Legislator Case Law & Legislation
1414/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to appear and vague grounds under Greek Civil Procedure Code.

Case Number 1414/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision because the appellant failed to appear in court and did not submit a written statement. The appellant argued that the lower court erred in interpreting a document regarding inheritance rights, but the court found the grounds for appeal insufficiently specific and unsupported by evidence. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the opposing party's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559, 576, 577 of the Code of Civil Procedure; An appeal is dismissed if the appellant fails to appear in court or if the grounds for appeal are vague and fail to specify the exact legal error and violated substantive provisions.

Keywords

AI generated
appeal dismissal failure to appear vague grounds Code of Civil Procedure legal costs inheritance dispute substantive law error

Cited Legislation

AI generated
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 576 of the Code of Civil Procedure
Article 577 of the Code of Civil Procedure
Article 135 of the Code of Civil Procedure
Article 242 of the Code of Civil Procedure
Article 339 of the Code of Civil Procedure
Article 432 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 32/1996

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1414 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1414/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: Εδρεύοντος στην ... Φιλανθρωπικού Σωματείου με την επωνυμία "ΕΛΕΗΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΘΗΝΩΝ", όπως νόμιμα εκπροσωπείται. Παραστάθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος αυτού Ψ και διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο τον Στυλιανό Γρηγορίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-7-1979 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2599/1992 του ίδιου Δικαστηρίου και 3705/1995 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14-12-1995 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 1-3-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ... έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ...προκύπτει, ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, που επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τον αναιρεσείοντα, άγνωστης ήδη στην ημεδαπή διαμονής, περίληψη δε της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, περιέχουσα τα απαιτούμενα κατά νόμο (άρθρο 135 παρ. 1 ΚΠολΔ) στοιχεία, δημοσιεύθηκε στα φύλλα 10697 και 6566/9.12.2009 των ημερήσιων εφημερίδων "..." και "...", αντίστοιχα. Ο αναιρεσείων όμως δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή του στο ακροατήριο κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσείοντα.

Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Για τη θεμελίωση του αμέσως πιο πάνω αναιρετικού λόγου απαιτείται η προσκομιδή από τον αναιρεσείοντα στον Άρειο Πάγο του εγγράφου, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, φέρεται ότι παραμορφώθηκε, προκειμένου να εκτιμηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, το περιεχόμενό του ως προς τη διαπίστωση της βασιμότητας του σφάλματος του δικαστηρίου της ουσίας.

Διαφορετικά ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος (ή αναπόδεικτος). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από 17-6-1969 αίτησης της ..., συζύγου του διαθέτη και αδελφής της εναγομένης - στη δικονομική θέση της οποίας υπεισήλθε λόγω του επισυμβάντος κατά τη διάρκεια της δίκης θανάτου της ο ήδη αναιρεσείων, γιος της, ως καθολικός της διάδοχος - προς το αναιρεσίβλητο, με το να δεχθεί, από εσφαλμένη ανάγνωσή της, ότι ενέχει παραίτηση της παραπάνω από το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας της, αφού η ίδια ρητά εμμένει με αυτή -αίτηση- και περιορίζεται στο δικαίωμα επικαρπίας στο επίδικο ακίνητο στο οποίο και εγκαταστάθηκε.

Ο εξεταζόμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αλλιώς, αναπόδεικτος, εφόσον ο αναιρεσείων δεν προσκομίζει την επίμαχη αίτηση. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 3, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ ΑΠ 32/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται, κατ' ορθή εκτίμησή του, η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, με το να δεχθεί, "ως ισχυρή τη σιωπηρή παραίτηση από το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας του αναγκαίου κληρονόμου που στην περίπτωση κληρονομικού ακινήτου το δικαίωμα αυτό είναι εμπράγματο, ενώ πρόκειται περί μεταβιβάσεως ακινήτου για την οποία απαιτείται συμβολαιογραφική πράξη", παραβίασε ευθέως διατάξεις του νόμου.

Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού δεν παρατίθενται στον ίδιο οι συγκεκριμένες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, δεν διαλαμβάνονται σ' αυτόν, ούτε καν αποσπασματικά και επιλεκτικά, οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το πιο πάνω Δικαστήριο της ουσίας, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση και δεν εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα του εν λόγω Δικαστηρίου, δηλαδή αν η παραβίαση της καθεμιάς από τις ουσιαστικές διατάξεις του νόμου, που, κατά τα εκτιθέμενα σ' αυτόν, παραβιάστηκαν, οφείλεται σε ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.12.1995 αίτηση του Χ για αναίρεση της 3705/1995 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 25 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 22 Σεπτεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ