Appeal dismissed due to procedural inadmissibility from failure to prove attorney authority and service of summons.

Απόφαση 1415 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1415/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. χήρας Θ. Α., κατοίκου ..., ως κληρονόμου του Θ. Α. του Α., 2) Α. Α. του Θ. και Ε. Τ. του Κ., συζ. Α. Α., ως ασκούντος από κοινού την γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους Θ. Α., ο οποίος είναι κληρονόμος του Θ. Α. του Α., 3) Χ. Α. του Α., συζ. Η. Α., 4) Β. χήρας Π. Α., ως κληρονόμου του Π. Α. του Α., 5) Κ. Α. του Π., ως κληρονόμου του Π. Α. του Α., 6)Α. Α. του Π., ως κληρονόμου του Π. Α. του Α. και 7) Β. Α. του Α., χήρας Ι. Γ., όλων κατοίκων ... . Ο δικαιοπάροχος των 1ης και 2ου (Θ. Α. του Α.), η 3η, ο δικαιοπάροχος των 4ης, 5ης και 6ου (Π. Α. του Α.) και η 7η ως κληρονόμοι της Κ. χήρας Α. Α., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ανδρονίκη Λακαρδή.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Παναγιώτη Αθανασούλη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Κατά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, που παραστάθηκαν όπως σημειώνεται παραπάνω, η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης για τους λόγους που ανέπτυξε.

Το Δικαστήριο διασκέφθηκε επί της έδρας και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/11/1967 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1494/1967 741/1977 μη οριστικές, 124/1986 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 681/1995 του Εφετείου Λάρισας. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 978/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 681/1995 απόφαση του Εφετείου Λάρισας και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Στη συνέχεια εκδόθηκε η 152/2008 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9/7/2008 αίτησή τους.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 11/2/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1, 104, 105, 576 παρ.1,2 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά δικαστήρια, περιλαμβανομένου και του Αρείου Πάγου, με πληρεξούσιο δικηγόρο, που διορίζεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, αν δε εκπροσωπούνται στη συζήτηση από δικηγόρο, χωρίς αυτός να αποδεικνύει την πληρεξουσιότητά του, η έλλειψη της οποίας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης θεωρούνται δικονομικώς απόντες.

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 110 παρ.2, 576 παρ.1, 2 Κ.Πολ.Δ. αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος, αφού ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της δικονομικής απουσίας συζητεί την υπόθεση, ως εάν ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Για να συμβεί αυτό όμως ερευνάται αν απολείπεται ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση ή ο αντίδικος αυτού. Στην πρώτη περίπτωση η επίσπευση προκύπτει από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως (ή της κλήσεως με την οποία φέρεται προς συζήτηση) με την πράξη ορισμού δικασίμου και στην κλήση παράστασης κατ' αυτήν, το οποίο ο επισπεύδων επέδωσε προς τον αντίδικό του.

Το αντίγραφο αυτό με την επ' αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή, που διενήργησε την επίδοση, οφείλει να προσκομίσει ο παριστάμενος αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση. Στη δεύτερη περίπτωση, η επίσπευση της συζήτησης προκύπτει από την έκθεση επιδόσεως του αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως προς τον αντίδικο, την οποία οφείλει να προσκομίσει ο επισπεύδων, που μετέχει στη συζήτηση.

Εάν ο παριστάμενος διάδικος δεν αποδεικνύει τον τρόπο επίσπευσης της συζήτησης, με την προσκομιδή κατά περίπτωση, ενός από τα παραπάνω έγγραφα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει τη συζήτηση απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 9-7-2008 αίτηση περί αναιρέσεως της 152/2008 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (19-2-2014) όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο κατά τη σειρά εγγραφής της σ' αυτό οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τη δικηγόρο Ανδρονίκη Λακαρδή, πλην όμως αυτή δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής προς τούτο πληρεξουσιότητας για τους φερόμενους ως εκπροσωπούμενους από αυτήν 1η, 2ο, 3η, 4η, 5η, και 7η των αναιρεσειόντων, αφού δεν προσκομίζονται σχετικά συμβολαιογραφικά έγγραφα.

Περαιτέρω ως προς τον 6ο των αναιρεσειόντων από το .../2013 πληρεξούσιό της συμβολαιογράφο Λάρισας Αθ. Τσούτσα, που υπάρχει στη δικογραφία, δεν προκύπτει ότι ο Α. Α. του Π., 6ος των αναιρεσειόντων, παρέσχε στην παραπάνω δικηγόρο τη ρητή πληρεξουσιότητα να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά την εκδίκαση της υπό κρίσην αναίρεσης αλλά έδωσε σ' αυτήν την εντολή "να προσδιορίσει την αναίρεση, να καταθέσει και να προσδιορίσει την αίτηση αναστολής και την έκδοση προσωρινής διαταγής της προσβαλλομένης απόφασης, καθώς επίσης να παρίσταται και να τον αντιπροσωπεύει στις αρμόδιες αρχές και Υπηρεσίες".

Συνεπώς οι αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκαν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, όπως ο νόμος ορίζει και θεωρούνται για το λόγο αυτό δικονομικώς απόντες. Από τα έγγραφα όμως της δικογραφίας δεν προκύπτει με την επιμέλεια ποίου από τους διαδίκους επισπεύδεται η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, καθ' όσον το αναιρεσίβλητο δεν επικαλείται και δεν προσκομίζει, στην περίπτωση που αυτό επισπεύδει τη συζήτηση, της αίτησης αναίρεσης την οικεία έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή, από την οποία να προκύπτει η κλήτευση των απολειπομένων αναιρεσειόντων, προκειμένου να παραστούν κατά την παραπάνω δικάσιμο και σε περίπτωση που επισπεύδεται η συζήτηση από τους τελευταίους (αναιρεσείοντες) το επικυρωμένο αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, που επιδόθηκε με επιμέλειά τους στο παριστάμενο αναιρεσίβλητο. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 9-7-2008 αιτήσεως περί αναιρέσεως της 152/2008 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 24η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ