Supreme Court dismisses appeal arguments regarding omitted claims due to lack of proper procedural submission.

Απόφαση 1415 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1415/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "PROFLOR INTERHOUSE A.E", που εδρεύει στη Λάρισα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μίστρα.

Της αναιρεσίβλητης: ..... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Φλωράτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-4-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 775/1998 του ίδιου δικαστηρίου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας, 77/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας και 363/2002 μη οριστική, 218/2005 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση των παραπάνω εφετειακών αποφάσεων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18 Απριλίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 7 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 522 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εξουσία του Εφετείου περιορίζεται στην έρευνα των κεφαλαίων της πρωτόδικης αποφάσεως που προβλήθηκαν με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Εξάλλου, επιδίκαση πλέον του αιτηθέντος υπάρχει και ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αν το Εφετείο εξαφάνισε την απόφαση ως προς μη εκκληθέν κεφάλαιο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 23.4.1997 αγωγή της η αναιρεσίβλητη ισχυρίσθηκε ότι η πρώτη εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία της επώλησε μία προκατασκευασμένη οικία και ανέλαβε να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη νομιμοποίηση οικοδομής επί της οποίας θα ετοποθετείτο η εν λόγω προκατασκευασμένη οικία, ότι συμφωνήθηκε η σύμβαση να εκτελεσθεί μέχρι την 11-3-1997, ότι ορίσθηκε ότι σε περίπτωση μη εκτελέσεως της συμβάσεως από υπαιτιότητα της πωλήτριας, η τελευταία θα υποχρεούται να επιστρέψει διπλάσιο το ποσό των 3.000.000 δραχμών που έλαβε ως αρραβώνα και, επιπλέον, θα καταβάλει ως ποινική ρήτρα το ποσό των 100.000 δραχμών για κάθε μήνα καθυστερήσεως, ότι αυτή (ενάγουσα) προήλθε στη σύναψη της συμβάσεως αυτής πεισθείσα, συνεπεία απατηλών παραστάσεων του δεύτερου εναγομένου, εκπροσώπου της αντισυμβαλλομένης της, ότι η προθεσμία εκπληρώσεως της συμβάσεως παρήλθε άπρακτη και ότι, κατόπιν τούτου, υπαναχώρησε από τη σύμβαση.

Κατ' ακολουθίαν αυτών, η ενάγουσα ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν α) το διπλάσιο του αρραβώνα, δηλαδή το ποσό των 6.000.000 δραχμών, β) το ποσό των 500.000 δραχμών που κατέβαλε για την άνω αιτία και γ) το ποσό των 100.000 δραχμών ως ποινική ρήτρα για ένα μήνα καθυστερήσεως. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας, δικάζοντας ερήμην των εναγομένων, με την 77/1999 απόφασή του απέρριψε την αγωγή κατά τα κονδύλια του αρραβώνα (6.000.000 δρχ.) και της ποινικής ρήτρας (100.000) δραχμών, με την αιτιολογία ότι κατά την εκ της συμβάσεως βάση αυτά δεν είναι νόμιμα, αφού οι σχετικές αξιώσεις αποσβέσθηκαν συνεπεία της επικαλούμενης υπαναχωρήσεως και δέχθηκε την αγωγή κατά τη βάση της αδικοπραξίας, για το ποσό των 3.500.000 δραχμών.

Κατά της αποφάσεως αυτής οι εναγόμενοι άσκησαν έφεση, με την οποία, όπως αυτή εκτιμάται, ζήτησαν την εξαφάνιση της αποφάσεως κατά τις βλαπτικές γι' αυτούς διατάξεις της, επί τω τέλει απορρίψεως της αγωγής. Το Εφετείο Λάρισας, με την 363/2002 απόφασή του, έκανε δεκτή την έφεση, εξαφάνισε εν όλω την εκκαλούμενη απόφαση και έταξε αποδείξεις, ακολούθως δε, με την 218/2005 οριστική απόφασή του, απέρριψε την αγωγή ως προς τον δεύτερο εναγόμενο και έκανε αυτήν εν όλω δεκτή κατά την κύρια βάση της ως προς την πρώτη εναγομένη, δεχόμενο ως νόμιμα και βάσιμα όλα τα αγωγικά κονδύλια, ήτοι και αυτά που, κατά τα ανωτέρω, είχαν κριθεί απορριπτέα πρωτοδίκως.

Κρίνοντας όμως έτσι το Εφετείο, ήτοι εξαφανίζοντας την εκκαλουμένη ως προς μη εκκληθέν κεφάλαιο και επιδικάζοντας εν συνεχεία τα σχετικά με το κεφάλαιο αυτό αγωγικά κονδύλια, που είχαν πρωτοδίκως απορριφθεί, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ, το σφάλμα της δε αυτό προκύπτει από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις του σε συνδυασμό εκτιμώμενες.

Επομένως, ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι βάσιμος.

Όπως προκύπτει από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρεται ότι τα εν λόγω "πράγματα", δηλαδή οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή δικαιώματος, προτάθηκαν παραδεκτώς στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως, ο τέταρτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν απάντησε στον ισχυρισμό περί μερικής εκπληρώσεως της παροχής, που προέβαλε ο αναιρεσείων με τις προτάσεις του στη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η οριστική απόφασή του, εκτιμώμενος ως λόγος εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, γιατί δεν εκτίθεται ότι ο ισχυρισμός τον οποίο αφορά είχε προταθεί παραδεκτώς, ήτοι είχε προταθεί με την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της ερήμην της εκδοθείσας πρωτόδικης αποφάσεως ή με τις προτάσεις της κατά την πρώτη συζήτηση της εφέσεως (άρθρο 528 ΚΠολΔ).

Για τον ίδιο προεχόντως λόγο πρέπει να απορριφθεί και ο, εκτιμώμενος και αυτός ως λόγος εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, έβδομος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν απάντησε στον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι δεν σώζεται ο πλουτισμός του, αφού δεν εκτίθεται ότι αυτός προβλήθηκε παραδεκτώς κατά την ανωτέρω έννοια.

Τέλος, με τον έκτο λόγο της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα αιτιάται ότι το Εφετείο δεν απάντησε στον ισχυρισμό της ότι η παροχή της δεν κατέστη δυνατόν να εκπληρωθεί για το λόγο ότι η αναιρεσίβλητη αρνήθηκε να προβεί σε δήλωση αποδοχής ρυμοτομήσεως της ιδιοκτησίας της που συνιστούσε αναγκαία προϋπόθεση για να κινηθεί η διαδικασία νομιμοποιήσεως της υπάρχουσας οικοδομής, επί της οποίας θα ετοποθετείτο η πωληθείσα προκατασκευασμένη οικία.

Στο αναιρετήριο αναφέρεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός προβλήθηκε με τις έγγραφες προτάσεις της αναιρεσείουσας "ενώπιον του Δικαστηρίου της προσβαλλόμενης αποφάσεως", δεν διευκρινίζεται όμως αν προβλήθηκε με τις προτάσεις της πρώτης ή της δεύτερης συζητήσεως της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου. Επομένως, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, που εκτιμάται ως λόγος εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί κατά τα ανωτέρω, ως αόριστος.

Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τις διατάξεις τους που αφορούν το προαναφερθέν κεφάλαιο, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 218/2005 απόφαση του Εφετείου Λάρισας κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ