Supreme Court partially allows insurance claim for additional compensation under Article 931 of the Civil Code.

Απόφαση 1421 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1421/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σωκράτη Πλαστήρα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Μυρσίνης Παπαχίου και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Ασπασίας Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη), Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη, Ερασμία Λιούλη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος - εκκαλούντος - ενάγοντος: Μ. Δ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σαφέτη.

Της καθ' ης η κλήση - εφεσίβλητης - εναγομένης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 29-2-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-10-2012 αγωγή του ήδη καλούντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκε με την από 7-3-2013 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη καθ' ης η κλήση, καθώς και με την κατατεθείσα διά των προτάσεών τους πρόσθετη παρέμβαση φυσικών προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15872/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1797/2015 μη οριστική και 1058/2016 τελεσίδικη του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη καλών με την από 11-4-2017 αίτησή του, ενώ η ήδη καθ' ης η κλήση με την από 12-6-2017 αίτησή της ζήτησε την αναίρεση και των δύο ως άνω αποφάσεων του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 1423/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία, αφού συνεκδίκασε τις ως άνω αιτήσεις, απέρριψε την από 12-6-2017 αίτηση της "INTEΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ", αναίρεσε δε την από 11-4-2017 αίτηση του Μ. Δ. και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή.

Εκδόθηκε η 1772/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο ήδη καλών με την από 22-6-2020 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1424/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και κράτησε την υπόθεση στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου για περαιτέρω κατ' ουσίαν εκδίκαση στο ίδιο τμήμα, σε ιδιαίτερη συζήτηση και σε νέα προς το σκοπό αυτό δικάσιμο, μετά από κλήση του επιμελέστερου των διαδίκων. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 17-11-2022 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζωή Καραχάλιου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 17-11-2022 κλήση του αναιρεσείοντος και ήδη καλούντος Μ. Δ., νόμιμα φέρεται προς συζήτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η κρινόμενη υπόθεση, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 1424/2022 απόφασης του Αρείου Πάγου (Δ' Πολιτικού Τμήματος), με την οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθμ. 1772/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και κρατήθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση επί της ουσίας, κατ' εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012 και 65 παρ. 1 του ν. 4139/2013 και αντικαταστάθηκε εκ νέου από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, ενόψει του ότι επρόκειτο για παραδοχή δεύτερης αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 579 παρ. 1 του ΚΠολΔ: "Αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο, εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται, εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι μετά την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, δηλαδή αναβιώνει η αίτηση παροχής έννομης προστασίας. Η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο παραδοχής της αναίρεσης, δηλαδή ως προς τα πληγέντα κεφάλαιά της, όχι δε ως προς άλλα, εκτός αν τα τελευταία συνάπτονται αρρήκτως με τα αναιρεθέντα, οπότε συναναιρούνται (ΑΠ 170/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεθείσα με την 1424/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου υπ' αριθμ. 1772/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Ο ενάγων-εκκαλών Μ. Δ., με την από 15-10-2012 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης απευθυνόμενη κατά της εναγομένης -εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας και κατά του Κ. Κ. (μη διαδίκου εν προκειμένω), ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον έκαστος, να αποκαταστήσουν τη θετική και αποθετική του ζημία για τον τραυματισμό του σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη κάτω από τις σ' αυτή περιγραφόμενες συνθήκες (αποζημίωση, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και πρόσθετη αποζημίωση λόγω αναπηρίας κατ' άρθρο 931 ΑΚ), κατά τη σύγκρουση του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος, ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, με την ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, που οδηγούσε ο ίδιος (ενάγων). Παράλληλα, η εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία άσκησε ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση κ.λ.π., που όμως δεν ενδιαφέρουν πλέον το παρόν Δικαστήριο.

Επί της αγωγής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 15872/2013 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία, αφού έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο του ένδικου ατυχήματος τον οδηγό του ασφαλισμένου στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία αυτοκινήτου, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, υποχρεώνοντας την προαναφερόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα τα αναφερόμενα σ' αυτήν χρηματικά ποσά, ενώ απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αξίωση του ενάγοντος για καταβολή πρόσθετης αποζημίωσης εκ του άρθρου 931 ΑΚ, που ενδιαφέρει στην παρούσα αναιρετική δίκη.

Επί ασκηθεισών εκ μέρους των διαδίκων αντίθετων εφέσεων, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1797/2015 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία, αφού έκρινε ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ασφαλισμένου αυτοκινήτου, ανέβαλε την έκδοση επί της ουσίας οριστικής απόφασης και διέταξε τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, από ιατρό χειρουργό- ορθοπεδικό, προκειμένου ο τελευταίος να αποφανθεί εγγράφως και αιτιολογημένα για τα ιατρικά θέματα που του ετίθεντο με την ως άνω απόφαση.

Μετά τη διενέργεια της διαταχθείσας πραγματογνωμοσύνης, συζητήσεως γενομένης, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1058/2016 απόφαση, η οποία έκρινε, όπως και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ως προς το απορριφθέν κονδύλιο του άρθρου 931 ΑΚ, και απέρριψε το σχετικό λόγο έφεσης, που αφορούσε την αξίωση αυτή. Η τελευταία απόφαση, κατόπιν ασκήσεως αντίθετων αιτήσεων αναίρεσης εκ μέρους των διαδίκων, αναιρέθηκε με την υπ' αριθμ. 1423/2018 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ως προς το κεφάλαιο της αξίωσης του άρθρου 931 ΑΚ και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο με την υπ' αριθμ. 1772/2019 τελεσίδικη απόφασή του έκρινε ότι ο ενάγων υπέστη μερική ισόβια αναπηρία από το ατύχημα, για την οποία δικαιούται ως αποζημίωση το ποσό των 14.000 ευρώ.

Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, ο ενάγων άσκησε την από 22-6-2020 αίτηση αναίρεσης και επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1424/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, για τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) και δη επειδή, κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και καθ'υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας, το Εφετείο, κατά την εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 931 του ΑΚ και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, επιδίκασε σ' αυτόν, ως εύλογη χρηματική παροχή από τον τραυματισμό του, το ποσό των 14.000 ευρώ, το οποίο είναι δυσανάλογα μικρό σε σχέση με αυτά που επιδικάζονται σε ανάλογες περιπτώσεις και προκύπτουν από τις συνθήκες της αδικοπραξίας (του τροχαίου ατυχήματος), με βάση τα αναφερόμενα στην απόφαση προσδιοριστικά κριτήρια για τον καθορισμό αυτού.

Ήδη με την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης από 17-11-2022 κλήση του εκκαλούντος, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η από 28-1-2014 (αρ. κατ. 336/28-1-2014) έφεση αυτού, κατά της υπ' αριθμ. 15872/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Συνεπώς, εφόσον μετά την αναίρεση οι διάδικοι επανέρχονται δικονομικώς στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση (άρθρο 579 παρ. 1 του ΚΠολΔ), η δε υπόθεση στο Δικαστήριο της παραπομπής συζητείται εντός των ορίων, που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση (άρθρο 581 παρ. 2 του ΚΠολΔ), πρέπει η νομίμως και εμπροθέσμως ασκηθείσα, σύμφωνα με τα άρθρα 495 παρ. 1 και 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, προαναφερθείσα έφεση του εκκαλούντος και ήδη καλούντος, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν εντός των ορίων αυτών, δεδομένου ότι με τη μη αναιρεθείσα κατά τούτο 1797/2015 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία είχε διατάξει τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, είχε γίνει τυπικά δεκτή η έφεση. Κατά τη διάταξη του άρθρου 931 του ΑΚ "η αναπηρία ή η παραμόρφωση, που προξενήθηκε στον παθόντα, λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης, αν επιδρά στο μέλλον του". Ως αναπηρία θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως παραμόρφωση, νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφάνισης του προσώπου, η οποία καθορίζεται όχι αναγκαίως κατά τις απόψεις της ιατρικής επιστήμης αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής.

Περαιτέρω, ως μέλλον νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής της αναπηρίας ή παραμόρφωσης στο μέλλον του προσώπου. Αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων. Η ΑΚ 931 προβλέπει επιδίκαση από το δικαστήριο χρηματικής παροχής στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση, εφόσον συνεπεία αυτών επηρεάζεται το μέλλον του. Η χρηματική αυτή παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφόσον η τελευταία εννοιολογικά συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής κατάστασης μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης που θα υπήρχε χωρίς αυτό.

Εξάλλου, η συνεπεία της αναπηρίας ή παραμόρφωσης ανικανότητα προς εργασία, εφόσον προκαλεί στον παθόντα περιουσιακή ζημία, αποτελεί βάση αξίωσης προς αποζημίωση, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 929 του ΑΚ (αξίωση διαφυγόντων εισοδημάτων). Όμως, η αναπηρία ή παραμόρφωση ως τέτοια δεν σημαίνει κατ' ανάγκην πρόκληση στον παθόντα περιουσιακής ζημίας.

Προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή παραμόρφωσης ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου, ως ενός αυτοτελούς έννομου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παρ. 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος αλλά και στις μεταξύ τους σχέσεις, χωρίς αναγκαίως η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων.

Έτσι, κατά την ορθή ερμηνεία της ίδιας διάταξης, με αυτή προβλέπεται η επιδίκαση στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν μπορεί να προσδιοριστεί, το ύψος δε του επιδικαζόμενου εύλογου χρηματικού ποσού καθορίζεται με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, την ηλικία του παθόντος, καθώς και με τη συνεκτίμηση του ποσοστού τυχόν συνυπαιτιότητας του τελευταίου στην πρόκληση της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της, κατά τη διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ, αξίωσης για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης.

Συνεπώς, και στην περίπτωση αυτή, όπως και στην περίπτωση της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, ο προσδιορισμός του επιδικαζόμενου εύλογου κατά την κρίση του Δικαστηρίου χρηματικού ποσού της προβλεπόμενης από το άρθρο 931 του ΑΚ χρηματικής παροχής εναπόκειται στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας και η περί αυτού κρίση του τελευταίου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αφού σχηματίζεται από την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων και χωρίς υπαγωγή του πορίσματος σε νομική έννοια, ώστε να μπορεί να νοηθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου είτε ευθέως είτε εκ πλαγίου. Επιβάλλεται, όμως, να τηρείται, κατά τον καθορισμό του ποσού που επιδικάζεται, η αρχή της αναλογικότητας, ως γενική νομική αρχή και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, υπό την έννοια ότι η σχετική κρίση του δικαστηρίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας (ΑΠ 1442/2022, ΑΠ 187/2021, ΑΠ 548/2020, ΑΠ 142/2019, ΑΠ 1430/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιλαμβάνονται στα υπ' αριθμ. 15872/2013 πρακτικά αυτού, από την 6-11-2015 ιατρική πραγματογνωμοσύνη που συνέταξε ο ορθοπεδικός χειρουργός ιατρός Κ. Θ., ο οποίος διορίσθηκε πραγματογνώμων με την υπ' αριθμ. 1797/2015 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και κατατέθηκε στη γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου στις 6-11-2015 (αριθμ.

έκθ. κατ. 70/2015), από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Κατά το τροχαίο ατύχημα, που έλαβε χώρα στις 16-8-2011, στην επαρχιακή οδό ..., για το οποίο αποκλειστικά υπαίτιος κρίθηκε με ισχύ δεδικασμένου, με την υπ' αριθμ. 1058/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο οδηγός του ασφαλισμένου στην ήδη εφεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Κ. (μη διάδικος στη δευτεροβάθμια δίκη), τραυματίστηκε ο ενάγων- εκκαλών (Μ. Δ.), ο οποίος οδηγούσε τη με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του. Αμέσως μετά το ατύχημα ο τελευταίος διακομίσθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Άρτας, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί: 1. Ανοικτό συντριπτικό υπερκονδύλιο κάταγμα δεξιού μηριαίου, 2.

Ασταθή κάκωση πυελικού δακτύλου με ρήξη δεξιού ιερολαγονίου αρθρώσεως και κάταγμα ηβοϊσχιακών κλάδων αριστερά, 3. Εκτεταμένα τραύματα αριστερού κάτω άκρου με ρήξη επιγονατιδίου τένοντα, πρόσθιου κνημιαίου και μακρού εκτείνοντα το μεγάλο δάκτυλο. Λόγω άλγους δεξιού υποχονδρίου, υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία κοιλίας και διεπιστώθη μικρή ρήξη- θλάση ήπατος.

Προς αντιμετώπιση των ανωτέρω τραυμάτων υπεβλήθη σε θεραπεία και συγκεκριμένα: 1. Το κάταγμα κνήμης αντιμετωπίσθηκε χειρουργικά στις 16-8-2011 με χειρουργική επέμβαση εξωτερικής οστεοσύνθεσης με αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας με οπιοειδή. 2. Το κάταγμα της λεκάνης αντιμετωπίσθηκε χειρουργικά στις 18-8-2011 με επέμβαση τοποθέτησης πλαισίων εξωτερικής οστεοσύνθεσης με αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας με οπιοειδή. 3.

Στις 23-8-2011 υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση ήλωσης κάτω άκρου με αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας περιέχουσα και οπιοειδή. 4. Κατά τη διάρκεια νοσηλείας παρουσιάστηκε φλεγμονή του ανοικτού υπερκονδύλιου κατάγματος και αντιμετωπίστηκε επιτυχώς με πέντε χειρουργικούς καθαρισμούς και τοποθέτηση ειδικού σπόγγου με συνεχή αναρρόφηση. 5.

Στις 5-9-2011 έγινε αναθεώρηση της εξωτερικής οστεοσύνθεσης στο υπερκονδύλιο κάταγμα δεξιού μηριαίου σε ΙLΙΖΑRΟV, παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι και 13-9-2011, οπότε και διεκομίσθη για περαιτέρω αντιμετώπιση και νοσηλεία στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθήνας "Γ. Γεννηματάς", κοντά στον τόπο κατοικίας του και προς συνδρομή και συμπαράσταση από τους οικείους του.

Κατά τη διακομιδή στο ανωτέρω νοσοκομείο η κλινική του κατάσταση είχε ως εξής: 1. Υπερκονδύλιο κάταγμα δεξιού μηριαίου, το οποίο είχε αντιμετωπιστεί χειρουργικά με εξωτερική οστεοσύνθεση illizarov, 2. Κάταγμα λεκάνης με διάσταση ηβικής σύμφυσης αντιμετωπισθέν με εξωτερική οστεοσύνθεση πυέλου. 3. Ρήξη επιγονατιδικού αριστερά και ρήξη μακρού εκτείνοντος άκρου ποδός αριστερά, αποκαταστημένα χειρουργικά με συρραφή και εξωτερική οστεοσύνθεση. 4.

Βαθύ θλαστικό τραύμα δεξιού μηρού αντιμετωπισθέν χειρουργικά με καθαρισμό και συρραφή, υπό αντιβιοτική αγωγή λόγω επιμολύνσεως από πολύ ανθεκτικά μικροβιακά στελέχη (acinetobactar baumannii/haemoliticus και klebsiella pneumoniae). Υποβλήθηκε σε συνεχείς καθαρισμούς των τραυμάτων με συχνή παρακολούθηση και σε συνεννόηση με το τμήμα λοιμώξεων, τελικώς αποφασίστηκε η διακοπή της αντιβιοτικής αγωγής που ελάμβανε από το νοσοκομείο της Άρτας και ετέθη σε αγωγή με ενδοφλέβια tigacil και colistin.

Αφαιρέθηκαν οι εξωτερικές οοτεοσυνθέσεις της λεκάνης και του αριστερού άκρου ποδός και ξεκίνησε συνεδρίες φυσιοθεραπείας. Παρουσίασε δυσγευσία και νεφρική δυσλειτουργία, λόγω παρατεταμένης αντιβιοτικής αγωγής, που αντιμετωπίστηκαν σε συνεργασία με τη νεφρολογική κλινική. Με διακοπή της αντιβιοτικής αγωγής και εντατική ενυδάτωση επιτεύχθηκε η πλήρης αποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας.

Μετά τη μέχρι και 31-10-2011 νοσηλεία του, μεταφέρθηκε σε κέντρο αποκατάστασης ως πολυτραυματίας, με κάταγμα λεκάνης, κάταγμα διάφυσης μηριαίου οστού δεξιού, διατομή επιγονατιδικού τένοντα αριστερά, διατομή εκτεινόντων και περονιαίου νεύρου αριστερά, εξωτερική οστεοσύνθεση δεξιού μηριαίου οστού, αδυναμία βάδισης και αυτοεξυπηρέτησης, με σύσταση για παρακολούθηση στα τακτικά ορθοπεδικά ιατρεία της Α' Ορθοπεδικής Κλινικής του ΓΝΑ "Γ.

Γεννηματάς". Στο πιο πάνω κέντρο νοσηλεύθηκε έως 20-11-2011 και υποβλήθηκε σε εντατική θεραπεία λειτουργικής αποκατάστασης με ασκήσεις διατήρησης εύρους κίνησης και ενδυνάμωσης άνω και κάτω άκρου, εργοθεραπεία με στόχο την αυτοεξυπηρέτηση, επανεκπαίδευση ισορροπίας στάσης βάδισης με τη βοήθεια τετράποδης βακτηρίας στήριξης τύπου "Π" και φόρτιση με οδηγίες θεράποντος ορθοπεδικού καθώς και ψυχολογική υποστήριξη.

Μεταφέρθηκε στις 20-11-2011, εκτάκτως στο Νοσοκομείο "ΑΠΟΛΛΩΝΕίΟ" Ιατρικό Αθηνών για ορθοπεδική εκτίμηση και αντιμετώπιση λόγω εκροής του τραύματος της εξωτερικής οστεοσύνθεσης, με ευρύ χειρουργικό καθαρισμό και αφαίρεση υλικού εσωτερικής οστεοσύνθεσης. Στις 28-11-2011 ο ενάγων μεταφέρθηκε στην κλινική πλαστικής χειρουργικής του ΓΝΑ "ΚΑΤ", όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε ανοικτό επιμολυνθέν τραύμα έσω επιφάνειας δεξιού μηρού με συμμετοχή υποκειμένου μηριαίου οστού.

Υποβλήθηκε εκ νέου σε ορθοπεδική αποκατάσταση της βλάβης του οστού από την Πανεπιστημιακή Ορθοπεδική Κλινική και σε εκτεταμένο χειρουργικό καθαρισμό τραύματος μηρού και συρραφή αυτών. Εξήλθε στις 16-1-2012 και μεταφέρθηκε προς ανάρρωση στην οικία του, εξεταζόμενος τακτικά στα εξωτερικά ιατρεία της πλαστικής και ορθοπεδικής κλινικής του νοσοκομείου.

Από τους θεράποντες ιατρούς της Πανεπιστημιακής Ορθοπεδικής Κλινικής του ΓΝΑ "ΚΑΤ" διαπιστώθηκε ότι ο ενάγων μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο αυτό λόγω επίμονης βαρείας σηπτικής επιπλοκής του κατάγματος του δεξιού μηριαίου, διακομίσθηκε στην πλαστική χειρουργική κλινική αυτού για κάλυψη του ελλείμματος μαλακών μορίων και προσπάθεια εκρίζωσης της σηπτικής επιπλοκής.

Με τη συνδρομή του Β. Πολυζώη, επιμελητή της Γ' ορθοπεδικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, διότι τεκμηριώθηκε ότι επιπλέκοντας η λοίμωξη και το οστούν, συντηρούνταν βαρύτατη σηπτική παραγωγική λοίμωξη, αφαιρέθηκε όλο το τμήμα του μηριαίου (12 εκ.) που ήταν νεκρωτικό, ανάγγειο και σηπτικό, έγινε διατατική οστεογένεση και έκλεισε με κρημνό ένα μεγάλο έλλειμμα στην έσω επιφάνεια του μηρού.

Η πορεία εξελίχθηκε εντυπωσιακά καλά, χωρίς εικόνα λοίμωξης μετά το χειρουργείο, ενώ η οστεομεταφορά εξελίσσονταν. Κρίθηκε απαραίτητο να υποβληθεί σε θεραπείες με υπερβαρικό οξυγόνο, ως υποβοηθητικό της βελτίωσης της τοπικής βιολογίας μιας ανατομικής περιοχής ιδιαίτερα επιβαρημένης. Επανεξετάσθηκε στις 22-5-2012 στη Γ' ορθοπεδική κλινική ΓΝΑ "ΚΑΤ", όπου δεν κατέστη δυνατό να υπολογιστεί ο χρόνος απαλλαγής του από το σύστημα εξωτερικής οστεοσύνθεσης.

Απέμενε πλέον προς αντιμετώπιση η χειρουργική σταθεροποίηση του γόνατος που επιπροσθέτως παρουσίαζε έλλειμμα κάμψης περί τις 30°, πλην όμως, επειδή η οστεομυελίτιδα αφορούσε και στο περιφερειακό μηριαίο και γειτνίαζε στην άρθρωση γόνατος, οι συνδεσμοπλαστικές δυνατό να αναζωπύρωναν τη σηπτική επιπλοκή και να προκαλείτο σηπτική αρθρίτιδα με καταστροφικές συνέπειες, με αβέβαιο το αποτέλεσμα ως προς το βαθμό αποκατάστασης του ασθενούς.

Στην περίπτωση βέβαια από την άλλη πλευρά, μη χειρουργικής σταθεροποίησης του γόνατος (λόγω του φόβου αναζωπύρωσης της φλεγμονής) εκτιμήθηκε ότι η χρήση κηδεμόνα θα είναι δια βίου και θα βαδίζει δια βίου με βακτηρίες μόνον. Στις 31-5-2012 εισήχθη στο ΓΝΑ ΚΑΤ προκειμένου να υποβληθεί σε χειρουργική κλειστή κινητοποίηση της δύσκαμπτης πλέον άρθρωσης του δεξιού γόνατος, κατά την οποία διαπιστώθηκε και ήπια σηπτική επιπλοκή από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο κατά το σημείο εισόδου των βελονών, παρέμεινε νοσηλευόμενος προκειμένου υποβληθεί σε ειδική αντιβιοτική αγωγή και εξήλθε στις 3-6-2012 με συστάσεις για λήψη περαιτέρω φαρμακευτικής αγωγής υποδορίως για επί 10ήμερο και κινητοποίηση με περιπατήρα.

Στις 6-6-2012 νοσηλεύτηκε εκτάκτως στο ανωτέρω νοσοκομείο επί 5 ημέρες, λόγω εξανθημάτων που παρουσίασε, άγνωστης αιτιολογίας. Κατά την εξέτασή του (28-6-2012) από τον ίδιο ως άνω ιατρό (Δρ Β.Πολυζώη) διαπιστώθηκε ότι η διαδικασία της οστεομεταφοράς κατά την οποία αφαιρέθηκε τμήμα 12 εκ. του μηριαίου οστού που ήταν σηπτικό έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται η πώρωση του σημείου προσάραξης και η οριστική οστεοποίηση του νεοοστού από την εστία επιμήκυνσης, μετά την υποβολή του στην κλειστή χειρουργική κινητοποίηση της δύσκαμπτης άρθρωσης του δεξιού γόνατος, το εύρος κίνησης αυτού είναι από πλήρη έκταση ως και 40° κάμψη, ενώ δεν ήταν δυνατό να υπολογιστεί σε πόσο διάστημα θα αφαιρεθεί η εξωτερική οστεοσύνθεση.

Στις 21-9-2012 υποβλήθηκε από τον ανωτέρω ιατρό σε μικρή συμπίεση στην εστία προσάραξης, η οποία κλινικώς συμπεριφερόταν ως πωρωμένη, ενώ υποβάλλετο μηνιαίως σε ακτινογραφικό έλεγχο προς διαπίστωση της ωρίμανσης του νεοοστού. Σε εξέτασή του στις 16-1-2014 στη Γ' Ορθοπεδική Κλινική Γενικού Νοσοκομείου Αθήνας διαπιστώθηκε ότι έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία οστεομεταφοράς και αφαιρέθηκε η εξωτερική οστεοσύνθεση, το εύρος κίνησης από πλήρη έκταση ως και 35° κάμψη, έχοντας χάσει λίγο κάμψη από την τελευταία κλινική εκτίμηση.

Εκτιμήθηκε, επίσης, ότι η δυσκαμψία του γόνατος δε μπορεί να λυθεί, λόγω ακριβώς του πολύ μεγάλου κινδύνου επανακατάγματος, η συνδεσμική αποκατάσταση δε συζητείται δια βίου όπως και η ολική ορθοπλαστική, που αποτελεί πλήρη αντένδειξη σε δυνητικό σηπτικό περιβάλλον, όπως θεωρείται το κάτω πέρας του ΔΕ μηριαίου, ότι δια βίου δε θα μπορεί να εργάζεται σε συνθήκες παρατεταμένης ορθοστασίας και βάδισης και άρσης βαρών.

Στις 6-11-2014 εξετάσθηκε από την αρμόδια Επιτροπή ΙΚΑ-ΕΤΑΜ/ΚΕΠΑ Νομαρχιακή Μονάδα Υγείας Πειραιά, η οποία αποφάνθηκε ότι λόγω του τραυματισμού του κατά το ατύχημα της 16-8-2011 παρουσίαζε αναπηρία σε ποσοστό 67% κατά ιατρική πρόβλεψη από 11-2-2014 έως 28-2-2016. Στην ως άνω συνταχθείσα από τον ορθοπεδικό χειρουργό ιατρό Κων.

Θεολόγου από 6-11-2015 ιατρική πραγματογνωμοσύνη, αφού προηγουμένως αυτός είχε εξετάσει τον ενάγοντα με την παρουσία μάλιστα και του ορισθέντος εκ μέρους του τελευταίου ως τεχνικού συμβούλου, επίσης ορθοπεδικού χειρουργού ιατρού Στεφ. Λυγούρα, καταχωρίσθηκαν - μεταξύ των άλλων - και τα εξής: "...ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ.

Επισκόπηση. Δύσμορφες ουλές σκελών άμφω. Εξέταση πασχουσών περιοχών. 1. Επώδυνες κινήσεις δεξιού ισχίου με περιορισμό κάμψης και έσω στροφής του. 2. Ελαττωμένη μυϊκή ισχύς δεξιού τετρακέφαλου και οπισθίων μηριαίων στο πάσχον σκέλος. 3. Σοβαρή δυσκαμψία του δεξιού γόνατος. 4. Ατροφία μηρού δεξιού σκέλους 5.

Διαταραχές στάσεως και βαδίσεως - χωλότης βάδιση μόνο με βακτηρίες μασχάλης. ΕΙΔΟΣ - ΒΑΡΥΤΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΑΣΗ ΚΑΚΩΣΕΩΝ. Ο ασθενής υπέστη βαρεία από ιατροδικαστικής απόψεως ταξινομήσεως σωματική βλάβη... παρότι σήμερα δεν έχει ενεργό οστική λοίμωξη, δε δύναται να αποκλεισθεί νέα υποτροπή αυτής μελλοντικά λόγω της χρόνιας μετατραυματικής οστεομυελίτιδός του και των συχνών υποτροπών που υπέστη συνεπεία του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος...

Αναπηρία - ποσοστό αυτής: Γνωστοποίηση πιστοποίησης αναπηρίας 06-11/2014 ΙΚΑ Αριθμός επιτροπής ... Ποσοστό 67% έως 28-2-2016.... Σαφώς και υπάρχει σήμερα δυσμενής επίδραση και θα υπάρχει ισοβίως λόγω και των παρακάτω: α. Διαπιστωθείσα σήμερα οστεοαρθρίτις... β. Δύσμορφες μετατραυματικές μετεγχειρητικές ουλές μόνιμες και ισόβιες.

Η αισθητική επέμβασή τους αποσκοπεί στη βελτίωσή τους μόνο και όχι στην πλήρη ίαση ή εξάλειψή τους...". Από τα προσκομισθέντα μετ'επικλήσεως από τον εκκαλούντα, το πρώτον κατ' άρθρο 529 παρ. 1 ΚΠολΔ, χωρίς πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαρειά αμέλεια, δοθέντος ότι εκδόθηκαν μετά την πρωτόδικη δίκη, έγγραφα, αποδείχθηκε ειδικότερα ότι ο ενάγων κρίθηκε ανάπηρος: 1) για το χρονικό διάστημα από 29-2-2016 έως 28-2-2018 κατά συνολικό ποσοστό 60%, λόγω μικτής διαταραχής άγχους και κατάθλιψης (ποσοστό 25%), μετατραυματικής δυσκαμψίας δεξιού γόνατος μεγάλου βαθμού με συνοδό συνδεσμική αστάθεια και ανενεργό συρίγγιο, χειρουργηθείσα ρήξη αριστερού επιγονατιδικού τένοντα, χειρουργηθείσα ρήξη πυελικού δακτυλίου (ποσοστό 45%) που οφείλεται στο επίδικο ατύχημα (σχ.

η από 4-4-2016 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΙΚΑ), 2) για το χρονικό διάστημα από 1-3-2018 έως 28-2-2020 κατά συνολικό ποσοστό 60%, λόγω βαριάς μετατραυματικής δυσκαμψίας δεξιού γόνατος με συνοδό συνδεσμική αστάθεια αυτού, ανενεργό συρίγγιο επί εδάφους παλαιού επιπλεγμένου υπερκονδύλιου κατάγματος δεξιού μηρού, μετεγχειρητικής οστεομυελίτιδας, χειρουργηθείσας ρήξης αριστερού επιγονατιδικού συνδέσμου με ήπια δυσκαμψία αριστερού γόνατος (ποσοστό 50%), συνεπεία του επίδικου ατυχήματος και μικτής διαταραχής άγχους και κατάθλιψης (ποσοστό 20%) (σχ.

η από 25-4-2018 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ), 3) για το χρονικό διάστημα από 1-3-2020 έως 28-2-2022 κατά συνολικό ποσοστό 67%, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, λόγω βαριάς μετατραυματικής δυσκαμψίας γονάτων ιδίως δεξιά με συνοδό συνδεσμική αστάθεια, ανενεργό οστεομυελίτιδα, χειρουργηθείσας ρήξης αριστερού επιγονατιδικού συνδέσμου, χειρουργηθείσας ρήξης πυελικού δακτυλίου (ποσοστό 50%) και μικτής διαταραχής άγχους και κατάθλιψης (ποσοστό 20%) (σχ.

η από 22-11-2020 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ) και 4) για το χρονικό διάστημα από 1-3-2022 έως 29-2-2024 κατά συνολικό ποσοστό 65%, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, λόγω βαριάς μετατραυματικής δυσκαμψίας γονάτων ιδίως δεξιά με συνοδό συνδεσμική αστάθεια, ανενεργό οστεομυελίτιδα, χειρουργηθείσας ρήξης αριστερού επιγονατιδικού συνδέσμου, χειρουργηθείσας ρήξης πυελικού δακτυλίου (ποσοστό 50%) και μικτής διαταραχής άγχους και κατάθλιψης (ποσοστό 65%) (σχ.

η από 18-5-2022 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ). Αποδείχθηκε, περαιτέρω βέβαια, ότι ο ενάγων, πριν από τον ένδικο τραυματισμό του ήταν άνεργος, ασχολούμενος ερασιτεχνικώς με το ποδόσφαιρο και ως εκ τούτου η δραστηριότητά του αυτή δεν του απέφερε εισοδήματα, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι εργαζόταν ως μοντέλο, καθώς το προσκομισθέν εκ μέρους του από 13-12-1010 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτού και της εταιρείας με την επωνυμία "ΑCE ΜΟDELS Φ.

Χ. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ", δεν οδηγεί άνευ ετέρου σε βέβαιο συμπέρασμα ότι εργαζόταν ως μοντέλο χωρίς την ταυτόχρονη προσκομιδή εκ μέρους του στοιχείων σχετικά με τη δραστηριότητά του στον τομέα αυτό (φωτογραφήσεις κλπ.) και μάλιστα έναντι αμοιβής ούτε και ότι επρόκειτο να εργασθεί ως υπάλληλος σε πρατήριο υγρών καυσίμων, αλλά απώλεσε ευνοϊκή ευκαιρία για απασχόληση λόγω της ανικανότητάς του προς εργασία εξ αιτίας του ένδικου τροχαίου.

Ανεξάρτητα όμως από τα προαναφερόμενα, είναι βέβαιο ότι η κατά τα ανωτέρω αποδειχθείσα μερική ισόβια αναπηρία και η παραμόρφωση του ενάγοντος, στο προεκτιθέμενο μάλιστα βαθμό και έκταση, σε συνδυασμό και με τις λοιπές συντρέχουσες περιστάσεις (ηλικία 36 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος- φύλο, οικογενειακή κατάσταση -άγαμος- προαναφερόμενες κλίσεις και επιθυμίες του), οπωσδήποτε θα έχει δυσμενή επίδραση στην κοινωνική - οικονομική εξέλιξη τούτου, κατά τρόπο όμως που δε δύναται επακριβώς να προσδιορισθεί.

Πρέπει, εξάλλου, να επισημανθεί ότι οι μόνιμες δυσμενείς συνέπειες από το τροχαίο συμβάν στην κατάσταση της υγείας του είναι οπωσδήποτε εντονότερες στη σημερινή περίοδο οικονομικών δυσχερειών και της παρατηρούμενης στενότητας στην αγορά εργασίας, καθώς είναι γεγονός ότι οι βαρυνόμενοι με αναπηρία ή παραμόρφωση μειονεκτούν και κινδυνεύουν μεν να βρεθούν εκτός εργασίας έναντι των υγιών συναδέλφων τους, από αυτούς δε οι ήδη μη έχοντες κάποια μόνιμη επαγγελματική απασχόληση αδυνατούν να εξεύρουν εργασία, που, ανταποκρινόμενη μεν στη μειονεξία τους εξ αιτίας της αναπηρίας, να καλύπτει όμως τις βιοτικές τους ανάγκες.

Με βάση επομένως το είδος, την έκταση και τις συνέπειες της αναπηρίας και παραμόρφωσης του ενάγοντος από το ένδικο τροχαίο, όπως ανωτέρω αποδείχθηκαν και αφετέρου την ηλικία, το φύλο, την οικογενειακή του κατάσταση, τις κλίσεις, τις επιθυμίες και προτιμήσεις του, αλλά και την αποκλειστική υπαιτιότητα του υπαίτιου οδηγού στην πρόκληση αυτού, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι προαναφερόμενες επιπτώσεις από το παραπάνω ατύχημα επιδρούν δυσμενώς στο κοινωνικό, οικογενειακό και οικονομικό μέλλον του, συντρέχουν συνεπώς, στην κρινόμενη υπόθεση οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 931 ΑΚ και πρέπει να επιδικασθεί στον ενάγοντα η από το παραπάνω άρθρο προβλεπόμενη χρηματική παροχή, εφ' όσον η σχετική αξίωση είναι αυτοτελής και ανεξάρτητη από τις άλλες αξιώσεις αποζημιώσεως, προσδιοριζόμενη στο ποσό των 60.000 ευρώ, το οποίο με βάση τις συντρέχουσες περιστάσεις κρίνεται εύλογο και δίκαιο.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, μετά από εξαφάνιση της εκκαλούμενης υπ' αριθμ. 15872/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως προς το κεφάλαιό της, με το οποίο απέρριψε το αγωγικό κονδύλιο της αποζημίωσης εκ του άρθρου 931 ΑΚ, κατά παραδοχή του σχετικού πέμπτου λόγου της από 28-1-2014 (αριθμ.

κατ. 336/28-1-2014) έφεσης και τη διακράτηση της υπόθεσης για να δικαστεί, κατά το κεφάλαιο τούτο, κατ' ουσίαν, να γίνει εν μέρει δεκτή η από 15-10-2012 και με αρ. κατ. 34859/2012 αγωγή, ως προς το αγωγικό κονδύλιο της πρόσθετης αποζημίωσης εκ του άρθρου 931 ΑΚ, ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 50.000 ευρώ και να αναγνωρισθεί η υποχρέωσή της να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 10.000 ευρώ, τα ποσά δε αυτά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η εναγόμενη στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων (άρθρα 178 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων την, κατά της υπ' αριθμ. 15872/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, από 28-1-2014 (αριθμ. κατ. 336/28-1-2014) έφεση, καθόσον αφορά τον πέμπτο λόγο αυτής, που αναφέρεται στο αγωγικό κονδύλιο της πρόσθετης αποζημίωσης εκ του άρθρου 931 ΑΚ.

Εξαφανίζει την παραπάνω απόφαση, ως προς το κεφάλαιό της με το οποίο απέρριψε το κονδύλιο της από 15-10-2012 και με αρ. κατ. 34859/2012 αγωγής, για πρόσθετη αποζημίωση εκ του άρθρου 931 του ΑΚ.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει την ως άνω αγωγή, κατά το προαναφερθέν κεφάλαιο αυτής.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Αναγνωρίζει ότι έχει υποχρέωση η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Επιβάλλει σε βάρος της εναγομένης μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, το οποίο ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Σεπτεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ