Supreme Court allows appeal against labor court dismissal, ruling jurisdiction belongs to civil courts for private employment disputes involving public employers.

Απόφαση 1412 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1412/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Δημήτριο Μουστάκα (επειδή κωλύονται οι Αρεοπαγίτες Αθανάσιος Θεμέλης και Ειρήνη Αθανασίου) και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος - αναιρεσείοντος: ... κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Ασημακοπούλου.

Του καθ'ου η κλήση-αναιρεσιβλήτου: Α/θμιου Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΘΗΡΑΣ", που εδρεύει στα Φηρά Θήρας Ν. Κυκλάδων και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-6-2005 αγωγή του ήδη καλούντος - αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 56/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 276/2007 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 2-6-2008 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 459/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 12-3-2009 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας διάβασε την από 13-1-2009 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Αθανασίου Θεμέλη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της από 2-6-2008 αίτησης για αναίρεση της 276/2007 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αναίρεσης αυτής. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ.... έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Πρωτοδικείου Νάξου..., αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, με κλήση για συζήτηση κατά την παρούσα, νόμιμα δε ορισθείσα, συζήτηση αυτής, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο Δήμο Θήρας. Επομένως, εφόσον κατά την νόμιμη, κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, εκφώνηση της υποθέσεως και συζήτηση αυτής ο αναιρεσίβλητος δεν παρέστη ούτε εκπροσωπήθηκε νόμιμα, πρέπει να δικασθεί ερήμην, να συζητηθεί όμως η υπόθεση, σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.).

Επειδή,κατά το άρθρο 1 του Κ.Πολ.Δικ. στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων ανήκουν (μεταξύ άλλων) οι διαφορές του ιδιωτικού δικαίου, εφόσον ο νόμος δεν τις έχει υπαγάγει σε άλλα δικαστήρια, κατά δε το άρθρο 16 του ίδιου Κώδικα, με το οποίο καθιερώνεται εξαιρετική αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, σε βάρος της αρμοδιότητας του Πολυμελούς Πρωτοδικείου (όχι δε και σε βάρος του Ειρηνοδικείου) η εκδίκαση των διαφορών από παροχή εξαρτημένης εργασίας ή και από οποιαδήποτε άλλη αιτία, με αφορμή την εργασία αυτή, ανάμεσα στους εργαζομένους ή τους διαδόχους τους ή εκείνους στους οποίους ο νόμο δίνει δικαιώματα από την παροχή της εργασίας των πρώτων και στους εργοδότες ή στους διαδόχους τους, υπάγονται στην αρμοδιότητα των Μονομελών Πρωτοδικείων ακόμη και αν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των 80.000 ευρώ.

Από τον συνδυασμό των ως άνω διατάξεων προκύπτει ότι η εκδίκαση των διαφορών, που πηγάζουν από παροχή εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ή με αφορμή αυτή, υπάγεται στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων ακόμη και στις περιπτώσεις, που εργοδότης είναι το δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και τούτο γιατί, αφενός μεν ο νόμος δεν διακρίνει, αφετέρου δε δεν έχουν υπαχθεί οι διαφορές αυτές σε άλλα δικαστήρια.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 περ. 14 Κ.Πολ. Δικ., η απόφαση είναι αναιρετέα, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και για εσφαλμένη απόρριψη της αγωγής, για έλλειψη δικαιοδοσίας (Ολ. Α.Π.2|1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη αγωγή ο ενάγων (και ήδη αναιρεσείων) επικαλούμενος ότι απασχολήθηκε από τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο Θήρας με αλλεπάλληλες συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, από 22-2-21995 έως 2005 και δη ως οδηγός λεωφορείου καθώς και απορριμματοφόρου οχήματος, ζητούσε να αναγνωρισθεί ότι συνδέεται με τον εναγόμενο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, αορίστου χρόνου, καθόσον κατ' επίφαση μόνο ονομάζονταν οι συμβάσεις αυτές "ορισμένου χρόνου", αφού αυτός, στην πραγματικότητα, με την εργασία του κάλυπτε διαρκείς και πάγιες ανάγκες του δήμου.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την αγωγή, ως απαράδεκτη, για έλλειψη δικαιοδοσίας, αφού δέχθηκε ότι, υπό τα άνω περιστατικά, η αγωγή υπάγεται στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων. 'Ετσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, έσφαλε, αφού, σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η εκδίκαση της διαφοράς αυτής ανήκει στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων, δοθέντος ότι πηγάζει από επικαλούμενη σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού και όχι δημοσίου δικαίου, άσχετα με το εάν εναγόμενος-εργοδότης είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.

Συνεπώς και κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως (η εξέταση των λοιπών λόγων παρέλκει), πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, προς περαιτέρω εκδίκαση, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές (580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ.). Τέλος ο αναιρεσίβλητος πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα, κατά το διατακτικό, λαμβάνοντας σχετικά υπόψη και το άρθρο 290 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 276|2007 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου (διαδικασία εργατικών διαφορών).

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα απαρτισθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα, εξ επτακοσίων πενήντα (750) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ