Supreme Court dismisses appeal against bankruptcy inadmissibility ruling due to procedural timing errors.

Απόφαση 1414 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1414/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρίας με την επωνυμία "RESILUX ΕΛΛΑΣ Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία Παραγωγής Προπλασμάτων και Φιαλών από ΡΕΤ" και τον διακριτικό τίτλο "RESILUX ΕΛΛΑΣ ΑΒΕΕ" που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Δερμιτζάκη, που δήλωσε στο ακροατήριο την τροποποίηση επωνυμίας και έδρας της αναιρεσίβλητης στη νέα επωνυμία "RESILUX Εταιρεία Συσκευασιών Νοτίου Ευρώπης Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία" και που πλέον εδρεύει στην Πάτρα.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Α. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-6-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2700/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 79/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-6-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου, ανέγνωσε την από 16-9-2011 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Χρυσοστόμου Ευαγγέλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Όπως προκύπτει από την .../21-9-2010 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …, που προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα, επιδόθηκαν στον αναιρεσίβλητο, νομότυπα και εμπρόθεσμα, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και της κλήσης για εμφάνισή του κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 26-9-2011, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, με αίτησή του, για τη δικάσιμο της 16-1-2012 και στη συνέχεια για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο. Επομένως, αφού δεν εμφανίσθηκε αυτός στο παρόν δικαστήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο κατά την παρούσα μετ' αναβολή δικάσιμο, για την οποία δεν απαιτείτο νέα κλήτευσή του, δεδομένου ότι η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 226 § 4 ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατ' άρθρο 575 του ιδίου κώδικα), πρέπει η συζήτηση να χωρίσει σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔ).

2. Με την από 27-6-2005 αγωγή της η ήδη αναιρεσείουσα ζήτησε να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος να της καταβάλει το χρηματικό ποσό των 31.393 ευρώ, νομιμοτόκως, ως αποζημίωση για ισόποση θετική ζημία που υπέστη εξ αιτίας αδικοπραξίας που τέλεσε αυτός σε βάρος της. Η αγωγή έγινε δεκτή εν μέρει πρωτοδίκως, απορρίφθηκε δε ως απαράδεκτη από το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του.

Με το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Περαιτέρω από το συνδυασµό των διατάξεων των άρθρων 534, 637,644-652 και 666 του ΕµπΝ, οι οποίες κατά τη µεταβατική διάταξη του άρθρου 82 του νέου Πτωχευτικού Κώδικα, που κυρώθηκε µε τον Ν. 3588/2007, έχουν εφαρµογή επί των πτωχεύσεων που κηρύχθηκαν µε αίτηση που υποβλήθηκε πριν τη 16-9-2007, προκύπτει ότι από τη δηµοσίευση της αποφάσεως, µε την οποία κηρύσσεται η πτώχευση, οι πτωχευτικοί πιστωτές, οι µη ασφαλισµένοι µε υποθήκη ή µε ειδικό προνόµιο, στερούνται πλέον του δικαιώµατος να επιδιώξουν, ατοµικώς, την ικανοποίηση των κατά του πτωχού ενοχικών απαιτήσεων τους.

Για να συµµετάσχουν δε στις εργασίες της πτώχευσης του οφειλέτη τους και στη διανοµή του προϊόντος της εκκαθάρισης της πτωχευτικής περιουσίας του, πρέπει να ακολουθήσουν, υποχρεωτικά, τη διαδικασία της εξέλεγξης - επαλήθευσης των πιστώσεων (άρθρα 582 επ. του ΕµπΝ), από την οποία (διαδικασία) εξαιρούνται µόνον εκείνοι οι πιστωτές του πτωχεύσαντος, που είναι ασφαλισµένοι µε υποθήκη, ενέχυρο ή µε ειδικό προνόµιο και οι οποίοι µπορούν να επιδιώξουν την ικανοποίηση τους από το υπέγγυο πράγµα.

Αυτό συµβαίνει, γιατί σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι όχι η ατοµική, αλλά η συλλογική διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας και, αντίστοιχα, η συλλογική - σύµµετρη ικανοποίηση των πιστωτών του πτωχεύσαντος, µε βάση τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας. Απότοκος δε συνέπεια και άμεσο επακόλουθο της αρχής της αναστολής των ατομικών καταδιωκτικών μέτρων κατά του πτωχεύσαντος, αναφορικά με τους εγχειρόγραφους πιστωτές του πτωχεύσαντος, καθώς και για όλους εκείνους που έχουν κατ' αυτού μόνο γενικό προνόμιο, είναι ότι κάθε διαδικαστική πράξη που γίνεται παρά την ανωτέρω απαγόρευση, όπως η άσκηση αγωγής κατά του πτωχεύσαντος, είναι ανίσχυρη, μη παράγουσα αποτελέσματα, ανεξάρτητα από τη γνώση ή μη της κηρύξεως της πτωχεύσεως.

Το απαράδεκτο δε αυτό δεν θεραπεύεται αν κατά τη συζήτηση της αγωγής έχουν παύσει σι εργασίες της πτώχευσης, διότι ναι μεν κατά το άρθρο 637 § 1 εδ. 2 και 4 του Εμπ.Ν. μετά ένα μήνα από τη δημοσίευση της απόφασης που παύει τις εργασίες της πτώχευσης οι πτωχευτικοί πιστωτές αναλαμβάνουν τις ατομικές διώξεις και ο πτωχός νομιμοποιείται παθητικά, το αποτέλεσμα, όμως, αυτό προϋποθέτει είτε τη μη άσκηση αγωγής μέχρι την παύση των εργασιών της πτώχευσης είτε την άσκησή της πριν από την πτώχευση, κατά προσώπου δηλαδή που νομιμοποιείται παθητικά, διότι μόνο στην τελευταία περίπτωση η διαδικαστική πράξη της άσκησης της αγωγής διατηρεί την ισχύ της και η εκκρεμής δίκη που διακόπηκε με την κήρυξη της πτώχευσης συνεχίζεται μετά την παύση των εργασιών της πτώχευσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτή η έφεση του εναγόμενου και ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της εκδοθείσας, ερήμην του, υπ' αριθ. 2700/2007 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με αυτήν είχε γίνει δεκτή η από 27-6-2005 και στις 31-10-2005 κοινοποιηθείσα αγωγή της αναιρεσείουσας για αποζημίωση από αδικοπραξία, που φέρεται ότι τελέσθηκε σε βάρος της από υπαιτιότητα του εναγομένου, κατά το από 15 Ιουλίου μέχρι 31 Αυγούστου 2003 χρονικό διάστημα.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση εξαφανίσθηκε η εκκληθείσα απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και δικάστηκε από το Εφετείο, απορρίφθηκε δε η αγωγή ως απαράδεκτη, για το λόγο ότι αυτή ασκήθηκε μετά την κήρυξη του εναγόμενου ,δυνάμει της 646/16-5-2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σε κατάσταση πτώχευσης κατά τα προεκτεθέντα.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν κήρυξε παρά τον νόμο απαράδεκτο. Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του λόγος της αναίρεσης, που υποστηρίζει τα αντίθετα και ειδικότερα ότι η άσκηση της αγωγής ήταν παραδεκτή, καθόσον κατά τον κρίσιμο χρόνο της συζήτησής της είχαν παύσει οι εργασίες της πτώχευσης του εναγόμενου, είναι αβάσιμος.

Κατά συνέπεια πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-6-2010 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "RESILUX ΕΛΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε. Παραγωγής Προπλασμάτων και Φιαλών από PET (Πολυαιθυλαινοθερεφθάλιο)", για την αναίρεση της 72/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ