Supreme Court allows appeal on compensation unit price determination but dismisses part as inadmissible.

Απόφαση 1425 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1425/2018

TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ TOY ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς α) Οικονομικών και β) Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που κατοικοεδρεύουν στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θεοδώρα Καραχάλιου, Πάρεδρο ΝΣΚ, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 1-3-2018 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Κ. του Χ., κατοίκου ..., 2) Β. Κ. του Α., κατοίκου ... 3) Γ. Κ. του Ι. και Α. Σ. του Α., συζ. Γ. Κ., κατοίκων ..., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανήλικου υιού τους Ι. Κ. του Γ. και 4) Θ. Ι. του Κ., κατοίκου ..., εκ των οποίων οι 1ος και 2ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Ρήγα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Ι. Κ. του Γ., του οποίου ασκούσαν τη γονική μέριμνα οι γονείς του Γ. Κ. του Ι. και Α. Σ. του Α. (υπό στοιχ. 3 των αναιρεσιβλήτων), ενηλικιώθηκε, συνεχίζει ατομικώς τη δίκη και εκπροσωπείται από τον ίδιο.

Ο 4ος των αναιρεσιβλήτων, Θ. Ι. του Κ., δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 6-4-2012 και 5-6-2012 αιτήσεις καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης φυσικών προσώπων, μεταξύ των οποίων και των ήδη αναιρεσιβλήτων (μετά την έκδοση της 89/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκαν στο Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε 196/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 9-7-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Βρυνιώτης διάβασε την από 23-2-2018 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της υπ' αριθμ. 196/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος αναφορικά με το κεφάλαιο του οριστικού προσδιορισμού τιμής μονάδας για τα υπ' αριθμ. ΚΠ ... ακίνητα και τα επικείμενά τους. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη, από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, υπ' αριθμ. ...28-7-2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας με έδρα το Πρωτοδικείο Μεσολογγίου, Κ. Κ., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με κλήση για συζήτηση την προκειμένη δικάσιμο, επιδόθηκε κατ' άρθρο 143 παρ. 1, στον αντίκλητο δικηγόρο Μεσολογγίου, Αναστάσιο Μπαλαμπάνη, για τον τέταρτο αναιρεσίβλητο Θ. Ι. που απουσίασε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υποθέσεως, από το οικείο πινάκιο, την προκειμένη δικάσιμο.

Συνεπώς ο αναιρεσίβλητος αυτός (4ος), ιδιοκτήτης της υπ' αριθμ. 69 ιδιοκτησίας, πρέπει να δικαστεί, σαν να ήταν παρών.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 127 του ΑΚ, όποιος έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του, δηλαδή είναι ενήλικος, είναι ικανός για κάθε δικαιοπραξία, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 63 παρ. 1 ΚΠολΔ, όποιος είναι ικανός για οποιαδήποτε δικαιοπραξία μπορεί να παρίσταται στο δικαστήριο με το δικό του όνομα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, ο ανήλικος, Ι. Κ. του Γ., γεννήθηκε την 1-1-1996, εκπροσωπήθηκε στη δίκη στο Εφετείο, από τους ασκούντες την γονική μέριμνα γονείς του, Γ. Κ. και Α. Σ. (βλ. προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης υπ' αριθμ. 196/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος).

Συνεπώς αυτός ενηλικιώθηκε την 1-12014, δηλαδή πριν από την άσκηση της κρινόμενης από 9-7-2014 αίτησης που κατατέθηκε στη γραμματεία του Εφετείου στις 10-7-2014. Επομένως, εφόσον δεν αμφισβητείται και συνάγεται έτσι, κατ' εκτίμηση απόδειξη ότι το αναιρεσείον αγνοούσε το γεγονός της ενηλικιώσεώς του κατά την άσκηση της ένδικης αίτησης γονέων του, Γ. Κ. του Ι. και Α. Σ. του Α., ως νομίμων αντιπροσώπων του, στο πλαίσιο της παρούσας αναιρετικής δίκης παραδεκτά παρίσταται και μετέχει πλέον στη συζήτηση της υποθέσεως, ως αναιρεσίβλητος, ατομικά, ο ίδιος ως άνω ενηλικιωθείς (βλ. σχετική με το προαναφερόμενα δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων, Παύλου Ρήγα, καταχωρημένη στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου).

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η, με την κρινόμενη - αίτηση αναίρεσης, προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 196/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής. Το αιτούν και ήδη αναιρεσείον άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, την, από 26-1-2010 (αριθμ.

καταθ. δικογράφου ...-2-2010) αίτησή του με την οποία (όπως παραδεκτά συμπλήρωσε και διόρθωσε αυτή), ζήτησε τον καθορισμό προσωρινής τιμής μονάδας αποζημίωσης των ακινήτων και των επικειμένων που περιγράφονται σ' αυτήν και απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά με την υπ' αριθμ. 1112064/8399/Δ0010/9-1-2007 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, νομίμως δημοσιευθείσα (ΦΕΚ 16/24-12007) τεύχος Δ' (όπως αυτή συμπληρώθηκε με την 1047663/ 3018/Δ0010/14-5-2008 ΚΥΑ (με την οποία διορθώθηκαν κτηματολογικά στοιχεία της προαναφερομένης απαλλοτριωτικής αποφάσεως), για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερη για τη διάνοιξη της οδού "...

του Δυτικού άξονα Β-Ν της Ιωνίας οδού, στο υπότμημα από χ.θ. ...", στην περιοχή Δήμου ... νομού Αιτωλοακαρνανίας, αναγκαστική απαλλοτρίωση, εκτάσεως συνολικού εμβαδού 428.612,17 τ.μ., όπως αυτή απεικονίζεται με κλίμακα 1:1000 στα με αριθμό σχεδίου ... από 21-2-2006 και 4-4-2007 διορθωμένα κτηματολογικά διαγράμματα και στους αντίστοιχους κτηματολογικούς πίνακες, που θεωρήθηκαν και εγκρίθηκαν νόμιμα.

Επί της παραπάνω αίτησης, το Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου, εξέδωσε την υπ' αριθμ. 89/2011 απόφασή του, η οποία, με κρίσιμο χρόνο, την 16-6-2011, καθόρισε, την προσωρινή τιμή μονάδας αποζημιώσεως των απαλλοτριωθέντων και των επικειμένων τους στις αναφερόμενες σ' αυτή τιμές. Ακολούθως οι αναιρεσίβλητοι α) (1ος έως 3ος) μαζί με άλλους επτά μη αναιρεσιβλήτους, άσκησαν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, την από 5-6-2012 και με αριθμό κατάθεσης 28/2012, β) ο τέταρτος μαζί με οκτώ άλλους μη αναιρεσιβλήτους, την από 6-4-2012 και με αριθμό κατάθεσης 15/2012 αιτήσεις οριστικού προσδιορισμού αποζημίωσης.

Οι ως άνω αιτήσεις των αναιρεσιβλήτων συζητήθηκαν, συνεκδικασθείσες, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, στις 14-5-2013 (μετ' αναβολή από την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 9-10-2012) και επ' αυτών εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, υπ' αριθμ. 196/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, η οποία, με κρίσιμο χρόνο την 9-10-2012 καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης ακινήτων και των επικειμένων ακριβώς στις ίδιες τιμές που είχαν καθορισθεί με την υπ' αριθμ. 89/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

Με την ίδια, ως άνω, απόφαση αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης επί του αιτήματος καταβολής ιδιαίτερης αποζημίωσης και άρσης του τεκμηρίου ωφέλειας, ως προς ορισμένα ακίνητα, στα οποία, όμως, δεν συμπεριλαμβάνονται τα υπ' αριθμ. ιδιοκτησίας ..., για τα οποία και μόνο ασκείται η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

Παραλλήλως ασκήθηκε η από 30-4-2012 και με αριθμ. καταθ. 17/2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας κατά των φερομένων ιδιοκτητών ακινήτων, μεταξύ των οποίων, και οι με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης αναιρεσίβλητοι, που αφορούσε την ίδια ακριβώς αναγκαστική απαλλοτρίωση, καθώς και η από 27-6-2012 αίτηση των φερομένων ιδιοκτητών: 1) Σ.

Φ. κ.λ.π., ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας επί των οποίων (αιτήσεων), εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 179/2013 απόφαση, αυτού. Με την απόφαση αυτή, συνεκδικάσθηκαν η ως άνω αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου και η αντίθετη αίτηση των -ανωτέρω αινρεσιβλήτων και με την οποία κατά μερική παραδοχή των άνω αιτήσεων, μεταξύ άλλων, καθορίσθηκε, οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως του εδάφους και για τις επίδικες στην παρούσα δίκη, υπ' αριθμ. ...

ιδιοκτησίες, ήτοι στα ποσά των 20,31€/τ.μ., 21,38€/τ.μ. και 24.50€/τ.μ., αντίστοιχα. Κατά της ανωτέρω εφετειακής αποφάσεως, το Ελληνικό Δημόσιο, άσκησε την από 9-7-2014 και με αριθμ. καταθέσεως 17/2014 αίτηση αναίρεσης. Αίτηση αναιρέσεως κατά της ανωτέρω αποφάσεως άσκησαν και οι, Κ. Λ. κ.λπ. Επί των αιτήσεων αυτών, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1555/ 2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία απερρίφθη η προαναφερόμενη αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, κατά το μέρος αυτής που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας, ως προς συγκεκριμένες ιδιοκτησίες, μεταξύ των οποίων και οι εν προκειμένω επίδικες, υπ' αριθμ. ..., ως απαράδεκτη, με την αιτιολογία ότι αυτή ασκήθηκε κατά το προαναφερόμενο μέρος χωρίς τη συνδρομή αμέσου εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, αφού η αίτησή του, ως προς τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των προαναφερομένων ακινήτων έγινε εξ ολοκλήρου δεκτή με την προσβαλλόμενη απόφαση.

Από όλα τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που αφορά στο περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των ως άνω ακινήτων των αναιρεσιβλήτων (υπ' αριθμ. ΚΠ 37, ΚΠ 40 και ΚΠ 69), αίτημά της, ως προς τα οποία, έγινε δεκτή στο σύνολό της, η αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, πρέπει να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη, ως ασκούμενη χωρίς τη συνδρομή αμέσου εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, αφού η αίτησή του ως προς τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των άνω ακινήτων, έγινε εξ ολοκλήρου δεκτή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως τούτο άλλωστε κρίθηκε και με την προλαβούσα υπ' αριθμ. 1555/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Κατά το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος, όπως ισχύει μετά την αναθεώρησή του, "κανένας δεν στερείται της ιδιοκτησίας του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια, που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο, κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στο δικαστήριο. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης, οριστικό προσδιορισμό".

Κατά την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου "η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου, μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη". Οι διατάξεις αυτές του Συντάγματος ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και στο άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ισχύει μετά το ν. 2985/2002, που εφαρμόζεται, από 1-1-2002, όπου επί πλέον, χωρίς αντίθεση με τις προηγούμενες διατάξεις, ορίζεται και ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, λαμβάνεται υπόψη και η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου..." και "ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριωμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της δεν λαμβάνεται υπόψη...".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για τον υπολογισμό της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων, λαμβάνεται υπόψη η αξία αυτών κατά τον χρόνο συζητήσεως για τον οριστικό προσδιορισμό στο Εφετείο, αν η συζήτηση αυτή διεξαχθεί μετά από ένα έτος από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημιώσεως.

Ενόψει των ανωτέρω και σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 111, 223 και 281 του ΚΠολΔ, κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αξίας του απαλλοτριουμένου ακινήτου σε περίπτωση που έχει παρέλθει έτος από την συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό είναι ο χρόνος της συζήτησης, που θεωρείται, εκείνη, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση και άρχισε η εκδίκασή της, ανεξάρτητα από το αν αυτή είναι η αρχικώς ορισθείσα προς συζήτηση ή μεταγενέστερη που προσδιορίσθηκε μετά από αναβολή ή ματαίωση (Ολ.ΑΠ 27/2007).

Διαφορετική είναι η περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο, μετά τη συζήτηση της υποθέσεως διατάσσει την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, κατ' άρθρο 20 παρ: 7 του ν. 2882/2001. Στην περίπτωση αυτή το αντικείμενο της αποδεικτικής διαδικασίας και της δικαστικής έρευνας παγιοποιείται κατά την συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η διατάσσουσα την πραγματογνωμοσύνη απόφαση και γι' αυτό γίνεται δεκτό ότι κρίσιμος χρόνος υπολογισμού της αξίας είναι αυτός της συζητήσεως πριν από την πραγματογνωμοσύνη και όχι μετά αυτήν (Ολ.ΑΠ 14/2011, ΑΠ 1061/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι μετά από αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ορίστηκε η προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως για τα απαλλοτριωθέντα με την επικαλούμενη πράξη ακίνητα, με την 89/2011 απόφασή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, με κρίσιμο χρόνο την 16-6-2011 και ότι η αίτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως προσδιορίσθηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 9-10-2012 και μετ' αναβολή για τη δικάσιμο της 14-5-2013.

Αμφότερες οι ορισθείσες ως άνω δικάσιμοι απέχουν πλέον του έτους από τον κρίσιμο χρόνο του προσωρινού προσδιορισμού, επομένως το Εφετείο ορθώς έκρινε ότι κρίσιμος χρόνος για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως είναι αυτός της συζητήσεως της αιτήσεως οριστικού προσδιορισμού. Όμως, το Εφετείο ως τέτοιο χρόνο έκρινε τον χρόνο της αρχικά ορισθείσας δικασίμου (9-10-2012), κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε πριν ξεκινήσει η συζήτηση και όχι τον χρόνο της μετ' αναβολή δικασίμου (14-5- 2013, κατά την οποία άρχισε και ολοκληρώθηκε η εκδίκαση της υποθέσεως.

Το αναιρεσείον, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 2882/2001, με το να θεωρήσει ως κρίσιμο χρόνο, για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως, εκείνον, της αρχικά ορισθείσας δικασίμου (9-10-2012) και όχι τον χρόνο της μετ' αναβολή δικασίμου (14-5-2013).

Ο λόγος αυτός, στον με την προσβαλλόμενη απόφαση ορισθέντα κρίσιμο χρόνο για τον προσδιορισμό αποζημιώσεως των επικειμένων επί των υπό στοιχεία ΚΠ 37, ΚΠ 40 και ΚΠ 69 [για τα οποία (ακίνητα) η ένδικη αίτηση απερρίφθη ως απαράδεκτη] και συγκεκριμένα για τις μεγάλες ελιές, μεσαίες ελιές, κορομηλιές μεγάλες και μεγάλα πεύκα κ.λ.π.

κρίνεται βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας του δευτέρου αναιρετικού λόγου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που αφορά το ίδιο κεφάλαιο και καλύπτεται από την αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου που έγινε δεκτός.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει α) να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου, κατά το μέρος που αφορά στο περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των ακινήτων υπό στοιχεία ΚΠ 37, ΚΠ 40 και ΚΠ 69 αίτημά της ως απαράδεκτη και β) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα επικείμενα των ακινήτων αυτών, κατά παραδοχή του πρώτου αναιρετικού λόγου και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, προκειμένου να ερευνηθεί εκ νέου (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους κατ' εφαρμογή του άρθρου 22 του ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-7-2014 αίτηση αναιρέσεως, ως απαράδεκτη, κατά το μέρος που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως των με αριθμούς ΚΠ ... ακινήτων των αναιρεσιβλήτων.

Αναιρεί κατά τα λοιπά και κατά τα ειδικότερον αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσης την 196/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκασή της, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Και

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Σεπτεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ