1422/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1422 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1422/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 105/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Β.-Γ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Αναστασάκη, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ.52-54/2016 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πατρών και με πολιτικώς ενάγουσα την Ε. Τ. του Κ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη στο ακροατήριο.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. 4177/31-5-2016 αίτησή του αναίρεσης και στους από 2 Σεπτεμβρίου 2016 προσθέτους λόγους αυτής, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 759/2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 31-5-2016 αίτηση (δήλωση) του κατηγορουμένου Β.-Γ. Κ. του Κ., για αναίρεση της 52-54/2016 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πατρών, με την οποία ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης εννέα (9) ετών και τριών (3) μηνών για τις αξιόποινες πράξεις: της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά πάθηση του θύματος, της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης, της ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση και της παράνομης κατακράτησης, ασκήθηκε νομότυπα, εμπρόθεσμα και παραδεκτά και πρέπει να συνεκδικασθεί με τους παραδεκτά ασκηθέντες πρόσθετους λόγους αυτής λόγω της μεταξύ των πρόδηλης συνάφειας. Ειδικότερα με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, οι προβαλλόμενοι λόγοι είναι η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Ποιν.Δ.).

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 1 παρ. 1 του Ν. 3500/2006 "Για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις, "ενδοοικογενειακή βία θεωρείται η τέλεση αξιόποινης πράξης σε βάρος μέλους της οικογένειας, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος και τα άρθρα 299 και 311 του ΠΚ, κατά την παρ. 2 εδ. α’ του ίδιου άρθρου οικογένεια θεωρείται η κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους, κατά την παρ. 3 θύμα ενδοοικογενειακής βίας θεωρείται κάθε πρόσωπο της προηγουμένης παραγράφου σε βάρος του οποίου τελείται αξιόποινη πράξη κατά τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος....".

Περαιτέρω, 1) κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του αυτού ως άνω νόμου "το μέλος της οικογένειας το οποίο προκαλεί σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, υπό την έννοια του εδ. α’ της παρ. 1 του άρ. 308 Π. Κ. ή με συνεχή συμπεριφορά προξενεί εντελώς ελαφρά κάκωση ή βλάβη της υγείας του, με την έννοια του εδ.

β’ της παραπάνω διάταξης, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους", παρ.2 "αν η πράξη της πρώτης παραγράφου είναι δυνατόν να προκαλέσει στο θύμα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών. Άν επακολουθήσει βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του θύματος, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.

Άν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του, τιμωρείται με κάθειρξη, 2) κατά την διάταξη του άρθρου 7 παρ.2 του ιδίου νόμου "το μέλος της οικογένειας το οποίο προκαλεί τρόμο ή ανησυχία σε άλλο μέλος της οικογένειας, απειλώντας αυτό με βία ή με άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση".

Ειδικότερα, ποινικοποιείται η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, υπό την έννοια της πρόκλησης από μέλος της οικογένειας σε άλλον σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας ή εντελώς ελαφριάς σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας, μετά από συνεχή συμπεριφορά, καθώς και η ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη, αυτή δηλ.

που είναι δυνατόν να προκαλέσει στο θύμα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη και η ενδοοικογενειακή βαριά σωματική βλάβη, αυτή δηλ. η οποία είχε ως επακόλουθο βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του θύματος. Η ενδοοικογενειακή α) σωματική βλάβη, β) η επικίνδυνη σωματική βλάβη και γ) η βαριά σωματική βλάβη διακρίνονται από την απλή σωματική βλάβη του άρθρου 308 Π.Κ., από την επικίνδυνη του άρθρου 309 Π.Κ.

και την βαριά σωματική βλάβη του άρθρου 310 Π.Κ., ως προς το στοιχείο της τέλεσης εντός του οικογενειακού πλαισίου και για το λόγο αυτό τιμωρούνται αυστηρότερα (ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους η πρώτη, φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών η δεύτερη και κάθειρξης μέχρι δέκα ετών ή κάθειρξης η τρίτη). Με τις παραπάνω διατάξεις αντιμετωπίζονται οι μορφές ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων και απειλών, που προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα ιδιώνυμων εγκλημάτων, όταν δράστες και παθόντες είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 παρ. 2 του ως άνω νομοθετήματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη, με αριθμό 52-54/2016 απόφαση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Πατρών που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, των αξιόποινων πράξεων της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος, της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης, της ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση και της παράνομης κατακράτησης σε βάρος της συζύγου του και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή κάθειρξης εννέα (9) ετών και τριών (3) μηνών.

Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικάσαν δικαστήριο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων, ήτοι, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, της ανωμοτί κατάθεσης της πολιτικώς ενάγουσας, των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, των εγγράφων που αναγνώσθηκαν και των φωτογραφιών που επισκοπήθηκαν, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά πιστή μεταφορά τα ακόλουθα: "Η Ε.

Τ. του Κ. και ο κατηγορούμενος οι οποίοι διατηρούσαν συναισθηματικό δεσμό από το έτος 1999 τέλεσαν νόμιμο πολιτικό γάμο στις 30-4-2004 στο Κατάστημα Κράτησης Αγίου Στεφάνου Πατρών όπου ο κατηγορούμενος κρατείτο εκτίοντας ποινή κάθειρξης δέκα ετών για τα κακουργήματα της κατοχής και μεταφοράς εντός του εδάφους της ελληνικής επικράτειας 97,93 γραμμαρίων κοκαΐνης σε στερεά μορφή.

Πριν τη σύλληψη του κατηγορουμένου, που έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 2002, η Ε. Τ. είχε μετακομίσει, μαζί με την ανήλικη τότε θυγατέρα της από τον πρώτο γάμο της Μ. Μ. του Σ., στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας, όπου και διέμειναν αμφότερες στην οικία του του κατηγορουμένου, στον άνωθεν αυτής όροφο της οποίας κατοικούσε ο αδελφός του τελευταίου Ν.

Κ. του Κ. με την οικογένειά του. Από την αρχή της έγγαμης συμβίωσης, μετά την αποφυλάκιση του κατηγορουμένου, οι σχέσεις του ζεύγους υπήρξαν εκρηκτικές λόγω της υπερβολικής ζηλοτυπίας του κατηγορουμένου, ο οποίος πίστευε ότι η σύζυγός του τον απατά με άλλον άνδρα, η κατάσταση δε αυτή επιδεινώθηκε από οικονομικές μεταξύ τους διαφορές που αφορούσαν την εκμετάλλευση της ταβέρνας με το διακριτικό τίτλο "...", την οποία έστησε εκ νέου η Ε.

Τ. όταν ο κατηγορούμενος εξέτιε την ποινή του στη φυλακή, στο ίδιο κτίριο επί της οδού ... στο Αργοστόλι, στο οποίο ο κατηγορούμενος και ο αδελφός του εκμεταλλεύονταν παλαιότερα επιχείρηση εστίασης (καφετέρια - σνακ μπαρ - ουζερί) δυνάμει της υπ’ αριθ. ...2001 άδειας λειτουργίας καταστήματος του Δημάρχου Αργοστολιού, η οποία εξεδόθη επί της από 05-12-2000 σχετικής αίτησης του κατηγορουμένου, για την οποία όμως (διαμόρφωση της ως άνω ταβέρνας) το σύνολο του κεφαλαίου διέθεσε ο πατέρας της εγκαλούσας Κ.

Τ. του Ε. μέσω δανείου ύψους 25.000 ευρώ που είχε λάβει από την Εμπορική Τράπεζα η θυγατέρα του Ε. Τ., το αποπλήρωνε όμως ο ίδιος, που είχε συμβληθεί ως εγγυητής στη σχετική δανειακή σύμβαση, αλλά και εξ ιδίων χρημάτων του, τα οποία δαπάνησε για την ολική ανακατασκευή του καταστήματος ενώ προσέφερε και την προσωπική του εργασία.

Τα πρώτα σοβαρά προβλήματα στη σχέση του ζεύγους άρχισαν τα Χριστούγεννα του 2007, όταν για πρώτη φορά ο κατηγορούμενος βιαιοπράγησε σε βάρος της συζύγου του, έκτοτε δε συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση μέχρι το τέλος του μηνός Μαρτίου του 2008, όταν ο κατηγορούμενος κτύπησε τη σύζυγό του με ραπίσματα και γρόνθους στο κεφάλι προκαλώντας σε αυτήν μώλωπες, ενώ της πετούσε και αντικείμενα (ποτήρια), απειλώντας την ταυτόχρονα, ενώ είχε τοποθετήσει στο τραπέζι της κουζίνας της κείμενης επί της οδού ...

στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας συζυγικής στέγης κυνηγετικό όπλο και τις σφαίρες αυτού, ότι θα σκοτώσει τον πατέρα της σε περίπτωση που θα τον ενημέρωνε για το συγκεκριμένο περιστατικό. Η θυγατέρα της εγκαλούσας Μ. Μ., που ήταν παρούσα στο περιστατικό και προσπάθησε ανεπιτυχώς να προστατεύσει τη μητέρα της, ειδοποίησε τηλεφωνικώς τον παππού της Κ.

Τ., ο οποίος μετέβη αυθημερόν στο Αργοστόλι, μαζί με τον υιό του Α. και τον εγγονό του (υιό της Ε. Τ. από τον πρώτο γάμο της) Γ. Μ.. Εκεί αντίκρυσαν την εγκαλούσα εκτός της οικίας του κατηγορουμένου, βρώμικη, απεριποίητη και φανερά εξασθενημένη, η οποία τους παρακάλεσε να την πάρουν από εκεί μαζί με τη θυγατέρα της και να ε¬πιστρέφουν στην Αθήνα, όπως και έγινε, έκτοτε δε διασπάσθηκε οριστικά η έγγαμη συμβίωση.

Μετά το Πάσχα του 2008, η Ε. Τ. αναγκάσθηκε να επιστρέφει στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, αφενός διότι έπρεπε η θυγατέρα της Μ. να συμμετάσχει στις σχολικές εξετάσεις της αφετέρου για να ρυθμίσει τα θέματα της άνω ταβέρνας, την οποία ο κατηγορούμενος έκλεισε όταν εκείνη είχε διαφύγει από το νησί το Μάρτιο του ίδιου έτους, καθόσον η εγκαλούσα είχε ήδη αποφασίσει να την πωλήσει, αφού μετά το τέλος της σχολικής χρονιάς είχε σκοπό να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα, πλην όμως ο κατηγορούμενος, όποτε εμφανίζονταν υποψήφιοι αγοραστές, τους απέτρεπε, πολλές φορές εκβιάζοντας και απειλώντας τους.

Η εγκαλούσα μετά την επιστροφή της στην Κεφαλονιά, διέμενε στην αρχή σε ξενοδοχείο του Αργοστολιού και αργότερα στην οικία της γυναίκας που χρησιμοποιούσε ως μαγείρισσα στην ταβέρνα λόγω της οικονομικής αδυναμίας της να ανταπεξέλθει στα έξοδα του ξενοδοχείου. Στις 03-05-2008, όταν την απείλησε ότι θα την σκοτώσει και θα της κάψει το μαγαζί, γεγονός που ανάγκασε την τελευταία να προστρέξει στο Αστυνομικό Τμήμα Κεφαλονιάς, συνοδευόμενη από τη θυγατέρα της Μ.

και να ζητήσει προστασία, καταγγέλλοντας το περιστατικό. Η εγκαλούσα, τελώντας υπό καθεστώς διαρκούς τρόμου για τον κατηγορούμενο, κάλεσε τους γονείς της στο Αργοστόλι, οι οποίοι τη βοήθησαν να λειτουργήσει την ταβέρνα καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, η εγκαλούσα μετέβη στην Αθήνα για να εγγράψει τη θυγατέρα της Μ.

σε Λύκειο στη Γλυφάδα, επέστρεψε δε για λίγο στο Αργοστόλι και τον Οκτώβριο επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα. Εκεί ο κατηγορούμενος παρακολουθούσε την οικία της εγκαλούσας, τον είχε δει μάλιστα πολλές φορές ο υιός της Γ. Μ. να περιμένει εντός του αυτοκινήτου του, το οποίο στάθμευε έξωθεν της οικίας της Ε. Τ., να παρακολουθεί το σπίτι της, να φεύγει και να επανέρχεται, κατάσταση η οποία ενέπνεε στην εγκαλούσα φόβο κυρίως για τη σωματική ακεραιότητα των τέκνων της, φόβος που εντάθηκε όταν ο κατηγορούμενος, εμφανιζόμενος στην οικία της στην Αθήνα στις 18-11-2008, την απείλησε λέγοντάς της ότι θα σκοτώσει την ίδια και τα δύο τέκνα της, χρησιμοποιώντας, μεταξύ άλλων, τις φράσεις "θα ρίξω στα γόνατα της κόρης σου και δεν θα σταματήσουν τα μάτια σου να τρέχουν" και "θα βρεις τα κρέατα της οικογένειάς σου σκορπισμένα", προκαλώντας της τρόμο και ανησυχία, όπως συνέβαινε κάθε φορά που την απειλούσε κατά τα προεκτεθέντα.

Περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2008 η εγκαλούσα ξαναπήγε στο Αργοστόλι. Την τελευταία αυτή φορά η εγκαλούσα διέμεινε στο ξενοδοχείο του Αργοστολιού "...". Κατά τις απογευματινές ώρες της 02ας-12-2008, ο κατηγορούμενος κάλεσε την εγκαλούσα στην οικία του (τέως συζυγική στέγη) προκειμένου να επιλύσουν τις μεταξύ τους διαφορές, η δε εγκαλούσα, αφού πείσθηκε από τον ήρεμο και ευγενικό τρόπο με τον οποίο της μιλούσε ο κατηγορούμενος, δέχθηκε να μεταβεί στην οικία του, ενδιαφερόμενη κυρίως να βρουν μία λύση για το θέμα της ταβέρνας "...", πλην όμως, επειδή γνώριζε το βίαιο χαρακτήρα του κατηγορουμένου, τηλεφώνησε στον αδελφό της Α.

Τ. και σε μία εξαδέλφη της και τους ενημέρωσε ότι θα πάει στο σπίτι του κατηγορουμένου για να συζητήσουν. Κατά τις τελευταίες βραδινές ώρες της ημέρας εκείνης η εγκαλούσα μετέβη πράγματι στην οικία του κατηγορουμένου, ο οποίος της άνοιξε την πόρτα και όταν αυτή εισήλθε στο εσωτερικό του σπιτιού, ο κατηγορούμενος κλείδωσε την πόρτα και κράτησε τα κλειδιά.

Από τη στιγμή εκείνη άρχισε μία εφιαλτική για την εγκαλούσα βραδιά, αφού στην αρχή ο κατηγορούμενος της ζητούσε να ομολογήσει εγγράφως ότι διατηρεί εξωσυζυγική σχέση και να κατονομάσει τον εραστή της, όταν δε εκείνη δεν ενέδωσε στις επίμονες απαιτήσεις του, ο κατηγορούμενος άρχισε να την κτυπά με γροθιές και λακτίσματα, με πατήματα και με τη χρήση της μεταλλικής πυρολαβίδας του τζακιού (μασιά) σε όλο το σώμα της και κυρίως στο κεφάλι και στον αυχένα της, όταν δε εκείνη έχασε τις αισθήσεις της από τον πόνο, ο κατηγορούμενος την περιέλουσε με νερό και όταν ανέκτησε τις αισθήσεις της περί τα ξημερώματα της 03ης-12-2008, οπότε και διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος την είχε μεταφέρει στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού, την εναπέθεσε σε ένα τραπέζι και της έσχισε τα ρούχα που φορούσε με ψαλίδι, απειλώντας την ταυτοχρόνως ότι αν δεν του αποκαλύψει την εξωσυζυγική της σχέση θα την κάψει, θα την κουρέψει και δεν θα βγει ζωντανή από το σπίτι και ότι θα την βγάλει γυμνή πάνω σε γαϊδούρι στο Αργοστόλι για να δουν οι χωριανοί τα αίσχη της, φράσεις οι οποίες προκάλεσαν σε αυτήν τρόμο και ανησυχία, η τελευταία δε προσέβαλε κατάφωρα και την τιμή της εγκαλούσας, ενώ ο κατηγορούμενος συνέχιζε να την κτυπά, σταμάτησε δε μόνο όταν η εγκαλούσα τον ενημέρωσε ότι τα μέλη της οικογένειας της γνώριζαν ότι βρισκόταν στην οικία του και ότι, αν δεν εμφανιζόταν, θα την έψαχναν.

Έτσι, κατάφερε να ξεφύγει και να εξέλθει της οικίας του κατηγορουμένου, οπότε, ευρισκόμενη σε άθλια σωματική και ψυχολογική κατάσταση, άρχισε να κατευθύνεται προς το ξενοδοχείο "...", περπατώντας με δυσκολία και στηριζόμενη στους τοίχους του δρόμου, ο κατηγορούμενος όμως την ακολούθησε και την έβαλε βιαίως και παρά τη θέλησή της μέσα στο με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητό της, εργοστασίου κατασκευής Fiat, τύπου Auto Spa, το οποίο οδηγούσε ο ίδιος (αφού είχε πάρει τα κλειδιά του οχήματος που είχαν απομείνει, μαζί με τα λοιπά προσωπικά είδη της εγκαλούσας στην οικία του) και τη μετέφερε στο ξενοδοχείο, κατακρατώντας την χωρίς τη θέλησή της μέσα στο αυτοκίνητο, αφού, όπως η εγκαλούσα σαφώς κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, την έβαλε δια της βίας μέσα στο εν λόγω όχημα, ενώ εκείνη κτυπούσε την πόρτα του οχήματος προσπαθώντας να βγει από αυτό, αποστερώντας της έτσι την ελευθερία της κίνησής της.

Τελικώς η εγκαλούσα μεταφέρθηκε με τη βοήθεια μιας φίλης της στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλληνίας όπου έσπευσε, κατά τις μεσημεριανές ώρες της ιδίας ημέρας ο κατηγορούμενος και την προειδοποίησε να μην τολμήσει να αποκαλύψει στους ιατρούς του Νοσοκομείου με ποιό τρόπο είχε πραγματικά υποστεί τις σωματικές κακώσεις που έφερε, αλλά να τον καλύψει λέγοντας ότι έπεσε στα σκαλιά και κτύπησε, κατόπιν δε αυτού, διακατεχόμενη από έντονο φόβο, η εγκαλούσα έφυγε από το Νοσοκομείο με δική της ευθύνη την επόμενη ημέρα (04-12-2008) και στη συνέχεια, με τη βοήθεια του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου "...", ο οποίος τη μετέφερε στο αεροδρόμιο της Κεφαλονιάς μετέβη αεροπορικώς στην Αθήνα, αφού είχε την προηγούμενη ημέρα ζητήσει από τον αδελφό της Α.

Τ. να της εξασφαλίσει το αεροπορικό εισιτήριο. Στο αεροδρόμιο της Αθήνας την ανέμενε ο πατέρας της Κ. Τ. κατόπιν ενημέρωσής του από τον άνω υιό του, ο οποίος τη μετέφερε πρώτα στο Πολυϊατρείο ... επί της οδού ..., όπου οι ιατροί της τοποθέτησαν ενισχυτικό του λαιμού κολάρο και της έδωσαν τις πρώτες βοήθειες λόγω όμως της σοβαρότητας της κατάστασής της την παρέπεμψαν για περαιτέρω εξετάσεις στην "...".

Εκεί διαπιστώθηκε ότι η Ε. Τ. έφερε εκχυμώσεις ράχης αριστερής οσφυϊκής χώρας, αυχένος και θώρακος - κοιλίας και ότι εμφάνιζε μυϊκή αδυναμία στην έκταση του αντιβραχίου και του δεξιού καρπού, ελαττωμένη αισθητικότητα ριζίτικης κατανομής Α6 (ΔΕ), αρχόμενη πυραμιδική συνδρομή, αυχενοβραχιόνιο νευραλγία άμφω, ιδίως δεξιά, με αδυναμία στην έκταση του αντιβραχίου και του καρπού, αδυναμία των άνω άκρων σε παρατεταμένη ανύψωση ή απαγωγή, αδυναμία σύλληψης αντικειμένων, οπίσθια κυκλοτερή προπέτεια του Α5-Α6 μεσοσπονδυλίου δίσκου που προκαλεί ήπια πιεστικά φαινόμενα επί του μηνιγγικού σάκου χωρίς στένωση των μεσοσπονδυλίων τρημάτων ή πίεση των εξερχομένων νευρικών ριζών και ευμεγέθη οπισθοπλάγια δεξιά κήλη του Α6-Α7 μεσοσπονδυλίου δίσκου που προκαλεί πιεστικά φαινόμενα επί της αντίστοιχης επιφάνειας του μηνιγγικού σάκου και στένωση του συστοίχου μεσοσπονδυλίου τρήματος με πιεστικά φαινόμενα επί της εξερχόμενης νευρικής ρίζας, κρίθηκε δε απαραίτητη η χειρουργική αντιμετώπιση της κατάστασής της, αφού υπήρχε κίνδυνος μόνιμης παράλυσης των άνω άκρων της, όπως οι ιατροί ενημέρωσαν τους συγγενείς της.

Πράγματι, στις 11-12-2008 η εγκαλούσα υποβλήθηκε σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση στη Νευροχειρουργική Κλινική της "...", στην οποία έγινε αυχενική μικροδισκεκτομή Α6-Α7, αφαίρεση πολλαπλών μικρών τμημάτων δίσκου όπισθεν του οπισθίου επιμήκους συνδέσμου και τοποθέτηση κλωβού στο επίπεδο Α6-Α7, καθώς και πλάκας με βίδες Α6-Α7.

Μετά την έξοδό της από την "...", όπου νοσηλεύθηκε επί δεκαήμερο, η εγκαλούσα ήταν ανίκανη να εξυπηρετήσει τον εαυτό της και εξαρτάτο απολύτως από τη βοήθεια των τέκνων της και των γονέων της ακόμη και για τις απλούστερες καθημερινές ανάγκες της αφού υπέφερε από έντονους πόνους, για τους οποίους ελάμβανε ισχυρά αναλγητικά φάρμακα και δεν μπορούσε να βαδίσει μόνη της, ούτε να χρησιμοποιήσει τα χέρια της, λόγω του βαρύτατου τραυματισμού του αυχένα της (τα τοποθετηθέντα στον οποίο εμφυτεύματα που προαναφέρθηκαν θα φέρει η εγκαλούσα εφ’ όρου ζωής), με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση ούτε να πλυθεί, ούτε να φάει μόνη της, φορούσε δε διαρκώς το κολάρο για να ανακουφίζεται από τους πόνους στον αυχένα, η κατάσταση δε αυτή διήρκεσε τουλάχιστον επί τρίμηνο, κατά τη διάρκεια του οποίου ήταν ανίκανη να χρησιμοποιεί όχι μόνο τα χέρια της, αλλά, λόγω του, ευπαθούς και ιδιαίτερα σημαντικού για τη στήριξη και λειτουργία όλου του σώματος σημείου του αυχένα που επλήγη από τα κτυπήματα του κατηγορουμένου, και τα πόδια της, λόγος για τον οποίο χρειαζόταν τη στήριξη άλλου ατόμου ακόμη και για να μεταβεί στην τουαλέτα της οικίας της όπως κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο η εγκαλούσα, όσο και οι μάρτυρες κατηγορίας.

Οι άνω παθήσεις της εγκαλούσας πλήρως αποδείχθηκε από τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα ότι ήταν απότοκοι των σε βάρος της πράξεων του κατηγορουμένου. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος α) ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος το οποίο εμποδίστηκε σημαντικά και για πολύ χρόνο να χρησιμοποιεί το σώμα του, αποτέλεσμα που ο κατηγορούμενος γνώριζε ως ενδεχόμενο και το αποδέχτηκε, κρίση στην οποία καταλήγει κατά πλειοψηφία το Δικαστήριο από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος βασάνιζε επί ώρες την εγκαλούσα, κτυπώντας την με γροθιές λακτίσματα, πατήματα και με τη μασιά του τζακιού σε ολόκληρο το σώμα της με έμφαση στο κεφάλι και στον αυχένα της εκτελώντας σχέδιο που είχε ήδη καταστρώσει (όπως αποδεικνύεται από το ότι, αμέσως μετά την είσοδο της εγκαλούσας στην οικία του, φρόντισε να κλειδώσει την πόρτα και να εξαφανίσει το κλειδί), όταν δε εκείνη έχασε τις αισθήσεις της την επανέφερε ρίχνοντάς της "ένα κουβά νερό για να συνέλθει", καθώς επιθυμούσε η εγκαλούσα να αισθάνεται τον πόνο και την ταπείνωση από τις εναντίον της τελούμενες πράξεις του, γνωρίζοντας ότι ήταν δυνατόν να επέλθει το αποτέλεσμα της πρόκλησης βαριάς σωματικής της βλάβης ενδεχόμενο το οποίο και αποδέχθηκε, η δε σκληρότητα του κατηγορουμένου και το ανάλγητο του χαρακτήρα του αποδεικνύεται από τη στάση του κατά την εκδίκαση, στις 29-09-2009, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας της από 31-07-2009 και με αριθμό κατάθεσης 484/2009 αίτησης της Ε.

Τ., με την οποία ζητούσε τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να προστατεύσει τη ζωή και τη σωματική της ακεραιότητα από τον κατηγορούμενο, "ο οποίος την έχει κτυπήσει και απειλήσει επανειλημμένα", όπου, εξεταζόμενος ανωμοτί από τον δικάζοντα Πρόεδρο Πρωτοδικών, κατέθεσε ανερυθρίαστα ότι "ναι μεν δεν θέλει να σκοτώσει την αιτούσα, αλλά ό,τι ώρα θέλει μπορεί να το κάνει και ότι στο επεισόδιο που έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 2008 είχε κάθε δικαίωμα να την κάνει "χίλια κομμάτια", επειδή είχε ανακαλύψει ηχογραφημένες συνομιλίες της", φράση που ο δικάσας Δικαστής καταχώρισε αυτούσια στην υπ’ αριθ. 579/2009 απόφαση που εξέδωσε (με την οποία έκανε δεκτή την αίτηση και υποχρέωσε τον κατηγορούμενο να μην πλησιάζει την εγκαλούσα είτε στον τόπο διαμονής της στο Αργοστόλι για όσο χρονικό διάστημα θα διαμένει εκεί, είτε στο εστιατόριό της "..." επί της οδού ...

της ιδίας πόλης), κατάθεση από την οποία προκύπτει σαφώς ότι ο κατηγορούμενος είχε προσχεδιάσει την επίθεσή του κατά της εγκαλούσας που έλαβε χώρα τις τελευταίες βραδινές ώρες της 02ας-12-2008 και πρώτες πρωινές ώρες της 03ης-12-2008 "επειδή είχε ανακαλύψει ηχογραφημένες συνομιλίες της" και ήθελε για το λόγο αυτό να την τιμωρήσει.

Επίσης, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, εν όψει των άνω αποδειχθέντων, και για τις κάτωθι, τελεσθείσες στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας, πράξεις β) της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, που τελέσθηκε στο τέλος του μηνός Μαρτίου του 2008, γ) της ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση που τελέσθηκε 1) περί το τέλος του μηνός Μαρτίου του 2008, 2) στις 03-05-2008, 3) στις 18-11-2008 και 4) στις 03-12-2008 κατά τα χρονικά σημεία της ημέρας εκείνης που αναφέρονται στο διατακτικό και δ) της παράνομης κατακράτησης που τελέσθηκε επίσης στις 03-12-2008.

Ενώ δεν αποδείχθηκε ότι αυτός προσπάθησε να εξαναγκάσει τη σύζυγό του να μην πωλήσει την επιχείρησή της με απειλή σε βάρος της ζωής της αφού ποτέ δεν προσπάθησε αυτή να πωλήσει την επιχείρησή της, και πρέπει να κηρυχθεί αθώος της πράξεως αυτής. Δύο μέλη του Δικαστηρίου, οι πρώτος και τέταρτος των ενόρκων, είχαν την γνώμη ότι δεν αποδείχθηκε πλήρως ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος για τον λόγο αυτό ο κατηγορούμενος έπρεπε να κηρυχθεί αθώος της πράξης αυτής.

Ακολούθως το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, κατά πλειοψηφία, "Α) Ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος, το οποίο εμποδίστηκε σημαντικά και για πολύ χρόνο να χρησιμοποιεί το σώμα του, αποτέλεσμα που ο κατηγορούμενος γνώριζε ως ενδεχόμενο και το αποδέχτηκε.

Ειδικότερα αυτός στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας, ως μέλος οικογένειας και δη ως σύζυγος, προξένησε σε άλλο μέλος της οικογένειας και δη στη σύζυγό του Ε. Τ. σωματική βλάβη υπό την έννοια του εδαφίου α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 308 Π.Κ., με αποτέλεσμα να επακολουθήσει βαριά σωματική πάθηση αυτής. Ειδικότερα, με την ιδιότητα του μέλους της οικογένειας, ο κατηγορούμενος, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των τελευταίων βραδινών ωρών της 02ας-12-2008 και των πρώτων πρωινών ωρών της 03ης-12-2008, κτύπησε αλλεπάλληλα την προαναφερόμενη σύζυγό του με γροθιές, λακτίσματα, με τη χρήση μεταλλικής πυρολαβίδας του τζακιού (μασιά) και με πατήματα σε όλο το σώμα και κυρίως στο κεφάλι και στον αυχένα της, προκαλώντας σε αυτήν σωματικές βλάβες που συνίσταντο σε εκχυμώσεις ράχης, αριστερής οσφυϊκής χώρας, αυχένος και θώρακος - κοιλίας μυϊκή αδυναμία στην έκταση του αντιβραχίου και του δεξιού καρπού, ελαττωμένη αισθητικότητα ριζίτικης κατανομής Α6 (ΔΕ), αρχόμενη πυραμιδική συνδρομή, αυχενοβραχιόνιο νευραλγία άμφω, ιδίως δεξιά, με αδυναμία στην έκταση του αντιβραχίου και του καρπού, αδυναμία αμφοτέρων των άνω άκρων σε παρατεταμένη ανύψωση ή απαγωγή, αδυναμία σύλληψης αντικειμένων, οπίσθια κυκλοτερή προπέτεια του Α5-Α6 μεσοσπονδυλίου δίσκου με ήπια πιεστικά φαινόμενα επί του μηνιγγικού σάκου χωρίς στένωση του μεσοσπονδυλίων τρημάτων ή πίεση των εξερχομένων νευρικών ριζών και ευμεγέθη οπισθοπλάγια δεξιά κήλη του Α6-Α7 μεσοσπονδυλίου δίσκου που προκαλεί πιεστικά φαινόμενα επί της αντίστοιχης επιφάνειας του μηνιγγικού σάκου και στένωση του συστοίχου μεσοσπονδυλίου τρήματος με πιεστικά φαινόμενα επί της εξερχομένης νευρικής ρίζας.

Ο κατηγορούμενος ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, γνώριζε ότι τα άνω κτυπήματα μπορούσαν να προκαλέσουν το κατωτέρω εγκληματικό αποτέλεσμα και αποδέχθηκε αυτό το ενδεχόμενο, ήτοι τη βαριά σωματική βλάβη της εγκαλούσας που συνίσταται στο ότι η τελευταία εμποδίστηκε για τουλάχιστον τρεις μήνες μετά την τέλεση της ανωτέρω άδικης πράξης του κατηγορουμένου να χρησιμοποιεί όχι μόνο τα χέρια της αλλά, λόγω του, ευπαθούς και ιδιαίτερα σημαντικού για τη στήριξη και λειτουργία όλου του σώματος σημείου του αυχένα που επλήγη από τα κτυπήματα του κατηγορουμένου και τα πόδια της λόγος για τον οποίο χρειαζόταν τη στήριξη άλλου ατόμου ακόμη και για την εξυπηρέτηση και των στοιχειωδεστέρων ατομικών αναγκών της".

Κήρυξε περαιτέρω, τον κατηγορούμενο ομόφωνα ένοχο του ότι:

"Β) Στον ίδιο τόπο, στο τέλος του μηνός Μαρτίου του 2008, ως μέλος της οικογένειας και δη ως σύζυγος προξένησε σε άλλο μέλος της οικογένειας δηλαδή στη σύζυγό του Ε. Τ., σωματική βλάβη, υπό την έννοια του εδαφίου α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 308 Π.Κ. και συγκεκριμένα της προκάλεσε μώλωπες κτυπώντας την με γρόνθους και ραπίσματα στο κεφάλι και πετώντας της αντικείμενα.

Γ) Στον ίδιο τόπο και κατά τους κατωτέρω αναφερόμενους χρόνους με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος ως μέλος οικογένειας και δη ως σύζυγος προκάλεσε σε άλλο μέλος ήτοι στη σύζυγό του Ε. Τ., τρόμο και ανησυχία απειλώντας την με παράνομες πράξεις και συγκεκριμένα: 1) στο τέλος του μηνός Μαρτίου του 2008 απείλησε την άνω σύζυγό του, έχοντας τοποθετήσει στο τραπέζι της κουζίνας της συζυγικής τους στέγης επί της οδού ... στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας κυνηγετικό όπλο και τις σφαίρες αυτού, ότι θα σκοτώσει τον πατέρα της 2) την 03η-05-2008 απείλησε αυτήν ότι θα την σκοτώσει και θα της κάψει το μαγαζί, 3) την 18η-11-2008 εμφανίσθηκε στην οικία της συζύγου του στην Αθήνα και της προκάλεσε τρόμο και ανησυχία, λέγοντάς της ότι θα σκοτώσει την ίδια και τα δύο παιδιά της από τον προηγούμενο γάμο της και 4) τα ξημερώματα της 03ης-12-2008 απείλησε την άνω παθούσα ότι αν δεν του αποκαλύψει την εξωσυζυγική της σχέση θα την κάψει, θα την κουρέψει και δεν θα βγει ζωντανή από το σπίτι, καθώς και ότι θα την βγάλει γυμνή πάνω σε γαϊδούρι στο Αργοστόλι για να δουν οι χωριανοί τα αίσχη της προκαλώντας της με αυτόν τον τρόπο τρόμο και ανησυχία.

Δ) Στον ίδιο τόπο με πρόθεση κατακράτησε άλλον χωρίς τη θέλησή του και συγκεκριμένα, κατά τις πρωινές ώρες της 03ης-12-2008, ενώ η σύζυγός του Ε. Τ. κατευθυνόταν τραυματισμένη από την επί της οδού ... οικία του κατηγορουμένου προς το ξενοδοχείο "‘ ..." του Αργοστολίου πεζή ο τελευταίος την ακολούθησε με το υπ’ αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της και την επιβίβασε δια της βίας σ’ αυτό αποστερώντας της έτσι την ελευθερία της κίνησής της". Με αυτά που δέχθηκε το ως άνω δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την απαιτούμενη κατά τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των εγκλημάτων της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος, της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης, της ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση και της παράνομης κατακράτησης, για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τις νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις διατάξεις των άρθρων 1 παρ.1 και 2 περ.α,γ και 3, 6 παρ.2 εδ.γ σε συνδυασμό με εδ.

β-α και παρ.1 περ.α, 7 παρ.2 και 17 παρ.1 Ν.3500/2006 και των άρθρων 1,12,14, 26 παρ.1 α, 27 παρ.1,51,52,53,60,61,79,94 παρ.1,308 παρ.1α, 310 παρ.1 και 2, και 325 Π.Κ., τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές και αιτιολογίες και έτσι η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης.

Η αιτίαση ότι υπάρχει ασάφεια ως προς την εφαρμοσθείσα από το Δικαστήριο ουσιαστική ποινική διάταξη, αν δηλ. εφαρμόσθηκε η διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 εδ.γ’ Ν.3500/2006 ή η διάταξη του άρθρου 310 παρ.1 και 2 Π.Κ., επειδή εκτός από τις εφαρμοσθείσες διατάξεις του Ν.3500/2006 αναφέρεται και η διάταξη του άρθρου 310 παρ.1 και 2 Π.Κ., είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί αφού από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι ο αναιρεσείων καταδικάστηκε για το έγκλημα της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος.

Αβάσιμη κρίνεται και η αιτίαση ότι η ανωτέρω, κατά τον αναιρεσείοντα, ασάφεια ενισχύεται από το γεγονός, ότι στην παράγραφο της προσβαλλόμενης, όπου αναλύονται οι απαιτούμενες από το άρθρο 79 Π.Κ. προϋποθέσεις, που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την επιμέτρηση της ποινής, αναφέρεται η φράση "κρίνει ομόφωνα ότι πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών", καθόσον είναι πρόδηλο ότι από προφανή παραδρομή του δικαστηρίου περιελήφθη (και δη στο περί επιμέτρησης της ποινής τμήμα) η παραπάνω φράση, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αμέσως παρακάτω (και δη στο διατακτικό του περί επιμέτρησης της ποινής τμήμα της απόφασης), αναφέρονται οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο για κάθε επί μέρους αδίκημα.

Ειδικότερα δε αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος για την πράξη της ενδοοικογενειακής σωματικής κάκωσης η οποία είχε ως επακόλουθο τη βαριά σωματική πάθηση του θύματος καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών κατά πλειοψηφία. Αβάσιμος κρίνεται και ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντα ότι υπάρχει ασάφεια στην προσβαλλόμενη ως προς το χρόνο τέλεσης μιας επί μέρους πράξης ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση που φέρεται ότι τελέσθηκε στο τέλος του μηνός Μαρτίου 2008 και τούτο διότι:

Από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης προκύπτει ότι πράγματι το δικαστήριο προσδιόρισε ως χρόνο τέλεσης μιας επί μέρους πράξης ενδοοικογενειακής απειλής κατ’ εξακολούθηση το τέλος του μηνός Μαρτίου 2008, αλλά εξ αυτού ουδεμία ασάφεια προκαλείται, σε κάθε δε περίπτωση ο χρονικός αυτός προσδιορισμός αναφέρεται σε χρόνο πρότερο της 31-3-2008 και συνεπώς δεν επηρεάζει το χρόνο παραγραφής της πράξης αυτής.

Συνακόλουθα, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ λόγοι αναίρεσης με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης είναι αβάσιμοι και συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί.

Περαιτέρω με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων που κατατέθηκε από τον προς τούτο εξουσιοδοτηθέντα δικηγόρο Αθηνών Εμμανουήλ Αναστασάκη, προβάλλεται: α) η περί απολύτου ακυρότητας και ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας αιτίαση και ειδικότερα ότι το δικαστήριο, χωρίς επαρκή αιτιολογία απέρριψε το αίτημα του αναιρεσείοντα για αναβολή εκδίκασης της υπόθεσής του λόγω σημαντικών αιτίων στο πρόσωπο του συνηγόρου του Ν.

Α., ο οποίος απείχε από τα καθήκοντά του και εξ’ αυτού παραβιάσθηκαν τα από το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ’ Κ.Π.Δ. δικαιώματά του που αφορούν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπισή του καθώς και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται από το νόμο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ).

Η κατά τις διατάξεις του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ προβλεπόμενη, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και σε όλες, χωρίς εξαίρεση, τις αποφάσεις, σχετικά με τις αιτήσεις που υποβάλλονται, ανεξάρτητα εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή εάν η έκδοσή τους αφήνεται στην διακριτική ευχέρεια ή ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που τις εξέδωσε.

Εντεύθεν, και η παραδοχή ή μη του σχετικού αιτήματος αναβολής από το άρθρο 349 ΚΠΔ απόκειται μεν στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, οφείλει όμως τούτο να απαντήσει στο αίτημα που υποβλήθηκε και σε περίπτωση απόρριψής του να αιτιολογήσει την απόφαση του, διαφορετικά δημιουργείται λόγος αναίρεσης της απόφασης από τα άρθρα 170 παρ. 2 και 510 παρ.1 Δ’ ΚΠΔ αναίρεσης.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 349 παρ. 1 του ΚΠοινΔ το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την αναβολή της δίκης για λόγο ανωτέρας βίας. Η αποχή των δικηγόρων, ναι μεν αποτελεί, κατά την παράγραφο 7 του, ως άνω άρθρου, λόγο ανωτέρας βίας για την αναβολή της ποινικής δίκης, όμως, η άσκηση αυτού του δικαιώματος από δικηγόρο, προκειμένου να προστατεύσει επαγγελματικά και συναφή συμφέροντα του, είναι ήσσονος σημασίας, από άποψη προστασίας, έννομο αγαθό σε σχέση με την απονομή της δικαιοσύνης, και υποχωρεί έναντι αυτής όταν συντρέχει κίνδυνος ματαίωσης της αξίωσης της πολιτείας προς τιμωρία του ποινικού αδικήματος, που αποδίδεται στον εντολέα του απέχοντος από τα καθήκοντά του δικηγόρου, ενόψει του ικανού χρόνου που έχει παρέλθει από το χρόνο τέλεσης της αποδιδόμενης αξιόποινης πράξης και πρέπει, όταν επίκειται κίνδυνος παραγραφής της υπόθεσης και ματαίωσης της αξίωσης της Πολιτείας για τιμωρία του ποινικού αδικήματος που αποδίδεται στον εντολέα του, να υποχωρήσει.

Οπωσδήποτε δε, πρέπει ο δικηγόρος να ισχυριστεί και να αποδείξει ότι ζήτησε άδεια από τον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο για να παραστεί στη δίκη και αυτός δεν του το επέτρεψε, λαμβανομένου υπόψη και του ότι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι επιτρέπουν στα μέλη τους να παρίστανται σε κατεπείγουσες περιπτώσεις, όπως είναι οι υποθέσεις, στις οποίες ανακύπτει κίνδυνος παραγραφή {Ολ.Α.Π. 7/2005, 22/2015, Α.Π. 1269/2015, Α.Π. 322/2013}.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, αμέσως μετά την εκφώνηση του ονόματος του κατηγορουμένου, εμφανίστηκε ο δικηγόρος Πατρών Θ. Τ. και είπε στο Δικαστήριο ότι "εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο δυνάμει της από 28-3-2016 εξουσιοδότησης", την οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο και αναγνώστηκε στο ακροατήριο από την Πρόεδρο.

Το Δικαστήριο στη συνέχεια δέχτηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 340 παρ.2 Κ.Π.Δ., την εκπροσώπηση του κατηγορουμένου από τον ως άνω δικηγόρο. Στο σημείο αυτό και αμέσως μετά την νομιμοποίηση της πολιτικής αγωγής, ο συνήγορος του κατηγορουμένου είπε ότι "ζητάει την αναβολή εκδίκασης της υπόθεσης, προκειμένου ο κατηγορούμενος να εκπροσωπηθεί από το δικηγόρο Κεφαλληνίας Ν.

Α., ο οποίος τον είχε εκπροσωπήσει και στον πρώτο βαθμό και ο οποίος απέχει των καθηκόντων του". Το δικαστήριο με την με αριθμό 52/31-3-2016 παρεμπίπτουσα απόφασή του απέρριψε το ως άνω αίτημα αναβολής με την εξής αιτιολογία: "Το δικαστήριο δεν κρίνει βάσιμο το λόγο της αιτούμενης αναβολής, αφού ο πληρεξούσιος συνήγορος του κατηγορουμένου, θα έπρεπε να είχε λάβει άδεια για την εκδίκαση της προκειμένης υπόθεσης από τον οικείο δικηγορικό σύλλογο, η οποία θα του εδίδετο οπωσδήποτε ενόψει της επικείμενης παραγραφής των πλημμεληματικών πράξεων, για τις οποίες δικάζεται ο κατηγορούμενος και μάλιστα την ίδια ημέρα της ως άνω δικασίμου".

Με αυτό το περιεχόμενο, η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς την απόρριψη του μνημονευόμενου, ως άνω, αιτήματος αναβολής της δίκης είναι ορθή κατά τη νομική προσέγγισή της και προσηκόντως αιτιολογημένη ως προς την ουσιαστική θεμελίωσή της και σε καμιά περίπτωση δεν παραβιάσθηκαν οι αμέσως συναπτόμενες με τα υπερασπιστικά δικαιώματα του αναιρεσείοντα διατάξεις.

Και τούτο διότι οι σε βαθμό πλημμελήματος αξιόποινες πράξεις φέρονταν να έχουν τελεσθεί τέλη Μαρτίου 2008, οπότε, σε περίπτωση αναβολής, υπήρχε άμεσος κίνδυνος παραγραφής αυτών, με δεδομένο ότι η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό ότε και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν η 31-3-2016 και επί πλέον δεν προέκυψε ότι ο αιτών την αναβολή και απέχων από τα καθήκοντά του δικηγόρος ζήτησε άδεια από τον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο για να παραστεί στη δίκη και αυτή δεν του χορηγήθηκε από τον τελευταίο {ΑΠ 1180/2013}.

Αντίθετα προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε στο Δικαστήριο δια του ετέρου δικηγόρου του Θ. Τ. και ζήτησε την αναβολή εκδίκασης της υπόθεσή του, λόγω αποχής του δικηγόρου Ν. Α., που παρέστη κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό, χωρίς να προσκομίσει έγγραφο από το οποίο προέκυπτε ότι ο ανωτέρω δικηγόρος είχε καταθέσει σχετικό αίτημα στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο, ο οποίος το απέρριψε.

Επομένως ο ανωτέρω λόγος με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα παρίσταται αβάσιμος και απορριπτέος. Η περαιτέρω αιτίαση ότι ο χρόνος της μιας ώρας που ετέθη η δικογραφία στην διάθεση του συνηγόρου του Θ. Τ. για να ενημερωθεί δεν ήταν επαρκής, εδράζεται επί εσφαλμένης βάσεως αφού από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης, τα οποία δεν έχουν προσβληθεί για πλαστότητα, προκύπτει ότι αυτόν το χρόνο ζήτησε ο συνήγορός του, ο οποίος συμμετείχε στη συνέχεια καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας στο ακροατήριο, χωρίς να δηλώσει, σε κανένα στάδιο, ότι ο χρόνος αυτός ήταν ανεπαρκής για την ενημέρωσή του ......

β) προβάλλεται η αιτίαση ότι χωρίς αιτιολογία απορρίφθηκε ο νομίμως προταθείς από αυτόν αυτοτελής ισχυρισμός για ύπαρξη στο πρόσωπό του μειωμένου καταλογισμού λόγω τοξικομανίας. Η επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης κατά το Σύνταγμα και τον Κ.Π.Δ., πρέπει να εκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του αυτοτελείς ισχυρισμούς.

Αυτοί δε είναι εκείνοι οι οποίοι προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ.2 και 333 παρ.2 ΚΠΔ και κατατείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητος προς καταλογισμό ή την μείωση αυτής ή την εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξης ή την μείωση της ποινής. Πρέπει όμως οι ισχυρισμοί αυτοί να προβάλλονται κατά τρόπο ορισμένο δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά που κατά νόμο απαιτούνται για την θεμελίωσή τους, ώστε το δικαστήριο να μπορέσει να τους κρίνει και να τους αξιολογήσει προς ευνοϊκότερη μεταχείριση του κατηγορουμένου, άλλως το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα {Α.Π. 813/2015}.

Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί μειωμένου καταλογισμού, που προβλέπεται στο άρθρο 36 Π.Κ., αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου κώδικα, ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, δεν προβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί μειωμένου καταλογισμού, δηλαδή εγγράφως και με προφορική ανάπτυξη του κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής και πραγματικής θεμελίωσης του, αλλά διατυπώθηκε, αμέσως μετά την επί της ενοχής απόφαση του δικαστηρίου, από το συνήγορό του, αόριστα, επί λέξη ζήτησε "να αναγνωριστεί στον εντολέα του μειωμένος καταλογισμός λόγω τοξικομανίας" (σελ.17 της προσβαλλόμενης).

Το Δικαστήριο, αν και δεν υπείχε, σύμφωνα με τις προηγούμενες αναπτύξεις, υποχρέωση σχετικής απάντησης, απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό με ιδιαίτερες σκέψεις και την προσήκουσα αιτιολογική επάρκεια (σελ.18, 19 της προσβαλλόμενης). Τα όσα δε περί του αντιθέτου διατείνεται ο αναιρεσείων είναι αβάσιμα και απορριπτέα.

Οι λοιπές εκτενείς αιτιάσεις του αναιρεσείοντα οι οποίες αναφέρονται στην αξιολόγηση των αποδείξεων και στην μεταβολή της σε βάρος του κατηγορίας με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, πλήττουν την, αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Άλλωστε το περιεχόμενο τους αποτελεί επανάληψη των διαλαμβανόμενων στο κύριο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης ισχυρισμών για τους ανωτέρω λόγους, και συνεπώς δεν υπόκειται περίπτωση ιδιαίτερης επί των προσθέτων αυτών λόγων εκτίμησης. Ειδικότερα η υπό του κατηγορουμένου άρνηση του νομικού χαρακτηρισμού των αξιόποινων πράξεων που του αποδίδονται, δεν συνιστά αυτοτελή ισχυρισμό αλλά αρνητικό της κατηγορίας και ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει και μάλιστα με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού επ’ αυτών απάντησε, όπως ήταν υποχρεωμένο, με την κύρια επί της ενοχής απόφασή του, η οποία είναι πλήρως αιτιολογημένη {Α.Π. 33/2015, Α.Π. 1341/2014, Α.Π. 1108/2014, Α.Π. 407/2014}.

Συνακόλουθα οι από το 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Π.Δ., του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, λόγοι αναίρεσης με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, ως αβάσιμοι και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-5-2006 αίτηση (δήλωση) του κατηγορουμένου Β.-Γ. Κ. του Κ. για αναίρεση της 52-54/2016 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πατρών, καθώς και τους πρόσθετους λόγους αυτής.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Σεπτεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ