατά τα άνω προώθησης των πωλήσεων, πραγματοποιούνταν τακτικές συναντήσεις μεταξύ των νομίμων εκπροσώπων των αντίδικων εταιρειών, στα γραφεία της "...

Α.Ε.", όπου και διαμορφωνόταν, κατόπιν διαλογικής συζήτησης, το σχετικό "marketing plan" της διανομέως αλλοδαπής εταιρίας. Οι προωθητικές αυτές ενέργειες αφορούσαν στο σχεδιασμό της επιχειρηματικής πορείας της "... CO", την εκτίμηση των παραγόντων και των συνθηκών της αγοράς για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος όσον αφορά την τιμολογιακή της στρατηγική, τον καθορισμό αντικειμενικών οικονομικών στόχων και τον έλεγχο των αποτελεσμάτων αυτών, όπως επίσης και τη μέθοδο προώθησης των πωλήσεων, όχι όμως και την υλοποίηση της προώθησης των πωλήσεων και της ανάπτυξης του δικτύου διανομής μέσω της διαφήμισης, όπως η ενάγουσα αλλοδαπή εταιρία αβάσιμα υποστηρίζει, αφού με την υλοποίηση της διαφήμισης και της προώθησης των προϊόντων ήταν επιφορτισμένη η ίδια.

Τούτο συνάγεται και από το κεφάλαιο του ιδιωτικού συμφωνητικού υπό τον τίτλο "ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ", στον αριθμό 4 εδ. 2 του οποίου αναφέρεται επί λέξει: "Η εταιρία θα προωθεί, διαφημίζει και πωλεί τα προϊόντα μόνο με τα εμπορικά σήματα της ..., αλλά θα μπορεί να αναφέρει στις διαφημίσεις αυτών την επωνυμία και/ή τη διεύθυνσή της, σε θέση όμως μακριά από τα εμπορικά σήματα".

Αφού όμως, όπως προαναφέρθηκε, η "... Α.Ε." τήρησε τις αναληφθείσες συμβατικές υποχρεώσεις της για οργάνωση της στρατηγικής προώθησης των πωλήσεων, ο ισχυρισμός της διανομέως εταιρίας ότι η αντίδικός της κατά την κατάρτιση της επίδικης συμβάσεως αποκλειστικής διανομής της παρέστησε δια του νομίμου εκπροσώπου της εν γνώσει της ψευδώς ότι επρόκειτο να προβεί στις προωθητικές αυτές ενέργειες, τις οποίες ουδέποτε παρέσχε και την παρέπεισε κατ’ αυτό τον τρόπο να συνάψει τις επίδικες συμβάσεις, είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Άλλωστε, η "... CO" ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε κατά τη διάρκεια λειτουργίας της συμβάσεως, προφορικώς ή εγγράφως, για τη μη παροχή ή την πλημμελή παροχή των υπηρεσιών αυτών, ισχυρισμό τον οποίο προέβαλε για πρώτη φορά μετά τη λήξη και τη μη ανανέωση της συμβάσεως διανομής. Αφού όμως αποδείχθηκε ότι η παραγωγός εταιρία δεν αθέτησε τη συμβατική της υποχρέωση, αλλά προέβη στις αναληφθείσες με τη σύμβαση ενέργειες προώθησης των πωλήσεων των προϊόντων της στην αλβανική αγορά, επιπλέον δε δεν παρέπεισε την ενάγουσα διανομέα με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, τόσο η στηριζόμενη στις διατάξεις περί αδικοπραξιών κύρια βάση, όσο και η στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 722-723, 330 εδ.

α’ , 298 Α.Κ επικουρική βάση της επίδικης αξίωσης της ενάγουσας διανομέως προς ανόρθωση της (προβαλλόμενης) θετικής ζημίας, ποσού 1.896.906 ευρώ, την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω του ότι η ίδια εκτέλεσε τη δική της υποχρέωση (αντιπαροχή) και κατέβαλε τη συμφωνηθείσα για τις υπηρεσίες αυτές αμοιβή, πρέπει να απορριφθούν ως κατ’ ουσίαν αβάσιμες...".

Υπό τα περιστατικά όμως αυτά, το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τη θεμελίωση της παραδοχής του ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη παραγωγός εταιρία εκπλήρωσε και δεν αθέτησε τις ως άνω συμβατικές υποχρεώσεις της για την προώθηση των πωλήσεων της ενάγουσας στην αλβανική αγορά κ.λπ., δηλαδή για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δοθέντος ότι αφορά στην εφαρμογή ή μη των διατάξεων των άρθρων 297-298, 330, 335, 383, 385, 387 ΑΚ επί των οποίων θεμελιώνεται η αξίωση της ενάγουσας για αποζημίωση ποσού 1.896.906 ευρώ λόγω υπαίτιας μη εκπληρώσεως των ως άνω συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης.

Ειδικότερα, δεν διαλαμβάνει καθόλου αιτιολογίες για τον τρόπο με τον οποίο η αναιρεσίβλητη οργάνωσε και διεξήγαγε εκδηλώσεις: α) προώθησης του βιολογικού φίλτρου στην Αλβανία, β) δειγματοδιανομών και προώθησης πωλήσεων των λοιπών προϊόντων της (...), καθώς και τον ειδικότερο τρόπο με τον οποίο προσέφερε υποστήριξη στον τομέα εξαγωγών από το αρμόδιο τμήμα της ...

συμπεριλαμβανομένων αμοιβών και εξόδων που αφορούσαν θέματα εκτελωνισμού, τελωνείων και μεταφορών. Επίσης διαλαμβάνει ανεπαρκείς αιτιολογίες και για το κρίσιμο ζήτημα της παροχής των συμβατικών υπηρεσιών της αναιρεσίβλητης, εναγομένης αναφορικά με τη στρατηγική προώθησης πωλήσεων και ανάπτυξης του δικτύου διανομής, διαμόρφωσης και σύνταξης marketing plan, παρακολούθησης αγοράς και επισήμανση αδυναμιών, δεδομένου ότι περιορίζεται σε μία γενική αναφορά υλοποιήσεως των ανωτέρω υποχρεώσεων χωρίς να προσδιορίζει σαφή περιστατικά συγκεκριμένων πράξεων εκπληρώσεως αυτών.

Ενδεικτικά επισημαίνεται ότι δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενο του marketing plan που διαμόρφωσε, συνέταξε και υπέδειξε στην ενάγουσα. Επομένως, αποβαίνει ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής των ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων τις οποίες το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου, στερώντας έτσι την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Επομένως είναι βάσιμος, ο τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης.

Συνεπώς πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και ακολούθως πρέπει, κατά την παρ. 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 65 του ν. 4139/2013, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές διαφορετικούς από αυτούς που εξέδωσαν την απόφαση αυτή. Η αναιρεσίβλητη που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσείουσας που κατέθεσε προτάσεις, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα της τελευταίας, όπως στο διατακτικό ειδικότερα αναφέρεται (άρθρα 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), και να διαταχθεί κατά την παρ. 4 του άρθρ. 495 ΚΠολΔ η απόδοση στην πρώτη αναιρεσείουσα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ’ αυτήν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30 Σεπτεμβρίου 2014 αίτηση του (δεύτερου αναιρεσείοντος) Μ. Κ. για αναίρεση της υπ’ αριθ. 2852/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στο δεύτερο αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ποσού χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Αναιρεί εν μέρει την υπ’ αριθ. 2852/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και ειδικότερα κατά το κεφάλαιο, που απέρριψε την από 20.3.2006 αγωγή της πρώτης αναιρεσείουσας ως προς την αναφερόμενη στο σκεπτικό βάση.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο κεφάλαιο για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστές άλλους από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση στην πρώτη αναιρεσείουσα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ’ αυτήν.

Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Αυγούστου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ