Supreme Court allows appeal against labor court decision due to insufficient reasoning regarding employment contract duration.

Απόφαση 1425 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1425/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Στο σημείο αυτό ο δικηγόρος Αγησίλαος Σακκάς δήλωσε, ότι ο αναιρεσείων απεβίωσε την 5η Ιουνίου 2006 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, α) Χ1, για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης της Χ2 και β) Χ3, οι οποίοι εκπροσωπούνται από αυτόν.

Του αναιρεσιβλήτου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κων/να Ζαμπάρα - Μήτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-4-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2489/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 6206/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αποβιώσας Χ με την από 28-9-2003 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1627/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε την 6206/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση.

Εκδόθηκε η 8859/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-3-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 19-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δευτέρου και τρίτου λόγου της αναιρέσεως και την απόρριψη των υπολοίπων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ α, 287 παρ. 1 και 290 του Κ.Πολ.Δ προκύπτει, ότι η βίαιη διακοπή της δίκης, που επέρχεται από το θάνατο διαδίκου, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση τα υποθέσεως προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητας τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί άμεση συζήτηση της υποθέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη ...... ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Ανωγείων, στις 5-6-2006, ήτοι μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, απεβίωσε ο αναιρεσείων Χ, ο οποίος, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δημάρχου του Δήμου Ξηροβουνίου του Νομού Άρτας και δεν αμφισβητείται από τον αναιρεσίβλητο, κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τη σύζυγό του Χ1 και τα τέκνα του Χ3 και Χ2. Επομένως αυτοί, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος (άρθρα 1710, 1813 και 1846), νομίμως δήλωσαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως την λόγω του θανάτου του ως άνω αναιρεσείοντος βίαιη διακοπή της δίκης και την εκούσια στο όνομα τους επανάληψης της.

ΙΙ. Από τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ.2 της 19040/1981 απόφασης Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, του άρθρου 1 παρ.1 και του άρθρου 2 του α.ν. 539/1945, του άρθρου 3 παρ.16 του ν. 4504/1966, του άρθρου 3 παρ.16 του ν. 133/1975 (που κύρωσε την από 26.2.1975 ε.σ.σ.ε) συνάγεται ότι τα επιδόματα (δώρα) εορτών, αποδοχών αδείας και επιδομάτων αδείας δικαιούνται όχι μόνο οι μισθωτοί οι απασχολούμενοι σε κάποιον εργοδότη με έγκυρη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αλλά και οι προσφέροντες τις υπηρεσίες τους βάσει άκυρης συμβάσεως εργασίας με απλή σχέση εργασίας.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος προσελήφθη από τον αναιρεσείοντα, που διατηρεί ψητοπωλείο στο ...... Αττικής, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου ως βοηθός ψήστη, με μηνιαίο μισθό 200.000 δρχ και παρείχε σ' αυτόν τις υπηρεσίες του μέχρι την 30-6-1998.

Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι η σύμβαση εργασίας του αναιρεσίβλητου ήταν άκυρη, γιατί δεν κατείχε βιβλιάριο υγείας, κρίνεται απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από το με αριθμ. .... έγγραφο (βεβαίωση) της Διεύθυνσης Υγείας Αμαρουσίου έχει εκδοθεί στο όνομά του βιβλιάριο Υγείας πενταετούς διάρκειας από το Σεπτέμβριο του 1995 και συνεπώς η σύμβαση εργασίας του είναι έγκυρη.

Περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος, κατά τη διάρκεια της συμβάσεώς του, δεν έλαβε τα επιδόματα (δώρα) εορτών, τις αποδοχές τις αδείας του και τα επιδόματα αυτής και επεδίκασε σ' αυτόν από 1.1.1994 - 30.6.1998 το συνολικό ποσό των 2.859.000 δρχ ή 8409 ευρώ, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε απορρίψει την αγωγή.

Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβίασης ευθέως και εκ πλαγίου της ουσιαστικής διατάξεως του άρθρου 183 ΑΚ, με το να δεχθεί ότι εκ της αποκτήσεως από τον αναιρεσίβλητο βιβλιαρίου υγείας το Σεπτέμβριο του 1995 ισχυροποιήθηκε αναδρομικά από το χρόνο κατάρτισής της η άκυρη σύμβαση εργασίας του, χωρίς να δέχεται ότι ο αναιρεσείων έλαβε γνώση κατά οιονδήποτε τρόπο της απόκτησης του βιβλιαρίου υγείας και να αποδέχονταν τις υπηρεσίες του αναιρεσιβλήτου, όπως και προηγουμένως.

Ο λόγος αυτός είναι αλυσιτελής, διότι η προβαλλόμενη πλημμέλεια δεν επιδρά στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αφού και επί ακύρου και μη επικυρωθείσας αναδρομικώς συμβάσεως ο αναιρεσίβλητος δικαιούται ευθέως εκ του νόμου τις αποδοχές και τα επιδόματα αδείας, καθώς και τα επιδόματα (δώρα) εορτών, τα οποία επιδικάστηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 της ΚΥΑ 19040/1981, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του ν. 1082/1980, δώρα εορτών καταβάλλονται ολόκληρα εφόσον η σχέση εργασίας των μισθωτών με τον υπόχρεο εργοδότη διήρκεσε χωρίς διακοπή καθ' όλη τη χρονική περίοδο που ορίζεται για κάθε περίπτωση που είναι για το δώρο Πάσχα από 1 Ιανουαρίου μέχρι 30 Απριλίου και για το δώρο Χριστουγέννων από 1η Μαΐου μέχρι 30 Δεκεμβρίου κάθε έτους.

Εάν όμως διήρκεσε η εργασιακή σχέση μικρότερο χρονικό διάστημα, μέσα στα χρονικά όρια που αναφέρθηκαν, τότε καταβάλλεται σαν δώρο Χριστουγέννων ποσό ίσο με τα 2/5 του μηνιαίου μισθού ή 2 ημερομίσθια ανάλογα με τον συμφωνημένο τρόπο αμοιβής για κάθε 19ημερο χρονικό διάστημα διαρκείας της εργασιακής σχέσεως και σαν δώρο Πάσχα ποσό ίσο με το 1/5 του μισού μηνιαίου μισθού ή 1 ημερομίσθιο, ανάλογα με το συμφωνημένο τρόπο αμοιβής για κάθε 8ημερο χρονικό διάστημα της εργασιακής σχέσεως.

Για κάθε χρονικό διάστημα μικρότερο του 19ημέρου ή του 8ημέρου αντίστοιχα δικαιούνται ανάλογο κλάσμα. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1 του α.ν. 539/1945, προϋπόθεση για χορήγηση αδείας και επιδόματος αδείας στους μισθωτούς είναι να έχουν συμπληρώσει συνεχή απασχόληση στον ίδιο εργοδότη επί ένα έτος τουλάχιστον, το οποίο αρχίζει από την ημερομηνία που ανέλαβε ο μισθωτός εργασία και συμπληρώνεται την αντίστοιχη προς αυτήν ημερομηνία του επόμενου έτους.

Εξάλλου αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν υπάρχει στην απόφαση έλλειψη αιτιολογίας ή ανεπάρκεια ή ασάφεια αιτιολογιών, όπως συμβαίνει όταν από το αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα περιστατικά που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διατάξεως ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, ότι ο αναιρεσίβλητος προσελήφθη από τον αναιρεσείοντα, που διατηρούσε ψητοπωλείο στο ..... Αττικής, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου ως βοηθός ψήστη και προσέφερε την εργασία του μέχρι την 30.6.1998, χωρίς όμως να προσδιορίζει τον ακριβή χρόνο κατάρτισης της ως άνω συμβάσεως και την ημερομηνία πρόσληψής του.

Ακολούθως με την εν λόγω απόφασή του επεδίκασε στον αναιρεσίβλητο επιδόματα εορτών (δώρα), αποδοχές αδείας, και επιδόματα αυτής για το χρονικό διάστημα από 1.1.1994- 30.6.1998. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις, και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, διότι διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αν η σχέση εργασίας του αναιρεσιβλήτου διήρκεσε ολόκληρη την ως άνω χρονική περίοδο, ώστε να δικαιούται ολόκληρες τις ως άνω παροχές που του επιδικάστηκαν.

Επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως ως προς το πρώτο σκέλος του είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8859/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των άνω κληρονόμων, που υπεισήλθαν στη θέση του αρχικού αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2008. Και Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008 .

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ